{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311887"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311887","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση του αριθμού γονιδίων MET με την πρόγνωση στο Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο Πνεύμονα","abstract":"Σκοπός: Ο υποδοχέας ΜΕΤ είναι παρών στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (ΜΜΚΠ), και προάγει τον πολλαπλασιασμό, την επιβίωση και την κίνηση των κυττάρων αυτών. Μια από τις πιο συχνές γενετικές μεταβολές που παρατηρούνται σε σχέση με το γονίδιο ΜΕΤ σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι η γονιδιακή ενίσχυση. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής μελέτης είναι η μελέτη του προγνωστικού ρόλου της γονιδιακής ενίσχυσης του γονιδίου ΜΕΤ σε σχέση με την ολική επιβίωση ασθενών με χειρουργηθέν ΜΜΚΠ. Υλικό και Μέθοδος: Δύο ανεξάρτητοι ερευνητές πραγματοποίησαν αναζήτηση μελετών με τους ακόλουθους όρους: “MET AND lung cancer”, “MET AND NSCLC”, “MET gene copy number AND prognosis” στο PubMed από τον Ιανουάριο 1990 έως τον Ιανουάριο 2014. Ακολούθησε στη συνέχεια επιλογή των μελετών εκείνων οι οποίες κατέγραψαν την επιβίωση ασθενών με χειρουργηθέν μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα σε σχέση με τη γονιδιακή ενίσχυση του γονιδίου ΜΕΤ. Αποτελέσματα: Από τους 1096 τίτλους οι οποίοι προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση, επιλέχθηκαν εννέα μελέτες. Από αυτές, οι έξι χρησιμοποίησαν FISH και οι υπόλοιπες τρεις RT PCR για να υπολογίσουν τον αριθμό γονιδίων ΜΕΤ. Χρησιμοποιήθηκε το Ι2 ώστε να υπολογιστεί η ετερογένεια των μελετών (I2=72%). Όταν συμπεριλάβαμε όλες τις μελέτες σε ένα τυχαίο μοντέλο αλληλεπιδράσεων (“a random effects model”), βρέθηκε ότι η γονιδιακή ενίσχυση του ΜΕΤ σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση (HR=1.78, 95% CI 1.22–2.60). Όταν συμπεριλήφθηκαν μόνο οι μελέτες με τουλάχιστον 50% του πληθυσμού να έχει αδενοκαρκίνωμα, το αποτέλεσμα ήταν στατιστικά σημαντικό (πέντε μελέτες, HR 1.55, 95% CI 1.23–1.94). Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό για τις μελέτες με πληθυσμούς με λιγότερο από τους μισούς ασθενείς να έχουν αδενοκαρκίνωμα (τέσσερις μελέτες, HR 2.18, 95% CI 0.97–4.90). Συμπεράσματα: Η γονιδιακή ενίσχυση του γονιδίου ΜΕΤ σχετίζεται με χειρότερη επιβίωση σε ασθενείς με ΜΜΚΠ οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε χειρουργική αντιμετώπιση του όγκου.","abstract_html":"Σκοπός: Ο υποδοχέας ΜΕΤ είναι παρών στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (ΜΜΚΠ), και προάγει τον πολλαπλασιασμό, την επιβίωση και την κίνηση των κυττάρων αυτών. Μια από τις πιο συχνές γενετικές μεταβολές που παρατηρούνται σε σχέση με το γονίδιο ΜΕΤ σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι η γονιδιακή ενίσχυση. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής μελέτης είναι η μελέτη του προγνωστικού ρόλου της γονιδιακής ενίσχυσης του γονιδίου ΜΕΤ σε σχέση με την ολική επιβίωση ασθενών με χειρουργηθέν ΜΜΚΠ. Υλικό και Μέθοδος: Δύο ανεξάρτητοι ερευνητές πραγματοποίησαν αναζήτηση μελετών με τους ακόλουθους όρους: “MET AND lung cancer”, “MET AND NSCLC”, “MET gene copy number AND prognosis” στο PubMed από τον Ιανουάριο 1990 έως τον Ιανουάριο 2014. Ακολούθησε στη συνέχεια επιλογή των μελετών εκείνων οι οποίες κατέγραψαν την επιβίωση ασθενών με χειρουργηθέν μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα σε σχέση με τη γονιδιακή ενίσχυση του γονιδίου ΜΕΤ. Αποτελέσματα: Από τους 1096 τίτλους οι οποίοι προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση, επιλέχθηκαν εννέα μελέτες. Από αυτές, οι έξι χρησιμοποίησαν FISH και οι υπόλοιπες τρεις RT PCR για να υπολογίσουν τον αριθμό γονιδίων ΜΕΤ. Χρησιμοποιήθηκε το Ι2 ώστε να υπολογιστεί η ετερογένεια των μελετών (I2=72%). Όταν συμπεριλάβαμε όλες τις μελέτες σε ένα τυχαίο μοντέλο αλληλεπιδράσεων (“a random effects model”), βρέθηκε ότι η γονιδιακή ενίσχυση του ΜΕΤ σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση (HR=1.78, 95% CI 1.22–2.60). Όταν συμπεριλήφθηκαν μόνο οι μελέτες με τουλάχιστον 50% του πληθυσμού να έχει αδενοκαρκίνωμα, το αποτέλεσμα ήταν στατιστικά σημαντικό (πέντε μελέτες, HR 1.55, 95% CI 1.23–1.94). Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό για τις μελέτες με πληθυσμούς με λιγότερο από τους μισούς ασθενείς να έχουν αδενοκαρκίνωμα (τέσσερις μελέτες, HR 2.18, 95% CI 0.97–4.90). Συμπεράσματα: Η γονιδιακή ενίσχυση του γονιδίου ΜΕΤ σχετίζεται με χειρότερη επιβίωση σε ασθενείς με ΜΜΚΠ οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε χειρουργική αντιμετώπιση του όγκου.","abstract_has_math":false,"creators":["Δήμου Αναστάσιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:34Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311887"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311887","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311887","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311887","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311887","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δήμου Αναστάσιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311887","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311887"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Ο υποδοχέας ΜΕΤ είναι παρών στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (ΜΜΚΠ), και προάγει τον πολλαπλασιασμό, την επιβίωση και την κίνηση των κυττάρων αυτών. Μια από τις πιο συχνές γενετικές μεταβολές που παρατηρούνται σε σχέση με το γονίδιο ΜΕΤ σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι η γονιδιακή ενίσχυση. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής μελέτης είναι η μελέτη του προγνωστικού ρόλου της γονιδιακής ενίσχυσης του γονιδίου ΜΕΤ σε σχέση με την ολική επιβίωση ασθενών με χειρουργηθέν ΜΜΚΠ. Υλικό και Μέθοδος: Δύο ανεξάρτητοι ερευνητές πραγματοποίησαν αναζήτηση μελετών με τους ακόλουθους όρους: “MET AND lung cancer”, “MET AND NSCLC”, “MET gene copy number AND prognosis” στο PubMed από τον Ιανουάριο 1990 έως τον Ιανουάριο 2014. Ακολούθησε στη συνέχεια επιλογή των μελετών εκείνων οι οποίες κατέγραψαν την επιβίωση ασθενών με χειρουργηθέν μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα σε σχέση με τη γονιδιακή ενίσχυση του γονιδίου ΜΕΤ. Αποτελέσματα: Από τους 1096 τίτλους οι οποίοι προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση, επιλέχθηκαν εννέα μελέτες. Από αυτές, οι έξι χρησιμοποίησαν FISH και οι υπόλοιπες τρεις RT PCR για να υπολογίσουν τον αριθμό γονιδίων ΜΕΤ. Χρησιμοποιήθηκε το Ι2 ώστε να υπολογιστεί η ετερογένεια των μελετών (I2=72%). Όταν συμπεριλάβαμε όλες τις μελέτες σε ένα τυχαίο μοντέλο αλληλεπιδράσεων (“a random effects model”), βρέθηκε ότι η γονιδιακή ενίσχυση του ΜΕΤ σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση (HR=1.78, 95% CI 1.22–2.60). Όταν συμπεριλήφθηκαν μόνο οι μελέτες με τουλάχιστον 50% του πληθυσμού να έχει αδενοκαρκίνωμα, το αποτέλεσμα ήταν στατιστικά σημαντικό (πέντε μελέτες, HR 1.55, 95% CI 1.23–1.94). Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό για τις μελέτες με πληθυσμούς με λιγότερο από τους μισούς ασθενείς να έχουν αδενοκαρκίνωμα (τέσσερις μελέτες, HR 2.18, 95% CI 0.97–4.90). Συμπεράσματα: Η γονιδιακή ενίσχυση του γονιδίου ΜΕΤ σχετίζεται με χειρότερη επιβίωση σε ασθενείς με ΜΜΚΠ οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε χειρουργική αντιμετώπιση του όγκου.","Aim: MET is a receptor present in the membrane of NSCLC cells and is known to promote cell proliferation, survival and migration. MET gene copy number is a common genetic alteration and inhibition of MET emerges as a promising targeted therapy in NSCLC. Here we aim to combine, data on the effect of high MET gene copy number on the overall survival of patients with resected NSCLC with use of meta-analytic tools. Materials and Methods: Two independent investigators applied parallel search strategies with the terms “MET AND lung cancer”, “MET AND NSCLC”, “MET gene copy number AND prognosis” in PubMed from January 1990 through January 2014. We selected the studies that investigated the association of MET gene copy number with survival, in patients who received surgery. Results: Among 1096 titles that were identified in the initial search, we retrieved 9 studies on retrospective cohorts with adequate retrievable data regarding the prognostic impact of MET gene copy number on the survival of patients with NSCLC. Out of those, 6 used FISH and the remaining 3 used RT PCR to assess the MET gene copy number in the primary tumor. We calculated the I2 statistic to assess heterogeneity (I2=72%). MET gene copy number predicted worse overall survival when all studies were combined in a random effects model (HR=1.78, 95% CI 1.22–2.60). When only the studies that had at least 50% of adenocarcinoma patients in their populations were included, the effect was significant (five studies, HR 1.55, 95% CI 1.23–1.94). This was not true when we included only the studies with no more than 50% of the patients having adenocarcinoma histology (four studies HR 2.18, 95% CI 0.97–4.90). Conclusions: Higher MET gene copy number in the primary tumor at the time of diagnosis predicts worse outcome in patients with NSCLC."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση του αριθμού γονιδίων MET με την πρόγνωση στο Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο Πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δήμου Αναστάσιος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Σκοπός: Ο υποδοχέας ΜΕΤ είναι παρών στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (ΜΜΚΠ), και προάγει τον πολλαπλασιασμό, την επιβίωση και την κίνηση των κυττάρων αυτών. Μια από τις πιο συχνές γενετικές μεταβολές που παρατηρούνται σε σχέση με το γονίδιο ΜΕΤ σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι η γονιδιακή ενίσχυση. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής μελέτης είναι η μελέτη του προγνωστικού ρόλου της γονιδιακής ενίσχυσης του γονιδίου ΜΕΤ σε σχέση με την ολική επιβίωση ασθενών με χειρουργηθέν ΜΜΚΠ. Υλικό και Μέθοδος: Δύο ανεξάρτητοι ερευνητές πραγματοποίησαν αναζήτηση μελετών με τους ακόλουθους όρους: “MET AND lung cancer”, “MET AND NSCLC”, “MET gene copy number AND prognosis” στο PubMed από τον Ιανουάριο 1990 έως τον Ιανουάριο 2014. Ακολούθησε στη συνέχεια επιλογή των μελετών εκείνων οι οποίες κατέγραψαν την επιβίωση ασθενών με χειρουργηθέν μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα σε σχέση με τη γονιδιακή ενίσχυση του γονιδίου ΜΕΤ. Αποτελέσματα: Από τους 1096 τίτλους οι οποίοι προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση, επιλέχθηκαν εννέα μελέτες. Από αυτές, οι έξι χρησιμοποίησαν FISH και οι υπόλοιπες τρεις RT PCR για να υπολογίσουν τον αριθμό γονιδίων ΜΕΤ. Χρησιμοποιήθηκε το Ι2 ώστε να υπολογιστεί η ετερογένεια των μελετών (I2=72%). Όταν συμπεριλάβαμε όλες τις μελέτες σε ένα τυχαίο μοντέλο αλληλεπιδράσεων (“a random effects model”), βρέθηκε ότι η γονιδιακή ενίσχυση του ΜΕΤ σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση (HR=1.78, 95% CI 1.22–2.60). Όταν συμπεριλήφθηκαν μόνο οι μελέτες με τουλάχιστον 50% του πληθυσμού να έχει αδενοκαρκίνωμα, το αποτέλεσμα ήταν στατιστικά σημαντικό (πέντε μελέτες, HR 1.55, 95% CI 1.23–1.94). Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό για τις μελέτες με πληθυσμούς με λιγότερο από τους μισούς ασθενείς να έχουν αδενοκαρκίνωμα (τέσσερις μελέτες, HR 2.18, 95% CI 0.97–4.90). Συμπεράσματα: Η γονιδιακή ενίσχυση του γονιδίου ΜΕΤ σχετίζεται με χειρότερη επιβίωση σε ασθενείς με ΜΜΚΠ οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε χειρουργική αντιμετώπιση του όγκου.","Aim: MET is a receptor present in the membrane of NSCLC cells and is known to promote cell proliferation, survival and migration. MET gene copy number is a common genetic alteration and inhibition of MET emerges as a promising targeted therapy in NSCLC. Here we aim to combine, data on the effect of high MET gene copy number on the overall survival of patients with resected NSCLC with use of meta-analytic tools. Materials and Methods: Two independent investigators applied parallel search strategies with the terms “MET AND lung cancer”, “MET AND NSCLC”, “MET gene copy number AND prognosis” in PubMed from January 1990 through January 2014. We selected the studies that investigated the association of MET gene copy number with survival, in patients who received surgery. Results: Among 1096 titles that were identified in the initial search, we retrieved 9 studies on retrospective cohorts with adequate retrievable data regarding the prognostic impact of MET gene copy number on the survival of patients with NSCLC. Out of those, 6 used FISH and the remaining 3 used RT PCR to assess the MET gene copy number in the primary tumor. We calculated the I2 statistic to assess heterogeneity (I2=72%). MET gene copy number predicted worse overall survival when all studies were combined in a random effects model (HR=1.78, 95% CI 1.22–2.60). When only the studies that had at least 50% of adenocarcinoma patients in their populations were included, the effect was significant (five studies, HR 1.55, 95% CI 1.23–1.94). This was not true when we included only the studies with no more than 50% of the patients having adenocarcinoma histology (four studies HR 2.18, 95% CI 0.97–4.90). Conclusions: Higher MET gene copy number in the primary tumor at the time of diagnosis predicts worse outcome in patients with NSCLC."],"dc:identifier":["uoadl:1311887","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311887"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η σχέση του αριθμού γονιδίων MET με την πρόγνωση στο Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο Πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:34Z"}