{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311316"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311316","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπτωση της νοσηλευτικής στελέχωσης στην έκβαση των ασθενών με καρδιοπνευμονική ανακοπή μέσα στο νοσοκομείο","abstract":"Εισαγωγή: Οι καθυστερήσεις στη χορήγηση απινίδωσης για τις ενδονοσοκομειακές καρδιοπνευμονικές ανακοπές έχουν σχετιστεί με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης και περισσότερα νευρολογικά ελλείμματα κατά την έξοδο του ασθενούς από το νοσοκομείο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης της νοσηλευτικής στελέχωσης, του χρόνου μέχρι την απινίδωση, της έκβασης και των νευρολογικών αποτελεσμάτων των ασθενών μετά από καρδιοπνευμονική ανακοπή μέσα στο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη, στην οποία μελετήθηκαν 299 ασθενείς Οι ανεξάρτητες μεταβλητές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι ώρες του νοσηλευτικού προσωπικού ανά ημέρα ασθενή και ο χρόνος μέχρι την απινίδωση. Οι εξαρτημένες μεταβλητές περιλαμβάνουν τόσο την επιβίωση όσο και τη νευρολογική κατάσταση των ασθενών κατά την έξοδό τους από το νοσοκομείο. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS ω.19.0. Αποτελέσματα: Τα ευρήματα δείχνουν ότι υπήρχε σημαντική διαφορά στη μέση στελέχωση για τον καθυστερημένο χρόνο απινίδωσης, περισσότερο από 2 λεπτά. Ακόμη, μία επιπλέον ώρα φροντίδας από νοσηλευτές ανά ημέρα ασθενή αύξανε την επιβίωση των ασθενών κατά 28%. Η μονάδα εντατικής θεραπείας βρέθηκε να είναι ένας προγνωστικός δείκτης του χρόνου μέχρι την απινίδωση, της επιβίωσης και της νευρολογικής κατάστασης των ασθενών. Τέλος, δε βρέθηκε καμία συσχέτιση μεταξύ της νοσηλευτικής στελέχωσης και της νευρολογικής κατάστασης των ασθενών. Συμπεράσματα: Η νοσηλευτική στελέχωση τη στιγμή της καρδιοπνευμονικής ανακοπής βρέθηκε να προβλέπει την επιβίωση. Αυτά τα ευρήματα προσφέρουν σημαντική γνώση για την κατανόηση της συμβολής των νοσηλευτών στην ποιότητα της περίθαλψης και τη βελτίωση της έκβασης των ασθενών. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να περιλαμβάνουν μεγαλύτερα μεγέθη δειγμάτων και άλλες μεταβλητές - μέτρα του εργασιακού περιβάλλοντος.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι καθυστερήσεις στη χορήγηση απινίδωσης για τις ενδονοσοκομειακές καρδιοπνευμονικές ανακοπές έχουν σχετιστεί με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης και περισσότερα νευρολογικά ελλείμματα κατά την έξοδο του ασθενούς από το νοσοκομείο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης της νοσηλευτικής στελέχωσης, του χρόνου μέχρι την απινίδωση, της έκβασης και των νευρολογικών αποτελεσμάτων των ασθενών μετά από καρδιοπνευμονική ανακοπή μέσα στο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη, στην οποία μελετήθηκαν 299 ασθενείς Οι ανεξάρτητες μεταβλητές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι ώρες του νοσηλευτικού προσωπικού ανά ημέρα ασθενή και ο χρόνος μέχρι την απινίδωση. Οι εξαρτημένες μεταβλητές περιλαμβάνουν τόσο την επιβίωση όσο και τη νευρολογική κατάσταση των ασθενών κατά την έξοδό τους από το νοσοκομείο. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS ω.19.0. Αποτελέσματα: Τα ευρήματα δείχνουν ότι υπήρχε σημαντική διαφορά στη μέση στελέχωση για τον καθυστερημένο χρόνο απινίδωσης, περισσότερο από 2 λεπτά. Ακόμη, μία επιπλέον ώρα φροντίδας από νοσηλευτές ανά ημέρα ασθενή αύξανε την επιβίωση των ασθενών κατά 28%. Η μονάδα εντατικής θεραπείας βρέθηκε να είναι ένας προγνωστικός δείκτης του χρόνου μέχρι την απινίδωση, της επιβίωσης και της νευρολογικής κατάστασης των ασθενών. Τέλος, δε βρέθηκε καμία συσχέτιση μεταξύ της νοσηλευτικής στελέχωσης και της νευρολογικής κατάστασης των ασθενών. Συμπεράσματα: Η νοσηλευτική στελέχωση τη στιγμή της καρδιοπνευμονικής ανακοπής βρέθηκε να προβλέπει την επιβίωση. Αυτά τα ευρήματα προσφέρουν σημαντική γνώση για την κατανόηση της συμβολής των νοσηλευτών στην ποιότητα της περίθαλψης και τη βελτίωση της έκβασης των ασθενών. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να περιλαμβάνουν μεγαλύτερα μεγέθη δειγμάτων και άλλες μεταβλητές - μέτρα του εργασιακού περιβάλλοντος.","abstract_has_math":false,"creators":["Λέκκας Βασίλειος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:14Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311316"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311316","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311316","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311316","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311316","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λέκκας Βασίλειος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311316","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311316"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι καθυστερήσεις στη χορήγηση απινίδωσης για τις ενδονοσοκομειακές καρδιοπνευμονικές ανακοπές έχουν σχετιστεί με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης και περισσότερα νευρολογικά ελλείμματα κατά την έξοδο του ασθενούς από το νοσοκομείο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης της νοσηλευτικής στελέχωσης, του χρόνου μέχρι την απινίδωση, της έκβασης και των νευρολογικών αποτελεσμάτων των ασθενών μετά από καρδιοπνευμονική ανακοπή μέσα στο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη, στην οποία μελετήθηκαν 299 ασθενείς Οι ανεξάρτητες μεταβλητές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι ώρες του νοσηλευτικού προσωπικού ανά ημέρα ασθενή και ο χρόνος μέχρι την απινίδωση. Οι εξαρτημένες μεταβλητές περιλαμβάνουν τόσο την επιβίωση όσο και τη νευρολογική κατάσταση των ασθενών κατά την έξοδό τους από το νοσοκομείο. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS ω.19.0. Αποτελέσματα: Τα ευρήματα δείχνουν ότι υπήρχε σημαντική διαφορά στη μέση στελέχωση για τον καθυστερημένο χρόνο απινίδωσης, περισσότερο από 2 λεπτά. Ακόμη, μία επιπλέον ώρα φροντίδας από νοσηλευτές ανά ημέρα ασθενή αύξανε την επιβίωση των ασθενών κατά 28%. Η μονάδα εντατικής θεραπείας βρέθηκε να είναι ένας προγνωστικός δείκτης του χρόνου μέχρι την απινίδωση, της επιβίωσης και της νευρολογικής κατάστασης των ασθενών. Τέλος, δε βρέθηκε καμία συσχέτιση μεταξύ της νοσηλευτικής στελέχωσης και της νευρολογικής κατάστασης των ασθενών. Συμπεράσματα: Η νοσηλευτική στελέχωση τη στιγμή της καρδιοπνευμονικής ανακοπής βρέθηκε να προβλέπει την επιβίωση. Αυτά τα ευρήματα προσφέρουν σημαντική γνώση για την κατανόηση της συμβολής των νοσηλευτών στην ποιότητα της περίθαλψης και τη βελτίωση της έκβασης των ασθενών. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να περιλαμβάνουν μεγαλύτερα μεγέθη δειγμάτων και άλλες μεταβλητές - μέτρα του εργασιακού περιβάλλοντος.","ABSTRACT Introduction: Delays in defibrillation for in-hospital cardiac arrest are associated with lower survival, with ten percent lower probability of survival for each additional minute of delay. Current guidelines dictate that patients should receive defibrillation within two minutes of recognition of a cardiac arrest. Certain hospital characteristics such as unmonitored units and cardiac arrests during nights and weekends have been associated with delays in defibrillation. These findings suggest that delayed defibrillation times may be related to the availability of nursing staff in the hospital at the time of arrest. Aim: The aim of this study was to investigate the relationships between nurse staffing, defibrillation response times, and patient level outcomes of inhospital cardiac arrests. Materials and Methods: A cohort design was used. Independent variables were registered nurse hours per patient day and time-to-defibrillation. Dependent variables include both survival and neurological status at discharge. Finally, a sample of 299 patients included in the study. The data analysis was done by statistical package SPSS 19.0. Results: The findings indicate that there was a significant difference in mean staffing for delayed time to defibrillation, more than 2 minutes. While controlling for key covariates in the model, the analyses determined that one additional hour per patient day of RN care results in a 28% greater odds of surviving to discharge. The intensive care unit was found to be a predictor of time to defibrillation, survival, and neurological status at discharge. Finally, there was no relationship found between nurse staffing and neurological status at discharge. Conclusions: Nurse staffing measured at the time of the event was found to predict survival. These findings are an important contribution to understanding nurses’ contribution to quality of care and improved patient outcomes. Future studies should include larger sample sizes and other measures of the work environment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπτωση της νοσηλευτικής στελέχωσης στην έκβαση των ασθενών με καρδιοπνευμονική ανακοπή μέσα στο νοσοκομείο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λέκκας Βασίλειος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι καθυστερήσεις στη χορήγηση απινίδωσης για τις ενδονοσοκομειακές καρδιοπνευμονικές ανακοπές έχουν σχετιστεί με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης και περισσότερα νευρολογικά ελλείμματα κατά την έξοδο του ασθενούς από το νοσοκομείο. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης της νοσηλευτικής στελέχωσης, του χρόνου μέχρι την απινίδωση, της έκβασης και των νευρολογικών αποτελεσμάτων των ασθενών μετά από καρδιοπνευμονική ανακοπή μέσα στο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη, στην οποία μελετήθηκαν 299 ασθενείς Οι ανεξάρτητες μεταβλητές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι ώρες του νοσηλευτικού προσωπικού ανά ημέρα ασθενή και ο χρόνος μέχρι την απινίδωση. Οι εξαρτημένες μεταβλητές περιλαμβάνουν τόσο την επιβίωση όσο και τη νευρολογική κατάσταση των ασθενών κατά την έξοδό τους από το νοσοκομείο. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS ω.19.0. Αποτελέσματα: Τα ευρήματα δείχνουν ότι υπήρχε σημαντική διαφορά στη μέση στελέχωση για τον καθυστερημένο χρόνο απινίδωσης, περισσότερο από 2 λεπτά. Ακόμη, μία επιπλέον ώρα φροντίδας από νοσηλευτές ανά ημέρα ασθενή αύξανε την επιβίωση των ασθενών κατά 28%. Η μονάδα εντατικής θεραπείας βρέθηκε να είναι ένας προγνωστικός δείκτης του χρόνου μέχρι την απινίδωση, της επιβίωσης και της νευρολογικής κατάστασης των ασθενών. Τέλος, δε βρέθηκε καμία συσχέτιση μεταξύ της νοσηλευτικής στελέχωσης και της νευρολογικής κατάστασης των ασθενών. Συμπεράσματα: Η νοσηλευτική στελέχωση τη στιγμή της καρδιοπνευμονικής ανακοπής βρέθηκε να προβλέπει την επιβίωση. Αυτά τα ευρήματα προσφέρουν σημαντική γνώση για την κατανόηση της συμβολής των νοσηλευτών στην ποιότητα της περίθαλψης και τη βελτίωση της έκβασης των ασθενών. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να περιλαμβάνουν μεγαλύτερα μεγέθη δειγμάτων και άλλες μεταβλητές - μέτρα του εργασιακού περιβάλλοντος.","ABSTRACT Introduction: Delays in defibrillation for in-hospital cardiac arrest are associated with lower survival, with ten percent lower probability of survival for each additional minute of delay. Current guidelines dictate that patients should receive defibrillation within two minutes of recognition of a cardiac arrest. Certain hospital characteristics such as unmonitored units and cardiac arrests during nights and weekends have been associated with delays in defibrillation. These findings suggest that delayed defibrillation times may be related to the availability of nursing staff in the hospital at the time of arrest. Aim: The aim of this study was to investigate the relationships between nurse staffing, defibrillation response times, and patient level outcomes of inhospital cardiac arrests. Materials and Methods: A cohort design was used. Independent variables were registered nurse hours per patient day and time-to-defibrillation. Dependent variables include both survival and neurological status at discharge. Finally, a sample of 299 patients included in the study. The data analysis was done by statistical package SPSS 19.0. Results: The findings indicate that there was a significant difference in mean staffing for delayed time to defibrillation, more than 2 minutes. While controlling for key covariates in the model, the analyses determined that one additional hour per patient day of RN care results in a 28% greater odds of surviving to discharge. The intensive care unit was found to be a predictor of time to defibrillation, survival, and neurological status at discharge. Finally, there was no relationship found between nurse staffing and neurological status at discharge. Conclusions: Nurse staffing measured at the time of the event was found to predict survival. These findings are an important contribution to understanding nurses’ contribution to quality of care and improved patient outcomes. Future studies should include larger sample sizes and other measures of the work environment."],"dc:identifier":["uoadl:1311316","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311316"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Επίπτωση της νοσηλευτικής στελέχωσης στην έκβαση των ασθενών με καρδιοπνευμονική ανακοπή μέσα στο νοσοκομείο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:14Z"}