{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311532"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311532","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ενδαγγειακή αποκατάσταση του διαχωρισμού της κοιλιακής αορτής","abstract":"Σκοπός: Η βιβλιογραφική ανασκόπηση ασθενών με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής προκειμένου αναζητηθούν οι ενδείξεις εφαρμογής της ενδαγγειακής μεθόδου, οι μετεγχειρητικές επιπλοκές καθώς και η επίδραση των ενδομοσχευματών στον ψευδή αυλό και στην εμφάνιση δευτεροπαθούς ανευρυσματικής εκφύλισης. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη έρευνα στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων που περιελάμβανε τo PubMed, Medline και EMBASE, για την ανεύρεση όλων των άρθρων που δημοσιεύθηκαν με θέμα τον διαχωρισμό της κοιλιακής αορτής. Συνολικά, βρέθηκαν 9 δημοσιευμένες σειρές ασθενών που καλύπτούν το διάστημα 1990-2013 και περιλαμβάνουν 208 ασθενείς με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς στην πλειονότητά τους εμφάνισαν αυτόματο διαχωρισμό κοιλιακής αορτής σε ποσοστό 87,5% (182 ασθενείς). Σε 13 περιπτώσεις ο διαχωρισμός ήταν ιατρογενής και στους υπόλοιπους 13 τραυματικής αιτιολογίας. Η πλειοψηφία των διαχωρισμών αντιμετωπίσθηκε στην οξεία φάση (150 ασθενείς, 72%). Μέσος όρος ηλικίας των ασθενών είναι τα 62,6 έτη και συχνότερος παράγοντας κινδύνου εμφανίζεται η αρτηριακή υπέρταση σε ποσοστό 64% (133 από τους 208 ασθενείς). Επίσης, η ύπαρξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής συνδέεται με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής σε ποσοστό 27% (56/208 ασθενείς). Στο σύνολο των 208 ασθενών, 94 ασθενείς αντιμετωπίσθηκαν με την ενδαγγειακή μέθοδο (45% του συνόλου), 54 ασθενείς αντιμετωπίσθηκαν χρησιμοποιώντας την ανοιχτή χειρουργική αποκατάσταση (26%) και οι υπόλοιποι 60 ασθενείς με συντηρητική αντιμετώπιση (29%). Δύο ασθενείς από τους 94 που αντιμετωπίσθηκαν ενδαγγειακά κατέληξαν κατα τη διάρκεια του πρώτου μήνα, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ~2% (30-day mortality). Το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών που έλαβαν ενδαγγειακή θεραπεία εμφανίζεται υψηλό καθώς ανέρχεται στο 95% στους 67 μήνες μετά την επέμβαση. Επίσης, στην πλειοψηφία των ασθενών παρατηρήθηκε θρόμβωση του ψευδούς αυλού (87,5% full aortic remodeling). Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή χειρουργική δύναται να αποτελεί την πρώτη μέθοδο θεραπευτικής αντιμετώπισης σε όλες τις περιπτώσεις διαχωρισμού κοιλιακής αορτής όπου υπάρχει ανατομική καταλληλότητα, καθώς συνοδεύεται από χαμηλά ποσοστά μετεγχειρητικών επιπλοκών και θνητότητας συγκριτικά με τις άλλες μεθόδους αντιμετώπισης. Απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός ασθενών προκειμένου να εξαχθούν ασφαλέστερα συμπεράσματα.","abstract_html":"Σκοπός: Η βιβλιογραφική ανασκόπηση ασθενών με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής προκειμένου αναζητηθούν οι ενδείξεις εφαρμογής της ενδαγγειακής μεθόδου, οι μετεγχειρητικές επιπλοκές καθώς και η επίδραση των ενδομοσχευματών στον ψευδή αυλό και στην εμφάνιση δευτεροπαθούς ανευρυσματικής εκφύλισης. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη έρευνα στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων που περιελάμβανε τo PubMed, Medline και EMBASE, για την ανεύρεση όλων των άρθρων που δημοσιεύθηκαν με θέμα τον διαχωρισμό της κοιλιακής αορτής. Συνολικά, βρέθηκαν 9 δημοσιευμένες σειρές ασθενών που καλύπτούν το διάστημα 1990-2013 και περιλαμβάνουν 208 ασθενείς με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς στην πλειονότητά τους εμφάνισαν αυτόματο διαχωρισμό κοιλιακής αορτής σε ποσοστό 87,5% (182 ασθενείς). Σε 13 περιπτώσεις ο διαχωρισμός ήταν ιατρογενής και στους υπόλοιπους 13 τραυματικής αιτιολογίας. Η πλειοψηφία των διαχωρισμών αντιμετωπίσθηκε στην οξεία φάση (150 ασθενείς, 72%). Μέσος όρος ηλικίας των ασθενών είναι τα 62,6 έτη και συχνότερος παράγοντας κινδύνου εμφανίζεται η αρτηριακή υπέρταση σε ποσοστό 64% (133 από τους 208 ασθενείς). Επίσης, η ύπαρξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής συνδέεται με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής σε ποσοστό 27% (56/208 ασθενείς). Στο σύνολο των 208 ασθενών, 94 ασθενείς αντιμετωπίσθηκαν με την ενδαγγειακή μέθοδο (45% του συνόλου), 54 ασθενείς αντιμετωπίσθηκαν χρησιμοποιώντας την ανοιχτή χειρουργική αποκατάσταση (26%) και οι υπόλοιποι 60 ασθενείς με συντηρητική αντιμετώπιση (29%). Δύο ασθενείς από τους 94 που αντιμετωπίσθηκαν ενδαγγειακά κατέληξαν κατα τη διάρκεια του πρώτου μήνα, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ~2% (30-day mortality). Το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών που έλαβαν ενδαγγειακή θεραπεία εμφανίζεται υψηλό καθώς ανέρχεται στο 95% στους 67 μήνες μετά την επέμβαση. Επίσης, στην πλειοψηφία των ασθενών παρατηρήθηκε θρόμβωση του ψευδούς αυλού (87,5% full aortic remodeling). Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή χειρουργική δύναται να αποτελεί την πρώτη μέθοδο θεραπευτικής αντιμετώπισης σε όλες τις περιπτώσεις διαχωρισμού κοιλιακής αορτής όπου υπάρχει ανατομική καταλληλότητα, καθώς συνοδεύεται από χαμηλά ποσοστά μετεγχειρητικών επιπλοκών και θνητότητας συγκριτικά με τις άλλες μεθόδους αντιμετώπισης. Απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός ασθενών προκειμένου να εξαχθούν ασφαλέστερα συμπεράσματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Δώδος Ηλίας"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:18Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311532"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311532","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311532","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311532","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311532","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δώδος Ηλίας"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311532","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311532"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η βιβλιογραφική ανασκόπηση ασθενών με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής προκειμένου αναζητηθούν οι ενδείξεις εφαρμογής της ενδαγγειακής μεθόδου, οι μετεγχειρητικές επιπλοκές καθώς και η επίδραση των ενδομοσχευματών στον ψευδή αυλό και στην εμφάνιση δευτεροπαθούς ανευρυσματικής εκφύλισης. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη έρευνα στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων που περιελάμβανε τo PubMed, Medline και EMBASE, για την ανεύρεση όλων των άρθρων που δημοσιεύθηκαν με θέμα τον διαχωρισμό της κοιλιακής αορτής. Συνολικά, βρέθηκαν 9 δημοσιευμένες σειρές ασθενών που καλύπτούν το διάστημα 1990-2013 και περιλαμβάνουν 208 ασθενείς με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς στην πλειονότητά τους εμφάνισαν αυτόματο διαχωρισμό κοιλιακής αορτής σε ποσοστό 87,5% (182 ασθενείς). Σε 13 περιπτώσεις ο διαχωρισμός ήταν ιατρογενής και στους υπόλοιπους 13 τραυματικής αιτιολογίας. Η πλειοψηφία των διαχωρισμών αντιμετωπίσθηκε στην οξεία φάση (150 ασθενείς, 72%). Μέσος όρος ηλικίας των ασθενών είναι τα 62,6 έτη και συχνότερος παράγοντας κινδύνου εμφανίζεται η αρτηριακή υπέρταση σε ποσοστό 64% (133 από τους 208 ασθενείς). Επίσης, η ύπαρξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής συνδέεται με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής σε ποσοστό 27% (56/208 ασθενείς). Στο σύνολο των 208 ασθενών, 94 ασθενείς αντιμετωπίσθηκαν με την ενδαγγειακή μέθοδο (45% του συνόλου), 54 ασθενείς αντιμετωπίσθηκαν χρησιμοποιώντας την ανοιχτή χειρουργική αποκατάσταση (26%) και οι υπόλοιποι 60 ασθενείς με συντηρητική αντιμετώπιση (29%). Δύο ασθενείς από τους 94 που αντιμετωπίσθηκαν ενδαγγειακά κατέληξαν κατα τη διάρκεια του πρώτου μήνα, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ~2% (30-day mortality). Το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών που έλαβαν ενδαγγειακή θεραπεία εμφανίζεται υψηλό καθώς ανέρχεται στο 95% στους 67 μήνες μετά την επέμβαση. Επίσης, στην πλειοψηφία των ασθενών παρατηρήθηκε θρόμβωση του ψευδούς αυλού (87,5% full aortic remodeling). Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή χειρουργική δύναται να αποτελεί την πρώτη μέθοδο θεραπευτικής αντιμετώπισης σε όλες τις περιπτώσεις διαχωρισμού κοιλιακής αορτής όπου υπάρχει ανατομική καταλληλότητα, καθώς συνοδεύεται από χαμηλά ποσοστά μετεγχειρητικών επιπλοκών και θνητότητας συγκριτικά με τις άλλες μεθόδους αντιμετώπισης. Απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός ασθενών προκειμένου να εξαχθούν ασφαλέστερα συμπεράσματα.","Purpose: To review the indications, post-operative complications and mortality rates of endovascular techniques of published clinical experiences with abdominal aortic dissection (AAD). Methods: A multiple electronic health database search was performed, including PubMed, Medline and EMBASE on all articles related to abdominal aortic dissection. The search yielded multiple cases reports and 9 series with sufficient data to analyze. Results: Of all AADs 182 were spontaneous (87,5%), 13 traumatic (6,25%) and 13 iatrogenic (6,25%). The majority were acute presentations (150 patients, 72%). The mean age was 62,6 years. Hypertension was the prevalent risk factor 64% (133 patients). Concurrent aortic aneurysms were more often associated with spontaneous dissections (27%, 56 patients). Open surgical repair was performed in 54 patients (26%), endovascular repair in 94 (45%) and conservative treatment in 60 (29%). In- hospital mortality was 2% for endovascular group, 5% for open repair group and ~7% in the conservative treatment cohort. The majority of complications was reported in the open surgery group compared to endovascular group. Conclusions: AAD patients are at considerable risk of in-hospital mortality and complications. Endovascular therapy appears to be associated with a relatively low risk of mortality or major complications compared to open repair and conservative treatment and rare need of secondary interventions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ενδαγγειακή αποκατάσταση του διαχωρισμού της κοιλιακής αορτής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δώδος Ηλίας"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Σκοπός: Η βιβλιογραφική ανασκόπηση ασθενών με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής προκειμένου αναζητηθούν οι ενδείξεις εφαρμογής της ενδαγγειακής μεθόδου, οι μετεγχειρητικές επιπλοκές καθώς και η επίδραση των ενδομοσχευματών στον ψευδή αυλό και στην εμφάνιση δευτεροπαθούς ανευρυσματικής εκφύλισης. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη έρευνα στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων που περιελάμβανε τo PubMed, Medline και EMBASE, για την ανεύρεση όλων των άρθρων που δημοσιεύθηκαν με θέμα τον διαχωρισμό της κοιλιακής αορτής. Συνολικά, βρέθηκαν 9 δημοσιευμένες σειρές ασθενών που καλύπτούν το διάστημα 1990-2013 και περιλαμβάνουν 208 ασθενείς με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς στην πλειονότητά τους εμφάνισαν αυτόματο διαχωρισμό κοιλιακής αορτής σε ποσοστό 87,5% (182 ασθενείς). Σε 13 περιπτώσεις ο διαχωρισμός ήταν ιατρογενής και στους υπόλοιπους 13 τραυματικής αιτιολογίας. Η πλειοψηφία των διαχωρισμών αντιμετωπίσθηκε στην οξεία φάση (150 ασθενείς, 72%). Μέσος όρος ηλικίας των ασθενών είναι τα 62,6 έτη και συχνότερος παράγοντας κινδύνου εμφανίζεται η αρτηριακή υπέρταση σε ποσοστό 64% (133 από τους 208 ασθενείς). Επίσης, η ύπαρξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής συνδέεται με διαχωρισμό κοιλιακής αορτής σε ποσοστό 27% (56/208 ασθενείς). Στο σύνολο των 208 ασθενών, 94 ασθενείς αντιμετωπίσθηκαν με την ενδαγγειακή μέθοδο (45% του συνόλου), 54 ασθενείς αντιμετωπίσθηκαν χρησιμοποιώντας την ανοιχτή χειρουργική αποκατάσταση (26%) και οι υπόλοιποι 60 ασθενείς με συντηρητική αντιμετώπιση (29%). Δύο ασθενείς από τους 94 που αντιμετωπίσθηκαν ενδαγγειακά κατέληξαν κατα τη διάρκεια του πρώτου μήνα, ποσοστό που αντιστοιχεί σε ~2% (30-day mortality). Το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών που έλαβαν ενδαγγειακή θεραπεία εμφανίζεται υψηλό καθώς ανέρχεται στο 95% στους 67 μήνες μετά την επέμβαση. Επίσης, στην πλειοψηφία των ασθενών παρατηρήθηκε θρόμβωση του ψευδούς αυλού (87,5% full aortic remodeling). Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή χειρουργική δύναται να αποτελεί την πρώτη μέθοδο θεραπευτικής αντιμετώπισης σε όλες τις περιπτώσεις διαχωρισμού κοιλιακής αορτής όπου υπάρχει ανατομική καταλληλότητα, καθώς συνοδεύεται από χαμηλά ποσοστά μετεγχειρητικών επιπλοκών και θνητότητας συγκριτικά με τις άλλες μεθόδους αντιμετώπισης. Απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός ασθενών προκειμένου να εξαχθούν ασφαλέστερα συμπεράσματα.","Purpose: To review the indications, post-operative complications and mortality rates of endovascular techniques of published clinical experiences with abdominal aortic dissection (AAD). Methods: A multiple electronic health database search was performed, including PubMed, Medline and EMBASE on all articles related to abdominal aortic dissection. The search yielded multiple cases reports and 9 series with sufficient data to analyze. Results: Of all AADs 182 were spontaneous (87,5%), 13 traumatic (6,25%) and 13 iatrogenic (6,25%). The majority were acute presentations (150 patients, 72%). The mean age was 62,6 years. Hypertension was the prevalent risk factor 64% (133 patients). Concurrent aortic aneurysms were more often associated with spontaneous dissections (27%, 56 patients). Open surgical repair was performed in 54 patients (26%), endovascular repair in 94 (45%) and conservative treatment in 60 (29%). In- hospital mortality was 2% for endovascular group, 5% for open repair group and ~7% in the conservative treatment cohort. The majority of complications was reported in the open surgery group compared to endovascular group. Conclusions: AAD patients are at considerable risk of in-hospital mortality and complications. Endovascular therapy appears to be associated with a relatively low risk of mortality or major complications compared to open repair and conservative treatment and rare need of secondary interventions."],"dc:identifier":["uoadl:1311532","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311532"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η ενδαγγειακή αποκατάσταση του διαχωρισμού της κοιλιακής αορτής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:18Z"}