{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312019"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312019","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θρομβοεμβολική νόσος και κύηση","abstract":"Ο όρος φλεβική θρομβοεμβολική νόσος περιλαμβάνει την επιπολής φλεβική θρόμβωση, τη σηπτική θρομβοφλεβίτιδα, τη θρόμβωση ωοθηκικής φλέβας και τις πιο σοβαρές επιπλοκές της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και της πνευμονικής θρομβοεμβολής. Οι καταστάσεις οι οποίες σχετίζονται με πολύ υψηλό κίνδυνο για φλεβική θρομβοεμβολική νόσο είναι οι χειρουργικές επεμβάσεις ή τα κατάγματα ισχίου, καθώς και η οξεία ημιπληγία, παραπληγία ή τετραπληγία Για τη διάγνωση της νόσου πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η κλινική εκτίμηση του ασθενή. Φυσικά η διάγωση τίθεται οριστικά με τη πραγματοποίηση διαφόρων εξετάσεων. Η έναρξη αντιπηκτικής αγωγής πρέπει να είναι άμεση. Προτιμούνται οι ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, χορηγούμενες υποδόρια σε δοσολογία ανάλογη του βάρους του ασθενούς. Άλλες θεραπευτικοί μέθοδοι είναι η θρομβόλυση, η χειρουργική εμβολεκτομή και η τοποθέτηση φλεβικών φίλτρων. Η θρομβοεμβολική νόσος αποτελεί την πρωταρχική αιτία της μητρικής θνησιμότητας από μαιευτικά αίτια. Η κύηση αποτελεί έναν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για φλεβοθρόμβωση. Εν τω βάθει βλεβοθρόμβωση και πνευμονική εμβολή παρατηρούνται συνήθως στο 3ο τρίμηνο της κύησης και στη λοχεία. Ο τοκετός με καισαρική τομή αυξάνει έως 10 φορές τον κίνδυνο για VTE (και κυρίως η επείγουσα καισαρική) σε σχέση με τον φυσιολογικό τοκετό. Οι φυσιολογικές μεταβολές του αιμοστατικού μηχανισμού που εμφανίζονται από την αρχή της εγκυμοσύνης, η φλεβική στάση και οι τραυματισμοί που πραγματοποιούνται στο φυσιολογικό τοκετό ή στην καισαρική τομή, αποτελούν τους κύριους προδιαθεσικούς παράγοντες για την εκδήλωση των θρομβοεμβολικών επεισοδίων στην κύηση και τη λοχεία. Για τη διάγνωση της νόσου πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η κλινική εκτίμηση του ασθενή. Φυσικά η διάγωση τίθεται οριστικά με τη πραγματοποίηση διαφόρων εξετάσεων. Επί κλινικής υποψίας θρομβοεμβολικού επεισοδίου στη διάρκεια της κύησης και στη λοχεία, επιβάλλεται άμεση χορήγηση ηπαρίνης. Θεωρείται ασφαλής διότι δεν διαπερνά τον πλακούντα και δεν εμφανίζεται στο γάλα κατά το θηλασμό. Η θεραπεία της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης ή της πνευμονικής εμβολής πρέπει να διαρκεί 4-6 μήνες. Ο μεγάλος κίνδυνος που ελλοχεύει στη χορήγηση ηπαρίνης είναι η αιμορραγία και η θρομβοπενία.","abstract_html":"Ο όρος φλεβική θρομβοεμβολική νόσος περιλαμβάνει την επιπολής φλεβική θρόμβωση, τη σηπτική θρομβοφλεβίτιδα, τη θρόμβωση ωοθηκικής φλέβας και τις πιο σοβαρές επιπλοκές της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και της πνευμονικής θρομβοεμβολής. Οι καταστάσεις οι οποίες σχετίζονται με πολύ υψηλό κίνδυνο για φλεβική θρομβοεμβολική νόσο είναι οι χειρουργικές επεμβάσεις ή τα κατάγματα ισχίου, καθώς και η οξεία ημιπληγία, παραπληγία ή τετραπληγία Για τη διάγνωση της νόσου πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η κλινική εκτίμηση του ασθενή. Φυσικά η διάγωση τίθεται οριστικά με τη πραγματοποίηση διαφόρων εξετάσεων. Η έναρξη αντιπηκτικής αγωγής πρέπει να είναι άμεση. Προτιμούνται οι ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, χορηγούμενες υποδόρια σε δοσολογία ανάλογη του βάρους του ασθενούς. Άλλες θεραπευτικοί μέθοδοι είναι η θρομβόλυση, η χειρουργική εμβολεκτομή και η τοποθέτηση φλεβικών φίλτρων. Η θρομβοεμβολική νόσος αποτελεί την πρωταρχική αιτία της μητρικής θνησιμότητας από μαιευτικά αίτια. Η κύηση αποτελεί έναν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για φλεβοθρόμβωση. Εν τω βάθει βλεβοθρόμβωση και πνευμονική εμβολή παρατηρούνται συνήθως στο 3ο τρίμηνο της κύησης και στη λοχεία. Ο τοκετός με καισαρική τομή αυξάνει έως 10 φορές τον κίνδυνο για VTE (και κυρίως η επείγουσα καισαρική) σε σχέση με τον φυσιολογικό τοκετό. Οι φυσιολογικές μεταβολές του αιμοστατικού μηχανισμού που εμφανίζονται από την αρχή της εγκυμοσύνης, η φλεβική στάση και οι τραυματισμοί που πραγματοποιούνται στο φυσιολογικό τοκετό ή στην καισαρική τομή, αποτελούν τους κύριους προδιαθεσικούς παράγοντες για την εκδήλωση των θρομβοεμβολικών επεισοδίων στην κύηση και τη λοχεία. Για τη διάγνωση της νόσου πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η κλινική εκτίμηση του ασθενή. Φυσικά η διάγωση τίθεται οριστικά με τη πραγματοποίηση διαφόρων εξετάσεων. Επί κλινικής υποψίας θρομβοεμβολικού επεισοδίου στη διάρκεια της κύησης και στη λοχεία, επιβάλλεται άμεση χορήγηση ηπαρίνης. Θεωρείται ασφαλής διότι δεν διαπερνά τον πλακούντα και δεν εμφανίζεται στο γάλα κατά το θηλασμό. Η θεραπεία της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης ή της πνευμονικής εμβολής πρέπει να διαρκεί 4-6 μήνες. Ο μεγάλος κίνδυνος που ελλοχεύει στη χορήγηση ηπαρίνης είναι η αιμορραγία και η θρομβοπενία.","abstract_has_math":false,"creators":["Χάλαρη Ειρήνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:36Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312019"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312019","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312019","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312019","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312019","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χάλαρη Ειρήνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312019","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312019"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο όρος φλεβική θρομβοεμβολική νόσος περιλαμβάνει την επιπολής φλεβική θρόμβωση, τη σηπτική θρομβοφλεβίτιδα, τη θρόμβωση ωοθηκικής φλέβας και τις πιο σοβαρές επιπλοκές της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και της πνευμονικής θρομβοεμβολής. Οι καταστάσεις οι οποίες σχετίζονται με πολύ υψηλό κίνδυνο για φλεβική θρομβοεμβολική νόσο είναι οι χειρουργικές επεμβάσεις ή τα κατάγματα ισχίου, καθώς και η οξεία ημιπληγία, παραπληγία ή τετραπληγία Για τη διάγνωση της νόσου πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η κλινική εκτίμηση του ασθενή. Φυσικά η διάγωση τίθεται οριστικά με τη πραγματοποίηση διαφόρων εξετάσεων. Η έναρξη αντιπηκτικής αγωγής πρέπει να είναι άμεση. Προτιμούνται οι ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, χορηγούμενες υποδόρια σε δοσολογία ανάλογη του βάρους του ασθενούς. Άλλες θεραπευτικοί μέθοδοι είναι η θρομβόλυση, η χειρουργική εμβολεκτομή και η τοποθέτηση φλεβικών φίλτρων. Η θρομβοεμβολική νόσος αποτελεί την πρωταρχική αιτία της μητρικής θνησιμότητας από μαιευτικά αίτια. Η κύηση αποτελεί έναν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για φλεβοθρόμβωση. Εν τω βάθει βλεβοθρόμβωση και πνευμονική εμβολή παρατηρούνται συνήθως στο 3ο τρίμηνο της κύησης και στη λοχεία. Ο τοκετός με καισαρική τομή αυξάνει έως 10 φορές τον κίνδυνο για VTE (και κυρίως η επείγουσα καισαρική) σε σχέση με τον φυσιολογικό τοκετό. Οι φυσιολογικές μεταβολές του αιμοστατικού μηχανισμού που εμφανίζονται από την αρχή της εγκυμοσύνης, η φλεβική στάση και οι τραυματισμοί που πραγματοποιούνται στο φυσιολογικό τοκετό ή στην καισαρική τομή, αποτελούν τους κύριους προδιαθεσικούς παράγοντες για την εκδήλωση των θρομβοεμβολικών επεισοδίων στην κύηση και τη λοχεία. Για τη διάγνωση της νόσου πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η κλινική εκτίμηση του ασθενή. Φυσικά η διάγωση τίθεται οριστικά με τη πραγματοποίηση διαφόρων εξετάσεων. Επί κλινικής υποψίας θρομβοεμβολικού επεισοδίου στη διάρκεια της κύησης και στη λοχεία, επιβάλλεται άμεση χορήγηση ηπαρίνης. Θεωρείται ασφαλής διότι δεν διαπερνά τον πλακούντα και δεν εμφανίζεται στο γάλα κατά το θηλασμό. Η θεραπεία της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης ή της πνευμονικής εμβολής πρέπει να διαρκεί 4-6 μήνες. Ο μεγάλος κίνδυνος που ελλοχεύει στη χορήγηση ηπαρίνης είναι η αιμορραγία και η θρομβοπενία.","The term venous thromboembolism includes superficial venous thrombosis, septic thrombophlebitis, the ovarian vein thrombosis and the most serious complications of deep vein thrombosis and pulmonary thromboembolism. The conditions associated with very high risk for venous thromboembolic disease is surgery or hip fractures and acute hemiplegia, paraplegia or quadriplegia To diagnose the disease very important role played by the clinical assessment of the patient. Naturally diagosi permanently closed by carrying out various tests. The start anticoagulation should be direct. Preferred are low molecular weight heparins, administered subcutaneously at a dose proportional to the weight of the patient. Other therapeutic methods include thrombolysis, surgical embolectomy and placement of venous filters. Thromboembolic disease is the primary cause of maternal mortality from obstetric causes. Pregnancy is an independent risk factor for thrombosis. Deep vlevothromvosi and pulmonary embolism are usually observed in the 3rd trimester of pregnancy and postpartum. The birth by cesarean section increased up to 10 times the risk of VTE (particularly emergency Cesarean) compared with normal birth. Physiological changes in the hemostatic mechanism shown from the beginning of pregnancy, venous stasis and injuries incurred in normal birth or caesarean section, are the main predisposing factors for the occurrence of thromboembolism in pregnancy and the puerperium. To diagnose the disease very important role played by the clinical assessment of the patient. Naturally diagosi permanently closed by carrying out various tests. In clinical suspicion thromboembolic event during pregnancy and postpartum, should direct administration of heparin. It is considered safe because it crosses the placenta and does not appear in breast milk. Treatment of deep vein thrombosis or pulmonary embolism should last 4-6 months. The great danger lurking in heparin administration is bleeding and thrombocytopenia."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θρομβοεμβολική νόσος και κύηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χάλαρη Ειρήνη"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Ο όρος φλεβική θρομβοεμβολική νόσος περιλαμβάνει την επιπολής φλεβική θρόμβωση, τη σηπτική θρομβοφλεβίτιδα, τη θρόμβωση ωοθηκικής φλέβας και τις πιο σοβαρές επιπλοκές της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και της πνευμονικής θρομβοεμβολής. Οι καταστάσεις οι οποίες σχετίζονται με πολύ υψηλό κίνδυνο για φλεβική θρομβοεμβολική νόσο είναι οι χειρουργικές επεμβάσεις ή τα κατάγματα ισχίου, καθώς και η οξεία ημιπληγία, παραπληγία ή τετραπληγία Για τη διάγνωση της νόσου πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η κλινική εκτίμηση του ασθενή. Φυσικά η διάγωση τίθεται οριστικά με τη πραγματοποίηση διαφόρων εξετάσεων. Η έναρξη αντιπηκτικής αγωγής πρέπει να είναι άμεση. Προτιμούνται οι ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, χορηγούμενες υποδόρια σε δοσολογία ανάλογη του βάρους του ασθενούς. Άλλες θεραπευτικοί μέθοδοι είναι η θρομβόλυση, η χειρουργική εμβολεκτομή και η τοποθέτηση φλεβικών φίλτρων. Η θρομβοεμβολική νόσος αποτελεί την πρωταρχική αιτία της μητρικής θνησιμότητας από μαιευτικά αίτια. Η κύηση αποτελεί έναν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για φλεβοθρόμβωση. Εν τω βάθει βλεβοθρόμβωση και πνευμονική εμβολή παρατηρούνται συνήθως στο 3ο τρίμηνο της κύησης και στη λοχεία. Ο τοκετός με καισαρική τομή αυξάνει έως 10 φορές τον κίνδυνο για VTE (και κυρίως η επείγουσα καισαρική) σε σχέση με τον φυσιολογικό τοκετό. Οι φυσιολογικές μεταβολές του αιμοστατικού μηχανισμού που εμφανίζονται από την αρχή της εγκυμοσύνης, η φλεβική στάση και οι τραυματισμοί που πραγματοποιούνται στο φυσιολογικό τοκετό ή στην καισαρική τομή, αποτελούν τους κύριους προδιαθεσικούς παράγοντες για την εκδήλωση των θρομβοεμβολικών επεισοδίων στην κύηση και τη λοχεία. Για τη διάγνωση της νόσου πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η κλινική εκτίμηση του ασθενή. Φυσικά η διάγωση τίθεται οριστικά με τη πραγματοποίηση διαφόρων εξετάσεων. Επί κλινικής υποψίας θρομβοεμβολικού επεισοδίου στη διάρκεια της κύησης και στη λοχεία, επιβάλλεται άμεση χορήγηση ηπαρίνης. Θεωρείται ασφαλής διότι δεν διαπερνά τον πλακούντα και δεν εμφανίζεται στο γάλα κατά το θηλασμό. Η θεραπεία της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης ή της πνευμονικής εμβολής πρέπει να διαρκεί 4-6 μήνες. Ο μεγάλος κίνδυνος που ελλοχεύει στη χορήγηση ηπαρίνης είναι η αιμορραγία και η θρομβοπενία.","The term venous thromboembolism includes superficial venous thrombosis, septic thrombophlebitis, the ovarian vein thrombosis and the most serious complications of deep vein thrombosis and pulmonary thromboembolism. The conditions associated with very high risk for venous thromboembolic disease is surgery or hip fractures and acute hemiplegia, paraplegia or quadriplegia To diagnose the disease very important role played by the clinical assessment of the patient. Naturally diagosi permanently closed by carrying out various tests. The start anticoagulation should be direct. Preferred are low molecular weight heparins, administered subcutaneously at a dose proportional to the weight of the patient. Other therapeutic methods include thrombolysis, surgical embolectomy and placement of venous filters. Thromboembolic disease is the primary cause of maternal mortality from obstetric causes. Pregnancy is an independent risk factor for thrombosis. Deep vlevothromvosi and pulmonary embolism are usually observed in the 3rd trimester of pregnancy and postpartum. The birth by cesarean section increased up to 10 times the risk of VTE (particularly emergency Cesarean) compared with normal birth. Physiological changes in the hemostatic mechanism shown from the beginning of pregnancy, venous stasis and injuries incurred in normal birth or caesarean section, are the main predisposing factors for the occurrence of thromboembolism in pregnancy and the puerperium. To diagnose the disease very important role played by the clinical assessment of the patient. Naturally diagosi permanently closed by carrying out various tests. In clinical suspicion thromboembolic event during pregnancy and postpartum, should direct administration of heparin. It is considered safe because it crosses the placenta and does not appear in breast milk. Treatment of deep vein thrombosis or pulmonary embolism should last 4-6 months. The great danger lurking in heparin administration is bleeding and thrombocytopenia."],"dc:identifier":["uoadl:1312019","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312019"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Θρομβοεμβολική νόσος και κύηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:36Z"}