{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311652"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311652","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση του πολυμορφισμού CYP2C19*2 στην ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων σε στεφανιαίους ασθενείς","abstract":"Το σημαντικότερο πρόβλημα στην φαρμακευτική αγωγή με τη κλοπιδογρέλη είναι το φαινόμενο της αντίστασης. Αντίσταση στη κλοπιδογρέλη ορίζεται η αδυναμία του φαρμάκου να προκαλέσει την αναμενόμενη αναστολή της δραστηριότητας των αιμοπεταλίων. Οι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην θεραπευτική αποτυχία με την κλοπιδογρέλη είναι πολλοί. Διάφοροι πολυμορφισμοί γονιδίων που κωδικοποιούν για τα ένζυμα του κυτοχρώματος Ρ450 έχουν ενοχοποιηθεί για την φαρμακευτική αποτυχία με τη κλοπιδογρέλη. Στη μελέτη αυτή διερευνήσαμε το ρόλο του πολυμορφισμού CYP2C19*2 στην επίπτωση των ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο υπό αγωγή με κλοπιδογρέλη. Στη μελέτη συμπεριλάβαμε 353 ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο, ένα μήνα μετά από επιτυχή αγγειοπλαστική. Στο ένα τρίτο των ασθενών (126 ασθενείς) έγινε εκτίμηση της υπολειπόμενης ενεργότητας των αιμοπεταλίων με τη μέθοδο Verify Now κατά την εισαγωγή τους στη μελέτη και υπό αγωγή με κλοπιδογρέλη τουλάχιστον για ένα μήνα. Η παρακολούθηση των ασθενών διήρκησε 24 μήνες ή μέχρι διακοπής της φαρμακευτικής αγωγής με κλοπιδογρέλη. Στους ασθενείς έγινε ο βασικός βιοχημικός έλεγχος στην έναρξη της μελέτης, γλυκόζη αίματος, λιπιδαιμικό προφίλ, ηπατο- νεφρικής λειτουργίας και γενική εξέταση αίματος. Η αντίσταση στη κλοπιδογρέλη ορίστηκε ως υπολειπόμενη ενεργότητα αιμοπεταλίων με τη μέθοδο Verify Now ως μονάδες ενεργότητας του υποδοχέα Ρ2Υ12 (Ρ2Υ12 Reactive Units) PRU230. Ακολούθησε γονοτύπηση όλων των ασθενών για τον πολυμορφισμό CYP2C19*2. Η μελέτη μας έδειξε ότι οι ομοζυγότες για τον πολυμορφισμό CYP2C19*2 (CYP2C19*2/*2) είχαν σημαντικά αυξημένη υπολειπόμενη ενεργότητα αιμοπεταλίων σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ασθενείς, όπως αυτή μετρήθηκε με τη μέθοδο Verify Now.","abstract_html":"Το σημαντικότερο πρόβλημα στην φαρμακευτική αγωγή με τη κλοπιδογρέλη είναι το φαινόμενο της αντίστασης. Αντίσταση στη κλοπιδογρέλη ορίζεται η αδυναμία του φαρμάκου να προκαλέσει την αναμενόμενη αναστολή της δραστηριότητας των αιμοπεταλίων. Οι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην θεραπευτική αποτυχία με την κλοπιδογρέλη είναι πολλοί. Διάφοροι πολυμορφισμοί γονιδίων που κωδικοποιούν για τα ένζυμα του κυτοχρώματος Ρ450 έχουν ενοχοποιηθεί για την φαρμακευτική αποτυχία με τη κλοπιδογρέλη. Στη μελέτη αυτή διερευνήσαμε το ρόλο του πολυμορφισμού CYP2C19*2 στην επίπτωση των ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο υπό αγωγή με κλοπιδογρέλη. Στη μελέτη συμπεριλάβαμε 353 ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο, ένα μήνα μετά από επιτυχή αγγειοπλαστική. Στο ένα τρίτο των ασθενών (126 ασθενείς) έγινε εκτίμηση της υπολειπόμενης ενεργότητας των αιμοπεταλίων με τη μέθοδο Verify Now κατά την εισαγωγή τους στη μελέτη και υπό αγωγή με κλοπιδογρέλη τουλάχιστον για ένα μήνα. Η παρακολούθηση των ασθενών διήρκησε 24 μήνες ή μέχρι διακοπής της φαρμακευτικής αγωγής με κλοπιδογρέλη. Στους ασθενείς έγινε ο βασικός βιοχημικός έλεγχος στην έναρξη της μελέτης, γλυκόζη αίματος, λιπιδαιμικό προφίλ, ηπατο- νεφρικής λειτουργίας και γενική εξέταση αίματος. Η αντίσταση στη κλοπιδογρέλη ορίστηκε ως υπολειπόμενη ενεργότητα αιμοπεταλίων με τη μέθοδο Verify Now ως μονάδες ενεργότητας του υποδοχέα Ρ2Υ12 (Ρ2Υ12 Reactive Units) PRU230. Ακολούθησε γονοτύπηση όλων των ασθενών για τον πολυμορφισμό CYP2C19*2. Η μελέτη μας έδειξε ότι οι ομοζυγότες για τον πολυμορφισμό CYP2C19*2 (CYP2C19*2/*2) είχαν σημαντικά αυξημένη υπολειπόμενη ενεργότητα αιμοπεταλίων σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ασθενείς, όπως αυτή μετρήθηκε με τη μέθοδο Verify Now.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγγέλη Αθανασία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:20Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311652"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311652","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311652","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311652","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311652","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγγέλη Αθανασία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311652","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311652"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το σημαντικότερο πρόβλημα στην φαρμακευτική αγωγή με τη κλοπιδογρέλη είναι το φαινόμενο της αντίστασης. Αντίσταση στη κλοπιδογρέλη ορίζεται η αδυναμία του φαρμάκου να προκαλέσει την αναμενόμενη αναστολή της δραστηριότητας των αιμοπεταλίων. Οι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην θεραπευτική αποτυχία με την κλοπιδογρέλη είναι πολλοί. Διάφοροι πολυμορφισμοί γονιδίων που κωδικοποιούν για τα ένζυμα του κυτοχρώματος Ρ450 έχουν ενοχοποιηθεί για την φαρμακευτική αποτυχία με τη κλοπιδογρέλη. Στη μελέτη αυτή διερευνήσαμε το ρόλο του πολυμορφισμού CYP2C19*2 στην επίπτωση των ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο υπό αγωγή με κλοπιδογρέλη. Στη μελέτη συμπεριλάβαμε 353 ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο, ένα μήνα μετά από επιτυχή αγγειοπλαστική. Στο ένα τρίτο των ασθενών (126 ασθενείς) έγινε εκτίμηση της υπολειπόμενης ενεργότητας των αιμοπεταλίων με τη μέθοδο Verify Now κατά την εισαγωγή τους στη μελέτη και υπό αγωγή με κλοπιδογρέλη τουλάχιστον για ένα μήνα. Η παρακολούθηση των ασθενών διήρκησε 24 μήνες ή μέχρι διακοπής της φαρμακευτικής αγωγής με κλοπιδογρέλη. Στους ασθενείς έγινε ο βασικός βιοχημικός έλεγχος στην έναρξη της μελέτης, γλυκόζη αίματος, λιπιδαιμικό προφίλ, ηπατο- νεφρικής λειτουργίας και γενική εξέταση αίματος. Η αντίσταση στη κλοπιδογρέλη ορίστηκε ως υπολειπόμενη ενεργότητα αιμοπεταλίων με τη μέθοδο Verify Now ως μονάδες ενεργότητας του υποδοχέα Ρ2Υ12 (Ρ2Υ12 Reactive Units) PRU230. Ακολούθησε γονοτύπηση όλων των ασθενών για τον πολυμορφισμό CYP2C19*2. Η μελέτη μας έδειξε ότι οι ομοζυγότες για τον πολυμορφισμό CYP2C19*2 (CYP2C19*2/*2) είχαν σημαντικά αυξημένη υπολειπόμενη ενεργότητα αιμοπεταλίων σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ασθενείς, όπως αυτή μετρήθηκε με τη μέθοδο Verify Now.","The main problem of the use of clopidogrel in antiplatelet therapy is the phenomenon of resistance to clopidogrel. Resistance to clopidogrel defined as incapacity of the drug to cause the expected inhibition of platelet reactivity. Multiple factors are responsible for the phenomenon of clopidogrel resistance. Clopidogrel requires transformation into an active form by cytochrome P-450 (CYP) enzymes for its antiplatelet effect. Genetic polymorphisms of these enzymes have been implicated to modulated individual response to clopidogrel. We tested the impact of functional genetic polymorphism CYP2C19*2 on cardiovascular outcome in patients with CAD treated with clopidogrel regimen. For this study we consecutively enrolled 353 patients with stable coronary artery disease (CAD) one month after successful percutaneous coronary intervention. In one every third participant (126 subjects) entering to the study we evaluate their platelet function. All subjects were under clopidogrel regimen (75mg/day) for at least one month at the time we evaluate their platelet function. We evaluated them prospectively up to 24 months or until they discontinued clopidogrel treatment according to their physician’s suggestion (mean follow-up time 14 months). Peripheral venous blood sample was obtained while patients were on a 75mg clopidogrel treatment for a period of at least 30 days. Clopidogrel resistance was measured by VerifyNow P2Y12 assay (Accumetrics, San Diego, CA) in peripheral blood samples obtained at baseline examination and Genotyping for CYP2C19*2 was performed at second time. We found that carriers of two CYP2C19*2 reduced-function allele (4% of the total studied population) compared to the rest of the study sample had significantly increased P2Y12 Reactive Units."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση του πολυμορφισμού CYP2C19*2 στην ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων σε στεφανιαίους ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγγέλη Αθανασία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Το σημαντικότερο πρόβλημα στην φαρμακευτική αγωγή με τη κλοπιδογρέλη είναι το φαινόμενο της αντίστασης. Αντίσταση στη κλοπιδογρέλη ορίζεται η αδυναμία του φαρμάκου να προκαλέσει την αναμενόμενη αναστολή της δραστηριότητας των αιμοπεταλίων. Οι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην θεραπευτική αποτυχία με την κλοπιδογρέλη είναι πολλοί. Διάφοροι πολυμορφισμοί γονιδίων που κωδικοποιούν για τα ένζυμα του κυτοχρώματος Ρ450 έχουν ενοχοποιηθεί για την φαρμακευτική αποτυχία με τη κλοπιδογρέλη. Στη μελέτη αυτή διερευνήσαμε το ρόλο του πολυμορφισμού CYP2C19*2 στην επίπτωση των ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο υπό αγωγή με κλοπιδογρέλη. Στη μελέτη συμπεριλάβαμε 353 ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο, ένα μήνα μετά από επιτυχή αγγειοπλαστική. Στο ένα τρίτο των ασθενών (126 ασθενείς) έγινε εκτίμηση της υπολειπόμενης ενεργότητας των αιμοπεταλίων με τη μέθοδο Verify Now κατά την εισαγωγή τους στη μελέτη και υπό αγωγή με κλοπιδογρέλη τουλάχιστον για ένα μήνα. Η παρακολούθηση των ασθενών διήρκησε 24 μήνες ή μέχρι διακοπής της φαρμακευτικής αγωγής με κλοπιδογρέλη. Στους ασθενείς έγινε ο βασικός βιοχημικός έλεγχος στην έναρξη της μελέτης, γλυκόζη αίματος, λιπιδαιμικό προφίλ, ηπατο- νεφρικής λειτουργίας και γενική εξέταση αίματος. Η αντίσταση στη κλοπιδογρέλη ορίστηκε ως υπολειπόμενη ενεργότητα αιμοπεταλίων με τη μέθοδο Verify Now ως μονάδες ενεργότητας του υποδοχέα Ρ2Υ12 (Ρ2Υ12 Reactive Units) PRU230. Ακολούθησε γονοτύπηση όλων των ασθενών για τον πολυμορφισμό CYP2C19*2. Η μελέτη μας έδειξε ότι οι ομοζυγότες για τον πολυμορφισμό CYP2C19*2 (CYP2C19*2/*2) είχαν σημαντικά αυξημένη υπολειπόμενη ενεργότητα αιμοπεταλίων σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ασθενείς, όπως αυτή μετρήθηκε με τη μέθοδο Verify Now.","The main problem of the use of clopidogrel in antiplatelet therapy is the phenomenon of resistance to clopidogrel. Resistance to clopidogrel defined as incapacity of the drug to cause the expected inhibition of platelet reactivity. Multiple factors are responsible for the phenomenon of clopidogrel resistance. Clopidogrel requires transformation into an active form by cytochrome P-450 (CYP) enzymes for its antiplatelet effect. Genetic polymorphisms of these enzymes have been implicated to modulated individual response to clopidogrel. We tested the impact of functional genetic polymorphism CYP2C19*2 on cardiovascular outcome in patients with CAD treated with clopidogrel regimen. For this study we consecutively enrolled 353 patients with stable coronary artery disease (CAD) one month after successful percutaneous coronary intervention. In one every third participant (126 subjects) entering to the study we evaluate their platelet function. All subjects were under clopidogrel regimen (75mg/day) for at least one month at the time we evaluate their platelet function. We evaluated them prospectively up to 24 months or until they discontinued clopidogrel treatment according to their physician’s suggestion (mean follow-up time 14 months). Peripheral venous blood sample was obtained while patients were on a 75mg clopidogrel treatment for a period of at least 30 days. Clopidogrel resistance was measured by VerifyNow P2Y12 assay (Accumetrics, San Diego, CA) in peripheral blood samples obtained at baseline examination and Genotyping for CYP2C19*2 was performed at second time. We found that carriers of two CYP2C19*2 reduced-function allele (4% of the total studied population) compared to the rest of the study sample had significantly increased P2Y12 Reactive Units."],"dc:identifier":["uoadl:1311652","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311652"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η επίδραση του πολυμορφισμού CYP2C19*2 στην ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων σε στεφανιαίους ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:20Z"}