{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311446"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311446","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αμιωδαρόνη στην καρδιακή ανακοπή: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση","abstract":"Εισαγωγή: Οι κατευθυντήριες οδηγίες του 2015 για την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση συνιστούν τη χρήση της αμιωδαρόνης ως το αντιαρρυθμικό φάρμακο εκλογής για την αντιμετώπιση της ανθεκτικής κοιλιακής μαρμαρυγής ή άσφυγμης κοιλιακής ταχυκαρδίας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας και των σχετικών εκείνων κλινικών μελετών που αξιολογούν τα αποτελέσματα της αμιωδαρόνης στην καρδιακή ανακοπή. Μέθοδοι: Η αναζήτηση των μελετών έγινε σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων και συγκεκριμένα στο MEDLINE μέσω του PUBMED και στην Cochrane Library. Επιλέξαμε τυχαιοποιημένες μελέτες και μελέτες παρατήρησης που αξιολογούσαν την αποτελεσματικότητα της αμιωδαρόνης στην καρδιακή ανακοπή όσον αφορά την επιστροφή της αυτόματης κυκλοφορίας, την επιβίωση μέχρι την εισαγωγή στο νοσοκομείο, την επιβίωση μέχρι την έξοδο από το νοσοκομείο και τη νευρολογική έκβαση. Ορίσαμε σαν υπό μελέτη πληθυσμό ενήλικες και παιδιά με καρδιακή ανακοπή που συνέβη είτε εκτός νοσοκομείου είτε μέσα στο νοσοκομείο, στους οποίους έγινε προσπάθεια αναζωογόνησης σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικάνικης Καρδιολογικής Εταιρείας. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 6 μελέτες παρατήρησης και 3 τυχαιοποιημένες μελέτες στις οποίες πραγματοποιήθηκε μετα-ανάλυση. Η αμιωδαρόνη φάνηκε να βελτιώνει την επιβίωση μέχρι την εισαγωγή στο νοσοκομείο σε σχέση με το εικονικό φάρμακο ή άλλα αντιαρρυθμικά φάρμακα (λιδοκαϊνη, nifekalant) ), OD 1.68, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης 1.24 ως 2.26, Ι2=0% P=0.0007, ενώ δε φάνηκε να σχετίζεται με την επιβίωση μέχρι το νοσοκομείο ή τη νευρολογική έκβαση των αρρώστων. Συμπεράσματα: Η αμιωδαρόνη βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση των θυμάτων καρδιακής ανακοπής με καταγραφόμενο ρυθμό ανθεκτική ΚΜ ή άσφυγμη ΚΤ. Ωστόσο δε φαίνεται να ευνοεί την επιβίωση μέχρι την έξοδο από το νοσοκομείο ούτε τη νευρολογική έκβαση. Χρειάζεται να διεξαχθούν περισσότερες τυχαιοποιημένες μελέτες και πιθανά να μελετηθούν νέα αντιαρρυθμικά φάρμακα στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανακοπής.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι κατευθυντήριες οδηγίες του 2015 για την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση συνιστούν τη χρήση της αμιωδαρόνης ως το αντιαρρυθμικό φάρμακο εκλογής για την αντιμετώπιση της ανθεκτικής κοιλιακής μαρμαρυγής ή άσφυγμης κοιλιακής ταχυκαρδίας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας και των σχετικών εκείνων κλινικών μελετών που αξιολογούν τα αποτελέσματα της αμιωδαρόνης στην καρδιακή ανακοπή. Μέθοδοι: Η αναζήτηση των μελετών έγινε σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων και συγκεκριμένα στο MEDLINE μέσω του PUBMED και στην Cochrane Library. Επιλέξαμε τυχαιοποιημένες μελέτες και μελέτες παρατήρησης που αξιολογούσαν την αποτελεσματικότητα της αμιωδαρόνης στην καρδιακή ανακοπή όσον αφορά την επιστροφή της αυτόματης κυκλοφορίας, την επιβίωση μέχρι την εισαγωγή στο νοσοκομείο, την επιβίωση μέχρι την έξοδο από το νοσοκομείο και τη νευρολογική έκβαση. Ορίσαμε σαν υπό μελέτη πληθυσμό ενήλικες και παιδιά με καρδιακή ανακοπή που συνέβη είτε εκτός νοσοκομείου είτε μέσα στο νοσοκομείο, στους οποίους έγινε προσπάθεια αναζωογόνησης σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικάνικης Καρδιολογικής Εταιρείας. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 6 μελέτες παρατήρησης και 3 τυχαιοποιημένες μελέτες στις οποίες πραγματοποιήθηκε μετα-ανάλυση. Η αμιωδαρόνη φάνηκε να βελτιώνει την επιβίωση μέχρι την εισαγωγή στο νοσοκομείο σε σχέση με το εικονικό φάρμακο ή άλλα αντιαρρυθμικά φάρμακα (λιδοκαϊνη, nifekalant) ), OD 1.68, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης 1.24 ως 2.26, Ι2=0% P=0.0007, ενώ δε φάνηκε να σχετίζεται με την επιβίωση μέχρι το νοσοκομείο ή τη νευρολογική έκβαση των αρρώστων. Συμπεράσματα: Η αμιωδαρόνη βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση των θυμάτων καρδιακής ανακοπής με καταγραφόμενο ρυθμό ανθεκτική ΚΜ ή άσφυγμη ΚΤ. Ωστόσο δε φαίνεται να ευνοεί την επιβίωση μέχρι την έξοδο από το νοσοκομείο ούτε τη νευρολογική έκβαση. Χρειάζεται να διεξαχθούν περισσότερες τυχαιοποιημένες μελέτες και πιθανά να μελετηθούν νέα αντιαρρυθμικά φάρμακα στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανακοπής.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαϊνά Αγγελική"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:16Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311446"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311446","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311446","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311446","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311446","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαϊνά Αγγελική"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311446","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311446"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι κατευθυντήριες οδηγίες του 2015 για την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση συνιστούν τη χρήση της αμιωδαρόνης ως το αντιαρρυθμικό φάρμακο εκλογής για την αντιμετώπιση της ανθεκτικής κοιλιακής μαρμαρυγής ή άσφυγμης κοιλιακής ταχυκαρδίας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας και των σχετικών εκείνων κλινικών μελετών που αξιολογούν τα αποτελέσματα της αμιωδαρόνης στην καρδιακή ανακοπή. Μέθοδοι: Η αναζήτηση των μελετών έγινε σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων και συγκεκριμένα στο MEDLINE μέσω του PUBMED και στην Cochrane Library. Επιλέξαμε τυχαιοποιημένες μελέτες και μελέτες παρατήρησης που αξιολογούσαν την αποτελεσματικότητα της αμιωδαρόνης στην καρδιακή ανακοπή όσον αφορά την επιστροφή της αυτόματης κυκλοφορίας, την επιβίωση μέχρι την εισαγωγή στο νοσοκομείο, την επιβίωση μέχρι την έξοδο από το νοσοκομείο και τη νευρολογική έκβαση. Ορίσαμε σαν υπό μελέτη πληθυσμό ενήλικες και παιδιά με καρδιακή ανακοπή που συνέβη είτε εκτός νοσοκομείου είτε μέσα στο νοσοκομείο, στους οποίους έγινε προσπάθεια αναζωογόνησης σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικάνικης Καρδιολογικής Εταιρείας. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 6 μελέτες παρατήρησης και 3 τυχαιοποιημένες μελέτες στις οποίες πραγματοποιήθηκε μετα-ανάλυση. Η αμιωδαρόνη φάνηκε να βελτιώνει την επιβίωση μέχρι την εισαγωγή στο νοσοκομείο σε σχέση με το εικονικό φάρμακο ή άλλα αντιαρρυθμικά φάρμακα (λιδοκαϊνη, nifekalant) ), OD 1.68, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης 1.24 ως 2.26, Ι2=0% P=0.0007, ενώ δε φάνηκε να σχετίζεται με την επιβίωση μέχρι το νοσοκομείο ή τη νευρολογική έκβαση των αρρώστων. Συμπεράσματα: Η αμιωδαρόνη βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση των θυμάτων καρδιακής ανακοπής με καταγραφόμενο ρυθμό ανθεκτική ΚΜ ή άσφυγμη ΚΤ. Ωστόσο δε φαίνεται να ευνοεί την επιβίωση μέχρι την έξοδο από το νοσοκομείο ούτε τη νευρολογική έκβαση. Χρειάζεται να διεξαχθούν περισσότερες τυχαιοποιημένες μελέτες και πιθανά να μελετηθούν νέα αντιαρρυθμικά φάρμακα στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανακοπής.","Introduction: The 2015 Guidelines for Resuscitation recommend amiodarone as the antiarrhythmic drug of choice in the treatment of resistant ventricular fibrillation or pulseless ventricular tachycardia. Aims: To investigate the effects of amiodarone in cardiac arrest. Methods: We searched the following databases: including PubMed/MEDLINE and Cochrane Library for clinical controlled trials and observational studies investigating the effects of amiodarone on ROSC, survival to hospital admission, survival to hospital discharge and the neurological outcome. Results: Three randomized control trials (RCTs) and six observational studies were identified. The meta-analysis of included RCTs revealed that amiodarone improved survival to hospital admission rates compared with placebo, lidocaine, or nifekalant (OD 1.68, 95% Confidence Interval 1.24 ως 2.26, Ι2=0% P=0.0007) but not survival to hospital discharge or neurological outcome. Conclusions: Use of amiodarone was significantly associated with increased rates of survival to hospital admission but decreased chance of survival to discharge and neurological. Further randomized clinical trials need to be conducted probably investigating new antiarrhythmic drugs. Keywords: “cardiac arrest”, “heart arrest”, “sudden death”, “cardiopulmonary resuscitation”, “cardio-pulmonary resuscitation”, “CPR”, “ventricular fibrillation”, “pulseless ventricular tachycardia”, “pulseless electrical activity”, “death, sudden”, “heart arrest, induced”, “amiodarone”, “cordarone”, “pacerone”, “nexterone” and “angoron”."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αμιωδαρόνη στην καρδιακή ανακοπή: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαϊνά Αγγελική"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι κατευθυντήριες οδηγίες του 2015 για την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση συνιστούν τη χρήση της αμιωδαρόνης ως το αντιαρρυθμικό φάρμακο εκλογής για την αντιμετώπιση της ανθεκτικής κοιλιακής μαρμαρυγής ή άσφυγμης κοιλιακής ταχυκαρδίας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας και των σχετικών εκείνων κλινικών μελετών που αξιολογούν τα αποτελέσματα της αμιωδαρόνης στην καρδιακή ανακοπή. Μέθοδοι: Η αναζήτηση των μελετών έγινε σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων και συγκεκριμένα στο MEDLINE μέσω του PUBMED και στην Cochrane Library. Επιλέξαμε τυχαιοποιημένες μελέτες και μελέτες παρατήρησης που αξιολογούσαν την αποτελεσματικότητα της αμιωδαρόνης στην καρδιακή ανακοπή όσον αφορά την επιστροφή της αυτόματης κυκλοφορίας, την επιβίωση μέχρι την εισαγωγή στο νοσοκομείο, την επιβίωση μέχρι την έξοδο από το νοσοκομείο και τη νευρολογική έκβαση. Ορίσαμε σαν υπό μελέτη πληθυσμό ενήλικες και παιδιά με καρδιακή ανακοπή που συνέβη είτε εκτός νοσοκομείου είτε μέσα στο νοσοκομείο, στους οποίους έγινε προσπάθεια αναζωογόνησης σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικάνικης Καρδιολογικής Εταιρείας. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 6 μελέτες παρατήρησης και 3 τυχαιοποιημένες μελέτες στις οποίες πραγματοποιήθηκε μετα-ανάλυση. Η αμιωδαρόνη φάνηκε να βελτιώνει την επιβίωση μέχρι την εισαγωγή στο νοσοκομείο σε σχέση με το εικονικό φάρμακο ή άλλα αντιαρρυθμικά φάρμακα (λιδοκαϊνη, nifekalant) ), OD 1.68, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης 1.24 ως 2.26, Ι2=0% P=0.0007, ενώ δε φάνηκε να σχετίζεται με την επιβίωση μέχρι το νοσοκομείο ή τη νευρολογική έκβαση των αρρώστων. Συμπεράσματα: Η αμιωδαρόνη βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση των θυμάτων καρδιακής ανακοπής με καταγραφόμενο ρυθμό ανθεκτική ΚΜ ή άσφυγμη ΚΤ. Ωστόσο δε φαίνεται να ευνοεί την επιβίωση μέχρι την έξοδο από το νοσοκομείο ούτε τη νευρολογική έκβαση. Χρειάζεται να διεξαχθούν περισσότερες τυχαιοποιημένες μελέτες και πιθανά να μελετηθούν νέα αντιαρρυθμικά φάρμακα στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανακοπής.","Introduction: The 2015 Guidelines for Resuscitation recommend amiodarone as the antiarrhythmic drug of choice in the treatment of resistant ventricular fibrillation or pulseless ventricular tachycardia. Aims: To investigate the effects of amiodarone in cardiac arrest. Methods: We searched the following databases: including PubMed/MEDLINE and Cochrane Library for clinical controlled trials and observational studies investigating the effects of amiodarone on ROSC, survival to hospital admission, survival to hospital discharge and the neurological outcome. Results: Three randomized control trials (RCTs) and six observational studies were identified. The meta-analysis of included RCTs revealed that amiodarone improved survival to hospital admission rates compared with placebo, lidocaine, or nifekalant (OD 1.68, 95% Confidence Interval 1.24 ως 2.26, Ι2=0% P=0.0007) but not survival to hospital discharge or neurological outcome. Conclusions: Use of amiodarone was significantly associated with increased rates of survival to hospital admission but decreased chance of survival to discharge and neurological. Further randomized clinical trials need to be conducted probably investigating new antiarrhythmic drugs. Keywords: “cardiac arrest”, “heart arrest”, “sudden death”, “cardiopulmonary resuscitation”, “cardio-pulmonary resuscitation”, “CPR”, “ventricular fibrillation”, “pulseless ventricular tachycardia”, “pulseless electrical activity”, “death, sudden”, “heart arrest, induced”, “amiodarone”, “cordarone”, “pacerone”, “nexterone” and “angoron”."],"dc:identifier":["uoadl:1311446","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311446"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η αμιωδαρόνη στην καρδιακή ανακοπή: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:16Z"}