{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311983"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311983","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπεία νευροενδοκρινών όγκων με 90Y Edotreotide (90Y-Dotatoc)","abstract":"Ανασκόπηση: Οι μεταστατικοί ή ανεγχείρητοι νευροενδοκρινείς όγκους (ΝΕΤ) είναι μη θεραπεύσιμες κακοήθειες με πολλά σοβαρά συμπτώματα, όπως διάρροια και η έξαψη, λόγω της υπερπαραγωγής πεπτιδίων και ορμονών. Οι όγκοι αυτοί μπορεί να είναι περιστασιακά απειλητικοί για τη ζωή. Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις με ραδιονουκλίδια περιλαμβάνουν θεραπεία με επισημασμένα ραδιοπεπτίδια (PRRT), το 131I-MIBG και τις τοπικοπεριοχικές ραδιοφαρμακευτικές χορηγήσεις. Πολλές μελέτες για πάνω από μια δεκαετία καταδεικνύουν ότι η PRRT με 90Y-edotreotide μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό και ασφαλές θεραπευτικό εργαλείο στουςνευροενδοκρινείς όγκους (NETs) με θετικούς υποδοχείς σωματοστατίνης. Ο σκοπός αυτής της αναδρομικής μελέτης ήταν να αξιολογηθεί η κλινική βελτίωση, την απεικονιστική ανταπόκριση καθώς και την ασφάλεια της θεραπείας με 90Y-edotreotide σε μεταστατικούς ή υποτροπιάζοντες NETs. Μέθοδοι: 8 ασθενείς συμμετείχαν στη μελέτη αυτή, με ιστολογικά επιβεβαιωμένους μεταστατικούς ή ανεγχείρητους NETs με θετικό σπινθηρογράφημα υποδοχέων της σωματοστατίνης (111 In-OctreoScan) στις βλάβες και μετρήσιμη νόσο σε αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με τρεις ή τέσσερις κύκλους μιας μόνο ενδοφλέβιας χορήγηση 2.2 έως 4.4 GBq 90Y-edotreotide, μία φορά κάθε 8-10 εβδομάδες, κατά μέγιστη συνολική δόση 13.3 GBq.Σε όλους τους ασθενείς χορηγήθηκε αμινοξικό διάλυμα, 1/2 έως 1 ώρα πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με 90Y-edotreotide. Αποτελέσματα: Οκτώ ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα μελέτη. Σε ένα διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 3-6 μηνών, Από τους ασθενείς αυτούς μορφολογική ανταπόκριση, σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST, είχαν οι 4/8 ασθενείς (50%), εκ των οποίων 1/8 ασθενής (12.5%) με πλήρη ανταπόκριση (CR), 1/8 (12.5%) ασθενείς με μερική ανταπόκριση (PR) και 2/8 (25%) ασθενείς μικρού βαθμού ανταπόκριση (MR).Οι 3/4 ασθενείς είχαν γαστρεντεροπαγκρεατικούς όγκους (GEP-NET) και ο 1/4 καρκινοειδές πνεύμονος. Σταθεροποίηση της νόσου (SD) απεικονιστικά παρουσιάστηκε σε 1/8 ασθενείς (12.5%) και απεικονιστική πρόοδος νόσου (PD) σε 3/8 (37.5%) ασθενείς. Συνολικά η θεραπεία κατάφερε να ελέγξει τη νόσο σε 75% των ασθενών. Βιοχημική ανταπόκριση δεν παρατηρήθηκε αλλά ούτε και αύξηση των δεικτών (βιοχημικό SD) με εξαίρεση 1/8 ασθενείς (12.5%) ο οποίος παρουσίασε βιοχημικό PD. Κλινική ανταπόκριση σημειώθηκε σε 6/8 ασθενείς (75%) ενώ σε 2/8 (25%) ασθενείς η κλινική τους εικόνα παρέμεινε σταθερή (κλινικό SD) σε διάστημα παρακολούθησης 3-6 μηνών. Συνολικά 5/8 ασθενείς (62.5%) είχαν κάποιου είδους ανταπόκριση στη θεραπεία, κλινική, απεικονιστική ή βιοχημική. Όσο αφορά στις τοξικότητες 1/8 ασθενής (12.25%) παρουσίασε παροδική ηπατική τοξικότητα grade 2 μετά την πρώτη θεραπεία, ενώ 3/8 (37.5%) ασθενείς παρουσίασαν νεφρική τοξικότητα grade 1 στον εξάμηνο επάνελεγχο. Επίσης όλοι οι ασθενείς παρουσίασαν πτώση του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης χωρίς όμως να παρουσιάσουν αιματολογικές τοξικότητες. Τέλος κατά τη διάρκεια χορήγησης της θεραπείας οι περισσότεροι ασθενείς παρουσίασαν τάση για έμετο ή εμετικό επεισόδιο και κεφαλαλγία συμπτώματα τα οποία είχαν πλήρη ύφεση λίγες ώρες μετά τη χορήγηση της θεραπείας και για αυτό αποδώθηκαν στη συγχορήγηση των αμινοξέων","abstract_html":"Ανασκόπηση: Οι μεταστατικοί ή ανεγχείρητοι νευροενδοκρινείς όγκους (ΝΕΤ) είναι μη θεραπεύσιμες κακοήθειες με πολλά σοβαρά συμπτώματα, όπως διάρροια και η έξαψη, λόγω της υπερπαραγωγής πεπτιδίων και ορμονών. Οι όγκοι αυτοί μπορεί να είναι περιστασιακά απειλητικοί για τη ζωή. Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις με ραδιονουκλίδια περιλαμβάνουν θεραπεία με επισημασμένα ραδιοπεπτίδια (PRRT), το 131I-MIBG και τις τοπικοπεριοχικές ραδιοφαρμακευτικές χορηγήσεις. Πολλές μελέτες για πάνω από μια δεκαετία καταδεικνύουν ότι η PRRT με 90Y-edotreotide μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό και ασφαλές θεραπευτικό εργαλείο στουςνευροενδοκρινείς όγκους (NETs) με θετικούς υποδοχείς σωματοστατίνης. Ο σκοπός αυτής της αναδρομικής μελέτης ήταν να αξιολογηθεί η κλινική βελτίωση, την απεικονιστική ανταπόκριση καθώς και την ασφάλεια της θεραπείας με 90Y-edotreotide σε μεταστατικούς ή υποτροπιάζοντες NETs. Μέθοδοι: 8 ασθενείς συμμετείχαν στη μελέτη αυτή, με ιστολογικά επιβεβαιωμένους μεταστατικούς ή ανεγχείρητους NETs με θετικό σπινθηρογράφημα υποδοχέων της σωματοστατίνης (111 In-OctreoScan) στις βλάβες και μετρήσιμη νόσο σε αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με τρεις ή τέσσερις κύκλους μιας μόνο ενδοφλέβιας χορήγηση 2.2 έως 4.4 GBq 90Y-edotreotide, μία φορά κάθε 8-10 εβδομάδες, κατά μέγιστη συνολική δόση 13.3 GBq.Σε όλους τους ασθενείς χορηγήθηκε αμινοξικό διάλυμα, 1/2 έως 1 ώρα πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με 90Y-edotreotide. Αποτελέσματα: Οκτώ ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα μελέτη. Σε ένα διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 3-6 μηνών, Από τους ασθενείς αυτούς μορφολογική ανταπόκριση, σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST, είχαν οι 4/8 ασθενείς (50%), εκ των οποίων 1/8 ασθενής (12.5%) με πλήρη ανταπόκριση (CR), 1/8 (12.5%) ασθενείς με μερική ανταπόκριση (PR) και 2/8 (25%) ασθενείς μικρού βαθμού ανταπόκριση (MR).Οι 3/4 ασθενείς είχαν γαστρεντεροπαγκρεατικούς όγκους (GEP-NET) και ο 1/4 καρκινοειδές πνεύμονος. Σταθεροποίηση της νόσου (SD) απεικονιστικά παρουσιάστηκε σε 1/8 ασθενείς (12.5%) και απεικονιστική πρόοδος νόσου (PD) σε 3/8 (37.5%) ασθενείς. Συνολικά η θεραπεία κατάφερε να ελέγξει τη νόσο σε 75% των ασθενών. Βιοχημική ανταπόκριση δεν παρατηρήθηκε αλλά ούτε και αύξηση των δεικτών (βιοχημικό SD) με εξαίρεση 1/8 ασθενείς (12.5%) ο οποίος παρουσίασε βιοχημικό PD. Κλινική ανταπόκριση σημειώθηκε σε 6/8 ασθενείς (75%) ενώ σε 2/8 (25%) ασθενείς η κλινική τους εικόνα παρέμεινε σταθερή (κλινικό SD) σε διάστημα παρακολούθησης 3-6 μηνών. Συνολικά 5/8 ασθενείς (62.5%) είχαν κάποιου είδους ανταπόκριση στη θεραπεία, κλινική, απεικονιστική ή βιοχημική. Όσο αφορά στις τοξικότητες 1/8 ασθενής (12.25%) παρουσίασε παροδική ηπατική τοξικότητα grade 2 μετά την πρώτη θεραπεία, ενώ 3/8 (37.5%) ασθενείς παρουσίασαν νεφρική τοξικότητα grade 1 στον εξάμηνο επάνελεγχο. Επίσης όλοι οι ασθενείς παρουσίασαν πτώση του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης χωρίς όμως να παρουσιάσουν αιματολογικές τοξικότητες. Τέλος κατά τη διάρκεια χορήγησης της θεραπείας οι περισσότεροι ασθενείς παρουσίασαν τάση για έμετο ή εμετικό επεισόδιο και κεφαλαλγία συμπτώματα τα οποία είχαν πλήρη ύφεση λίγες ώρες μετά τη χορήγηση της θεραπείας και για αυτό αποδώθηκαν στη συγχορήγηση των αμινοξέων","abstract_has_math":false,"creators":["Λιότσου Θεοδώρα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:36Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311983"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311983","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311983","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311983","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311983","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιότσου Θεοδώρα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311983","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311983"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ανασκόπηση: Οι μεταστατικοί ή ανεγχείρητοι νευροενδοκρινείς όγκους (ΝΕΤ) είναι μη θεραπεύσιμες κακοήθειες με πολλά σοβαρά συμπτώματα, όπως διάρροια και η έξαψη, λόγω της υπερπαραγωγής πεπτιδίων και ορμονών. Οι όγκοι αυτοί μπορεί να είναι περιστασιακά απειλητικοί για τη ζωή. Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις με ραδιονουκλίδια περιλαμβάνουν θεραπεία με επισημασμένα ραδιοπεπτίδια (PRRT), το 131I-MIBG και τις τοπικοπεριοχικές ραδιοφαρμακευτικές χορηγήσεις. Πολλές μελέτες για πάνω από μια δεκαετία καταδεικνύουν ότι η PRRT με 90Y-edotreotide μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό και ασφαλές θεραπευτικό εργαλείο στουςνευροενδοκρινείς όγκους (NETs) με θετικούς υποδοχείς σωματοστατίνης. Ο σκοπός αυτής της αναδρομικής μελέτης ήταν να αξιολογηθεί η κλινική βελτίωση, την απεικονιστική ανταπόκριση καθώς και την ασφάλεια της θεραπείας με 90Y-edotreotide σε μεταστατικούς ή υποτροπιάζοντες NETs. Μέθοδοι: 8 ασθενείς συμμετείχαν στη μελέτη αυτή, με ιστολογικά επιβεβαιωμένους μεταστατικούς ή ανεγχείρητους NETs με θετικό σπινθηρογράφημα υποδοχέων της σωματοστατίνης (111 In-OctreoScan) στις βλάβες και μετρήσιμη νόσο σε αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με τρεις ή τέσσερις κύκλους μιας μόνο ενδοφλέβιας χορήγηση 2.2 έως 4.4 GBq 90Y-edotreotide, μία φορά κάθε 8-10 εβδομάδες, κατά μέγιστη συνολική δόση 13.3 GBq.Σε όλους τους ασθενείς χορηγήθηκε αμινοξικό διάλυμα, 1/2 έως 1 ώρα πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με 90Y-edotreotide. Αποτελέσματα: Οκτώ ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα μελέτη. Σε ένα διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 3-6 μηνών, Από τους ασθενείς αυτούς μορφολογική ανταπόκριση, σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST, είχαν οι 4/8 ασθενείς (50%), εκ των οποίων 1/8 ασθενής (12.5%) με πλήρη ανταπόκριση (CR), 1/8 (12.5%) ασθενείς με μερική ανταπόκριση (PR) και 2/8 (25%) ασθενείς μικρού βαθμού ανταπόκριση (MR).Οι 3/4 ασθενείς είχαν γαστρεντεροπαγκρεατικούς όγκους (GEP-NET) και ο 1/4 καρκινοειδές πνεύμονος. Σταθεροποίηση της νόσου (SD) απεικονιστικά παρουσιάστηκε σε 1/8 ασθενείς (12.5%) και απεικονιστική πρόοδος νόσου (PD) σε 3/8 (37.5%) ασθενείς. Συνολικά η θεραπεία κατάφερε να ελέγξει τη νόσο σε 75% των ασθενών. Βιοχημική ανταπόκριση δεν παρατηρήθηκε αλλά ούτε και αύξηση των δεικτών (βιοχημικό SD) με εξαίρεση 1/8 ασθενείς (12.5%) ο οποίος παρουσίασε βιοχημικό PD. Κλινική ανταπόκριση σημειώθηκε σε 6/8 ασθενείς (75%) ενώ σε 2/8 (25%) ασθενείς η κλινική τους εικόνα παρέμεινε σταθερή (κλινικό SD) σε διάστημα παρακολούθησης 3-6 μηνών. Συνολικά 5/8 ασθενείς (62.5%) είχαν κάποιου είδους ανταπόκριση στη θεραπεία, κλινική, απεικονιστική ή βιοχημική. Όσο αφορά στις τοξικότητες 1/8 ασθενής (12.25%) παρουσίασε παροδική ηπατική τοξικότητα grade 2 μετά την πρώτη θεραπεία, ενώ 3/8 (37.5%) ασθενείς παρουσίασαν νεφρική τοξικότητα grade 1 στον εξάμηνο επάνελεγχο. Επίσης όλοι οι ασθενείς παρουσίασαν πτώση του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης χωρίς όμως να παρουσιάσουν αιματολογικές τοξικότητες. Τέλος κατά τη διάρκεια χορήγησης της θεραπείας οι περισσότεροι ασθενείς παρουσίασαν τάση για έμετο ή εμετικό επεισόδιο και κεφαλαλγία συμπτώματα τα οποία είχαν πλήρη ύφεση λίγες ώρες μετά τη χορήγηση της θεραπείας και για αυτό αποδώθηκαν στη συγχορήγηση των αμινοξέων","Background: Metastatic or inoperable neuroendocrine tumors (NETs) are incurable malignancies with many severe symptoms, such as diarrhea and flushing, due to overproduction of peptides and hormones. These tumors can be occasionally life- threatening. Radionuclide therapeutic approaches include peptide receptor radionuclide therapy (PRRT), 131I-MIBG, and locoregional radiopharmaceutical administrations. Many studies for over a decade show that PRRT with 90Y-edotreotide may be an effective and safe treatment tool in somatostatin receptor-positive NETs. The aim of this retrospective study was to evaluate the clinical improvement, imaging response and safety of 90Y-edotreotide application in metastatic or refractory NETs. Methods: Patients enrolled, had histologically-proved metastatic or inoperable NETs with somatostatin receptor scintigraphy (111In-Octreoscan)-positive lesions, measurable on CT or MRI. All patients were treated with three or four cycles of a single intravenous injection of 2.2-4.4 GBq 90Y-edotreotide, once every 8-10 weeks, at a maximum total activity of 13.3 GBq.The co-administration of amino acids was given to all patients to avoid nephrotoxicity Results: Eight patients were included in this study. In a median follow-up of 3-6 months, 4/8 (50%) patients demonstrated imaging response (including and complete, partial and minor response) and 1/8 (12.5%) patients presented disease stabilization; 6/8 patients (75%) had partial clinical response (PR) in while 1/8 (12.5%) patients had no clinical improvement (SD). 1/8 (12.5%) patient experienced reversible liver toxicity, grade 1 and 3/8 (37.5%) patients presented, in 6 months follow up, nefrotoxicity grade 1. Acute adverse effects, like nausea, vomiting and headache, were encountered by most of the patients during the amino acid coinfusion. Conclusions: This study shows that treatment of metastatic or inoperable NETs with 90Y-edotreotide is a well-tolerated therapy, which improves symptomatology due to NET hormonal overproduction and contributes to disease shrinkage."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπεία νευροενδοκρινών όγκων με 90Y Edotreotide (90Y-Dotatoc)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιότσου Θεοδώρα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Ανασκόπηση: Οι μεταστατικοί ή ανεγχείρητοι νευροενδοκρινείς όγκους (ΝΕΤ) είναι μη θεραπεύσιμες κακοήθειες με πολλά σοβαρά συμπτώματα, όπως διάρροια και η έξαψη, λόγω της υπερπαραγωγής πεπτιδίων και ορμονών. Οι όγκοι αυτοί μπορεί να είναι περιστασιακά απειλητικοί για τη ζωή. Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις με ραδιονουκλίδια περιλαμβάνουν θεραπεία με επισημασμένα ραδιοπεπτίδια (PRRT), το 131I-MIBG και τις τοπικοπεριοχικές ραδιοφαρμακευτικές χορηγήσεις. Πολλές μελέτες για πάνω από μια δεκαετία καταδεικνύουν ότι η PRRT με 90Y-edotreotide μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό και ασφαλές θεραπευτικό εργαλείο στουςνευροενδοκρινείς όγκους (NETs) με θετικούς υποδοχείς σωματοστατίνης. Ο σκοπός αυτής της αναδρομικής μελέτης ήταν να αξιολογηθεί η κλινική βελτίωση, την απεικονιστική ανταπόκριση καθώς και την ασφάλεια της θεραπείας με 90Y-edotreotide σε μεταστατικούς ή υποτροπιάζοντες NETs. Μέθοδοι: 8 ασθενείς συμμετείχαν στη μελέτη αυτή, με ιστολογικά επιβεβαιωμένους μεταστατικούς ή ανεγχείρητους NETs με θετικό σπινθηρογράφημα υποδοχέων της σωματοστατίνης (111 In-OctreoScan) στις βλάβες και μετρήσιμη νόσο σε αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με τρεις ή τέσσερις κύκλους μιας μόνο ενδοφλέβιας χορήγηση 2.2 έως 4.4 GBq 90Y-edotreotide, μία φορά κάθε 8-10 εβδομάδες, κατά μέγιστη συνολική δόση 13.3 GBq.Σε όλους τους ασθενείς χορηγήθηκε αμινοξικό διάλυμα, 1/2 έως 1 ώρα πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με 90Y-edotreotide. Αποτελέσματα: Οκτώ ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα μελέτη. Σε ένα διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 3-6 μηνών, Από τους ασθενείς αυτούς μορφολογική ανταπόκριση, σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST, είχαν οι 4/8 ασθενείς (50%), εκ των οποίων 1/8 ασθενής (12.5%) με πλήρη ανταπόκριση (CR), 1/8 (12.5%) ασθενείς με μερική ανταπόκριση (PR) και 2/8 (25%) ασθενείς μικρού βαθμού ανταπόκριση (MR).Οι 3/4 ασθενείς είχαν γαστρεντεροπαγκρεατικούς όγκους (GEP-NET) και ο 1/4 καρκινοειδές πνεύμονος. Σταθεροποίηση της νόσου (SD) απεικονιστικά παρουσιάστηκε σε 1/8 ασθενείς (12.5%) και απεικονιστική πρόοδος νόσου (PD) σε 3/8 (37.5%) ασθενείς. Συνολικά η θεραπεία κατάφερε να ελέγξει τη νόσο σε 75% των ασθενών. Βιοχημική ανταπόκριση δεν παρατηρήθηκε αλλά ούτε και αύξηση των δεικτών (βιοχημικό SD) με εξαίρεση 1/8 ασθενείς (12.5%) ο οποίος παρουσίασε βιοχημικό PD. Κλινική ανταπόκριση σημειώθηκε σε 6/8 ασθενείς (75%) ενώ σε 2/8 (25%) ασθενείς η κλινική τους εικόνα παρέμεινε σταθερή (κλινικό SD) σε διάστημα παρακολούθησης 3-6 μηνών. Συνολικά 5/8 ασθενείς (62.5%) είχαν κάποιου είδους ανταπόκριση στη θεραπεία, κλινική, απεικονιστική ή βιοχημική. Όσο αφορά στις τοξικότητες 1/8 ασθενής (12.25%) παρουσίασε παροδική ηπατική τοξικότητα grade 2 μετά την πρώτη θεραπεία, ενώ 3/8 (37.5%) ασθενείς παρουσίασαν νεφρική τοξικότητα grade 1 στον εξάμηνο επάνελεγχο. Επίσης όλοι οι ασθενείς παρουσίασαν πτώση του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης χωρίς όμως να παρουσιάσουν αιματολογικές τοξικότητες. Τέλος κατά τη διάρκεια χορήγησης της θεραπείας οι περισσότεροι ασθενείς παρουσίασαν τάση για έμετο ή εμετικό επεισόδιο και κεφαλαλγία συμπτώματα τα οποία είχαν πλήρη ύφεση λίγες ώρες μετά τη χορήγηση της θεραπείας και για αυτό αποδώθηκαν στη συγχορήγηση των αμινοξέων","Background: Metastatic or inoperable neuroendocrine tumors (NETs) are incurable malignancies with many severe symptoms, such as diarrhea and flushing, due to overproduction of peptides and hormones. These tumors can be occasionally life- threatening. Radionuclide therapeutic approaches include peptide receptor radionuclide therapy (PRRT), 131I-MIBG, and locoregional radiopharmaceutical administrations. Many studies for over a decade show that PRRT with 90Y-edotreotide may be an effective and safe treatment tool in somatostatin receptor-positive NETs. The aim of this retrospective study was to evaluate the clinical improvement, imaging response and safety of 90Y-edotreotide application in metastatic or refractory NETs. Methods: Patients enrolled, had histologically-proved metastatic or inoperable NETs with somatostatin receptor scintigraphy (111In-Octreoscan)-positive lesions, measurable on CT or MRI. All patients were treated with three or four cycles of a single intravenous injection of 2.2-4.4 GBq 90Y-edotreotide, once every 8-10 weeks, at a maximum total activity of 13.3 GBq.The co-administration of amino acids was given to all patients to avoid nephrotoxicity Results: Eight patients were included in this study. In a median follow-up of 3-6 months, 4/8 (50%) patients demonstrated imaging response (including and complete, partial and minor response) and 1/8 (12.5%) patients presented disease stabilization; 6/8 patients (75%) had partial clinical response (PR) in while 1/8 (12.5%) patients had no clinical improvement (SD). 1/8 (12.5%) patient experienced reversible liver toxicity, grade 1 and 3/8 (37.5%) patients presented, in 6 months follow up, nefrotoxicity grade 1. Acute adverse effects, like nausea, vomiting and headache, were encountered by most of the patients during the amino acid coinfusion. Conclusions: This study shows that treatment of metastatic or inoperable NETs with 90Y-edotreotide is a well-tolerated therapy, which improves symptomatology due to NET hormonal overproduction and contributes to disease shrinkage."],"dc:identifier":["uoadl:1311983","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311983"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Θεραπεία νευροενδοκρινών όγκων με 90Y Edotreotide (90Y-Dotatoc)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:36Z"}