{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311758"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311758","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η μη αιμοκαθαιρόμενη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής","abstract":"Η μη αιμοκαθαιρόμενη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής σε υπερτασικούς ασθενείς. Μια προοπτική μελέτη παρακολούθησης για 4 χρόνιαΣτοιχεία από αναδρομικές μελέτες σχετικά με την αλληλεπίδραση της νεφρικής λειτουργίας με την κολπική μαρμαρυγή απέδωσαν αντικρουόμενα αποτελέσματα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήσαμε την προγνωστική αξία της χρόνιας νεφρικής νόσου σε σχέση με την εμφάνιση νέων επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής σε ένα πληθυσμό υπερτασικών ασθενών οι οποίοι παρακολουθούνται στο υπερτασικό ιατρείο της Ά καρδιολογικής Πανεπιστημιακής κλινικής. Παρακολουθήσαμε 1830 ασθενείς (47,3% άνδρες) με ελεύθερο ατομικό ιστορικό στεφανιαίας νόσου ή κολπικής μαρμαρυγής για ένα μέσο χρονικό διάστημα 3,9 ετών . Μετά από την αρχική εκτίμηση ΗΚΓ, υπερηχογραφικών, εργαστηριακών και δημογραφικών δεδομένων έγινε εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας των ασθενών και ο συνολικός πληθυσμός διχοτομήθηκε στην τιμή σπειραματικής διήθησης 60ml/min/1.73m2 δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο δύο ομάδες σύγκρισης. Το τελικό καταληκτικό σημείο στη μελέτη μας αποτέλεσε η εμφάνιση νέων επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής.Διαπιστώσαμε συνολική 48 νέα επεισόδια κολπικής μαρμαρυγής. Οι ασθενείς που εμφάνισαν κολπική μαρμαρυγή κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης είχαν τα παρακάτω χαρακτηριστικά: ήταν μεγαλύτερης ηλικίας (10,9 χρόνια p<0,001), είχαν μεγαλύτερη περίμετρο μέσης (4,13εκ p-0,007), μεγαλύτερη χρονική διάρκεια εμφάνισης αρτηριακής υπέρτασης (3,43 χρόνια p=0,011) μεγαλύτερη μάζα αριστερής κοιλίας (13,44gr p=0,05), μεγαλύτερη διάμετρο αριστερού κόλπου ( 40 χιλιοστά p=<0,001) και τέλος χαμηλότερο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (5,49 ml/min/1.73m2 p=0,034). Η μονοπαραγοντική ανάλυση παλινδρόμησης ανέδειξε το γεγονός ότι τα άτομα με χρόνια νεφρική νόσο που άνηκαν στην ομάδα με eGFR<60 ml/min/1.73m2 είχαν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής (CI: 1,015-3,903) . Πάραυτα η παραπάνω στατιστική συσχέτιση έχανε τη στατιστική της σημαντικότητα όταν εφαρμόζαμε μοντέλο πολυπαραγοντικής ανάλυσης παλινδρόμησης στο οποίο γινόταν στάθμιση για τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής όπως η ηλικία, το κάπνισμα, τα σωματομετρικά στοιχεία, η παρουσία σακχαρώδη διαβήτη, η μάζα της αριστερής κοιλίας και η διάμετρος του αριστερού κόλπου καθώς και η διάρκεια εμφάνισης αρτηριακής υπέρτασης. Συμπερασματικά η χρόνια νεφρική νόσος αν και σχετίζεται με σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής δεν αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου όταν γίνεται στάθμιση του στατιστικού μας μοντέλου για τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής.","abstract_html":"Η μη αιμοκαθαιρόμενη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής σε υπερτασικούς ασθενείς. Μια προοπτική μελέτη παρακολούθησης για 4 χρόνιαΣτοιχεία από αναδρομικές μελέτες σχετικά με την αλληλεπίδραση της νεφρικής λειτουργίας με την κολπική μαρμαρυγή απέδωσαν αντικρουόμενα αποτελέσματα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήσαμε την προγνωστική αξία της χρόνιας νεφρικής νόσου σε σχέση με την εμφάνιση νέων επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής σε ένα πληθυσμό υπερτασικών ασθενών οι οποίοι παρακολουθούνται στο υπερτασικό ιατρείο της Ά καρδιολογικής Πανεπιστημιακής κλινικής. Παρακολουθήσαμε 1830 ασθενείς (47,3% άνδρες) με ελεύθερο ατομικό ιστορικό στεφανιαίας νόσου ή κολπικής μαρμαρυγής για ένα μέσο χρονικό διάστημα 3,9 ετών . Μετά από την αρχική εκτίμηση ΗΚΓ, υπερηχογραφικών, εργαστηριακών και δημογραφικών δεδομένων έγινε εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας των ασθενών και ο συνολικός πληθυσμός διχοτομήθηκε στην τιμή σπειραματικής διήθησης 60ml/min/1.73m2 δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο δύο ομάδες σύγκρισης. Το τελικό καταληκτικό σημείο στη μελέτη μας αποτέλεσε η εμφάνιση νέων επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής.Διαπιστώσαμε συνολική 48 νέα επεισόδια κολπικής μαρμαρυγής. Οι ασθενείς που εμφάνισαν κολπική μαρμαρυγή κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης είχαν τα παρακάτω χαρακτηριστικά: ήταν μεγαλύτερης ηλικίας (10,9 χρόνια p&lt;0,001), είχαν μεγαλύτερη περίμετρο μέσης (4,13εκ p-0,007), μεγαλύτερη χρονική διάρκεια εμφάνισης αρτηριακής υπέρτασης (3,43 χρόνια p=0,011) μεγαλύτερη μάζα αριστερής κοιλίας (13,44gr p=0,05), μεγαλύτερη διάμετρο αριστερού κόλπου ( 40 χιλιοστά p=&lt;0,001) και τέλος χαμηλότερο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (5,49 ml/min/1.73m2 p=0,034). Η μονοπαραγοντική ανάλυση παλινδρόμησης ανέδειξε το γεγονός ότι τα άτομα με χρόνια νεφρική νόσο που άνηκαν στην ομάδα με eGFR&lt;60 ml/min/1.73m2 είχαν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής (CI: 1,015-3,903) . Πάραυτα η παραπάνω στατιστική συσχέτιση έχανε τη στατιστική της σημαντικότητα όταν εφαρμόζαμε μοντέλο πολυπαραγοντικής ανάλυσης παλινδρόμησης στο οποίο γινόταν στάθμιση για τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής όπως η ηλικία, το κάπνισμα, τα σωματομετρικά στοιχεία, η παρουσία σακχαρώδη διαβήτη, η μάζα της αριστερής κοιλίας και η διάμετρος του αριστερού κόλπου καθώς και η διάρκεια εμφάνισης αρτηριακής υπέρτασης. Συμπερασματικά η χρόνια νεφρική νόσος αν και σχετίζεται με σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής δεν αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου όταν γίνεται στάθμιση του στατιστικού μας μοντέλου για τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής.","abstract_has_math":false,"creators":["Μίλκας Αναστάσιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:32Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311758"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311758","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311758","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311758","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311758","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μίλκας Αναστάσιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311758","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311758"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μη αιμοκαθαιρόμενη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής σε υπερτασικούς ασθενείς. Μια προοπτική μελέτη παρακολούθησης για 4 χρόνιαΣτοιχεία από αναδρομικές μελέτες σχετικά με την αλληλεπίδραση της νεφρικής λειτουργίας με την κολπική μαρμαρυγή απέδωσαν αντικρουόμενα αποτελέσματα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήσαμε την προγνωστική αξία της χρόνιας νεφρικής νόσου σε σχέση με την εμφάνιση νέων επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής σε ένα πληθυσμό υπερτασικών ασθενών οι οποίοι παρακολουθούνται στο υπερτασικό ιατρείο της Ά καρδιολογικής Πανεπιστημιακής κλινικής. Παρακολουθήσαμε 1830 ασθενείς (47,3% άνδρες) με ελεύθερο ατομικό ιστορικό στεφανιαίας νόσου ή κολπικής μαρμαρυγής για ένα μέσο χρονικό διάστημα 3,9 ετών . Μετά από την αρχική εκτίμηση ΗΚΓ, υπερηχογραφικών, εργαστηριακών και δημογραφικών δεδομένων έγινε εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας των ασθενών και ο συνολικός πληθυσμός διχοτομήθηκε στην τιμή σπειραματικής διήθησης 60ml/min/1.73m2 δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο δύο ομάδες σύγκρισης. Το τελικό καταληκτικό σημείο στη μελέτη μας αποτέλεσε η εμφάνιση νέων επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής.Διαπιστώσαμε συνολική 48 νέα επεισόδια κολπικής μαρμαρυγής. Οι ασθενείς που εμφάνισαν κολπική μαρμαρυγή κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης είχαν τα παρακάτω χαρακτηριστικά: ήταν μεγαλύτερης ηλικίας (10,9 χρόνια p<0,001), είχαν μεγαλύτερη περίμετρο μέσης (4,13εκ p-0,007), μεγαλύτερη χρονική διάρκεια εμφάνισης αρτηριακής υπέρτασης (3,43 χρόνια p=0,011) μεγαλύτερη μάζα αριστερής κοιλίας (13,44gr p=0,05), μεγαλύτερη διάμετρο αριστερού κόλπου ( 40 χιλιοστά p=<0,001) και τέλος χαμηλότερο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (5,49 ml/min/1.73m2 p=0,034). Η μονοπαραγοντική ανάλυση παλινδρόμησης ανέδειξε το γεγονός ότι τα άτομα με χρόνια νεφρική νόσο που άνηκαν στην ομάδα με eGFR<60 ml/min/1.73m2 είχαν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής (CI: 1,015-3,903) . Πάραυτα η παραπάνω στατιστική συσχέτιση έχανε τη στατιστική της σημαντικότητα όταν εφαρμόζαμε μοντέλο πολυπαραγοντικής ανάλυσης παλινδρόμησης στο οποίο γινόταν στάθμιση για τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής όπως η ηλικία, το κάπνισμα, τα σωματομετρικά στοιχεία, η παρουσία σακχαρώδη διαβήτη, η μάζα της αριστερής κοιλίας και η διάμετρος του αριστερού κόλπου καθώς και η διάρκεια εμφάνισης αρτηριακής υπέρτασης. Συμπερασματικά η χρόνια νεφρική νόσος αν και σχετίζεται με σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής δεν αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου όταν γίνεται στάθμιση του στατιστικού μας μοντέλου για τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής.","Chronic kidney disease as a predictor of incident atrial fibrillation in treated hypertensive patients: a 4-year prospective study. Objective: Evidence from prospective studies regarding the association of kidney function with atrial fibrillation (AF) has provided inconsistent data. We investigated the predictive value of chronic kidney disease (CKD) for the development of AF in treated hypertensive patients. Design and Method: We followed 1830 hypertensive patients (47% males, aged 57±11 years) without a history of cardiovascular disease or AF episodes for a mean period of 3.9 years. At baseline, clinical data were collected, and transthoracic echocardiography and electrocardiography and routine blood testing were performed. Glomerular filtration rate (eGFR) was estimated with the Modification of Diet in Renal Disease equation and CKD was defined as an eGFR<60ml/min/1.73m2. Endpoint of interest was new-onset AF defined as hospitalization for AF or compatible ECG tracings. In case of multiple episodes of AF, only the first was recorded as an event Results: There were 48 cases of AF documented during follow-up. Patients with AF were older (by 10,9 years, p<0.001), had a larger waist (by 4.13cm, p=0.007), longer-standing hypertension (by 3.43 years, p=0.011), a larger left ventricular mass index (LVMI) (by 13.4g/m2, p=0.001) and left atrial diameter (by 4.0mm, p<0.001) and a lower eGFR (by 5.6ml/min/1.73m2, p=0.034). Unadjusted analysis revealed that CKD was associated with a higher risk of 1.99 (CI: 1,015-3,903) for development of AF. However, this risk was attenuated and non-significant after controlling for established clinical and echocardiographic risk factors for AF. Conclusions: In hypertensive patients under treatment, CKD is associated with an almost double risk for new-onset AF, but this risk looses significance after adjusting for other AF risk predictors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η μη αιμοκαθαιρόμενη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μίλκας Αναστάσιος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η μη αιμοκαθαιρόμενη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής σε υπερτασικούς ασθενείς. Μια προοπτική μελέτη παρακολούθησης για 4 χρόνιαΣτοιχεία από αναδρομικές μελέτες σχετικά με την αλληλεπίδραση της νεφρικής λειτουργίας με την κολπική μαρμαρυγή απέδωσαν αντικρουόμενα αποτελέσματα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήσαμε την προγνωστική αξία της χρόνιας νεφρικής νόσου σε σχέση με την εμφάνιση νέων επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής σε ένα πληθυσμό υπερτασικών ασθενών οι οποίοι παρακολουθούνται στο υπερτασικό ιατρείο της Ά καρδιολογικής Πανεπιστημιακής κλινικής. Παρακολουθήσαμε 1830 ασθενείς (47,3% άνδρες) με ελεύθερο ατομικό ιστορικό στεφανιαίας νόσου ή κολπικής μαρμαρυγής για ένα μέσο χρονικό διάστημα 3,9 ετών . Μετά από την αρχική εκτίμηση ΗΚΓ, υπερηχογραφικών, εργαστηριακών και δημογραφικών δεδομένων έγινε εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας των ασθενών και ο συνολικός πληθυσμός διχοτομήθηκε στην τιμή σπειραματικής διήθησης 60ml/min/1.73m2 δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο δύο ομάδες σύγκρισης. Το τελικό καταληκτικό σημείο στη μελέτη μας αποτέλεσε η εμφάνιση νέων επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής.Διαπιστώσαμε συνολική 48 νέα επεισόδια κολπικής μαρμαρυγής. Οι ασθενείς που εμφάνισαν κολπική μαρμαρυγή κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης είχαν τα παρακάτω χαρακτηριστικά: ήταν μεγαλύτερης ηλικίας (10,9 χρόνια p<0,001), είχαν μεγαλύτερη περίμετρο μέσης (4,13εκ p-0,007), μεγαλύτερη χρονική διάρκεια εμφάνισης αρτηριακής υπέρτασης (3,43 χρόνια p=0,011) μεγαλύτερη μάζα αριστερής κοιλίας (13,44gr p=0,05), μεγαλύτερη διάμετρο αριστερού κόλπου ( 40 χιλιοστά p=<0,001) και τέλος χαμηλότερο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (5,49 ml/min/1.73m2 p=0,034). Η μονοπαραγοντική ανάλυση παλινδρόμησης ανέδειξε το γεγονός ότι τα άτομα με χρόνια νεφρική νόσο που άνηκαν στην ομάδα με eGFR<60 ml/min/1.73m2 είχαν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής (CI: 1,015-3,903) . Πάραυτα η παραπάνω στατιστική συσχέτιση έχανε τη στατιστική της σημαντικότητα όταν εφαρμόζαμε μοντέλο πολυπαραγοντικής ανάλυσης παλινδρόμησης στο οποίο γινόταν στάθμιση για τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής όπως η ηλικία, το κάπνισμα, τα σωματομετρικά στοιχεία, η παρουσία σακχαρώδη διαβήτη, η μάζα της αριστερής κοιλίας και η διάμετρος του αριστερού κόλπου καθώς και η διάρκεια εμφάνισης αρτηριακής υπέρτασης. Συμπερασματικά η χρόνια νεφρική νόσος αν και σχετίζεται με σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής δεν αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου όταν γίνεται στάθμιση του στατιστικού μας μοντέλου για τους κλασικούς παράγοντες κινδύνου εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής.","Chronic kidney disease as a predictor of incident atrial fibrillation in treated hypertensive patients: a 4-year prospective study. Objective: Evidence from prospective studies regarding the association of kidney function with atrial fibrillation (AF) has provided inconsistent data. We investigated the predictive value of chronic kidney disease (CKD) for the development of AF in treated hypertensive patients. Design and Method: We followed 1830 hypertensive patients (47% males, aged 57±11 years) without a history of cardiovascular disease or AF episodes for a mean period of 3.9 years. At baseline, clinical data were collected, and transthoracic echocardiography and electrocardiography and routine blood testing were performed. Glomerular filtration rate (eGFR) was estimated with the Modification of Diet in Renal Disease equation and CKD was defined as an eGFR<60ml/min/1.73m2. Endpoint of interest was new-onset AF defined as hospitalization for AF or compatible ECG tracings. In case of multiple episodes of AF, only the first was recorded as an event Results: There were 48 cases of AF documented during follow-up. Patients with AF were older (by 10,9 years, p<0.001), had a larger waist (by 4.13cm, p=0.007), longer-standing hypertension (by 3.43 years, p=0.011), a larger left ventricular mass index (LVMI) (by 13.4g/m2, p=0.001) and left atrial diameter (by 4.0mm, p<0.001) and a lower eGFR (by 5.6ml/min/1.73m2, p=0.034). Unadjusted analysis revealed that CKD was associated with a higher risk of 1.99 (CI: 1,015-3,903) for development of AF. However, this risk was attenuated and non-significant after controlling for established clinical and echocardiographic risk factors for AF. Conclusions: In hypertensive patients under treatment, CKD is associated with an almost double risk for new-onset AF, but this risk looses significance after adjusting for other AF risk predictors."],"dc:identifier":["uoadl:1311758","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311758"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η μη αιμοκαθαιρόμενη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:32Z"}