{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311422"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311422","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Έκφραση καλπροτεκτίνης σε θηλυκούς επίμυες που έχουν υποστεί ωοθηκεκτομή, μετά την επίδραση δύο διαφορέτικών αναστολέων αρωματάσης","abstract":"Η οριστική παύση της λειτουργίας των ωοθηκών , είτε αυτό συμβαίνει λόγω της φυσικής συνέπειας της ηλικίας είτε εξαιτίας χειρουργικής αφαίρεσης των ωοθηκών, έχει σαν αποτέλεσμα ένα σύνολο συμπτωμάτων που εμφανίζονται. Η οστεοπόρωση είναι ένα από τα συμπτώματα που έχουν βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες στην υγεία αλλά και την ποιότητα ζωής της γυναίκας. Επειδή γνωρίζουμε ότι ο οστικός μεταβολισμός επηρεάζεται από το ανοσοποιητικό σύστημα, σκοπός αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσουμε κατά πόσο ένας νέος παράγοντας που εκτιμά τη φλεγμονή , η καλπροτεκτίνη, διαφοροποιείται, παρουσία δύο αναστολέων αρωματάσης, της λετροζόλης και αναστροζόλης αντίστοιχα, σε επίμυες που έχουν υποστεί ωοθηκεκτομή, ένα μοντέλο που μιμείται οστεοπορωτική κατάσταση. Τα ζωικά πρότυπα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, του εκδόχου, της αναστροζόλης και της λετροζόλης και ένα μήνα μετά την αφαίρεση των ωοθηκών, χορηγήθηκαν τα φάρμακα και πραγματοποιήθηκαν αιμοληψίες πριν την έναρξη του πειράματος, δύο μήνες και τέσσερις μήνες μετά την έναρξη της χορήγησης των φαρμάκων. Στα δείγματα του ορού του αίματος μελετήθηκε με την ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA, ο παράγοντας φλεγμονής, καλπροτεκτίνη. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν κατά την πρώτη αιμοληψία, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στα επίπεδα καλπροτεκτίνης. Αντίθετα, κατά την ευθανασία, η ομάδα της αναστροζόλης παρουσίασαν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερες μετρήσεις, σε σχέση τόσο με την ομάδα ελέγχου, όσο και με την ομάδα της λετροζόλης. Οι ομάδες ελέγχου και λετροζόλης παρουσίασαν μείωση στις συγκεντρώσεις καλπροτεκτίνης στον ορό κατά την ευθανασία, σε σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις. Συγκεκριμένα, η ομάδα έλεγχου παρουσίασε μέση μείωση 15.1%, ενώ η ομάδα της λετροζόλης 22.7%. Αντίθετα, η ομάδα της αναστροζόλης παρουσίασε αντίρροπη συμπεριφορά, σημειώνοντας αύξηση κατά 29.2% στις μετρήσεις που διενεργήθηκαν στην ευθανασία, σε σχέση με την πρώτη αιμοληψία. Η διαφορά που παρατηρήθηκε στις ποσοστιαίες μεταβολές ήταν στατιστικώς σημαντική, τόσο μεταξύ της αναστροζόλης και της ομάδας ελέγχου, όσο και μεταξύ της αναστροζόλης και της ομάδος λετροζόλης. Συνεπώς, η αναστροζόλη παρουσιάζει δράση που αυξάνει τη συγκέντρωση της καλπροτεκτίνης στον ορό των ζωϊκών προτύπων. Αντίθετα, η λετροζόλη παρουσίασε αποτελέσματα ομοιάζοντα με την ομάδα ελέγχου. Αυτά τα αποτελέσματα συνεισφέρουν στη συνεχώς αυξανόμενη βιβλιογραφία σχετικά με το σημαντικό ρόλο της καλπροτεκτίνης ως χρήσιμο εργαλείο σε ασθενείς που βρίσκονται σε αγωγή αναστολέων αρωματάσης, μετά από ωοθηκεκτομή","abstract_html":"Η οριστική παύση της λειτουργίας των ωοθηκών , είτε αυτό συμβαίνει λόγω της φυσικής συνέπειας της ηλικίας είτε εξαιτίας χειρουργικής αφαίρεσης των ωοθηκών, έχει σαν αποτέλεσμα ένα σύνολο συμπτωμάτων που εμφανίζονται. Η οστεοπόρωση είναι ένα από τα συμπτώματα που έχουν βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες στην υγεία αλλά και την ποιότητα ζωής της γυναίκας. Επειδή γνωρίζουμε ότι ο οστικός μεταβολισμός επηρεάζεται από το ανοσοποιητικό σύστημα, σκοπός αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσουμε κατά πόσο ένας νέος παράγοντας που εκτιμά τη φλεγμονή , η καλπροτεκτίνη, διαφοροποιείται, παρουσία δύο αναστολέων αρωματάσης, της λετροζόλης και αναστροζόλης αντίστοιχα, σε επίμυες που έχουν υποστεί ωοθηκεκτομή, ένα μοντέλο που μιμείται οστεοπορωτική κατάσταση. Τα ζωικά πρότυπα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, του εκδόχου, της αναστροζόλης και της λετροζόλης και ένα μήνα μετά την αφαίρεση των ωοθηκών, χορηγήθηκαν τα φάρμακα και πραγματοποιήθηκαν αιμοληψίες πριν την έναρξη του πειράματος, δύο μήνες και τέσσερις μήνες μετά την έναρξη της χορήγησης των φαρμάκων. Στα δείγματα του ορού του αίματος μελετήθηκε με την ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA, ο παράγοντας φλεγμονής, καλπροτεκτίνη. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν κατά την πρώτη αιμοληψία, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στα επίπεδα καλπροτεκτίνης. Αντίθετα, κατά την ευθανασία, η ομάδα της αναστροζόλης παρουσίασαν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερες μετρήσεις, σε σχέση τόσο με την ομάδα ελέγχου, όσο και με την ομάδα της λετροζόλης. Οι ομάδες ελέγχου και λετροζόλης παρουσίασαν μείωση στις συγκεντρώσεις καλπροτεκτίνης στον ορό κατά την ευθανασία, σε σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις. Συγκεκριμένα, η ομάδα έλεγχου παρουσίασε μέση μείωση 15.1%, ενώ η ομάδα της λετροζόλης 22.7%. Αντίθετα, η ομάδα της αναστροζόλης παρουσίασε αντίρροπη συμπεριφορά, σημειώνοντας αύξηση κατά 29.2% στις μετρήσεις που διενεργήθηκαν στην ευθανασία, σε σχέση με την πρώτη αιμοληψία. Η διαφορά που παρατηρήθηκε στις ποσοστιαίες μεταβολές ήταν στατιστικώς σημαντική, τόσο μεταξύ της αναστροζόλης και της ομάδας ελέγχου, όσο και μεταξύ της αναστροζόλης και της ομάδος λετροζόλης. Συνεπώς, η αναστροζόλη παρουσιάζει δράση που αυξάνει τη συγκέντρωση της καλπροτεκτίνης στον ορό των ζωϊκών προτύπων. Αντίθετα, η λετροζόλη παρουσίασε αποτελέσματα ομοιάζοντα με την ομάδα ελέγχου. Αυτά τα αποτελέσματα συνεισφέρουν στη συνεχώς αυξανόμενη βιβλιογραφία σχετικά με το σημαντικό ρόλο της καλπροτεκτίνης ως χρήσιμο εργαλείο σε ασθενείς που βρίσκονται σε αγωγή αναστολέων αρωματάσης, μετά από ωοθηκεκτομή","abstract_has_math":false,"creators":["Μέμου Άννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:16Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311422"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311422","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311422","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311422","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311422","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μέμου Άννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311422","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311422"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η οριστική παύση της λειτουργίας των ωοθηκών , είτε αυτό συμβαίνει λόγω της φυσικής συνέπειας της ηλικίας είτε εξαιτίας χειρουργικής αφαίρεσης των ωοθηκών, έχει σαν αποτέλεσμα ένα σύνολο συμπτωμάτων που εμφανίζονται. Η οστεοπόρωση είναι ένα από τα συμπτώματα που έχουν βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες στην υγεία αλλά και την ποιότητα ζωής της γυναίκας. Επειδή γνωρίζουμε ότι ο οστικός μεταβολισμός επηρεάζεται από το ανοσοποιητικό σύστημα, σκοπός αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσουμε κατά πόσο ένας νέος παράγοντας που εκτιμά τη φλεγμονή , η καλπροτεκτίνη, διαφοροποιείται, παρουσία δύο αναστολέων αρωματάσης, της λετροζόλης και αναστροζόλης αντίστοιχα, σε επίμυες που έχουν υποστεί ωοθηκεκτομή, ένα μοντέλο που μιμείται οστεοπορωτική κατάσταση. Τα ζωικά πρότυπα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, του εκδόχου, της αναστροζόλης και της λετροζόλης και ένα μήνα μετά την αφαίρεση των ωοθηκών, χορηγήθηκαν τα φάρμακα και πραγματοποιήθηκαν αιμοληψίες πριν την έναρξη του πειράματος, δύο μήνες και τέσσερις μήνες μετά την έναρξη της χορήγησης των φαρμάκων. Στα δείγματα του ορού του αίματος μελετήθηκε με την ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA, ο παράγοντας φλεγμονής, καλπροτεκτίνη. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν κατά την πρώτη αιμοληψία, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στα επίπεδα καλπροτεκτίνης. Αντίθετα, κατά την ευθανασία, η ομάδα της αναστροζόλης παρουσίασαν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερες μετρήσεις, σε σχέση τόσο με την ομάδα ελέγχου, όσο και με την ομάδα της λετροζόλης. Οι ομάδες ελέγχου και λετροζόλης παρουσίασαν μείωση στις συγκεντρώσεις καλπροτεκτίνης στον ορό κατά την ευθανασία, σε σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις. Συγκεκριμένα, η ομάδα έλεγχου παρουσίασε μέση μείωση 15.1%, ενώ η ομάδα της λετροζόλης 22.7%. Αντίθετα, η ομάδα της αναστροζόλης παρουσίασε αντίρροπη συμπεριφορά, σημειώνοντας αύξηση κατά 29.2% στις μετρήσεις που διενεργήθηκαν στην ευθανασία, σε σχέση με την πρώτη αιμοληψία. Η διαφορά που παρατηρήθηκε στις ποσοστιαίες μεταβολές ήταν στατιστικώς σημαντική, τόσο μεταξύ της αναστροζόλης και της ομάδας ελέγχου, όσο και μεταξύ της αναστροζόλης και της ομάδος λετροζόλης. Συνεπώς, η αναστροζόλη παρουσιάζει δράση που αυξάνει τη συγκέντρωση της καλπροτεκτίνης στον ορό των ζωϊκών προτύπων. Αντίθετα, η λετροζόλη παρουσίασε αποτελέσματα ομοιάζοντα με την ομάδα ελέγχου. Αυτά τα αποτελέσματα συνεισφέρουν στη συνεχώς αυξανόμενη βιβλιογραφία σχετικά με το σημαντικό ρόλο της καλπροτεκτίνης ως χρήσιμο εργαλείο σε ασθενείς που βρίσκονται σε αγωγή αναστολέων αρωματάσης, μετά από ωοθηκεκτομή","The permanent cessation of ovarian function, whether it is because of physical effects of age or because of surgical removal of the ovaries, leads to a set of symptoms. Osteoporosis is one of the symptoms that has short and long term effects on women’s health and quality of their life. As we know, bone metabolism is affected by the immune system, so the purpose of this study is to investigate whether a new marker of inflammation, calprotectin, is differentiated, in presence of two aromatase inhibitors, letrozole and anastrozole respectively, in rats that have undergone ovariectomy, a model that mimics osteoporotic state. Animal models were divided into three groups, the control group, group of anastrozole and letrozole group, the administration of medication started one month after ovariectomy and the blood was taken in the beginning of the experiment, two months and four months after the beginning of administration of medication. Calprotectin was estimated by ELISA, in all samples of blood serum. Our results showed that during the measurement t0, there were no statistically significant differences between groups in levels of calprotectin. In contrast, the time after euthanasia, the group of anastrozole showed statistically significantly higher measurements compared with both control group and group of letrozole. Control group and letrozole showed reduction in the concentration of calprotectin in the serum after euthanasia, compared with the initial measurements. Specifically, the control group showed reduction of 15.1%, while the group of letrozole, 22.7%. On the other hand, the anastrozole group showed contrasting behavior, an increase of 29.2% in measurements during euthanasia, compared with the first measurement. There was difference, statistically significant in the percentage changes, both between anastrozole and control group, and between anastrozole and letrozole group. In conclusion, anastrozole increases the concentration of calprotectin in serum of rats. In contrast, letrozole showed similar results with the control group.These findings contribute to a growing literature on the important role of calprotectin, as a useful tool in patients treated by aromatase inhibitors after ovariectomy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Έκφραση καλπροτεκτίνης σε θηλυκούς επίμυες που έχουν υποστεί ωοθηκεκτομή, μετά την επίδραση δύο διαφορέτικών αναστολέων αρωματάσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μέμου Άννα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η οριστική παύση της λειτουργίας των ωοθηκών , είτε αυτό συμβαίνει λόγω της φυσικής συνέπειας της ηλικίας είτε εξαιτίας χειρουργικής αφαίρεσης των ωοθηκών, έχει σαν αποτέλεσμα ένα σύνολο συμπτωμάτων που εμφανίζονται. Η οστεοπόρωση είναι ένα από τα συμπτώματα που έχουν βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες στην υγεία αλλά και την ποιότητα ζωής της γυναίκας. Επειδή γνωρίζουμε ότι ο οστικός μεταβολισμός επηρεάζεται από το ανοσοποιητικό σύστημα, σκοπός αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσουμε κατά πόσο ένας νέος παράγοντας που εκτιμά τη φλεγμονή , η καλπροτεκτίνη, διαφοροποιείται, παρουσία δύο αναστολέων αρωματάσης, της λετροζόλης και αναστροζόλης αντίστοιχα, σε επίμυες που έχουν υποστεί ωοθηκεκτομή, ένα μοντέλο που μιμείται οστεοπορωτική κατάσταση. Τα ζωικά πρότυπα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, του εκδόχου, της αναστροζόλης και της λετροζόλης και ένα μήνα μετά την αφαίρεση των ωοθηκών, χορηγήθηκαν τα φάρμακα και πραγματοποιήθηκαν αιμοληψίες πριν την έναρξη του πειράματος, δύο μήνες και τέσσερις μήνες μετά την έναρξη της χορήγησης των φαρμάκων. Στα δείγματα του ορού του αίματος μελετήθηκε με την ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA, ο παράγοντας φλεγμονής, καλπροτεκτίνη. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν κατά την πρώτη αιμοληψία, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στα επίπεδα καλπροτεκτίνης. Αντίθετα, κατά την ευθανασία, η ομάδα της αναστροζόλης παρουσίασαν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερες μετρήσεις, σε σχέση τόσο με την ομάδα ελέγχου, όσο και με την ομάδα της λετροζόλης. Οι ομάδες ελέγχου και λετροζόλης παρουσίασαν μείωση στις συγκεντρώσεις καλπροτεκτίνης στον ορό κατά την ευθανασία, σε σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις. Συγκεκριμένα, η ομάδα έλεγχου παρουσίασε μέση μείωση 15.1%, ενώ η ομάδα της λετροζόλης 22.7%. Αντίθετα, η ομάδα της αναστροζόλης παρουσίασε αντίρροπη συμπεριφορά, σημειώνοντας αύξηση κατά 29.2% στις μετρήσεις που διενεργήθηκαν στην ευθανασία, σε σχέση με την πρώτη αιμοληψία. Η διαφορά που παρατηρήθηκε στις ποσοστιαίες μεταβολές ήταν στατιστικώς σημαντική, τόσο μεταξύ της αναστροζόλης και της ομάδας ελέγχου, όσο και μεταξύ της αναστροζόλης και της ομάδος λετροζόλης. Συνεπώς, η αναστροζόλη παρουσιάζει δράση που αυξάνει τη συγκέντρωση της καλπροτεκτίνης στον ορό των ζωϊκών προτύπων. Αντίθετα, η λετροζόλη παρουσίασε αποτελέσματα ομοιάζοντα με την ομάδα ελέγχου. Αυτά τα αποτελέσματα συνεισφέρουν στη συνεχώς αυξανόμενη βιβλιογραφία σχετικά με το σημαντικό ρόλο της καλπροτεκτίνης ως χρήσιμο εργαλείο σε ασθενείς που βρίσκονται σε αγωγή αναστολέων αρωματάσης, μετά από ωοθηκεκτομή","The permanent cessation of ovarian function, whether it is because of physical effects of age or because of surgical removal of the ovaries, leads to a set of symptoms. Osteoporosis is one of the symptoms that has short and long term effects on women’s health and quality of their life. As we know, bone metabolism is affected by the immune system, so the purpose of this study is to investigate whether a new marker of inflammation, calprotectin, is differentiated, in presence of two aromatase inhibitors, letrozole and anastrozole respectively, in rats that have undergone ovariectomy, a model that mimics osteoporotic state. Animal models were divided into three groups, the control group, group of anastrozole and letrozole group, the administration of medication started one month after ovariectomy and the blood was taken in the beginning of the experiment, two months and four months after the beginning of administration of medication. Calprotectin was estimated by ELISA, in all samples of blood serum. Our results showed that during the measurement t0, there were no statistically significant differences between groups in levels of calprotectin. In contrast, the time after euthanasia, the group of anastrozole showed statistically significantly higher measurements compared with both control group and group of letrozole. Control group and letrozole showed reduction in the concentration of calprotectin in the serum after euthanasia, compared with the initial measurements. Specifically, the control group showed reduction of 15.1%, while the group of letrozole, 22.7%. On the other hand, the anastrozole group showed contrasting behavior, an increase of 29.2% in measurements during euthanasia, compared with the first measurement. There was difference, statistically significant in the percentage changes, both between anastrozole and control group, and between anastrozole and letrozole group. In conclusion, anastrozole increases the concentration of calprotectin in serum of rats. In contrast, letrozole showed similar results with the control group.These findings contribute to a growing literature on the important role of calprotectin, as a useful tool in patients treated by aromatase inhibitors after ovariectomy."],"dc:identifier":["uoadl:1311422","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311422"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Έκφραση καλπροτεκτίνης σε θηλυκούς επίμυες που έχουν υποστεί ωοθηκεκτομή, μετά την επίδραση δύο διαφορέτικών αναστολέων αρωματάσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:16Z"}