{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312037"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312037","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θρόμβωση στο κεντρικό νευρικό σύστημα- κληρονομική θρομβοφιλία-ανάλυση ασθενών","abstract":"Η θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και κόλπων είναι μια ασυνήθης μορφή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου που εμφανίζεται συνήθως σε νεαρά άτομα και κυρίως σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Οι παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την εμφάνιση θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και φλεβωδών κόλπων μπορεί να είναι είτε κληρονομικοί πχ ανεπάρκεια πρωτεϊνών C και S, αντιθρομβίνης κ.ά., είτε επίκτητοι πχ κύηση, λοχεία, λήψη αντισυλληπτικών κ.ά. και η ύπαρξη υποκείμενων νόσων. Η διάγνωση της νόσου βασίζεται στην κλινική υποψία και την απεικόνιση. Τα συνηθέστερα κλινικά χαρακτηριστικά της νόσου είναι η κεφαλαλγία, η διπλωπία, το οίδημα οπτικής θηλής, οι επιληπτικές κρίσεις και η ημιπάρεση, με την εφάνιση αυτών να χωρίζεται σε οξεία και υποξεία, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις όπου η εκδήλωση των συμπτωμάτων γίνεται μετά τις 30 ημέρες. Στη διάγνωση της νόσου μπορούν να συμβάλλουν ορισμένες εργαστηριακές εξετάσεις πχ D-Dimers αλλά τον κυρίαρχο ρόλο έχουν οι απεικονιστικές μέθοδοι. Απεικονιστικά στοιχεία ενδεικτικά της νόσου μπορούν να μας δώσουν μη επεμβατικές μέθοδοι όπως η μαγνητική τομογραφία αλλά και επεμβατικές μέθοδοι όπως η αγγειογραφία εγκεφάλου. Για την αντιμετώπιση και θεραπεία της νόσου γίνεται συνήθως έναρξη αντιπηκτικής αγωγής αλλά μπορεί να γίνει και χρήση ινωδολυτικής αγωγής ή και άμεση θρομβόλυση μέσω καθετηριασμού όταν η αντιπηκτική αγωγή κρίνεται ανεπαρκής. Η θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και κόλπων χαρακτηρίζεται από μικρή συχνότητα υποτροπών. Μελετήσαμε αναδρομικά 42 ασθενείς με θρόμβωση εγεκαφαλικών φλεβών και φλεβωδών κόλπων. Σκοπός της ακόλουθης μελέτης είναι να αναδείξει την σχέση της πιθανότητας της υποτροπής που προκύπτει σε ασθενείς με αυτόματη και σε ασθενείς με προκλητή θρόμβωση των εγκεφαλικών φλεβών και των φλεβωδών κόλπων του εγκεφάλου καθώς και τον κίνδυνο υποτροπής της θρόμβωσης σε αυτούς τους ασθενείς σχετικά με τον δείκτη μάζας σώματος, το φύλο και τη θρομβοφιλία. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση της υποτροπής σε ασθενείς με πρώτο επεισόδιο θρόμβωσης Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και των παραγόντων που μελετήσαμε. Μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα μπορούσαν να αποσαφηνίσουν την βαρύτητα των παραγόντων αυτών.","abstract_html":"Η θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και κόλπων είναι μια ασυνήθης μορφή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου που εμφανίζεται συνήθως σε νεαρά άτομα και κυρίως σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Οι παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την εμφάνιση θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και φλεβωδών κόλπων μπορεί να είναι είτε κληρονομικοί πχ ανεπάρκεια πρωτεϊνών C και S, αντιθρομβίνης κ.ά., είτε επίκτητοι πχ κύηση, λοχεία, λήψη αντισυλληπτικών κ.ά. και η ύπαρξη υποκείμενων νόσων. Η διάγνωση της νόσου βασίζεται στην κλινική υποψία και την απεικόνιση. Τα συνηθέστερα κλινικά χαρακτηριστικά της νόσου είναι η κεφαλαλγία, η διπλωπία, το οίδημα οπτικής θηλής, οι επιληπτικές κρίσεις και η ημιπάρεση, με την εφάνιση αυτών να χωρίζεται σε οξεία και υποξεία, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις όπου η εκδήλωση των συμπτωμάτων γίνεται μετά τις 30 ημέρες. Στη διάγνωση της νόσου μπορούν να συμβάλλουν ορισμένες εργαστηριακές εξετάσεις πχ D-Dimers αλλά τον κυρίαρχο ρόλο έχουν οι απεικονιστικές μέθοδοι. Απεικονιστικά στοιχεία ενδεικτικά της νόσου μπορούν να μας δώσουν μη επεμβατικές μέθοδοι όπως η μαγνητική τομογραφία αλλά και επεμβατικές μέθοδοι όπως η αγγειογραφία εγκεφάλου. Για την αντιμετώπιση και θεραπεία της νόσου γίνεται συνήθως έναρξη αντιπηκτικής αγωγής αλλά μπορεί να γίνει και χρήση ινωδολυτικής αγωγής ή και άμεση θρομβόλυση μέσω καθετηριασμού όταν η αντιπηκτική αγωγή κρίνεται ανεπαρκής. Η θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και κόλπων χαρακτηρίζεται από μικρή συχνότητα υποτροπών. Μελετήσαμε αναδρομικά 42 ασθενείς με θρόμβωση εγεκαφαλικών φλεβών και φλεβωδών κόλπων. Σκοπός της ακόλουθης μελέτης είναι να αναδείξει την σχέση της πιθανότητας της υποτροπής που προκύπτει σε ασθενείς με αυτόματη και σε ασθενείς με προκλητή θρόμβωση των εγκεφαλικών φλεβών και των φλεβωδών κόλπων του εγκεφάλου καθώς και τον κίνδυνο υποτροπής της θρόμβωσης σε αυτούς τους ασθενείς σχετικά με τον δείκτη μάζας σώματος, το φύλο και τη θρομβοφιλία. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση της υποτροπής σε ασθενείς με πρώτο επεισόδιο θρόμβωσης Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και των παραγόντων που μελετήσαμε. Μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα μπορούσαν να αποσαφηνίσουν την βαρύτητα των παραγόντων αυτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραντζάς Απόστολος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:36Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312037"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312037","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312037","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312037","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312037","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραντζάς Απόστολος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312037","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312037"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και κόλπων είναι μια ασυνήθης μορφή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου που εμφανίζεται συνήθως σε νεαρά άτομα και κυρίως σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Οι παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την εμφάνιση θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και φλεβωδών κόλπων μπορεί να είναι είτε κληρονομικοί πχ ανεπάρκεια πρωτεϊνών C και S, αντιθρομβίνης κ.ά., είτε επίκτητοι πχ κύηση, λοχεία, λήψη αντισυλληπτικών κ.ά. και η ύπαρξη υποκείμενων νόσων. Η διάγνωση της νόσου βασίζεται στην κλινική υποψία και την απεικόνιση. Τα συνηθέστερα κλινικά χαρακτηριστικά της νόσου είναι η κεφαλαλγία, η διπλωπία, το οίδημα οπτικής θηλής, οι επιληπτικές κρίσεις και η ημιπάρεση, με την εφάνιση αυτών να χωρίζεται σε οξεία και υποξεία, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις όπου η εκδήλωση των συμπτωμάτων γίνεται μετά τις 30 ημέρες. Στη διάγνωση της νόσου μπορούν να συμβάλλουν ορισμένες εργαστηριακές εξετάσεις πχ D-Dimers αλλά τον κυρίαρχο ρόλο έχουν οι απεικονιστικές μέθοδοι. Απεικονιστικά στοιχεία ενδεικτικά της νόσου μπορούν να μας δώσουν μη επεμβατικές μέθοδοι όπως η μαγνητική τομογραφία αλλά και επεμβατικές μέθοδοι όπως η αγγειογραφία εγκεφάλου. Για την αντιμετώπιση και θεραπεία της νόσου γίνεται συνήθως έναρξη αντιπηκτικής αγωγής αλλά μπορεί να γίνει και χρήση ινωδολυτικής αγωγής ή και άμεση θρομβόλυση μέσω καθετηριασμού όταν η αντιπηκτική αγωγή κρίνεται ανεπαρκής. Η θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και κόλπων χαρακτηρίζεται από μικρή συχνότητα υποτροπών. Μελετήσαμε αναδρομικά 42 ασθενείς με θρόμβωση εγεκαφαλικών φλεβών και φλεβωδών κόλπων. Σκοπός της ακόλουθης μελέτης είναι να αναδείξει την σχέση της πιθανότητας της υποτροπής που προκύπτει σε ασθενείς με αυτόματη και σε ασθενείς με προκλητή θρόμβωση των εγκεφαλικών φλεβών και των φλεβωδών κόλπων του εγκεφάλου καθώς και τον κίνδυνο υποτροπής της θρόμβωσης σε αυτούς τους ασθενείς σχετικά με τον δείκτη μάζας σώματος, το φύλο και τη θρομβοφιλία. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση της υποτροπής σε ασθενείς με πρώτο επεισόδιο θρόμβωσης Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και των παραγόντων που μελετήσαμε. Μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα μπορούσαν να αποσαφηνίσουν την βαρύτητα των παραγόντων αυτών.","Thrombosis of the cerebral veins and sinuses is an uncommon form of stroke that usually occurs in young people, and especially women of childbearing age. The incidence of disease is low and corresponds to five cases per 1 million people per year. The disease is characterized by a diversity of underlying risk factors, the absence of a single therapeutic approach, and more often concerns the upper sagittal sinus. Factors associated with the occurrence of thrombosis of cerebral veins and venous sinuses can be either hereditary for example protein C deficiency and S, antithrombin, etc., or acquired such as pregnancy, puerperium, oral contraceptives etc. and the existence of the underlying disease. The diagnosis is based on clinical suspicion and imaging. The most common clinical features of the disease are headache, diplopia, the papilledema, seizures and hemiparesis. The appearance can be divided into acute (within 48 hours) and subacute (48 hours to 30 days), while there are cases (about 7%), where the onset of symptoms occurs after 30 days. The diagnosis may help some laboratory tests such as D-Dimers assay but the imaging plays the dominant role. Figurative elements indicative of the disease can be given by non-invasive methods such as CT and MRI, CT venography and magnetic resonance venography and invasive procedures such as angiography and direct brain venography. For the management and treatment of disease is used mainly anticoagulation with heparin and warfarin, but can be used fibrinolytic therapy or immediate thrombolysis via catheter when anticoagulation is deemed insufficient. Rarely in emergency situations where the results should be made directly, are used invasive methods such as mechanical thrombolysis while surgical approach to the disease seems to be losing ground. Thrombosis of the cerebral veins and sinuses are characterized by low relapse rate with the recurrence rate for any type of thrombosis to come at 6.5%, while for venous thromboembolism range from 3.4 to 4.3%. We studied retrospectively 42 patients with thrombosis of the cerebral veins and sinuses of the Haemostasis Unit of Papageorgiou Hospital, Thessaloniki. The purpose of the study is to highlight the relative probability of relapse occurring in patients with spontaneous and those with inducible thrombosis of the cerebral veins and venous sinuses of the brain as well as the risk of recurrent thrombosis in these patients in comparison to the body mass index, sex and thrombophilia. A statistically significant correlation of relapse in patients with a first episode of thrombosis of the Central Nervous System and the studied factors was not observed. However similar studies with a larger number of patients could clarify the importance of the factors of venous thromboembolism after thrombosis of the Central Nervous System."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θρόμβωση στο κεντρικό νευρικό σύστημα- κληρονομική θρομβοφιλία-ανάλυση ασθενών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραντζάς Απόστολος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και κόλπων είναι μια ασυνήθης μορφή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου που εμφανίζεται συνήθως σε νεαρά άτομα και κυρίως σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Οι παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την εμφάνιση θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και φλεβωδών κόλπων μπορεί να είναι είτε κληρονομικοί πχ ανεπάρκεια πρωτεϊνών C και S, αντιθρομβίνης κ.ά., είτε επίκτητοι πχ κύηση, λοχεία, λήψη αντισυλληπτικών κ.ά. και η ύπαρξη υποκείμενων νόσων. Η διάγνωση της νόσου βασίζεται στην κλινική υποψία και την απεικόνιση. Τα συνηθέστερα κλινικά χαρακτηριστικά της νόσου είναι η κεφαλαλγία, η διπλωπία, το οίδημα οπτικής θηλής, οι επιληπτικές κρίσεις και η ημιπάρεση, με την εφάνιση αυτών να χωρίζεται σε οξεία και υποξεία, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις όπου η εκδήλωση των συμπτωμάτων γίνεται μετά τις 30 ημέρες. Στη διάγνωση της νόσου μπορούν να συμβάλλουν ορισμένες εργαστηριακές εξετάσεις πχ D-Dimers αλλά τον κυρίαρχο ρόλο έχουν οι απεικονιστικές μέθοδοι. Απεικονιστικά στοιχεία ενδεικτικά της νόσου μπορούν να μας δώσουν μη επεμβατικές μέθοδοι όπως η μαγνητική τομογραφία αλλά και επεμβατικές μέθοδοι όπως η αγγειογραφία εγκεφάλου. Για την αντιμετώπιση και θεραπεία της νόσου γίνεται συνήθως έναρξη αντιπηκτικής αγωγής αλλά μπορεί να γίνει και χρήση ινωδολυτικής αγωγής ή και άμεση θρομβόλυση μέσω καθετηριασμού όταν η αντιπηκτική αγωγή κρίνεται ανεπαρκής. Η θρόμβωση εγκεφαλικών φλεβών και κόλπων χαρακτηρίζεται από μικρή συχνότητα υποτροπών. Μελετήσαμε αναδρομικά 42 ασθενείς με θρόμβωση εγεκαφαλικών φλεβών και φλεβωδών κόλπων. Σκοπός της ακόλουθης μελέτης είναι να αναδείξει την σχέση της πιθανότητας της υποτροπής που προκύπτει σε ασθενείς με αυτόματη και σε ασθενείς με προκλητή θρόμβωση των εγκεφαλικών φλεβών και των φλεβωδών κόλπων του εγκεφάλου καθώς και τον κίνδυνο υποτροπής της θρόμβωσης σε αυτούς τους ασθενείς σχετικά με τον δείκτη μάζας σώματος, το φύλο και τη θρομβοφιλία. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση της υποτροπής σε ασθενείς με πρώτο επεισόδιο θρόμβωσης Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και των παραγόντων που μελετήσαμε. Μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών θα μπορούσαν να αποσαφηνίσουν την βαρύτητα των παραγόντων αυτών.","Thrombosis of the cerebral veins and sinuses is an uncommon form of stroke that usually occurs in young people, and especially women of childbearing age. The incidence of disease is low and corresponds to five cases per 1 million people per year. The disease is characterized by a diversity of underlying risk factors, the absence of a single therapeutic approach, and more often concerns the upper sagittal sinus. Factors associated with the occurrence of thrombosis of cerebral veins and venous sinuses can be either hereditary for example protein C deficiency and S, antithrombin, etc., or acquired such as pregnancy, puerperium, oral contraceptives etc. and the existence of the underlying disease. The diagnosis is based on clinical suspicion and imaging. The most common clinical features of the disease are headache, diplopia, the papilledema, seizures and hemiparesis. The appearance can be divided into acute (within 48 hours) and subacute (48 hours to 30 days), while there are cases (about 7%), where the onset of symptoms occurs after 30 days. The diagnosis may help some laboratory tests such as D-Dimers assay but the imaging plays the dominant role. Figurative elements indicative of the disease can be given by non-invasive methods such as CT and MRI, CT venography and magnetic resonance venography and invasive procedures such as angiography and direct brain venography. For the management and treatment of disease is used mainly anticoagulation with heparin and warfarin, but can be used fibrinolytic therapy or immediate thrombolysis via catheter when anticoagulation is deemed insufficient. Rarely in emergency situations where the results should be made directly, are used invasive methods such as mechanical thrombolysis while surgical approach to the disease seems to be losing ground. Thrombosis of the cerebral veins and sinuses are characterized by low relapse rate with the recurrence rate for any type of thrombosis to come at 6.5%, while for venous thromboembolism range from 3.4 to 4.3%. We studied retrospectively 42 patients with thrombosis of the cerebral veins and sinuses of the Haemostasis Unit of Papageorgiou Hospital, Thessaloniki. The purpose of the study is to highlight the relative probability of relapse occurring in patients with spontaneous and those with inducible thrombosis of the cerebral veins and venous sinuses of the brain as well as the risk of recurrent thrombosis in these patients in comparison to the body mass index, sex and thrombophilia. A statistically significant correlation of relapse in patients with a first episode of thrombosis of the Central Nervous System and the studied factors was not observed. However similar studies with a larger number of patients could clarify the importance of the factors of venous thromboembolism after thrombosis of the Central Nervous System."],"dc:identifier":["uoadl:1312037","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312037"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Θρόμβωση στο κεντρικό νευρικό σύστημα- κληρονομική θρομβοφιλία-ανάλυση ασθενών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:36Z"}