{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311978"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311978","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπεία κοιλιακών ταχυκαρδιών με εμφυτεύσιμο απινιδιστή","abstract":"Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή των ασθενών με εμφυτευμένο απινιδιστή (για πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου) και η εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την κλινική πρακτική που ακολουθείται και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας εκλογής, σε τριτοβάθμιο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Αττικής. Μέθοδος: Μελετήθηκαν τα αρχεία του αρρυθμιολογικού ιατρείου του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου «Αττικό» και καταγράφηκαν τα δεδομένα που αφορούσαν ασθενείς που παρακολουθούνται σε τακτική βάση στο ιατρείο και φέρουν εμφυτευμένο απινιδιστή, για τα έτη 2010 – 2012. Αποτελέσματα: Κατά το διάστημα 2010 – 2012, εμφυτεύθηκαν 188 απινιδιστές (58,9% για πρωτογενή και 41,1% για δευτερογενή πρόληψη) σε ασθενείς ηλικίας 58±10 έτη (153 άνδρες / 32 γυναίκες). Σε 143 ασθενείς εμφυτεύθηκε απινιδιστής (ICD) και σε 42 αμφικοιλιακός απινιδιστής (CRT – D). Συχνότερες υποκείμενοι νόσοι ήταν η ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια (47,6%) ενώ ακολουθεί η διατατική μυοκαρδιοπάθεια (27,6%) και στις δυο ομάδες ασθενών (πρωτογενούς και δευτερογενούς πρόληψης). Καταγράφηκε ορθή ενεργοποίηση της συσκευής σε ποσοστό 37,3% συνολικά, 25,7% για πρωτογενή και 34,2% για δευτερογενή πρόληψη, μετά από παρακολούθηση 36 ± 12 μηνών. Εσφαλμένη ενεργοποίηση του απινιδιστή σημειώθηκε συνολικά στο 17,8% κυρίως λόγω επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής και φλεβοκομβικής ταχυκαρδίας. Συμπεράσματα: Το ποσοστό ορθής ενεργοποίησης σε συνδυασμό με τις ελάχιστες επιπλοκές που παρατηρήθηκαν από την εμφύτευση της συσκευής αντικατοπτρίζουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με Αυτόματο Εμφυτεύσιμο Απινιδιστή (ΑΕΑ) στις συγκεκριμένες συνθήκες που αφορούν στο κέντρο εμφυτεύσεων του Αττικού νοσοκομείου","abstract_html":"Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή των ασθενών με εμφυτευμένο απινιδιστή (για πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου) και η εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την κλινική πρακτική που ακολουθείται και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας εκλογής, σε τριτοβάθμιο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Αττικής. Μέθοδος: Μελετήθηκαν τα αρχεία του αρρυθμιολογικού ιατρείου του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου «Αττικό» και καταγράφηκαν τα δεδομένα που αφορούσαν ασθενείς που παρακολουθούνται σε τακτική βάση στο ιατρείο και φέρουν εμφυτευμένο απινιδιστή, για τα έτη 2010 – 2012. Αποτελέσματα: Κατά το διάστημα 2010 – 2012, εμφυτεύθηκαν 188 απινιδιστές (58,9% για πρωτογενή και 41,1% για δευτερογενή πρόληψη) σε ασθενείς ηλικίας 58±10 έτη (153 άνδρες / 32 γυναίκες). Σε 143 ασθενείς εμφυτεύθηκε απινιδιστής (ICD) και σε 42 αμφικοιλιακός απινιδιστής (CRT – D). Συχνότερες υποκείμενοι νόσοι ήταν η ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια (47,6%) ενώ ακολουθεί η διατατική μυοκαρδιοπάθεια (27,6%) και στις δυο ομάδες ασθενών (πρωτογενούς και δευτερογενούς πρόληψης). Καταγράφηκε ορθή ενεργοποίηση της συσκευής σε ποσοστό 37,3% συνολικά, 25,7% για πρωτογενή και 34,2% για δευτερογενή πρόληψη, μετά από παρακολούθηση 36 ± 12 μηνών. Εσφαλμένη ενεργοποίηση του απινιδιστή σημειώθηκε συνολικά στο 17,8% κυρίως λόγω επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής και φλεβοκομβικής ταχυκαρδίας. Συμπεράσματα: Το ποσοστό ορθής ενεργοποίησης σε συνδυασμό με τις ελάχιστες επιπλοκές που παρατηρήθηκαν από την εμφύτευση της συσκευής αντικατοπτρίζουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με Αυτόματο Εμφυτεύσιμο Απινιδιστή (ΑΕΑ) στις συγκεκριμένες συνθήκες που αφορούν στο κέντρο εμφυτεύσεων του Αττικού νοσοκομείου","abstract_has_math":false,"creators":["Ασανακίδου Παναγιώτα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:36Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311978"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311978","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311978","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311978","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311978","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ασανακίδου Παναγιώτα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311978","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311978"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή των ασθενών με εμφυτευμένο απινιδιστή (για πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου) και η εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την κλινική πρακτική που ακολουθείται και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας εκλογής, σε τριτοβάθμιο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Αττικής. Μέθοδος: Μελετήθηκαν τα αρχεία του αρρυθμιολογικού ιατρείου του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου «Αττικό» και καταγράφηκαν τα δεδομένα που αφορούσαν ασθενείς που παρακολουθούνται σε τακτική βάση στο ιατρείο και φέρουν εμφυτευμένο απινιδιστή, για τα έτη 2010 – 2012. Αποτελέσματα: Κατά το διάστημα 2010 – 2012, εμφυτεύθηκαν 188 απινιδιστές (58,9% για πρωτογενή και 41,1% για δευτερογενή πρόληψη) σε ασθενείς ηλικίας 58±10 έτη (153 άνδρες / 32 γυναίκες). Σε 143 ασθενείς εμφυτεύθηκε απινιδιστής (ICD) και σε 42 αμφικοιλιακός απινιδιστής (CRT – D). Συχνότερες υποκείμενοι νόσοι ήταν η ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια (47,6%) ενώ ακολουθεί η διατατική μυοκαρδιοπάθεια (27,6%) και στις δυο ομάδες ασθενών (πρωτογενούς και δευτερογενούς πρόληψης). Καταγράφηκε ορθή ενεργοποίηση της συσκευής σε ποσοστό 37,3% συνολικά, 25,7% για πρωτογενή και 34,2% για δευτερογενή πρόληψη, μετά από παρακολούθηση 36 ± 12 μηνών. Εσφαλμένη ενεργοποίηση του απινιδιστή σημειώθηκε συνολικά στο 17,8% κυρίως λόγω επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής και φλεβοκομβικής ταχυκαρδίας. Συμπεράσματα: Το ποσοστό ορθής ενεργοποίησης σε συνδυασμό με τις ελάχιστες επιπλοκές που παρατηρήθηκαν από την εμφύτευση της συσκευής αντικατοπτρίζουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με Αυτόματο Εμφυτεύσιμο Απινιδιστή (ΑΕΑ) στις συγκεκριμένες συνθήκες που αφορούν στο κέντρο εμφυτεύσεων του Αττικού νοσοκομείου","Objective: The purpose of this study was to examine the clinical effectiveness of implantable cardiovascular defibrillator (ICD) use for secondary and primary prevention of sudden cardiac death, in a tertiary University Hospital in Attica, Greece. Methods: The files of the arrhythmic clinic of the University Hospital “Attikon” where studied. We recorded and analyzed all data concerning patients that were observed in a regular basis in this clinic and have implanted ICD during a three year period (2010 – 2012). Data/ results: During the three year period (2010-2012) one hundred eighty eight (188) cardiovascular defibrillators (58,9 % for primary and 41,1 % for secondary prevention) were implanted in patients on average age of fifty eight years (58±10 years) (153 males / 32 females). ICD was implanted in one hundred forty three (143) patients and a biventricular defibrillator (CRT – D) was implanted in the other forty two (42) patients. Most common underlying disease was ischemic cardiomyopathy (47,6%) followed by dilated cardiomyopathy (27,6%) in both patient groups (primary and secondary prevention). Proper activation (appropriate shock, ATP) of ICD was recorded in a 37,3% of all cases, 25,7% for primary and 34,2% for secondary prevention, following observation of on average thirty six months (36 ± 12). Non-proper activation (inappropriate shock) of ICD was recorded in a 17,8% of cases mostly due to atrial fibrillation and sinus tachycardia episodes. Conclusions: The proper activation percentage in combination with the few complications that were observed by the implantation of the device, reflect the effectiveness of ICD therapy under the particular circumstances of clinical practice in the Implantation Center of “Attikon” Hospital."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπεία κοιλιακών ταχυκαρδιών με εμφυτεύσιμο απινιδιστή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ασανακίδου Παναγιώτα"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή των ασθενών με εμφυτευμένο απινιδιστή (για πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου) και η εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την κλινική πρακτική που ακολουθείται και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας εκλογής, σε τριτοβάθμιο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Αττικής. Μέθοδος: Μελετήθηκαν τα αρχεία του αρρυθμιολογικού ιατρείου του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου «Αττικό» και καταγράφηκαν τα δεδομένα που αφορούσαν ασθενείς που παρακολουθούνται σε τακτική βάση στο ιατρείο και φέρουν εμφυτευμένο απινιδιστή, για τα έτη 2010 – 2012. Αποτελέσματα: Κατά το διάστημα 2010 – 2012, εμφυτεύθηκαν 188 απινιδιστές (58,9% για πρωτογενή και 41,1% για δευτερογενή πρόληψη) σε ασθενείς ηλικίας 58±10 έτη (153 άνδρες / 32 γυναίκες). Σε 143 ασθενείς εμφυτεύθηκε απινιδιστής (ICD) και σε 42 αμφικοιλιακός απινιδιστής (CRT – D). Συχνότερες υποκείμενοι νόσοι ήταν η ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια (47,6%) ενώ ακολουθεί η διατατική μυοκαρδιοπάθεια (27,6%) και στις δυο ομάδες ασθενών (πρωτογενούς και δευτερογενούς πρόληψης). Καταγράφηκε ορθή ενεργοποίηση της συσκευής σε ποσοστό 37,3% συνολικά, 25,7% για πρωτογενή και 34,2% για δευτερογενή πρόληψη, μετά από παρακολούθηση 36 ± 12 μηνών. Εσφαλμένη ενεργοποίηση του απινιδιστή σημειώθηκε συνολικά στο 17,8% κυρίως λόγω επεισοδίων κολπικής μαρμαρυγής και φλεβοκομβικής ταχυκαρδίας. Συμπεράσματα: Το ποσοστό ορθής ενεργοποίησης σε συνδυασμό με τις ελάχιστες επιπλοκές που παρατηρήθηκαν από την εμφύτευση της συσκευής αντικατοπτρίζουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με Αυτόματο Εμφυτεύσιμο Απινιδιστή (ΑΕΑ) στις συγκεκριμένες συνθήκες που αφορούν στο κέντρο εμφυτεύσεων του Αττικού νοσοκομείου","Objective: The purpose of this study was to examine the clinical effectiveness of implantable cardiovascular defibrillator (ICD) use for secondary and primary prevention of sudden cardiac death, in a tertiary University Hospital in Attica, Greece. Methods: The files of the arrhythmic clinic of the University Hospital “Attikon” where studied. We recorded and analyzed all data concerning patients that were observed in a regular basis in this clinic and have implanted ICD during a three year period (2010 – 2012). Data/ results: During the three year period (2010-2012) one hundred eighty eight (188) cardiovascular defibrillators (58,9 % for primary and 41,1 % for secondary prevention) were implanted in patients on average age of fifty eight years (58±10 years) (153 males / 32 females). ICD was implanted in one hundred forty three (143) patients and a biventricular defibrillator (CRT – D) was implanted in the other forty two (42) patients. Most common underlying disease was ischemic cardiomyopathy (47,6%) followed by dilated cardiomyopathy (27,6%) in both patient groups (primary and secondary prevention). Proper activation (appropriate shock, ATP) of ICD was recorded in a 37,3% of all cases, 25,7% for primary and 34,2% for secondary prevention, following observation of on average thirty six months (36 ± 12). Non-proper activation (inappropriate shock) of ICD was recorded in a 17,8% of cases mostly due to atrial fibrillation and sinus tachycardia episodes. Conclusions: The proper activation percentage in combination with the few complications that were observed by the implantation of the device, reflect the effectiveness of ICD therapy under the particular circumstances of clinical practice in the Implantation Center of “Attikon” Hospital."],"dc:identifier":["uoadl:1311978","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311978"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Θεραπεία κοιλιακών ταχυκαρδιών με εμφυτεύσιμο απινιδιστή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:36Z"}