{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311592"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311592","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της βισφατίνης στην φωσφορυλίωση του υποδοχέα της ινσουλίνης παρουσία και απουσία ινσουλίνης κατά την ωοθυλακιογένεση","abstract":"Σκοπός της μελέτης ήταν να ερευνηθεί κατά πόσο επιδρά η βισφατίνη στην φωσφορυλίωση του υποδοχέα της ινσουλίνης κατά την διάρκεια της ωοθυλακιογένεσης και επιπλέον αν αυτή η επίδραση επηρεάζεται από την παρουσία της ινσουλίνης στο μέσο καλλιέργειας. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν θηλυκά ζώα ηλικίας περίπου 12 ημερών, από τα οποία αφαιρέθηκαν τα ωοθυλάκια από τις 2 ωοθήκες της σπλαγχνικής κοιλότητας. Τα ωοθυλάκια χωρίστηκαν σε δυο κύριες κατηγορίες, η πρώτη αυξήθηκε παρουσία ινσουλίνης και η δεύτερη απουσία αυτής. Στις δυο αυτές κατηγορίες, τα κύτταρα αυξάνονταν σε διαφορετικές συγκεντρώσεις βισφατίνης, δηλαδή 0ng(μάρτυρας),1ng, 10ng, 50ng, 100ng. Κατά την 12η ημέρα καλλιέργειας συνελέγησαν τα κύτταρα, τα οποία αποθηκεύτηκαν σε υγρό συντήρησης στους -80°C.Ακολούθησε ανάλυση της φωσφορυλίωσης του υποδοχέα της ινσουλίνης με την μέθοδο ανάλυσης κατά Western. Υπήρξε σημαντική αύξηση της φωσφορυλίωσης του υποδοχέα της ινσουλίνης καθώς αυξανόταν η συγκέντρωση της βισφατίνης, η οποία έφτανε σε ένα μέγιστο σημείο στα 50ng βισφατίνης και εν συνεχεία το σήμα υποχωρούσε στα 100ng και μάλιστα έπεφτε πολύ πιο κάτω των 0ng βισφατίνης που αποτελούσαν τον μάρτυρα. Συμπερασματικά, κατά την ωρίμανση των ωοθυλακίων απαιτείται η παρουσία της ινσουλίνης, για να μπορέσει να επιδράσει η βισφατίνη στην φωσφορυλίωση του υποδοχέα της ινσουλίνης.","abstract_html":"Σκοπός της μελέτης ήταν να ερευνηθεί κατά πόσο επιδρά η βισφατίνη στην φωσφορυλίωση του υποδοχέα της ινσουλίνης κατά την διάρκεια της ωοθυλακιογένεσης και επιπλέον αν αυτή η επίδραση επηρεάζεται από την παρουσία της ινσουλίνης στο μέσο καλλιέργειας. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν θηλυκά ζώα ηλικίας περίπου 12 ημερών, από τα οποία αφαιρέθηκαν τα ωοθυλάκια από τις 2 ωοθήκες της σπλαγχνικής κοιλότητας. Τα ωοθυλάκια χωρίστηκαν σε δυο κύριες κατηγορίες, η πρώτη αυξήθηκε παρουσία ινσουλίνης και η δεύτερη απουσία αυτής. Στις δυο αυτές κατηγορίες, τα κύτταρα αυξάνονταν σε διαφορετικές συγκεντρώσεις βισφατίνης, δηλαδή 0ng(μάρτυρας),1ng, 10ng, 50ng, 100ng. Κατά την 12η ημέρα καλλιέργειας συνελέγησαν τα κύτταρα, τα οποία αποθηκεύτηκαν σε υγρό συντήρησης στους -80°C.Ακολούθησε ανάλυση της φωσφορυλίωσης του υποδοχέα της ινσουλίνης με την μέθοδο ανάλυσης κατά Western. Υπήρξε σημαντική αύξηση της φωσφορυλίωσης του υποδοχέα της ινσουλίνης καθώς αυξανόταν η συγκέντρωση της βισφατίνης, η οποία έφτανε σε ένα μέγιστο σημείο στα 50ng βισφατίνης και εν συνεχεία το σήμα υποχωρούσε στα 100ng και μάλιστα έπεφτε πολύ πιο κάτω των 0ng βισφατίνης που αποτελούσαν τον μάρτυρα. Συμπερασματικά, κατά την ωρίμανση των ωοθυλακίων απαιτείται η παρουσία της ινσουλίνης, για να μπορέσει να επιδράσει η βισφατίνη στην φωσφορυλίωση του υποδοχέα της ινσουλίνης.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδοπούλου Άννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:18Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311592"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311592","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311592","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311592","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311592","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδοπούλου Άννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311592","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311592"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της μελέτης ήταν να ερευνηθεί κατά πόσο επιδρά η βισφατίνη στην φωσφορυλίωση του υποδοχέα της ινσουλίνης κατά την διάρκεια της ωοθυλακιογένεσης και επιπλέον αν αυτή η επίδραση επηρεάζεται από την παρουσία της ινσουλίνης στο μέσο καλλιέργειας. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν θηλυκά ζώα ηλικίας περίπου 12 ημερών, από τα οποία αφαιρέθηκαν τα ωοθυλάκια από τις 2 ωοθήκες της σπλαγχνικής κοιλότητας. Τα ωοθυλάκια χωρίστηκαν σε δυο κύριες κατηγορίες, η πρώτη αυξήθηκε παρουσία ινσουλίνης και η δεύτερη απουσία αυτής. Στις δυο αυτές κατηγορίες, τα κύτταρα αυξάνονταν σε διαφορετικές συγκεντρώσεις βισφατίνης, δηλαδή 0ng(μάρτυρας),1ng, 10ng, 50ng, 100ng. Κατά την 12η ημέρα καλλιέργειας συνελέγησαν τα κύτταρα, τα οποία αποθηκεύτηκαν σε υγρό συντήρησης στους -80°C.Ακολούθησε ανάλυση της φωσφορυλίωσης του υποδοχέα της ινσουλίνης με την μέθοδο ανάλυσης κατά Western. Υπήρξε σημαντική αύξηση της φωσφορυλίωσης του υποδοχέα της ινσουλίνης καθώς αυξανόταν η συγκέντρωση της βισφατίνης, η οποία έφτανε σε ένα μέγιστο σημείο στα 50ng βισφατίνης και εν συνεχεία το σήμα υποχωρούσε στα 100ng και μάλιστα έπεφτε πολύ πιο κάτω των 0ng βισφατίνης που αποτελούσαν τον μάρτυρα. Συμπερασματικά, κατά την ωρίμανση των ωοθυλακίων απαιτείται η παρουσία της ινσουλίνης, για να μπορέσει να επιδράσει η βισφατίνη στην φωσφορυλίωση του υποδοχέα της ινσουλίνης.","The role of visfatin in oocyte maturation remains unknown yet. This study investigated the effect of visfatin upon insulin receptor phosphorylation and this effect depends on the presence of insulin in the culture medium. Oocytes were used from12 days aged female mice. The oocytes were divided in two groups and cultured. In the first group insulin was added in the culture medium, but the second group lacked insulin. Both groups were divided in subgroups according to visfatin’s concentration used. We used 0 ng(control), 1ng ,10ng, 50ng, 100ng. 12 days later the oocytes were collected, remained in RNA later in -80°C and were analysed using Western blotting in order to investigate the insulin receptor phosphorylation. Visfatin significantly increases receptor’s phosphorylation as the concentration increases and particularly 50 ng of visfatin makes phosphorylation to achieve its maximum. However the minimum sign of phosphorylation is determined to be at 100ng, which appears to give phosphorylation’s sign lower than 0ng (control). We conclude that visfatin increases insulin receptor phos."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της βισφατίνης στην φωσφορυλίωση του υποδοχέα της ινσουλίνης παρουσία και απουσία ινσουλίνης κατά την ωοθυλακιογένεση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδοπούλου Άννα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Σκοπός της μελέτης ήταν να ερευνηθεί κατά πόσο επιδρά η βισφατίνη στην φωσφορυλίωση του υποδοχέα της ινσουλίνης κατά την διάρκεια της ωοθυλακιογένεσης και επιπλέον αν αυτή η επίδραση επηρεάζεται από την παρουσία της ινσουλίνης στο μέσο καλλιέργειας. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν θηλυκά ζώα ηλικίας περίπου 12 ημερών, από τα οποία αφαιρέθηκαν τα ωοθυλάκια από τις 2 ωοθήκες της σπλαγχνικής κοιλότητας. Τα ωοθυλάκια χωρίστηκαν σε δυο κύριες κατηγορίες, η πρώτη αυξήθηκε παρουσία ινσουλίνης και η δεύτερη απουσία αυτής. Στις δυο αυτές κατηγορίες, τα κύτταρα αυξάνονταν σε διαφορετικές συγκεντρώσεις βισφατίνης, δηλαδή 0ng(μάρτυρας),1ng, 10ng, 50ng, 100ng. Κατά την 12η ημέρα καλλιέργειας συνελέγησαν τα κύτταρα, τα οποία αποθηκεύτηκαν σε υγρό συντήρησης στους -80°C.Ακολούθησε ανάλυση της φωσφορυλίωσης του υποδοχέα της ινσουλίνης με την μέθοδο ανάλυσης κατά Western. Υπήρξε σημαντική αύξηση της φωσφορυλίωσης του υποδοχέα της ινσουλίνης καθώς αυξανόταν η συγκέντρωση της βισφατίνης, η οποία έφτανε σε ένα μέγιστο σημείο στα 50ng βισφατίνης και εν συνεχεία το σήμα υποχωρούσε στα 100ng και μάλιστα έπεφτε πολύ πιο κάτω των 0ng βισφατίνης που αποτελούσαν τον μάρτυρα. Συμπερασματικά, κατά την ωρίμανση των ωοθυλακίων απαιτείται η παρουσία της ινσουλίνης, για να μπορέσει να επιδράσει η βισφατίνη στην φωσφορυλίωση του υποδοχέα της ινσουλίνης.","The role of visfatin in oocyte maturation remains unknown yet. This study investigated the effect of visfatin upon insulin receptor phosphorylation and this effect depends on the presence of insulin in the culture medium. Oocytes were used from12 days aged female mice. The oocytes were divided in two groups and cultured. In the first group insulin was added in the culture medium, but the second group lacked insulin. Both groups were divided in subgroups according to visfatin’s concentration used. We used 0 ng(control), 1ng ,10ng, 50ng, 100ng. 12 days later the oocytes were collected, remained in RNA later in -80°C and were analysed using Western blotting in order to investigate the insulin receptor phosphorylation. Visfatin significantly increases receptor’s phosphorylation as the concentration increases and particularly 50 ng of visfatin makes phosphorylation to achieve its maximum. However the minimum sign of phosphorylation is determined to be at 100ng, which appears to give phosphorylation’s sign lower than 0ng (control). We conclude that visfatin increases insulin receptor phos."],"dc:identifier":["uoadl:1311592","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311592"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η επίδραση της βισφατίνης στην φωσφορυλίωση του υποδοχέα της ινσουλίνης παρουσία και απουσία ινσουλίνης κατά την ωοθυλακιογένεση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:18Z"}