{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311985"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311985","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπεία της οστεοπόρωσης με τεριπαρατίδη","abstract":"Στόχος : Η διερεύνηση του ρόλου της τεριπαρατίδης στην θεραπεία της οστεοπόρωσης. Μεθοδολογία : Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας. Αποτελέσματα : Η τεριπαρατίδη αποτελεί ανασυνδυασμένη ανθρώπινη παραθορμόνη 1-34. Χορηγείται υποδορίως, παρουσιάζει ταχεία απορρόφηση, μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα και μικρό χρόνο ημιζωής. Η ημερήσια συνιστώμενη δόση της τεριπαρατίδης είναι 20 μg. Η εγκεκριμένη διάρκεια θεραπείας είναι 24 μήνες. Η χορήγηση τεριπαρατίδης προκαλεί σημαντική αύξηση της οστικής πυκνότητας στην σπονδυλική στήλη, μειώνει τον καταγματικό κίνδυνο, για σπονδυλικά ή μη κατάγματα, την επίπτωση της ραχιαλγίας αλλά και την απώλεια ύψους. Η ευεργετική δράση της τεριπαρατίδης στην οστική γεωμετρία και μικροαρχιτεκτονική είναι ξεκάθαρη στο σπογγώδες οστό. Στα φλοιώδη οστά η οστική πυκνότητα δεν αυξάνεται ή και ελαττώνεται, χωρίς όμως ελάττωση της οστικής ισχύος. Το PINP θεωρείται ίσως ως ο πιο αξιόπιστος δείκτης ανταπόκρισης. Η διακοπή της τεριπαρατίδης ακολουθείται από ελάττωση της οστικής πυκνότητας. Στις αντενδείξεις της τεριπαρατίδης περιλαμβάνονται η νόσος Paget, η ακτινοβολία-ακτινοθεραπεία, η ανεξήγητα αυξημένη αλκαλική φωσφατάση, παιδιά, σκελετικές κακοήθειες ή οστικές μεταστάσεις, η προϋπάρχουσα υπερασβεστιαιμία, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και τα διάφορα μεταβολικά νοσήματα των οστών. Συμπεράσματα : Η τεριπαρατίδη έχει ένδειξη σε περιπτώσεις πολύ αυξημένου καταγματικού κινδύνου στα πλαίσια της αντιμετώπισης της μετεμμηνοπαυσιακής, της ανδρικής και της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης από γλυκοκορτικοειδή.","abstract_html":"Στόχος : Η διερεύνηση του ρόλου της τεριπαρατίδης στην θεραπεία της οστεοπόρωσης. Μεθοδολογία : Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας. Αποτελέσματα : Η τεριπαρατίδη αποτελεί ανασυνδυασμένη ανθρώπινη παραθορμόνη 1-34. Χορηγείται υποδορίως, παρουσιάζει ταχεία απορρόφηση, μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα και μικρό χρόνο ημιζωής. Η ημερήσια συνιστώμενη δόση της τεριπαρατίδης είναι 20 μg. Η εγκεκριμένη διάρκεια θεραπείας είναι 24 μήνες. Η χορήγηση τεριπαρατίδης προκαλεί σημαντική αύξηση της οστικής πυκνότητας στην σπονδυλική στήλη, μειώνει τον καταγματικό κίνδυνο, για σπονδυλικά ή μη κατάγματα, την επίπτωση της ραχιαλγίας αλλά και την απώλεια ύψους. Η ευεργετική δράση της τεριπαρατίδης στην οστική γεωμετρία και μικροαρχιτεκτονική είναι ξεκάθαρη στο σπογγώδες οστό. Στα φλοιώδη οστά η οστική πυκνότητα δεν αυξάνεται ή και ελαττώνεται, χωρίς όμως ελάττωση της οστικής ισχύος. Το PINP θεωρείται ίσως ως ο πιο αξιόπιστος δείκτης ανταπόκρισης. Η διακοπή της τεριπαρατίδης ακολουθείται από ελάττωση της οστικής πυκνότητας. Στις αντενδείξεις της τεριπαρατίδης περιλαμβάνονται η νόσος Paget, η ακτινοβολία-ακτινοθεραπεία, η ανεξήγητα αυξημένη αλκαλική φωσφατάση, παιδιά, σκελετικές κακοήθειες ή οστικές μεταστάσεις, η προϋπάρχουσα υπερασβεστιαιμία, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και τα διάφορα μεταβολικά νοσήματα των οστών. Συμπεράσματα : Η τεριπαρατίδη έχει ένδειξη σε περιπτώσεις πολύ αυξημένου καταγματικού κινδύνου στα πλαίσια της αντιμετώπισης της μετεμμηνοπαυσιακής, της ανδρικής και της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης από γλυκοκορτικοειδή.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδήμας Δήμος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:22:36Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311985"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311985","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311985","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311985","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311985","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδήμας Δήμος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311985","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311985"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχος : Η διερεύνηση του ρόλου της τεριπαρατίδης στην θεραπεία της οστεοπόρωσης. Μεθοδολογία : Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας. Αποτελέσματα : Η τεριπαρατίδη αποτελεί ανασυνδυασμένη ανθρώπινη παραθορμόνη 1-34. Χορηγείται υποδορίως, παρουσιάζει ταχεία απορρόφηση, μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα και μικρό χρόνο ημιζωής. Η ημερήσια συνιστώμενη δόση της τεριπαρατίδης είναι 20 μg. Η εγκεκριμένη διάρκεια θεραπείας είναι 24 μήνες. Η χορήγηση τεριπαρατίδης προκαλεί σημαντική αύξηση της οστικής πυκνότητας στην σπονδυλική στήλη, μειώνει τον καταγματικό κίνδυνο, για σπονδυλικά ή μη κατάγματα, την επίπτωση της ραχιαλγίας αλλά και την απώλεια ύψους. Η ευεργετική δράση της τεριπαρατίδης στην οστική γεωμετρία και μικροαρχιτεκτονική είναι ξεκάθαρη στο σπογγώδες οστό. Στα φλοιώδη οστά η οστική πυκνότητα δεν αυξάνεται ή και ελαττώνεται, χωρίς όμως ελάττωση της οστικής ισχύος. Το PINP θεωρείται ίσως ως ο πιο αξιόπιστος δείκτης ανταπόκρισης. Η διακοπή της τεριπαρατίδης ακολουθείται από ελάττωση της οστικής πυκνότητας. Στις αντενδείξεις της τεριπαρατίδης περιλαμβάνονται η νόσος Paget, η ακτινοβολία-ακτινοθεραπεία, η ανεξήγητα αυξημένη αλκαλική φωσφατάση, παιδιά, σκελετικές κακοήθειες ή οστικές μεταστάσεις, η προϋπάρχουσα υπερασβεστιαιμία, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και τα διάφορα μεταβολικά νοσήματα των οστών. Συμπεράσματα : Η τεριπαρατίδη έχει ένδειξη σε περιπτώσεις πολύ αυξημένου καταγματικού κινδύνου στα πλαίσια της αντιμετώπισης της μετεμμηνοπαυσιακής, της ανδρικής και της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης από γλυκοκορτικοειδή.","Objective: To investigate the role of teriparatide in the treatment of osteoporosis. Methods: Systematic review of the literature was performed. Results: Teriparatide is a recombinant human parathyroid hormone 1-34. It is administered subcutaneously, exhibits rapid absorption, high bioavailability and short half-life. The daily recommended dose is 20μg. The approved treatment duration is 24 months. The administration of teriparatide causes a significant increase in BMD in the spine, reduces the vertebral and non-vertebral fracture risk and the incidence of back pain and height loss. The beneficial effects of teriparatide on bone geometry and microarchitecture is clear in cancellous bone. In cortical bone, BMD is not increased or may even be decreased, which however does not affect bone strength. The PINP may be considered as the most reliable marker of response. The cessation of teriparatide is followed by reduction of BMD. Contraindications of teriparatide include Paget disease, radiation, radiotherapy, unexplained elevated alkaline phosphatase, children, skeletal malignancies or bone metastases, pre-existing hypercalcemia, primary hyperparathyroidism and various metabolic bone diseases. Conclusions: Teriparatide is indicated in high risk of fracture, regarding patients with postmenopausal and secondary glucocorticoid-induced osteoporosis, as well as osteoporosis in men."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπεία της οστεοπόρωσης με τεριπαρατίδη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδήμας Δήμος"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Στόχος : Η διερεύνηση του ρόλου της τεριπαρατίδης στην θεραπεία της οστεοπόρωσης. Μεθοδολογία : Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας. Αποτελέσματα : Η τεριπαρατίδη αποτελεί ανασυνδυασμένη ανθρώπινη παραθορμόνη 1-34. Χορηγείται υποδορίως, παρουσιάζει ταχεία απορρόφηση, μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα και μικρό χρόνο ημιζωής. Η ημερήσια συνιστώμενη δόση της τεριπαρατίδης είναι 20 μg. Η εγκεκριμένη διάρκεια θεραπείας είναι 24 μήνες. Η χορήγηση τεριπαρατίδης προκαλεί σημαντική αύξηση της οστικής πυκνότητας στην σπονδυλική στήλη, μειώνει τον καταγματικό κίνδυνο, για σπονδυλικά ή μη κατάγματα, την επίπτωση της ραχιαλγίας αλλά και την απώλεια ύψους. Η ευεργετική δράση της τεριπαρατίδης στην οστική γεωμετρία και μικροαρχιτεκτονική είναι ξεκάθαρη στο σπογγώδες οστό. Στα φλοιώδη οστά η οστική πυκνότητα δεν αυξάνεται ή και ελαττώνεται, χωρίς όμως ελάττωση της οστικής ισχύος. Το PINP θεωρείται ίσως ως ο πιο αξιόπιστος δείκτης ανταπόκρισης. Η διακοπή της τεριπαρατίδης ακολουθείται από ελάττωση της οστικής πυκνότητας. Στις αντενδείξεις της τεριπαρατίδης περιλαμβάνονται η νόσος Paget, η ακτινοβολία-ακτινοθεραπεία, η ανεξήγητα αυξημένη αλκαλική φωσφατάση, παιδιά, σκελετικές κακοήθειες ή οστικές μεταστάσεις, η προϋπάρχουσα υπερασβεστιαιμία, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και τα διάφορα μεταβολικά νοσήματα των οστών. Συμπεράσματα : Η τεριπαρατίδη έχει ένδειξη σε περιπτώσεις πολύ αυξημένου καταγματικού κινδύνου στα πλαίσια της αντιμετώπισης της μετεμμηνοπαυσιακής, της ανδρικής και της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης από γλυκοκορτικοειδή.","Objective: To investigate the role of teriparatide in the treatment of osteoporosis. Methods: Systematic review of the literature was performed. Results: Teriparatide is a recombinant human parathyroid hormone 1-34. It is administered subcutaneously, exhibits rapid absorption, high bioavailability and short half-life. The daily recommended dose is 20μg. The approved treatment duration is 24 months. The administration of teriparatide causes a significant increase in BMD in the spine, reduces the vertebral and non-vertebral fracture risk and the incidence of back pain and height loss. The beneficial effects of teriparatide on bone geometry and microarchitecture is clear in cancellous bone. In cortical bone, BMD is not increased or may even be decreased, which however does not affect bone strength. The PINP may be considered as the most reliable marker of response. The cessation of teriparatide is followed by reduction of BMD. Contraindications of teriparatide include Paget disease, radiation, radiotherapy, unexplained elevated alkaline phosphatase, children, skeletal malignancies or bone metastases, pre-existing hypercalcemia, primary hyperparathyroidism and various metabolic bone diseases. Conclusions: Teriparatide is indicated in high risk of fracture, regarding patients with postmenopausal and secondary glucocorticoid-induced osteoporosis, as well as osteoporosis in men."],"dc:identifier":["uoadl:1311985","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311985"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Θεραπεία της οστεοπόρωσης με τεριπαρατίδη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:36Z"}