{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311442"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311442","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αγγειοπλαστική των αγγειακών προσπελάσεων των νεφροπαθών","abstract":"Σκοπός: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, αυξάνονται κάθε χρόνο. Στην παρούσα μελέτη θα διερευνήσουμε αν η αγγειοπλαστική των αγγειακών προσπελάσεων συμβάλει, ώστε η ομάδα των συγκεκριμένων ασθενών να διατηρεί τις αγγειακές τους προσπελάσεις βατές. Υλικό και μέθοδοι: Η αγγειοπλαστική χρησιμοποιείται σε περίπτωση στένωσης >50% του αυλού της αγγειακής προσπέλασης, όταν συνοδεύεται από κλινικές εκδηλώσεις δυσλειτουργίας ή σε απόφραξη αυτής. Γίνεται υπό τοπική αναισθησία, με μειωμένο κίνδυνο λοιμώξεων, ελάχιστες αλλά εύκολα διαχειρίσιμες επιπλοκές και δίνει τη δυνατότητα αιμοκάθαρσης, ακόμη και την ίδια ημέρα. Αποτελέσματα: Η πρωτογενής βατότητα είναι >50% τον πρώτο χρόνο ενώ τα επίπεδα της υποβοηθούμενης πρωτογενούς βατότητος (νέα αγγειοπλαστική) και της δευτερογενούς βατότητος (συμπληρωματικό χειρουργείο), αγγίζουν το 80-90% το αντίστοιχο διάστημα. Οι επαναλαμβανόμενες αγγειοπλαστικές έχουν παρόμοια βατότητα μεταξύ τους. Όσο πιο νωρίς γίνεται μια αγγειοπλαστική συγκριτικά με την ηλικία της προσπέλασης, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος υποτροπής της στένωσης. Τα cutting balloons είναι εναλλακτική μέθοδος σε αποτυχημένη αγγειοπλαστική, ενώ η χρήση των ενδοναρθήκων και των επικαλυμμένων ναρθήκων περιορίζεται σε επιπλοκές ή προβλήματα των κεντρικών φλεβών απορροής. Συμπέρασμα: Η αγγειοπλαστική αποτελεί θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση της δυσλειτουργίας των αγγειακών προσπελάσεων, με ικανοποιητικά αποτελέσματα αλλά πολλές φορές χρειάζονται επαναλαμβανόμενες αγγειοπλαστικές για την επίτευξη μακροχρόνιας βατότητος.","abstract_html":"Σκοπός: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, αυξάνονται κάθε χρόνο. Στην παρούσα μελέτη θα διερευνήσουμε αν η αγγειοπλαστική των αγγειακών προσπελάσεων συμβάλει, ώστε η ομάδα των συγκεκριμένων ασθενών να διατηρεί τις αγγειακές τους προσπελάσεις βατές. Υλικό και μέθοδοι: Η αγγειοπλαστική χρησιμοποιείται σε περίπτωση στένωσης &gt;50% του αυλού της αγγειακής προσπέλασης, όταν συνοδεύεται από κλινικές εκδηλώσεις δυσλειτουργίας ή σε απόφραξη αυτής. Γίνεται υπό τοπική αναισθησία, με μειωμένο κίνδυνο λοιμώξεων, ελάχιστες αλλά εύκολα διαχειρίσιμες επιπλοκές και δίνει τη δυνατότητα αιμοκάθαρσης, ακόμη και την ίδια ημέρα. Αποτελέσματα: Η πρωτογενής βατότητα είναι &gt;50% τον πρώτο χρόνο ενώ τα επίπεδα της υποβοηθούμενης πρωτογενούς βατότητος (νέα αγγειοπλαστική) και της δευτερογενούς βατότητος (συμπληρωματικό χειρουργείο), αγγίζουν το 80-90% το αντίστοιχο διάστημα. Οι επαναλαμβανόμενες αγγειοπλαστικές έχουν παρόμοια βατότητα μεταξύ τους. Όσο πιο νωρίς γίνεται μια αγγειοπλαστική συγκριτικά με την ηλικία της προσπέλασης, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος υποτροπής της στένωσης. Τα cutting balloons είναι εναλλακτική μέθοδος σε αποτυχημένη αγγειοπλαστική, ενώ η χρήση των ενδοναρθήκων και των επικαλυμμένων ναρθήκων περιορίζεται σε επιπλοκές ή προβλήματα των κεντρικών φλεβών απορροής. Συμπέρασμα: Η αγγειοπλαστική αποτελεί θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση της δυσλειτουργίας των αγγειακών προσπελάσεων, με ικανοποιητικά αποτελέσματα αλλά πολλές φορές χρειάζονται επαναλαμβανόμενες αγγειοπλαστικές για την επίτευξη μακροχρόνιας βατότητος.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπουντούρης Ιωάννης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:16Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311442"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311442","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311442","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311442","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311442","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπουντούρης Ιωάννης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311442","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311442"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, αυξάνονται κάθε χρόνο. Στην παρούσα μελέτη θα διερευνήσουμε αν η αγγειοπλαστική των αγγειακών προσπελάσεων συμβάλει, ώστε η ομάδα των συγκεκριμένων ασθενών να διατηρεί τις αγγειακές τους προσπελάσεις βατές. Υλικό και μέθοδοι: Η αγγειοπλαστική χρησιμοποιείται σε περίπτωση στένωσης >50% του αυλού της αγγειακής προσπέλασης, όταν συνοδεύεται από κλινικές εκδηλώσεις δυσλειτουργίας ή σε απόφραξη αυτής. Γίνεται υπό τοπική αναισθησία, με μειωμένο κίνδυνο λοιμώξεων, ελάχιστες αλλά εύκολα διαχειρίσιμες επιπλοκές και δίνει τη δυνατότητα αιμοκάθαρσης, ακόμη και την ίδια ημέρα. Αποτελέσματα: Η πρωτογενής βατότητα είναι >50% τον πρώτο χρόνο ενώ τα επίπεδα της υποβοηθούμενης πρωτογενούς βατότητος (νέα αγγειοπλαστική) και της δευτερογενούς βατότητος (συμπληρωματικό χειρουργείο), αγγίζουν το 80-90% το αντίστοιχο διάστημα. Οι επαναλαμβανόμενες αγγειοπλαστικές έχουν παρόμοια βατότητα μεταξύ τους. Όσο πιο νωρίς γίνεται μια αγγειοπλαστική συγκριτικά με την ηλικία της προσπέλασης, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος υποτροπής της στένωσης. Τα cutting balloons είναι εναλλακτική μέθοδος σε αποτυχημένη αγγειοπλαστική, ενώ η χρήση των ενδοναρθήκων και των επικαλυμμένων ναρθήκων περιορίζεται σε επιπλοκές ή προβλήματα των κεντρικών φλεβών απορροής. Συμπέρασμα: Η αγγειοπλαστική αποτελεί θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση της δυσλειτουργίας των αγγειακών προσπελάσεων, με ικανοποιητικά αποτελέσματα αλλά πολλές φορές χρειάζονται επαναλαμβανόμενες αγγειοπλαστικές για την επίτευξη μακροχρόνιας βατότητος.","Purpose: The number of patients in dialysis increases every year. In this study we will evaluate the role of percutaneous transluminal angioplasty (PTA) according to patency of arteriovenous fistula and grafts. Materials and Methods: ΡΤΑ is indicated in stenosis >50% or obstruction of the vascular lumen of an arteriovenous fistula and graft. It is performed under local anesthesia with low infection risk. The complications are rare and can be easily managed. Fistula can be used in dialysis the same day. Results: Primary patency is>50% the first year while primary assistant patency is 80-90% the same time period. The durability of repeated PTAs is similar to the primary PTA. An early PTA carries a risk of new interventions. Cutting balloon can be used as a second line method. Stents and covered stents are kept in the armamentarium for the management of complications and central outflow venous stenosis. Conclusion: PTA is the treatment of choice for stenosis or obstruction of dialysis fistulas. Repeated PTAs may be needed for better patency."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αγγειοπλαστική των αγγειακών προσπελάσεων των νεφροπαθών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπουντούρης Ιωάννης"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Σκοπός: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, αυξάνονται κάθε χρόνο. Στην παρούσα μελέτη θα διερευνήσουμε αν η αγγειοπλαστική των αγγειακών προσπελάσεων συμβάλει, ώστε η ομάδα των συγκεκριμένων ασθενών να διατηρεί τις αγγειακές τους προσπελάσεις βατές. Υλικό και μέθοδοι: Η αγγειοπλαστική χρησιμοποιείται σε περίπτωση στένωσης >50% του αυλού της αγγειακής προσπέλασης, όταν συνοδεύεται από κλινικές εκδηλώσεις δυσλειτουργίας ή σε απόφραξη αυτής. Γίνεται υπό τοπική αναισθησία, με μειωμένο κίνδυνο λοιμώξεων, ελάχιστες αλλά εύκολα διαχειρίσιμες επιπλοκές και δίνει τη δυνατότητα αιμοκάθαρσης, ακόμη και την ίδια ημέρα. Αποτελέσματα: Η πρωτογενής βατότητα είναι >50% τον πρώτο χρόνο ενώ τα επίπεδα της υποβοηθούμενης πρωτογενούς βατότητος (νέα αγγειοπλαστική) και της δευτερογενούς βατότητος (συμπληρωματικό χειρουργείο), αγγίζουν το 80-90% το αντίστοιχο διάστημα. Οι επαναλαμβανόμενες αγγειοπλαστικές έχουν παρόμοια βατότητα μεταξύ τους. Όσο πιο νωρίς γίνεται μια αγγειοπλαστική συγκριτικά με την ηλικία της προσπέλασης, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος υποτροπής της στένωσης. Τα cutting balloons είναι εναλλακτική μέθοδος σε αποτυχημένη αγγειοπλαστική, ενώ η χρήση των ενδοναρθήκων και των επικαλυμμένων ναρθήκων περιορίζεται σε επιπλοκές ή προβλήματα των κεντρικών φλεβών απορροής. Συμπέρασμα: Η αγγειοπλαστική αποτελεί θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση της δυσλειτουργίας των αγγειακών προσπελάσεων, με ικανοποιητικά αποτελέσματα αλλά πολλές φορές χρειάζονται επαναλαμβανόμενες αγγειοπλαστικές για την επίτευξη μακροχρόνιας βατότητος.","Purpose: The number of patients in dialysis increases every year. In this study we will evaluate the role of percutaneous transluminal angioplasty (PTA) according to patency of arteriovenous fistula and grafts. Materials and Methods: ΡΤΑ is indicated in stenosis >50% or obstruction of the vascular lumen of an arteriovenous fistula and graft. It is performed under local anesthesia with low infection risk. The complications are rare and can be easily managed. Fistula can be used in dialysis the same day. Results: Primary patency is>50% the first year while primary assistant patency is 80-90% the same time period. The durability of repeated PTAs is similar to the primary PTA. An early PTA carries a risk of new interventions. Cutting balloon can be used as a second line method. Stents and covered stents are kept in the armamentarium for the management of complications and central outflow venous stenosis. Conclusion: PTA is the treatment of choice for stenosis or obstruction of dialysis fistulas. Repeated PTAs may be needed for better patency."],"dc:identifier":["uoadl:1311442","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311442"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η αγγειοπλαστική των αγγειακών προσπελάσεων των νεφροπαθών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:16Z"}