{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311576"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311576","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της ακτινοθεραπείας θώρακα στην πνευμονική λειτουργία ασθενών με καρκίνο πνεύμονα","abstract":"Εισαγωγή: Η ακτινοθεραπεία αποτελεί συχνή και απαραίτητη θεραπευτική επιλογή σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό και μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Μέθοδος: Στην προοπτική αυτή μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που εμφανίστηκαν στα ιατρεία του νοσοκομείου «Η Σωτηρία» από τον Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2012 και επρόκειτο να υποβληθούν σε ακτινοθεραπεία θώρακα. Οι ασθενείς υποβάλλονταν σε έλεγχο της αναπνευστικής λειτουργίας με σπιρομέτρηση προ και μετά βρογχοδιαστολή, μέτρηση των στατικών όγκων και μέτρηση της διαχυτικής ικανότητας του μονοξειδίου του άνθρακα.Ο ανωτέρω έλεγχος της πνευμονικής λειτουργίας επαναλαμβανόταν 1 μήνα μετά την ολοκλήρωση της ακτινοθεραπείας . Αποτελέσματα: Κατά την ανωτέρω χρονική περίοδο, 81 ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα προγραμματίστηκε να υποβληθούν σε ακτινοθεραπεία. Από αυτούς 30 ασθενείς δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν το πρωτόκολλο της μελέτης. Δεκαεννιά ασθενείς (37,2%) είχαν μη-μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα με 10/19 (52,6%) να έχουν διαγνωστεί με αδενοκαρκίνωμα σταδίου ΙΙΙΒ, IV και τους υπόλοιπους 9/19 (47,4%) με πλακώδες καρκίνωμα σταδίου ΙΙΙΒ, IV. Από τους 32 ασθενείς (62,8%) με μικροκυτταρικό μικροκυτταρικό καρκίνο 12/32 (37,5%) παρουσιάστηκαν με εντοπισμένη νόσο και 20/32 (62,5%) εμφανίστηκαν με εκτεταμένη νόσο. Στην 1η εμφάνιση παρατηρείται ότι 29/51 ασθενείς (56,8%) εμφανίστηκαν με εικόνα αποφρακτικού συνδρόμου στη σπιρομέτρηση μετά βρογχοδιαστολής, ενώ 21/51 (41,2%) εμφάνισαν μείωση της διαχυτικής ικανότητας του μονοξειδίου του άνθρακα. Μετά την ακτινοθεραπεία 34/51 ασθενείς εμφάνισαν αύξηση στην FVC, 32/51 στην FEV1 και 35/51 στην DLCO. Η σύγκριση των ομάδων των ασθενών που εμφάνισαν αύξηση σε κάθεμια παράμετρο της αναπνευστικής λειτουργίας σε σχέση με τους ασθενείς που εμφάνισαν μείωση δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές. Συμπεράσματα: Η επίδραση της ακτινοβολίας στην αναπνευστική λειτουργεία εξαρτάται από τον ίδιο τον ασθενή και τις συνοσηρότητες του, το στάδιο της νόσου, την ανταπόκριση του ασθενούς στην θεραπεία, παράγοντες που δεν είναι δυνατό να καθοριστούν και να ελεγχθούν με απόλυτη ακρίβεια.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ακτινοθεραπεία αποτελεί συχνή και απαραίτητη θεραπευτική επιλογή σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό και μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Μέθοδος: Στην προοπτική αυτή μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που εμφανίστηκαν στα ιατρεία του νοσοκομείου «Η Σωτηρία» από τον Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2012 και επρόκειτο να υποβληθούν σε ακτινοθεραπεία θώρακα. Οι ασθενείς υποβάλλονταν σε έλεγχο της αναπνευστικής λειτουργίας με σπιρομέτρηση προ και μετά βρογχοδιαστολή, μέτρηση των στατικών όγκων και μέτρηση της διαχυτικής ικανότητας του μονοξειδίου του άνθρακα.Ο ανωτέρω έλεγχος της πνευμονικής λειτουργίας επαναλαμβανόταν 1 μήνα μετά την ολοκλήρωση της ακτινοθεραπείας . Αποτελέσματα: Κατά την ανωτέρω χρονική περίοδο, 81 ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα προγραμματίστηκε να υποβληθούν σε ακτινοθεραπεία. Από αυτούς 30 ασθενείς δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν το πρωτόκολλο της μελέτης. Δεκαεννιά ασθενείς (37,2%) είχαν μη-μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα με 10/19 (52,6%) να έχουν διαγνωστεί με αδενοκαρκίνωμα σταδίου ΙΙΙΒ, IV και τους υπόλοιπους 9/19 (47,4%) με πλακώδες καρκίνωμα σταδίου ΙΙΙΒ, IV. Από τους 32 ασθενείς (62,8%) με μικροκυτταρικό μικροκυτταρικό καρκίνο 12/32 (37,5%) παρουσιάστηκαν με εντοπισμένη νόσο και 20/32 (62,5%) εμφανίστηκαν με εκτεταμένη νόσο. Στην 1η εμφάνιση παρατηρείται ότι 29/51 ασθενείς (56,8%) εμφανίστηκαν με εικόνα αποφρακτικού συνδρόμου στη σπιρομέτρηση μετά βρογχοδιαστολής, ενώ 21/51 (41,2%) εμφάνισαν μείωση της διαχυτικής ικανότητας του μονοξειδίου του άνθρακα. Μετά την ακτινοθεραπεία 34/51 ασθενείς εμφάνισαν αύξηση στην FVC, 32/51 στην FEV1 και 35/51 στην DLCO. Η σύγκριση των ομάδων των ασθενών που εμφάνισαν αύξηση σε κάθεμια παράμετρο της αναπνευστικής λειτουργίας σε σχέση με τους ασθενείς που εμφάνισαν μείωση δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές. Συμπεράσματα: Η επίδραση της ακτινοβολίας στην αναπνευστική λειτουργεία εξαρτάται από τον ίδιο τον ασθενή και τις συνοσηρότητες του, το στάδιο της νόσου, την ανταπόκριση του ασθενούς στην θεραπεία, παράγοντες που δεν είναι δυνατό να καθοριστούν και να ελεγχθούν με απόλυτη ακρίβεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Ράλλη Μαρία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:18Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311576"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311576","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311576","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311576","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311576","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ράλλη Μαρία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311576","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311576"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ακτινοθεραπεία αποτελεί συχνή και απαραίτητη θεραπευτική επιλογή σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό και μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Μέθοδος: Στην προοπτική αυτή μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που εμφανίστηκαν στα ιατρεία του νοσοκομείου «Η Σωτηρία» από τον Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2012 και επρόκειτο να υποβληθούν σε ακτινοθεραπεία θώρακα. Οι ασθενείς υποβάλλονταν σε έλεγχο της αναπνευστικής λειτουργίας με σπιρομέτρηση προ και μετά βρογχοδιαστολή, μέτρηση των στατικών όγκων και μέτρηση της διαχυτικής ικανότητας του μονοξειδίου του άνθρακα.Ο ανωτέρω έλεγχος της πνευμονικής λειτουργίας επαναλαμβανόταν 1 μήνα μετά την ολοκλήρωση της ακτινοθεραπείας . Αποτελέσματα: Κατά την ανωτέρω χρονική περίοδο, 81 ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα προγραμματίστηκε να υποβληθούν σε ακτινοθεραπεία. Από αυτούς 30 ασθενείς δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν το πρωτόκολλο της μελέτης. Δεκαεννιά ασθενείς (37,2%) είχαν μη-μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα με 10/19 (52,6%) να έχουν διαγνωστεί με αδενοκαρκίνωμα σταδίου ΙΙΙΒ, IV και τους υπόλοιπους 9/19 (47,4%) με πλακώδες καρκίνωμα σταδίου ΙΙΙΒ, IV. Από τους 32 ασθενείς (62,8%) με μικροκυτταρικό μικροκυτταρικό καρκίνο 12/32 (37,5%) παρουσιάστηκαν με εντοπισμένη νόσο και 20/32 (62,5%) εμφανίστηκαν με εκτεταμένη νόσο. Στην 1η εμφάνιση παρατηρείται ότι 29/51 ασθενείς (56,8%) εμφανίστηκαν με εικόνα αποφρακτικού συνδρόμου στη σπιρομέτρηση μετά βρογχοδιαστολής, ενώ 21/51 (41,2%) εμφάνισαν μείωση της διαχυτικής ικανότητας του μονοξειδίου του άνθρακα. Μετά την ακτινοθεραπεία 34/51 ασθενείς εμφάνισαν αύξηση στην FVC, 32/51 στην FEV1 και 35/51 στην DLCO. Η σύγκριση των ομάδων των ασθενών που εμφάνισαν αύξηση σε κάθεμια παράμετρο της αναπνευστικής λειτουργίας σε σχέση με τους ασθενείς που εμφάνισαν μείωση δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές. Συμπεράσματα: Η επίδραση της ακτινοβολίας στην αναπνευστική λειτουργεία εξαρτάται από τον ίδιο τον ασθενή και τις συνοσηρότητες του, το στάδιο της νόσου, την ανταπόκριση του ασθενούς στην θεραπεία, παράγοντες που δεν είναι δυνατό να καθοριστούν και να ελεγχθούν με απόλυτη ακρίβεια.","Introduction: Lung radiation therapy constitutes a frequent and necessary therapeutic option on patients with non small cell lung cancer or small cell lung cancer, used either as monotherapy or in combination with systematic chemotherapy. Methods: This prospective study includes all patients with lung cancer, who referred to the respiratory medicine department and were to undergo lung radiotherapy between September 2009 and October 2012. Spirometry before and after the use of bronchodilators, lung capacity, and diffusing capacity of carbon monoxide tests were used to measure lung function. The lung function evaluation of patients, undergoing lung radiation, took place just before the initiation of radiotherapy and a month after radiotherapy was completed. Results: Eighty-one lung cancer patients undergoing radiotherapy were enrolled in this study. Thirty patients failed to complete the radiotherapy protocol. Nineteen patients (37.2%) were diagnosed with non-small cell lung carcinoma [10/19 (52.6%) with adenocarcinoma stage IIIB/IV, and 9/19 (47.4%) with squamous cell carcinoma stage IIB/IV]. Among the 32 patients (62.8%) with small lung cancer cell, 12/32 (37.5%) presented with limited disease and 20/32 (62.55%) presented with extended disease. The first evaluation visit revealed 29/51(56.8%) patients with obstructive syndrome and 21/51 (41.2%) with reduction of the diffusing capacity of carbon monoxide. The second evaluation visit, following the completion of the radiotherapy, demonstrated 34/51 (66.6%) patients with FVC improvement, 32/51 (62.7%) with FEV1 improvement and 35/51 (68.6%) DLCO improvement. The statistical analysis of pulmonary parameters revealed no statistically significant differences. Conclusion: The radiation effect on pulmonary function depends on multiple parameters, such as the patient’s comorbidities, the lung cancer stage, the response to chemotherapy. The evaluation and prediction of these parameters constitutes a complex and challenging issue."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της ακτινοθεραπείας θώρακα στην πνευμονική λειτουργία ασθενών με καρκίνο πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ράλλη Μαρία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ακτινοθεραπεία αποτελεί συχνή και απαραίτητη θεραπευτική επιλογή σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό και μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Μέθοδος: Στην προοπτική αυτή μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που εμφανίστηκαν στα ιατρεία του νοσοκομείου «Η Σωτηρία» από τον Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2012 και επρόκειτο να υποβληθούν σε ακτινοθεραπεία θώρακα. Οι ασθενείς υποβάλλονταν σε έλεγχο της αναπνευστικής λειτουργίας με σπιρομέτρηση προ και μετά βρογχοδιαστολή, μέτρηση των στατικών όγκων και μέτρηση της διαχυτικής ικανότητας του μονοξειδίου του άνθρακα.Ο ανωτέρω έλεγχος της πνευμονικής λειτουργίας επαναλαμβανόταν 1 μήνα μετά την ολοκλήρωση της ακτινοθεραπείας . Αποτελέσματα: Κατά την ανωτέρω χρονική περίοδο, 81 ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα προγραμματίστηκε να υποβληθούν σε ακτινοθεραπεία. Από αυτούς 30 ασθενείς δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν το πρωτόκολλο της μελέτης. Δεκαεννιά ασθενείς (37,2%) είχαν μη-μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα με 10/19 (52,6%) να έχουν διαγνωστεί με αδενοκαρκίνωμα σταδίου ΙΙΙΒ, IV και τους υπόλοιπους 9/19 (47,4%) με πλακώδες καρκίνωμα σταδίου ΙΙΙΒ, IV. Από τους 32 ασθενείς (62,8%) με μικροκυτταρικό μικροκυτταρικό καρκίνο 12/32 (37,5%) παρουσιάστηκαν με εντοπισμένη νόσο και 20/32 (62,5%) εμφανίστηκαν με εκτεταμένη νόσο. Στην 1η εμφάνιση παρατηρείται ότι 29/51 ασθενείς (56,8%) εμφανίστηκαν με εικόνα αποφρακτικού συνδρόμου στη σπιρομέτρηση μετά βρογχοδιαστολής, ενώ 21/51 (41,2%) εμφάνισαν μείωση της διαχυτικής ικανότητας του μονοξειδίου του άνθρακα. Μετά την ακτινοθεραπεία 34/51 ασθενείς εμφάνισαν αύξηση στην FVC, 32/51 στην FEV1 και 35/51 στην DLCO. Η σύγκριση των ομάδων των ασθενών που εμφάνισαν αύξηση σε κάθεμια παράμετρο της αναπνευστικής λειτουργίας σε σχέση με τους ασθενείς που εμφάνισαν μείωση δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές. Συμπεράσματα: Η επίδραση της ακτινοβολίας στην αναπνευστική λειτουργεία εξαρτάται από τον ίδιο τον ασθενή και τις συνοσηρότητες του, το στάδιο της νόσου, την ανταπόκριση του ασθενούς στην θεραπεία, παράγοντες που δεν είναι δυνατό να καθοριστούν και να ελεγχθούν με απόλυτη ακρίβεια.","Introduction: Lung radiation therapy constitutes a frequent and necessary therapeutic option on patients with non small cell lung cancer or small cell lung cancer, used either as monotherapy or in combination with systematic chemotherapy. Methods: This prospective study includes all patients with lung cancer, who referred to the respiratory medicine department and were to undergo lung radiotherapy between September 2009 and October 2012. Spirometry before and after the use of bronchodilators, lung capacity, and diffusing capacity of carbon monoxide tests were used to measure lung function. The lung function evaluation of patients, undergoing lung radiation, took place just before the initiation of radiotherapy and a month after radiotherapy was completed. Results: Eighty-one lung cancer patients undergoing radiotherapy were enrolled in this study. Thirty patients failed to complete the radiotherapy protocol. Nineteen patients (37.2%) were diagnosed with non-small cell lung carcinoma [10/19 (52.6%) with adenocarcinoma stage IIIB/IV, and 9/19 (47.4%) with squamous cell carcinoma stage IIB/IV]. Among the 32 patients (62.8%) with small lung cancer cell, 12/32 (37.5%) presented with limited disease and 20/32 (62.55%) presented with extended disease. The first evaluation visit revealed 29/51(56.8%) patients with obstructive syndrome and 21/51 (41.2%) with reduction of the diffusing capacity of carbon monoxide. The second evaluation visit, following the completion of the radiotherapy, demonstrated 34/51 (66.6%) patients with FVC improvement, 32/51 (62.7%) with FEV1 improvement and 35/51 (68.6%) DLCO improvement. The statistical analysis of pulmonary parameters revealed no statistically significant differences. Conclusion: The radiation effect on pulmonary function depends on multiple parameters, such as the patient’s comorbidities, the lung cancer stage, the response to chemotherapy. The evaluation and prediction of these parameters constitutes a complex and challenging issue."],"dc:identifier":["uoadl:1311576","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311576"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η επίδραση της ακτινοθεραπείας θώρακα στην πνευμονική λειτουργία ασθενών με καρκίνο πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:18Z"}