{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311310"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311310","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπεδα του παράγοντα νέκρωσης των όγκων TNF-α στον ορό γυναικών με καθ'έξιν αποβολές στον ελληνικό χώρο και συσχέτισή τους με πολυμορφισμούς του γονιδίου έκφρασής του","abstract":"Περίληψη Καθ'έξιν ή επανειλημμένες αυτόματες αποβολές (ΕΑΑ) αποκαλούνται οι εμβρυικές απώλειες τριών ή περισσότερων διαδοχικών κυήσεων μικρότερων των 20 εβδομάδων. Ταξινομούνται σε πρωτοπαθείς, δευτεροπαθείς και τριτοπαθείς. Οι πρωτοπαθείς αφορούν γυναίκες που έχουν τρεις ή περισσότερες αυτόματες αποβολές με τον ίδιο σύντροφο και καμία κύηση μετά την 20ή εβδομάδα. Οι καθ'έξιν αποβολές είναι δευτεροπαθείς όταν εμφανίζονται μετά από μία τουλάχιστον επιτυχή κύηση ή ενδομήτριο θάνατο ενώ χαρακτηρίζονται ως τριτοπαθείς μετά από επιτυχή εγκυμοσύνη της οποίας όμως προηγήθηκαν αποβολές. Πρόκειται για μία δυσάρεστη κατάσταση, με σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, που απαιτεί διερεύνηση των αιτιών, τα οποία μπορεί να είναι γενετικά, ανατομικά της μήτρας, ενδοκρινικά, λοιμώδη, ανοσολογικά ή θρομβοφιλικά. Αναφορικά με τις επανειλημμένες αυτόματες αποβολές ανοσολογικής αιτιολογίας, αυτές διακρίνονται σε αλλοάνοσες και αυτοάνοσες. Σύμφωνα με νεότερα δεδομένα, στις αλλοάνοσες αποβολές το ανοσιακό σύστημα της μητέρας αναγνωρίζει το κύημα ως \"ημιαλλομόσχευμα\" και εγείρει αντίδραση απόρριψης του κυήματος τύπου Th-1. Κατά την Th-1 ανοσιακή απάντηση εκκρίνονται κυτταροκίνες όπως ο παράγοντας νέκρωσης των όγκων TNF-α, η ιντερλευκίνη IL-2, η ιντερφερόνη IFN-γ, ενώ η αδυναμία μεταστροφής της Th-1 σε Th-2 τύπου απάντηση έχει ως συνέπεια την απώλεια του κυήματος. Δεδομένου ότι η Th-1 ανοσιακή απάντηση πυροδοτείται επίσης από το στρες, τις λοιμώξεις και τα αυτοάνοσα νοσήματα, ο TNF-α ως κυτταροκίνη-διαμεσολαβητής της Th-1 απάντησης, θα μπορούσε να εμπλέκεται όχι μόνο στις αλλοάνοσες καθ'έξιν αποβολές αλλά και σε εκείνες που προκαλούνται από λοιμογόνο παράγοντα, στρες ή αυτοάνοσο νόσημα. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα είναι πολύ λίγες οι μελέτες που καταδεικνύουν στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδα TNF-α στον ορό, συγκεκριμένους πολυμορφισμούς του TNF-α γονιδίου και την εμφάνιση επανειλημμένων αποβολών. Επιπρόσθετα, οι συγκεκριμένες μελέτες είχαν κάποιους περιορισμούς όπως το σχετικά μικρό μέγεθος δείγματος, αποδυναμώνοντας τη στατιστική τους ισχύ. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μέτρηση των επιπέδων του TNF-α στον ορό του αίματος γυναικών με καθ'έξιν αυτόματες αποβολές, καθώς επίσης και η συσχέτισή των επιπέδων αυτών με τον πολυμορφισμό -238G/A του γονιδίου που είναι υπεύθυνο για την έκφραση του TNF-α. Υλικό της μελέτης είναι 90 γυναίκες με καθ’έξιν αποβολές με ομάδα ελέγχου 95 γυναίκες χωρίς ιστορικό καθ’έξιν αποβολών. Για τον προσδιορισμό των επιπέδων του TNF-α χρησιμοποιήθηκε μία ανοσοενζυμική μέθοδος ELISA. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά των επιπέδων του TNF-α μεταξύ των γυναικών με επανειλημμένες αυτόματες αποβολές και των γόνιμων γυναικών, καθώς επίσης ότι τα συγκεκριμένα επίπεδα είναι ανεξάρτητα από την παρουσία του πολυμορφισμού -238G/A του TNF-α γονιδίου. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να ληφθεί υπόψη ότι η συγκεκριμένη μελέτη δεν είναι δυνατό να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα εξαιτίας περιορισμών κατά τον σχεδιασμό της μελέτης όπως είναι το μικρό μέγεθος του δείγματος, η ετερογένεια ασθενών και μαρτύρων ως προς την ηλικία και το κάπνισμα, η μέτρηση του TNF-α μόνο σε γυναίκες που δεν κυοφορούσαν κατά τη διάρκεια συμμετοχής τους στην παρούσα έρευνα.","abstract_html":"Περίληψη Καθ&#x27;έξιν ή επανειλημμένες αυτόματες αποβολές (ΕΑΑ) αποκαλούνται οι εμβρυικές απώλειες τριών ή περισσότερων διαδοχικών κυήσεων μικρότερων των 20 εβδομάδων. Ταξινομούνται σε πρωτοπαθείς, δευτεροπαθείς και τριτοπαθείς. Οι πρωτοπαθείς αφορούν γυναίκες που έχουν τρεις ή περισσότερες αυτόματες αποβολές με τον ίδιο σύντροφο και καμία κύηση μετά την 20ή εβδομάδα. Οι καθ&#x27;έξιν αποβολές είναι δευτεροπαθείς όταν εμφανίζονται μετά από μία τουλάχιστον επιτυχή κύηση ή ενδομήτριο θάνατο ενώ χαρακτηρίζονται ως τριτοπαθείς μετά από επιτυχή εγκυμοσύνη της οποίας όμως προηγήθηκαν αποβολές. Πρόκειται για μία δυσάρεστη κατάσταση, με σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, που απαιτεί διερεύνηση των αιτιών, τα οποία μπορεί να είναι γενετικά, ανατομικά της μήτρας, ενδοκρινικά, λοιμώδη, ανοσολογικά ή θρομβοφιλικά. Αναφορικά με τις επανειλημμένες αυτόματες αποβολές ανοσολογικής αιτιολογίας, αυτές διακρίνονται σε αλλοάνοσες και αυτοάνοσες. Σύμφωνα με νεότερα δεδομένα, στις αλλοάνοσες αποβολές το ανοσιακό σύστημα της μητέρας αναγνωρίζει το κύημα ως &quot;ημιαλλομόσχευμα&quot; και εγείρει αντίδραση απόρριψης του κυήματος τύπου Th-1. Κατά την Th-1 ανοσιακή απάντηση εκκρίνονται κυτταροκίνες όπως ο παράγοντας νέκρωσης των όγκων TNF-α, η ιντερλευκίνη IL-2, η ιντερφερόνη IFN-γ, ενώ η αδυναμία μεταστροφής της Th-1 σε Th-2 τύπου απάντηση έχει ως συνέπεια την απώλεια του κυήματος. Δεδομένου ότι η Th-1 ανοσιακή απάντηση πυροδοτείται επίσης από το στρες, τις λοιμώξεις και τα αυτοάνοσα νοσήματα, ο TNF-α ως κυτταροκίνη-διαμεσολαβητής της Th-1 απάντησης, θα μπορούσε να εμπλέκεται όχι μόνο στις αλλοάνοσες καθ&#x27;έξιν αποβολές αλλά και σε εκείνες που προκαλούνται από λοιμογόνο παράγοντα, στρες ή αυτοάνοσο νόσημα. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα είναι πολύ λίγες οι μελέτες που καταδεικνύουν στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδα TNF-α στον ορό, συγκεκριμένους πολυμορφισμούς του TNF-α γονιδίου και την εμφάνιση επανειλημμένων αποβολών. Επιπρόσθετα, οι συγκεκριμένες μελέτες είχαν κάποιους περιορισμούς όπως το σχετικά μικρό μέγεθος δείγματος, αποδυναμώνοντας τη στατιστική τους ισχύ. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μέτρηση των επιπέδων του TNF-α στον ορό του αίματος γυναικών με καθ&#x27;έξιν αυτόματες αποβολές, καθώς επίσης και η συσχέτισή των επιπέδων αυτών με τον πολυμορφισμό -238G/A του γονιδίου που είναι υπεύθυνο για την έκφραση του TNF-α. Υλικό της μελέτης είναι 90 γυναίκες με καθ’έξιν αποβολές με ομάδα ελέγχου 95 γυναίκες χωρίς ιστορικό καθ’έξιν αποβολών. Για τον προσδιορισμό των επιπέδων του TNF-α χρησιμοποιήθηκε μία ανοσοενζυμική μέθοδος ELISA. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά των επιπέδων του TNF-α μεταξύ των γυναικών με επανειλημμένες αυτόματες αποβολές και των γόνιμων γυναικών, καθώς επίσης ότι τα συγκεκριμένα επίπεδα είναι ανεξάρτητα από την παρουσία του πολυμορφισμού -238G/A του TNF-α γονιδίου. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να ληφθεί υπόψη ότι η συγκεκριμένη μελέτη δεν είναι δυνατό να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα εξαιτίας περιορισμών κατά τον σχεδιασμό της μελέτης όπως είναι το μικρό μέγεθος του δείγματος, η ετερογένεια ασθενών και μαρτύρων ως προς την ηλικία και το κάπνισμα, η μέτρηση του TNF-α μόνο σε γυναίκες που δεν κυοφορούσαν κατά τη διάρκεια συμμετοχής τους στην παρούσα έρευνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαρατσή Δήμητρα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:14Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311310"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311310","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311310","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311310","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311310","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαρατσή Δήμητρα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311310","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311310"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Καθ'έξιν ή επανειλημμένες αυτόματες αποβολές (ΕΑΑ) αποκαλούνται οι εμβρυικές απώλειες τριών ή περισσότερων διαδοχικών κυήσεων μικρότερων των 20 εβδομάδων. Ταξινομούνται σε πρωτοπαθείς, δευτεροπαθείς και τριτοπαθείς. Οι πρωτοπαθείς αφορούν γυναίκες που έχουν τρεις ή περισσότερες αυτόματες αποβολές με τον ίδιο σύντροφο και καμία κύηση μετά την 20ή εβδομάδα. Οι καθ'έξιν αποβολές είναι δευτεροπαθείς όταν εμφανίζονται μετά από μία τουλάχιστον επιτυχή κύηση ή ενδομήτριο θάνατο ενώ χαρακτηρίζονται ως τριτοπαθείς μετά από επιτυχή εγκυμοσύνη της οποίας όμως προηγήθηκαν αποβολές. Πρόκειται για μία δυσάρεστη κατάσταση, με σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, που απαιτεί διερεύνηση των αιτιών, τα οποία μπορεί να είναι γενετικά, ανατομικά της μήτρας, ενδοκρινικά, λοιμώδη, ανοσολογικά ή θρομβοφιλικά. Αναφορικά με τις επανειλημμένες αυτόματες αποβολές ανοσολογικής αιτιολογίας, αυτές διακρίνονται σε αλλοάνοσες και αυτοάνοσες. Σύμφωνα με νεότερα δεδομένα, στις αλλοάνοσες αποβολές το ανοσιακό σύστημα της μητέρας αναγνωρίζει το κύημα ως \"ημιαλλομόσχευμα\" και εγείρει αντίδραση απόρριψης του κυήματος τύπου Th-1. Κατά την Th-1 ανοσιακή απάντηση εκκρίνονται κυτταροκίνες όπως ο παράγοντας νέκρωσης των όγκων TNF-α, η ιντερλευκίνη IL-2, η ιντερφερόνη IFN-γ, ενώ η αδυναμία μεταστροφής της Th-1 σε Th-2 τύπου απάντηση έχει ως συνέπεια την απώλεια του κυήματος. Δεδομένου ότι η Th-1 ανοσιακή απάντηση πυροδοτείται επίσης από το στρες, τις λοιμώξεις και τα αυτοάνοσα νοσήματα, ο TNF-α ως κυτταροκίνη-διαμεσολαβητής της Th-1 απάντησης, θα μπορούσε να εμπλέκεται όχι μόνο στις αλλοάνοσες καθ'έξιν αποβολές αλλά και σε εκείνες που προκαλούνται από λοιμογόνο παράγοντα, στρες ή αυτοάνοσο νόσημα. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα είναι πολύ λίγες οι μελέτες που καταδεικνύουν στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδα TNF-α στον ορό, συγκεκριμένους πολυμορφισμούς του TNF-α γονιδίου και την εμφάνιση επανειλημμένων αποβολών. Επιπρόσθετα, οι συγκεκριμένες μελέτες είχαν κάποιους περιορισμούς όπως το σχετικά μικρό μέγεθος δείγματος, αποδυναμώνοντας τη στατιστική τους ισχύ. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μέτρηση των επιπέδων του TNF-α στον ορό του αίματος γυναικών με καθ'έξιν αυτόματες αποβολές, καθώς επίσης και η συσχέτισή των επιπέδων αυτών με τον πολυμορφισμό -238G/A του γονιδίου που είναι υπεύθυνο για την έκφραση του TNF-α. Υλικό της μελέτης είναι 90 γυναίκες με καθ’έξιν αποβολές με ομάδα ελέγχου 95 γυναίκες χωρίς ιστορικό καθ’έξιν αποβολών. Για τον προσδιορισμό των επιπέδων του TNF-α χρησιμοποιήθηκε μία ανοσοενζυμική μέθοδος ELISA. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά των επιπέδων του TNF-α μεταξύ των γυναικών με επανειλημμένες αυτόματες αποβολές και των γόνιμων γυναικών, καθώς επίσης ότι τα συγκεκριμένα επίπεδα είναι ανεξάρτητα από την παρουσία του πολυμορφισμού -238G/A του TNF-α γονιδίου. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να ληφθεί υπόψη ότι η συγκεκριμένη μελέτη δεν είναι δυνατό να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα εξαιτίας περιορισμών κατά τον σχεδιασμό της μελέτης όπως είναι το μικρό μέγεθος του δείγματος, η ετερογένεια ασθενών και μαρτύρων ως προς την ηλικία και το κάπνισμα, η μέτρηση του TNF-α μόνο σε γυναίκες που δεν κυοφορούσαν κατά τη διάρκεια συμμετοχής τους στην παρούσα έρευνα.","Abstract Recurrent spontaneous miscarriage/abortion (RSM, RM, RSA) or repeated pregnancy loss (RPL) is defined as three or more consecutive spontaneous abortions before the 20th week of gestation. Recurrent spontaneous miscarriage are classified into primary, secondary and tertiary ones. The primary RSM refers to women undergoing three pr more spontaneous abortion in the same partner and no pregnancy after 20 gestational weeks. Recurrent pregnancy loss is considered secondary when it occurs at least after a successful pregnancy or an intrauterine death while a tertiary RSM takew place after a pregnancy with live birth following miscarriages. It comes to a distressing complication of early pregnancy, which displays both physical and psychological ramifications. It is essential that it should be performed further investigation of several causes such as genetic, anatomic, infectious, endocrine, immune and thrombophilic factors. As regards RSMs of immunological etiology, they may be subdivided into alloimmune and autoimmune recurrent spontaneous miscarriages.According to more recent data concerning alloimmune abortions, mother’s immune system recognizes the fetus as a “semi-allograft” bringing about a Th-1 type rejection of the fetus. In the profile of Th-1 immune response, certain cytokines are produced such as tumor necrosis factor TNF-α, interleukin IL-2, interferon IFN-γ, while a failure of the shift from Th-1 to Th-2 response results in fetal loss. Given that Th-1 immune response is triggered by stress, infections, autoimmune diseases, TNF-α is regarded as a cytokine-mediator of Th-1 response that could be involved in RSA caused by infection, stress,and autoimmune factors, apart from taking part in alloimmune RSA. However, currently there are few studies showing statistical significance of the correlation of serum TNF-α levels and TNF-α polymorphisms with the occurrence of repeated spontaneous abortions. Besides, the certain studies are restricted by the relatively small sample sizes, weakening the statistical power. The aim of the present case-control study is to evaluate serum TNF-α levels in women with RSM and detect any association between serum TNF-α levels and TNF-α -238G/A polymorphism (SNP) in women with RSM. A total of 90 women with a medical history of recurrent spontaneous miscarriage comprised the study group (cases), while the control group was recruited from 95 fertile women (controls). The results of this study report that there is no significant difference in serum TNF-α levels between women with and without a history of recurrent miscarriages.. Moreover, serum TNF-α levels in women with RSA are independent of the presence of TNF-α -238G/A polymorphism. However, it should be taken into consideration that our study does not lead to safe conclusions owing to several limitations of the study design such as the small sample size, the heterogeneity between cases and controls as regards age and smoking, the measurement of serum TNF-α levels in non-pregnant women (the venous sampling time). Keywords: cytokines, TNF-α, recurrent spontaneous miscarriages, polymorphism"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπεδα του παράγοντα νέκρωσης των όγκων TNF-α στον ορό γυναικών με καθ'έξιν αποβολές στον ελληνικό χώρο και συσχέτισή τους με πολυμορφισμούς του γονιδίου έκφρασής του"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαρατσή Δήμητρα"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Περίληψη Καθ'έξιν ή επανειλημμένες αυτόματες αποβολές (ΕΑΑ) αποκαλούνται οι εμβρυικές απώλειες τριών ή περισσότερων διαδοχικών κυήσεων μικρότερων των 20 εβδομάδων. Ταξινομούνται σε πρωτοπαθείς, δευτεροπαθείς και τριτοπαθείς. Οι πρωτοπαθείς αφορούν γυναίκες που έχουν τρεις ή περισσότερες αυτόματες αποβολές με τον ίδιο σύντροφο και καμία κύηση μετά την 20ή εβδομάδα. Οι καθ'έξιν αποβολές είναι δευτεροπαθείς όταν εμφανίζονται μετά από μία τουλάχιστον επιτυχή κύηση ή ενδομήτριο θάνατο ενώ χαρακτηρίζονται ως τριτοπαθείς μετά από επιτυχή εγκυμοσύνη της οποίας όμως προηγήθηκαν αποβολές. Πρόκειται για μία δυσάρεστη κατάσταση, με σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, που απαιτεί διερεύνηση των αιτιών, τα οποία μπορεί να είναι γενετικά, ανατομικά της μήτρας, ενδοκρινικά, λοιμώδη, ανοσολογικά ή θρομβοφιλικά. Αναφορικά με τις επανειλημμένες αυτόματες αποβολές ανοσολογικής αιτιολογίας, αυτές διακρίνονται σε αλλοάνοσες και αυτοάνοσες. Σύμφωνα με νεότερα δεδομένα, στις αλλοάνοσες αποβολές το ανοσιακό σύστημα της μητέρας αναγνωρίζει το κύημα ως \"ημιαλλομόσχευμα\" και εγείρει αντίδραση απόρριψης του κυήματος τύπου Th-1. Κατά την Th-1 ανοσιακή απάντηση εκκρίνονται κυτταροκίνες όπως ο παράγοντας νέκρωσης των όγκων TNF-α, η ιντερλευκίνη IL-2, η ιντερφερόνη IFN-γ, ενώ η αδυναμία μεταστροφής της Th-1 σε Th-2 τύπου απάντηση έχει ως συνέπεια την απώλεια του κυήματος. Δεδομένου ότι η Th-1 ανοσιακή απάντηση πυροδοτείται επίσης από το στρες, τις λοιμώξεις και τα αυτοάνοσα νοσήματα, ο TNF-α ως κυτταροκίνη-διαμεσολαβητής της Th-1 απάντησης, θα μπορούσε να εμπλέκεται όχι μόνο στις αλλοάνοσες καθ'έξιν αποβολές αλλά και σε εκείνες που προκαλούνται από λοιμογόνο παράγοντα, στρες ή αυτοάνοσο νόσημα. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα είναι πολύ λίγες οι μελέτες που καταδεικνύουν στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδα TNF-α στον ορό, συγκεκριμένους πολυμορφισμούς του TNF-α γονιδίου και την εμφάνιση επανειλημμένων αποβολών. Επιπρόσθετα, οι συγκεκριμένες μελέτες είχαν κάποιους περιορισμούς όπως το σχετικά μικρό μέγεθος δείγματος, αποδυναμώνοντας τη στατιστική τους ισχύ. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μέτρηση των επιπέδων του TNF-α στον ορό του αίματος γυναικών με καθ'έξιν αυτόματες αποβολές, καθώς επίσης και η συσχέτισή των επιπέδων αυτών με τον πολυμορφισμό -238G/A του γονιδίου που είναι υπεύθυνο για την έκφραση του TNF-α. Υλικό της μελέτης είναι 90 γυναίκες με καθ’έξιν αποβολές με ομάδα ελέγχου 95 γυναίκες χωρίς ιστορικό καθ’έξιν αποβολών. Για τον προσδιορισμό των επιπέδων του TNF-α χρησιμοποιήθηκε μία ανοσοενζυμική μέθοδος ELISA. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά των επιπέδων του TNF-α μεταξύ των γυναικών με επανειλημμένες αυτόματες αποβολές και των γόνιμων γυναικών, καθώς επίσης ότι τα συγκεκριμένα επίπεδα είναι ανεξάρτητα από την παρουσία του πολυμορφισμού -238G/A του TNF-α γονιδίου. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να ληφθεί υπόψη ότι η συγκεκριμένη μελέτη δεν είναι δυνατό να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα εξαιτίας περιορισμών κατά τον σχεδιασμό της μελέτης όπως είναι το μικρό μέγεθος του δείγματος, η ετερογένεια ασθενών και μαρτύρων ως προς την ηλικία και το κάπνισμα, η μέτρηση του TNF-α μόνο σε γυναίκες που δεν κυοφορούσαν κατά τη διάρκεια συμμετοχής τους στην παρούσα έρευνα.","Abstract Recurrent spontaneous miscarriage/abortion (RSM, RM, RSA) or repeated pregnancy loss (RPL) is defined as three or more consecutive spontaneous abortions before the 20th week of gestation. Recurrent spontaneous miscarriage are classified into primary, secondary and tertiary ones. The primary RSM refers to women undergoing three pr more spontaneous abortion in the same partner and no pregnancy after 20 gestational weeks. Recurrent pregnancy loss is considered secondary when it occurs at least after a successful pregnancy or an intrauterine death while a tertiary RSM takew place after a pregnancy with live birth following miscarriages. It comes to a distressing complication of early pregnancy, which displays both physical and psychological ramifications. It is essential that it should be performed further investigation of several causes such as genetic, anatomic, infectious, endocrine, immune and thrombophilic factors. As regards RSMs of immunological etiology, they may be subdivided into alloimmune and autoimmune recurrent spontaneous miscarriages.According to more recent data concerning alloimmune abortions, mother’s immune system recognizes the fetus as a “semi-allograft” bringing about a Th-1 type rejection of the fetus. In the profile of Th-1 immune response, certain cytokines are produced such as tumor necrosis factor TNF-α, interleukin IL-2, interferon IFN-γ, while a failure of the shift from Th-1 to Th-2 response results in fetal loss. Given that Th-1 immune response is triggered by stress, infections, autoimmune diseases, TNF-α is regarded as a cytokine-mediator of Th-1 response that could be involved in RSA caused by infection, stress,and autoimmune factors, apart from taking part in alloimmune RSA. However, currently there are few studies showing statistical significance of the correlation of serum TNF-α levels and TNF-α polymorphisms with the occurrence of repeated spontaneous abortions. Besides, the certain studies are restricted by the relatively small sample sizes, weakening the statistical power. The aim of the present case-control study is to evaluate serum TNF-α levels in women with RSM and detect any association between serum TNF-α levels and TNF-α -238G/A polymorphism (SNP) in women with RSM. A total of 90 women with a medical history of recurrent spontaneous miscarriage comprised the study group (cases), while the control group was recruited from 95 fertile women (controls). The results of this study report that there is no significant difference in serum TNF-α levels between women with and without a history of recurrent miscarriages.. Moreover, serum TNF-α levels in women with RSA are independent of the presence of TNF-α -238G/A polymorphism. However, it should be taken into consideration that our study does not lead to safe conclusions owing to several limitations of the study design such as the small sample size, the heterogeneity between cases and controls as regards age and smoking, the measurement of serum TNF-α levels in non-pregnant women (the venous sampling time). Keywords: cytokines, TNF-α, recurrent spontaneous miscarriages, polymorphism"],"dc:identifier":["uoadl:1311310","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311310"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επίπεδα του παράγοντα νέκρωσης των όγκων TNF-α στον ορό γυναικών με καθ'έξιν αποβολές στον ελληνικό χώρο και συσχέτισή τους με πολυμορφισμούς του γονιδίου έκφρασής του"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:14Z"}