{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311904"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311904","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρήση διφωσφονικών και denosumab στην οστική μεταστατική νόσο","abstract":"Η οστική μεταστατική νόσος είναι μία πολύ συχνή επιπλοκή στους ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, του μαστού, ή του πνεύμονα. Περίπου το 80% των ασθενών αυτών θα παρουσιάσει οστικές μεταστάσεις και θα εμφανίσει τις σκελετικές εκδηλώσεις της νόσου, οι οποίες εκδηλώνονται με σοβαρό οστικό άλγος, υπερασβεστιαιμία, σύνδρομο πίεσης νωτιαίου μυελού και παθολογικά κατάγματα. Οι οστικές μεταστάσεις ταξινομούνται σε οστεολυτικές και σε οστεοβλαστικές, πολλές δε βλάβες είναι μικτές. Η εμφάνιση της οστικής μεταστατικής νόσου σημαίνει, ότι η νόσος πλέον δεν είναι ιάσιμη, αυξάνει δε την νοσηρότητα και επιδεινώνει την ποιότητα ζωής των ασθενών. H θεραπεία της οστικής μεταστατικής νόσου και των σκελετικών της εκδηλώσεων είναι συμπτωματική. Οι ασθενείς αφ’ ενός ακολουθούν το ενδεδειγμένο για την πρωτοπαθή τους εστία χημειοθεραπευτικό σχήμα και αφ’ ετέρου ακολουθούν ειδική αγωγή για τις οστικές μεταστάσεις, με φάρμακα, με ή χωρίς ακτινοθεραπεία και χειρουργική αντιμετώπιση στην περίπτωση των παθολογικών καταγμάτων. Η φαρμακευτική αγωγή για την οστική μεταστατική νόσο περιλαμβάνει τα διφωσφονικά και το denosumab, το οποίο είναι επίσης ένας ισχυρός αναστολέας των οστεοκλαστών. Η ευρεία χρήση αυτών των φαρμάκων μπορεί να μην έχει αυξήσει το προσδόκιμο, έχει όμως βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Υπό μελέτη βρίσκεται η επίδραση των διφωσφονικών και του denosumab στην πρόληψη της οστικής μεταστατικής νόσου και στο προσδόκιμο επιβίωσης των πασχόντων από διάφορες μορφές καρκίνου.","abstract_html":"Η οστική μεταστατική νόσος είναι μία πολύ συχνή επιπλοκή στους ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, του μαστού, ή του πνεύμονα. Περίπου το 80% των ασθενών αυτών θα παρουσιάσει οστικές μεταστάσεις και θα εμφανίσει τις σκελετικές εκδηλώσεις της νόσου, οι οποίες εκδηλώνονται με σοβαρό οστικό άλγος, υπερασβεστιαιμία, σύνδρομο πίεσης νωτιαίου μυελού και παθολογικά κατάγματα. Οι οστικές μεταστάσεις ταξινομούνται σε οστεολυτικές και σε οστεοβλαστικές, πολλές δε βλάβες είναι μικτές. Η εμφάνιση της οστικής μεταστατικής νόσου σημαίνει, ότι η νόσος πλέον δεν είναι ιάσιμη, αυξάνει δε την νοσηρότητα και επιδεινώνει την ποιότητα ζωής των ασθενών. H θεραπεία της οστικής μεταστατικής νόσου και των σκελετικών της εκδηλώσεων είναι συμπτωματική. Οι ασθενείς αφ’ ενός ακολουθούν το ενδεδειγμένο για την πρωτοπαθή τους εστία χημειοθεραπευτικό σχήμα και αφ’ ετέρου ακολουθούν ειδική αγωγή για τις οστικές μεταστάσεις, με φάρμακα, με ή χωρίς ακτινοθεραπεία και χειρουργική αντιμετώπιση στην περίπτωση των παθολογικών καταγμάτων. Η φαρμακευτική αγωγή για την οστική μεταστατική νόσο περιλαμβάνει τα διφωσφονικά και το denosumab, το οποίο είναι επίσης ένας ισχυρός αναστολέας των οστεοκλαστών. Η ευρεία χρήση αυτών των φαρμάκων μπορεί να μην έχει αυξήσει το προσδόκιμο, έχει όμως βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Υπό μελέτη βρίσκεται η επίδραση των διφωσφονικών και του denosumab στην πρόληψη της οστικής μεταστατικής νόσου και στο προσδόκιμο επιβίωσης των πασχόντων από διάφορες μορφές καρκίνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Τιλεντζόγλου Αναστασία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:34Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311904"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311904","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311904","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311904","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311904","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τιλεντζόγλου Αναστασία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311904","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311904"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η οστική μεταστατική νόσος είναι μία πολύ συχνή επιπλοκή στους ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, του μαστού, ή του πνεύμονα. Περίπου το 80% των ασθενών αυτών θα παρουσιάσει οστικές μεταστάσεις και θα εμφανίσει τις σκελετικές εκδηλώσεις της νόσου, οι οποίες εκδηλώνονται με σοβαρό οστικό άλγος, υπερασβεστιαιμία, σύνδρομο πίεσης νωτιαίου μυελού και παθολογικά κατάγματα. Οι οστικές μεταστάσεις ταξινομούνται σε οστεολυτικές και σε οστεοβλαστικές, πολλές δε βλάβες είναι μικτές. Η εμφάνιση της οστικής μεταστατικής νόσου σημαίνει, ότι η νόσος πλέον δεν είναι ιάσιμη, αυξάνει δε την νοσηρότητα και επιδεινώνει την ποιότητα ζωής των ασθενών. H θεραπεία της οστικής μεταστατικής νόσου και των σκελετικών της εκδηλώσεων είναι συμπτωματική. Οι ασθενείς αφ’ ενός ακολουθούν το ενδεδειγμένο για την πρωτοπαθή τους εστία χημειοθεραπευτικό σχήμα και αφ’ ετέρου ακολουθούν ειδική αγωγή για τις οστικές μεταστάσεις, με φάρμακα, με ή χωρίς ακτινοθεραπεία και χειρουργική αντιμετώπιση στην περίπτωση των παθολογικών καταγμάτων. Η φαρμακευτική αγωγή για την οστική μεταστατική νόσο περιλαμβάνει τα διφωσφονικά και το denosumab, το οποίο είναι επίσης ένας ισχυρός αναστολέας των οστεοκλαστών. Η ευρεία χρήση αυτών των φαρμάκων μπορεί να μην έχει αυξήσει το προσδόκιμο, έχει όμως βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Υπό μελέτη βρίσκεται η επίδραση των διφωσφονικών και του denosumab στην πρόληψη της οστικής μεταστατικής νόσου και στο προσδόκιμο επιβίωσης των πασχόντων από διάφορες μορφές καρκίνου.","Bone metastasis is a common outcome following end stage malignancies of the lungs, and the male and female reproductive systems like prostate and breast cancer. Eighty per cent of the affected patients will develop bone metastases, which will subsequently lead to skeletal-related events (SREs), including severe bone pain, hypercalcemia, spinal cord compression and pathologic fractures. Bone metastases are classified as ostelytic or osteoblastic in regards to their dominant metabolic features, bone resorption or formation, while lesions of mixed phenotype can often appear. Palliative therapy remains the treatment for these patients. Treatment schemes include radiotherapy and chemotherapy with adjuvants for bone disease while the management of fractures requires surgical means. Drugs for metastatic bone disease include bisphosphonates, mainly zoledronic acid, which are powerful antiresorptive agents while as of late new agents have been introduced to the arsenal, such as denosumab, a potent inhibitor of osteoclasts. The broad use of such agents led to improvements on the quality of life while the actual overall survival rate remains unaffected. Prospective clinical trials are required to confirm the beneficial effects of bisphosphonates and denosumab in the prevention of metastatic bone disease and the overall survival of patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρήση διφωσφονικών και denosumab στην οστική μεταστατική νόσο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τιλεντζόγλου Αναστασία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η οστική μεταστατική νόσος είναι μία πολύ συχνή επιπλοκή στους ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, του μαστού, ή του πνεύμονα. Περίπου το 80% των ασθενών αυτών θα παρουσιάσει οστικές μεταστάσεις και θα εμφανίσει τις σκελετικές εκδηλώσεις της νόσου, οι οποίες εκδηλώνονται με σοβαρό οστικό άλγος, υπερασβεστιαιμία, σύνδρομο πίεσης νωτιαίου μυελού και παθολογικά κατάγματα. Οι οστικές μεταστάσεις ταξινομούνται σε οστεολυτικές και σε οστεοβλαστικές, πολλές δε βλάβες είναι μικτές. Η εμφάνιση της οστικής μεταστατικής νόσου σημαίνει, ότι η νόσος πλέον δεν είναι ιάσιμη, αυξάνει δε την νοσηρότητα και επιδεινώνει την ποιότητα ζωής των ασθενών. H θεραπεία της οστικής μεταστατικής νόσου και των σκελετικών της εκδηλώσεων είναι συμπτωματική. Οι ασθενείς αφ’ ενός ακολουθούν το ενδεδειγμένο για την πρωτοπαθή τους εστία χημειοθεραπευτικό σχήμα και αφ’ ετέρου ακολουθούν ειδική αγωγή για τις οστικές μεταστάσεις, με φάρμακα, με ή χωρίς ακτινοθεραπεία και χειρουργική αντιμετώπιση στην περίπτωση των παθολογικών καταγμάτων. Η φαρμακευτική αγωγή για την οστική μεταστατική νόσο περιλαμβάνει τα διφωσφονικά και το denosumab, το οποίο είναι επίσης ένας ισχυρός αναστολέας των οστεοκλαστών. Η ευρεία χρήση αυτών των φαρμάκων μπορεί να μην έχει αυξήσει το προσδόκιμο, έχει όμως βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Υπό μελέτη βρίσκεται η επίδραση των διφωσφονικών και του denosumab στην πρόληψη της οστικής μεταστατικής νόσου και στο προσδόκιμο επιβίωσης των πασχόντων από διάφορες μορφές καρκίνου.","Bone metastasis is a common outcome following end stage malignancies of the lungs, and the male and female reproductive systems like prostate and breast cancer. Eighty per cent of the affected patients will develop bone metastases, which will subsequently lead to skeletal-related events (SREs), including severe bone pain, hypercalcemia, spinal cord compression and pathologic fractures. Bone metastases are classified as ostelytic or osteoblastic in regards to their dominant metabolic features, bone resorption or formation, while lesions of mixed phenotype can often appear. Palliative therapy remains the treatment for these patients. Treatment schemes include radiotherapy and chemotherapy with adjuvants for bone disease while the management of fractures requires surgical means. Drugs for metastatic bone disease include bisphosphonates, mainly zoledronic acid, which are powerful antiresorptive agents while as of late new agents have been introduced to the arsenal, such as denosumab, a potent inhibitor of osteoclasts. The broad use of such agents led to improvements on the quality of life while the actual overall survival rate remains unaffected. Prospective clinical trials are required to confirm the beneficial effects of bisphosphonates and denosumab in the prevention of metastatic bone disease and the overall survival of patients."],"dc:identifier":["uoadl:1311904","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311904"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η χρήση διφωσφονικών και denosumab στην οστική μεταστατική νόσο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:34Z"}