{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311880"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311880","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σύγκριση της έντασης του μετεγχειρητικού πόνου των παιδιών μεταξύ των γονέων και νοσηλευτών","abstract":"Σκοπός της μελέτης είναι να γίνει σύγκριση της έντασης του μετεγχειρητικού πόνου χειρουργημένων παιδιών μεταξύ γονέων και νοσηλευτών. Υλικό και μέθοδος : Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 200 γονείς παιδιών που υποβλήθηκαν σε χειρουργικές επεμβάσεις και 200 νοσηλευτές. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση από τους γονείς και νοσηλευτές της Αριθμητικής κλίμακα (VNRS – Verbal Numerical Rating Scale). Αποτελέσματα : Από τα 200 παιδιά των οποίων αξιολογήθηκε ο μετεγχειρητικός τους πόνος από γονείς και νοσηλευτές το 64% ήταν αγόρια, το 36% κορίτσια, εθνικότητας στο 81% Ελληνικής και 18,5% άλλης .Το 20% των παιδιών είχε ηλικία από 1-6 ετών, το 44% 7-12 ετών και το 35,5% των παιδιών είχαν ηλικία 13-15 ετών .Το 90% των παιδιών της μελέτης ζούσε και με τους δυο γονείς ενώ το 10% σε μονογονεεική οικογένεια .Το 58% των παιδιών ήταν κάτοικοι της Αττικής, το 18,5% κατοικούσαν σε άλλες μεγάλες πόλεις και το 25,5% σε μικρή πόλη ή χωριό. Στο 57,5% η επέμβαση ήταν προγραμματισμένη και το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών είχαν υποβληθεί σε σκωληκοειδεκτομή. Το 82% πήρε συστηματική μετεγχειρητική αναλγησία . Στη συστηματική αναλγησία το 67% λάμβανε παρακεταμόλη και το 15% ιβουπροφαίνη .Κατ ’επίκληση χορήγηση αναλγητικών χορηγείται στο 18% . Οι νοσηλευτές βαθμολογούν ότι υπάρχει μέτριος πόνος p<0.001 και σε ότι αφορά την ηλικία του παιδιού ότι υπάρχει υψηλότερης έντασης πόνου σε παιδιά ηλικίας 13-15 ετών. Επίσης, οι γονείς εκτιμούν ότι πονούν περισσότερο τα κορίτσια p=0,006 .Γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν υψηλότερη την ένταση του πόνου στα παιδιά που η επέμβαση δεν ήταν προγραμματισμένη p=0.004 και p=0.008 αντίστοιχα . Επίσης γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν ότι υψηλότερη ένταση πόνου βιώνουν τα παιδιά που υποβάλλονται σε σκωληκοειδεκτομή με p=0,001 και p=0,003 αντίστοιχα. Ποιο έντονο πόνο σύμφωνα με γονείς και νοσηλευτές βιώνουν τα παιδιά που παίρνουν συστηματική αναλγησία p<0.001 καθώς επίσης και στα παιδιά που δεν αναζητούν παυσίπονα p<0.001 . Επιπροσθέτως γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν υψηλότερα την κλίμακα πόνου στα παιδιά που κινητοποιήθηκαν μετά τις 9 ώρες p=0,002 και p=0,008 αντίστοιχα .Τέλος παρατηρήθηκε ότι οι άγαμοι νοσηλευτές και αυτοί που δουλεύουν λιγότερο από 10 χρόνια βαθμολόγησαν υψηλότερα την κλίμακα πόνου p<0,001 και p=0.006 αντίστοιχα. Συμπέρασμα :Η ένταση του μετεγχειρητικού πόνου σχετίζεται με κλινικούς και κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες. Παρ’ όλη τη ραγδαία εξέλιξη και ανάπτυξη της τεχνολογίας και της ιατρικής επιστήμης ο μετεγχειρητικός πόνος συνεχίζει να υφίσταται .","abstract_html":"Σκοπός της μελέτης είναι να γίνει σύγκριση της έντασης του μετεγχειρητικού πόνου χειρουργημένων παιδιών μεταξύ γονέων και νοσηλευτών. Υλικό και μέθοδος : Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 200 γονείς παιδιών που υποβλήθηκαν σε χειρουργικές επεμβάσεις και 200 νοσηλευτές. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση από τους γονείς και νοσηλευτές της Αριθμητικής κλίμακα (VNRS – Verbal Numerical Rating Scale). Αποτελέσματα : Από τα 200 παιδιά των οποίων αξιολογήθηκε ο μετεγχειρητικός τους πόνος από γονείς και νοσηλευτές το 64% ήταν αγόρια, το 36% κορίτσια, εθνικότητας στο 81% Ελληνικής και 18,5% άλλης .Το 20% των παιδιών είχε ηλικία από 1-6 ετών, το 44% 7-12 ετών και το 35,5% των παιδιών είχαν ηλικία 13-15 ετών .Το 90% των παιδιών της μελέτης ζούσε και με τους δυο γονείς ενώ το 10% σε μονογονεεική οικογένεια .Το 58% των παιδιών ήταν κάτοικοι της Αττικής, το 18,5% κατοικούσαν σε άλλες μεγάλες πόλεις και το 25,5% σε μικρή πόλη ή χωριό. Στο 57,5% η επέμβαση ήταν προγραμματισμένη και το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών είχαν υποβληθεί σε σκωληκοειδεκτομή. Το 82% πήρε συστηματική μετεγχειρητική αναλγησία . Στη συστηματική αναλγησία το 67% λάμβανε παρακεταμόλη και το 15% ιβουπροφαίνη .Κατ ’επίκληση χορήγηση αναλγητικών χορηγείται στο 18% . Οι νοσηλευτές βαθμολογούν ότι υπάρχει μέτριος πόνος p&lt;0.001 και σε ότι αφορά την ηλικία του παιδιού ότι υπάρχει υψηλότερης έντασης πόνου σε παιδιά ηλικίας 13-15 ετών. Επίσης, οι γονείς εκτιμούν ότι πονούν περισσότερο τα κορίτσια p=0,006 .Γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν υψηλότερη την ένταση του πόνου στα παιδιά που η επέμβαση δεν ήταν προγραμματισμένη p=0.004 και p=0.008 αντίστοιχα . Επίσης γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν ότι υψηλότερη ένταση πόνου βιώνουν τα παιδιά που υποβάλλονται σε σκωληκοειδεκτομή με p=0,001 και p=0,003 αντίστοιχα. Ποιο έντονο πόνο σύμφωνα με γονείς και νοσηλευτές βιώνουν τα παιδιά που παίρνουν συστηματική αναλγησία p&lt;0.001 καθώς επίσης και στα παιδιά που δεν αναζητούν παυσίπονα p&lt;0.001 . Επιπροσθέτως γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν υψηλότερα την κλίμακα πόνου στα παιδιά που κινητοποιήθηκαν μετά τις 9 ώρες p=0,002 και p=0,008 αντίστοιχα .Τέλος παρατηρήθηκε ότι οι άγαμοι νοσηλευτές και αυτοί που δουλεύουν λιγότερο από 10 χρόνια βαθμολόγησαν υψηλότερα την κλίμακα πόνου p&lt;0,001 και p=0.006 αντίστοιχα. Συμπέρασμα :Η ένταση του μετεγχειρητικού πόνου σχετίζεται με κλινικούς και κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες. Παρ’ όλη τη ραγδαία εξέλιξη και ανάπτυξη της τεχνολογίας και της ιατρικής επιστήμης ο μετεγχειρητικός πόνος συνεχίζει να υφίσταται .","abstract_has_math":false,"creators":["Πασχάλογλου Άννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:34Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311880"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311880","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311880","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311880","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311880","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πασχάλογλου Άννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311880","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311880"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της μελέτης είναι να γίνει σύγκριση της έντασης του μετεγχειρητικού πόνου χειρουργημένων παιδιών μεταξύ γονέων και νοσηλευτών. Υλικό και μέθοδος : Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 200 γονείς παιδιών που υποβλήθηκαν σε χειρουργικές επεμβάσεις και 200 νοσηλευτές. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση από τους γονείς και νοσηλευτές της Αριθμητικής κλίμακα (VNRS – Verbal Numerical Rating Scale). Αποτελέσματα : Από τα 200 παιδιά των οποίων αξιολογήθηκε ο μετεγχειρητικός τους πόνος από γονείς και νοσηλευτές το 64% ήταν αγόρια, το 36% κορίτσια, εθνικότητας στο 81% Ελληνικής και 18,5% άλλης .Το 20% των παιδιών είχε ηλικία από 1-6 ετών, το 44% 7-12 ετών και το 35,5% των παιδιών είχαν ηλικία 13-15 ετών .Το 90% των παιδιών της μελέτης ζούσε και με τους δυο γονείς ενώ το 10% σε μονογονεεική οικογένεια .Το 58% των παιδιών ήταν κάτοικοι της Αττικής, το 18,5% κατοικούσαν σε άλλες μεγάλες πόλεις και το 25,5% σε μικρή πόλη ή χωριό. Στο 57,5% η επέμβαση ήταν προγραμματισμένη και το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών είχαν υποβληθεί σε σκωληκοειδεκτομή. Το 82% πήρε συστηματική μετεγχειρητική αναλγησία . Στη συστηματική αναλγησία το 67% λάμβανε παρακεταμόλη και το 15% ιβουπροφαίνη .Κατ ’επίκληση χορήγηση αναλγητικών χορηγείται στο 18% . Οι νοσηλευτές βαθμολογούν ότι υπάρχει μέτριος πόνος p<0.001 και σε ότι αφορά την ηλικία του παιδιού ότι υπάρχει υψηλότερης έντασης πόνου σε παιδιά ηλικίας 13-15 ετών. Επίσης, οι γονείς εκτιμούν ότι πονούν περισσότερο τα κορίτσια p=0,006 .Γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν υψηλότερη την ένταση του πόνου στα παιδιά που η επέμβαση δεν ήταν προγραμματισμένη p=0.004 και p=0.008 αντίστοιχα . Επίσης γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν ότι υψηλότερη ένταση πόνου βιώνουν τα παιδιά που υποβάλλονται σε σκωληκοειδεκτομή με p=0,001 και p=0,003 αντίστοιχα. Ποιο έντονο πόνο σύμφωνα με γονείς και νοσηλευτές βιώνουν τα παιδιά που παίρνουν συστηματική αναλγησία p<0.001 καθώς επίσης και στα παιδιά που δεν αναζητούν παυσίπονα p<0.001 . Επιπροσθέτως γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν υψηλότερα την κλίμακα πόνου στα παιδιά που κινητοποιήθηκαν μετά τις 9 ώρες p=0,002 και p=0,008 αντίστοιχα .Τέλος παρατηρήθηκε ότι οι άγαμοι νοσηλευτές και αυτοί που δουλεύουν λιγότερο από 10 χρόνια βαθμολόγησαν υψηλότερα την κλίμακα πόνου p<0,001 και p=0.006 αντίστοιχα. Συμπέρασμα :Η ένταση του μετεγχειρητικού πόνου σχετίζεται με κλινικούς και κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες. Παρ’ όλη τη ραγδαία εξέλιξη και ανάπτυξη της τεχνολογίας και της ιατρικής επιστήμης ο μετεγχειρητικός πόνος συνεχίζει να υφίσταται .","Aim of study: The aim of this study was to compare the intensity of the postoperative pain of operated children between parents and nurses. Material and Method: The study population consisted of 200 parents of children who underwent surgery and 200 nurses. The data were collected by distributing questioners of the researcher to parents and nurses of the hospital. Results: From the 200 children who participated in the study, 64% were boys, 36% were girls, 81% Greek nationality, and 18.5% other nationalities. 20% of the children were aged 1-6 years, 44% of the children were aged 7-12 years and 35.5% of children were aged 13-15. 90% of the children were living with both parents and 10% were living with a single parent family. 58% of the children were residents of Attica region, 18.5% were living in other major cities and 25.5% were living in small town or village. 23.5% of the fathers and 18% of the mothers were civil servants, 59.5% and 37.5% respectively were private employees while 17.5% of the fathers and 8% of the mothers were freelancers. On the 57.5% the surgery was scheduled and the majority of the children, 44%, had undergone appendectomy. 22.5% of the children had undergone inguinal surgery, 16,5% in omphalocele and 17% hypospadias, cryptorchidism and hydrocele. 82% took systematic postoperative analgesia. From the 200 nurses who participated in the study, 74.5% were married, 54% were graduates of higher education and 46% of secondary education graduates. In systematic analgesia, 67% took paracetamol and 15% ibuprofen. Invoking administration of analgesics occurs in the 18%. 97.5% of the nurses indicate psychological support of the children from them. On descriptive assessment of the scale of pain, 39.5% overestimate the pain in comparison to the nurses. Nurses rated that there is moderate pain p<0.01 and with regard to the child’s age, that there is higher pain intensity in children aged 13-15 years. Also parents appreciate than girls fell more pain p=0.006. Parents and nurses rated higher pain intensity in children that the surgery was not planned p=0.004 and p=0.008 respectively. Moreover the parents and nurses rated the intensity of pain experienced by children undergoing appendectomy with p=0.001 and p=0.003 respectively. Furthermore, according to parents and nurses, more severe pain is experienced by children receiving systematic analgesia p<0.001 as well as by children who are not seeking painkillers p<0.01. Additionally parents and nurses rated higher the pain on children that mobilized after 9 hours p=0.002 and p=0.08 respectively. Finally it was observed that single nurses and those who work less than 10 years, rated higher the pain in the pain scale p=0.290 and p=0.006 respectively. Conclusion: Despite the rapid progress and development of technology and medical science, postoperative pain persists."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σύγκριση της έντασης του μετεγχειρητικού πόνου των παιδιών μεταξύ των γονέων και νοσηλευτών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πασχάλογλου Άννα"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Σκοπός της μελέτης είναι να γίνει σύγκριση της έντασης του μετεγχειρητικού πόνου χειρουργημένων παιδιών μεταξύ γονέων και νοσηλευτών. Υλικό και μέθοδος : Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 200 γονείς παιδιών που υποβλήθηκαν σε χειρουργικές επεμβάσεις και 200 νοσηλευτές. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση από τους γονείς και νοσηλευτές της Αριθμητικής κλίμακα (VNRS – Verbal Numerical Rating Scale). Αποτελέσματα : Από τα 200 παιδιά των οποίων αξιολογήθηκε ο μετεγχειρητικός τους πόνος από γονείς και νοσηλευτές το 64% ήταν αγόρια, το 36% κορίτσια, εθνικότητας στο 81% Ελληνικής και 18,5% άλλης .Το 20% των παιδιών είχε ηλικία από 1-6 ετών, το 44% 7-12 ετών και το 35,5% των παιδιών είχαν ηλικία 13-15 ετών .Το 90% των παιδιών της μελέτης ζούσε και με τους δυο γονείς ενώ το 10% σε μονογονεεική οικογένεια .Το 58% των παιδιών ήταν κάτοικοι της Αττικής, το 18,5% κατοικούσαν σε άλλες μεγάλες πόλεις και το 25,5% σε μικρή πόλη ή χωριό. Στο 57,5% η επέμβαση ήταν προγραμματισμένη και το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών είχαν υποβληθεί σε σκωληκοειδεκτομή. Το 82% πήρε συστηματική μετεγχειρητική αναλγησία . Στη συστηματική αναλγησία το 67% λάμβανε παρακεταμόλη και το 15% ιβουπροφαίνη .Κατ ’επίκληση χορήγηση αναλγητικών χορηγείται στο 18% . Οι νοσηλευτές βαθμολογούν ότι υπάρχει μέτριος πόνος p<0.001 και σε ότι αφορά την ηλικία του παιδιού ότι υπάρχει υψηλότερης έντασης πόνου σε παιδιά ηλικίας 13-15 ετών. Επίσης, οι γονείς εκτιμούν ότι πονούν περισσότερο τα κορίτσια p=0,006 .Γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν υψηλότερη την ένταση του πόνου στα παιδιά που η επέμβαση δεν ήταν προγραμματισμένη p=0.004 και p=0.008 αντίστοιχα . Επίσης γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν ότι υψηλότερη ένταση πόνου βιώνουν τα παιδιά που υποβάλλονται σε σκωληκοειδεκτομή με p=0,001 και p=0,003 αντίστοιχα. Ποιο έντονο πόνο σύμφωνα με γονείς και νοσηλευτές βιώνουν τα παιδιά που παίρνουν συστηματική αναλγησία p<0.001 καθώς επίσης και στα παιδιά που δεν αναζητούν παυσίπονα p<0.001 . Επιπροσθέτως γονείς και νοσηλευτές βαθμολόγησαν υψηλότερα την κλίμακα πόνου στα παιδιά που κινητοποιήθηκαν μετά τις 9 ώρες p=0,002 και p=0,008 αντίστοιχα .Τέλος παρατηρήθηκε ότι οι άγαμοι νοσηλευτές και αυτοί που δουλεύουν λιγότερο από 10 χρόνια βαθμολόγησαν υψηλότερα την κλίμακα πόνου p<0,001 και p=0.006 αντίστοιχα. Συμπέρασμα :Η ένταση του μετεγχειρητικού πόνου σχετίζεται με κλινικούς και κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες. Παρ’ όλη τη ραγδαία εξέλιξη και ανάπτυξη της τεχνολογίας και της ιατρικής επιστήμης ο μετεγχειρητικός πόνος συνεχίζει να υφίσταται .","Aim of study: The aim of this study was to compare the intensity of the postoperative pain of operated children between parents and nurses. Material and Method: The study population consisted of 200 parents of children who underwent surgery and 200 nurses. The data were collected by distributing questioners of the researcher to parents and nurses of the hospital. Results: From the 200 children who participated in the study, 64% were boys, 36% were girls, 81% Greek nationality, and 18.5% other nationalities. 20% of the children were aged 1-6 years, 44% of the children were aged 7-12 years and 35.5% of children were aged 13-15. 90% of the children were living with both parents and 10% were living with a single parent family. 58% of the children were residents of Attica region, 18.5% were living in other major cities and 25.5% were living in small town or village. 23.5% of the fathers and 18% of the mothers were civil servants, 59.5% and 37.5% respectively were private employees while 17.5% of the fathers and 8% of the mothers were freelancers. On the 57.5% the surgery was scheduled and the majority of the children, 44%, had undergone appendectomy. 22.5% of the children had undergone inguinal surgery, 16,5% in omphalocele and 17% hypospadias, cryptorchidism and hydrocele. 82% took systematic postoperative analgesia. From the 200 nurses who participated in the study, 74.5% were married, 54% were graduates of higher education and 46% of secondary education graduates. In systematic analgesia, 67% took paracetamol and 15% ibuprofen. Invoking administration of analgesics occurs in the 18%. 97.5% of the nurses indicate psychological support of the children from them. On descriptive assessment of the scale of pain, 39.5% overestimate the pain in comparison to the nurses. Nurses rated that there is moderate pain p<0.01 and with regard to the child’s age, that there is higher pain intensity in children aged 13-15 years. Also parents appreciate than girls fell more pain p=0.006. Parents and nurses rated higher pain intensity in children that the surgery was not planned p=0.004 and p=0.008 respectively. Moreover the parents and nurses rated the intensity of pain experienced by children undergoing appendectomy with p=0.001 and p=0.003 respectively. Furthermore, according to parents and nurses, more severe pain is experienced by children receiving systematic analgesia p<0.001 as well as by children who are not seeking painkillers p<0.01. Additionally parents and nurses rated higher the pain on children that mobilized after 9 hours p=0.002 and p=0.08 respectively. Finally it was observed that single nurses and those who work less than 10 years, rated higher the pain in the pain scale p=0.290 and p=0.006 respectively. Conclusion: Despite the rapid progress and development of technology and medical science, postoperative pain persists."],"dc:identifier":["uoadl:1311880","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311880"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η σύγκριση της έντασης του μετεγχειρητικού πόνου των παιδιών μεταξύ των γονέων και νοσηλευτών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:34Z"}