{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312095"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312095","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καθ'έξιν αποβολές: αιτιοπαθογένεια, διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση","abstract":"Εισαγωγή: Οι καθ’έξιν αποβολές αποτελούν σύνδρομο και ορίζονται ως η εμφάνιση 3 ή περισσότερων διαδοχικών αποβολών πριν από την 20η εβδομάδα της κύησης. Διακρίνονται σε πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς. Γνωστούς αιτιολογικούς παράγοντες αποτελούν οι χρωμοσωμικοί, ενδοκρινολογικοί, ανωμαλίες μήτρας, ανοσολογικοί. Νεότερες εξελίξεις ενοχοποιούν τα ΝΚ-κύτταρα, ανωμαλίες έκφρασης γονιδίων κ.ά. Ο κλινικός οφείλει να δίνει έμφαση στο ιστορικό, να αναζητά παράγοντες κινδύνου και να συμμορφώνεται ως προς τα αναθεωρημένα Πρωτόκολλα διάγνωσης και θεραπείας. Σκοπός μελέτης: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, όπως παρουσιαστεί η αιτιοπαθογένεια και η σύγχρονη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση των καθ’ έξιν αποβολών. Υλικό και Μέθοδος: Αναζητήθηκαν στοιχεία από βάσεις δεδομένων: Pubmed, UpToDate, Cochrane Library. Επιστρατεύτηκαν συνδυασμοί λέξεων-κλειδιά: καθ’έξιν αποβολές, επανειλημμένη εμβρυϊκή απώλεια, αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Χρησιμοποιήθηκαν 134 πρόσφατες βιβλιογραφικές αναφορές, κυρίως προοπτικές, ελεγχόμενες-τυχαιοποιημένες μελέτες και μεταναλύσεις και 4 συγγράματα. Συμπεράσματα: Πρόκειται για σύνδρομο πολυπαραγοντικής αιτιολογίας, που παρά τον πλήρη έλεγχο, παραμένει αδιάγνωστο στο 50% των περιπτώσεων. Η πρόγνωσή του ωστόσο είναι καλή, ακόμα και χωρίς καμία ιατρική παρέμβαση. Σήμερα, τα ανοσολογικά αίτια κερδίζουν έδαφος, ενώ ταυτόχρονα το ιστορικό καθ’έξιν αποβολών ενοχοποιείται για πληθώρα άλλων μαιευτικών επιπλοκών. Η μη-συμμόρφωση των κλινικών στις οδηγίες δεν είναι ευθύνη μονάχα των ιδίων. Οι καθ’έξιν αποβολές, αποτελούν κλινική οντότητα με μεγάλη ετερογένεια, με αποτέλεσμα οι Κατευθυντήριες Οδηγίες των: RCOG, ASRM, ESHRE να διαφέρουν ουσιαστικά μεταξύ τους. Παραμένει τέλος, η απαίτηση για νέες προοπτικές τυχαιοποιημένες μελέτες και μετα-αναλύσεις, προκειμένου να εδραιωθεί ένας σύγχρονος, ομόφωνος, αποδοτικός και ασφαλής αλγόριθμος διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης των καθ’έξιν αποβολών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι καθ’έξιν αποβολές αποτελούν σύνδρομο και ορίζονται ως η εμφάνιση 3 ή περισσότερων διαδοχικών αποβολών πριν από την 20η εβδομάδα της κύησης. Διακρίνονται σε πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς. Γνωστούς αιτιολογικούς παράγοντες αποτελούν οι χρωμοσωμικοί, ενδοκρινολογικοί, ανωμαλίες μήτρας, ανοσολογικοί. Νεότερες εξελίξεις ενοχοποιούν τα ΝΚ-κύτταρα, ανωμαλίες έκφρασης γονιδίων κ.ά. Ο κλινικός οφείλει να δίνει έμφαση στο ιστορικό, να αναζητά παράγοντες κινδύνου και να συμμορφώνεται ως προς τα αναθεωρημένα Πρωτόκολλα διάγνωσης και θεραπείας. Σκοπός μελέτης: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, όπως παρουσιαστεί η αιτιοπαθογένεια και η σύγχρονη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση των καθ’ έξιν αποβολών. Υλικό και Μέθοδος: Αναζητήθηκαν στοιχεία από βάσεις δεδομένων: Pubmed, UpToDate, Cochrane Library. Επιστρατεύτηκαν συνδυασμοί λέξεων-κλειδιά: καθ’έξιν αποβολές, επανειλημμένη εμβρυϊκή απώλεια, αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Χρησιμοποιήθηκαν 134 πρόσφατες βιβλιογραφικές αναφορές, κυρίως προοπτικές, ελεγχόμενες-τυχαιοποιημένες μελέτες και μεταναλύσεις και 4 συγγράματα. Συμπεράσματα: Πρόκειται για σύνδρομο πολυπαραγοντικής αιτιολογίας, που παρά τον πλήρη έλεγχο, παραμένει αδιάγνωστο στο 50% των περιπτώσεων. Η πρόγνωσή του ωστόσο είναι καλή, ακόμα και χωρίς καμία ιατρική παρέμβαση. Σήμερα, τα ανοσολογικά αίτια κερδίζουν έδαφος, ενώ ταυτόχρονα το ιστορικό καθ’έξιν αποβολών ενοχοποιείται για πληθώρα άλλων μαιευτικών επιπλοκών. Η μη-συμμόρφωση των κλινικών στις οδηγίες δεν είναι ευθύνη μονάχα των ιδίων. Οι καθ’έξιν αποβολές, αποτελούν κλινική οντότητα με μεγάλη ετερογένεια, με αποτέλεσμα οι Κατευθυντήριες Οδηγίες των: RCOG, ASRM, ESHRE να διαφέρουν ουσιαστικά μεταξύ τους. Παραμένει τέλος, η απαίτηση για νέες προοπτικές τυχαιοποιημένες μελέτες και μετα-αναλύσεις, προκειμένου να εδραιωθεί ένας σύγχρονος, ομόφωνος, αποδοτικός και ασφαλής αλγόριθμος διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης των καθ’έξιν αποβολών.","abstract_has_math":false,"creators":["Φουντάς Σεραφείμ"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:38Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312095"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312095","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312095","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312095","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312095","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φουντάς Σεραφείμ"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312095","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312095"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι καθ’έξιν αποβολές αποτελούν σύνδρομο και ορίζονται ως η εμφάνιση 3 ή περισσότερων διαδοχικών αποβολών πριν από την 20η εβδομάδα της κύησης. Διακρίνονται σε πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς. Γνωστούς αιτιολογικούς παράγοντες αποτελούν οι χρωμοσωμικοί, ενδοκρινολογικοί, ανωμαλίες μήτρας, ανοσολογικοί. Νεότερες εξελίξεις ενοχοποιούν τα ΝΚ-κύτταρα, ανωμαλίες έκφρασης γονιδίων κ.ά. Ο κλινικός οφείλει να δίνει έμφαση στο ιστορικό, να αναζητά παράγοντες κινδύνου και να συμμορφώνεται ως προς τα αναθεωρημένα Πρωτόκολλα διάγνωσης και θεραπείας. Σκοπός μελέτης: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, όπως παρουσιαστεί η αιτιοπαθογένεια και η σύγχρονη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση των καθ’ έξιν αποβολών. Υλικό και Μέθοδος: Αναζητήθηκαν στοιχεία από βάσεις δεδομένων: Pubmed, UpToDate, Cochrane Library. Επιστρατεύτηκαν συνδυασμοί λέξεων-κλειδιά: καθ’έξιν αποβολές, επανειλημμένη εμβρυϊκή απώλεια, αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Χρησιμοποιήθηκαν 134 πρόσφατες βιβλιογραφικές αναφορές, κυρίως προοπτικές, ελεγχόμενες-τυχαιοποιημένες μελέτες και μεταναλύσεις και 4 συγγράματα. Συμπεράσματα: Πρόκειται για σύνδρομο πολυπαραγοντικής αιτιολογίας, που παρά τον πλήρη έλεγχο, παραμένει αδιάγνωστο στο 50% των περιπτώσεων. Η πρόγνωσή του ωστόσο είναι καλή, ακόμα και χωρίς καμία ιατρική παρέμβαση. Σήμερα, τα ανοσολογικά αίτια κερδίζουν έδαφος, ενώ ταυτόχρονα το ιστορικό καθ’έξιν αποβολών ενοχοποιείται για πληθώρα άλλων μαιευτικών επιπλοκών. Η μη-συμμόρφωση των κλινικών στις οδηγίες δεν είναι ευθύνη μονάχα των ιδίων. Οι καθ’έξιν αποβολές, αποτελούν κλινική οντότητα με μεγάλη ετερογένεια, με αποτέλεσμα οι Κατευθυντήριες Οδηγίες των: RCOG, ASRM, ESHRE να διαφέρουν ουσιαστικά μεταξύ τους. Παραμένει τέλος, η απαίτηση για νέες προοπτικές τυχαιοποιημένες μελέτες και μετα-αναλύσεις, προκειμένου να εδραιωθεί ένας σύγχρονος, ομόφωνος, αποδοτικός και ασφαλής αλγόριθμος διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης των καθ’έξιν αποβολών.","Introduction: Recurrent miscarriage is defined as the loss of 3 or more consecutive pregnancies before the 20th week of gestation. It is considered a primary or secondary process. Known causes include chromosomal abnormalities, endocrinological, uterine and immunobiological disorders. NK-cells and altered gene expression represent new risk factors. A complete medical history should be obtained, taking into account basic risk factors. The latest guidelines should always be adopted in clinical practice. Aim of the Study: Review the literature and present the etiopathogenesis and current diagnosis and treatment of Recurrent Pregnancy Loss (RPL). Materials and Methods: Data were sought in online databases: Pubmed, UpToDate, Cochrane, using relevant key-words: recurrent miscarriage-pregnancy loss, antiphospholipid syndrome. Finally, 134 studies were selected, mostly randomized, prospective and meta-analyses, while also 4 Books. Conclusions: The prognosis of RPL is favourable even without any intervention, although, despite thorough evaluation, no causative factor can be found in up to 50% of cases. Nowadays, immunobiological mechanisms seem to draw clinicians’ interest, while also many late obstetric complications are believed to be associated with RPL per se. The later is characterized by significant heterogeneity, leading even the greatest Collaborations (RCOG, ASRM, ESHRE) to conflicting Recommendations. Thus, achieving a new, beneficial and consensual Protocol for evaluation and management of recurrent miscarriage seems to be out of the question. Finally, randomized controlled trials and systematic reviews should be undertaken in order to improve the efficacy of medical interventions and form consensus diagnosis and treatment Recommendations for RPL."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καθ'έξιν αποβολές: αιτιοπαθογένεια, διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φουντάς Σεραφείμ"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι καθ’έξιν αποβολές αποτελούν σύνδρομο και ορίζονται ως η εμφάνιση 3 ή περισσότερων διαδοχικών αποβολών πριν από την 20η εβδομάδα της κύησης. Διακρίνονται σε πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς. Γνωστούς αιτιολογικούς παράγοντες αποτελούν οι χρωμοσωμικοί, ενδοκρινολογικοί, ανωμαλίες μήτρας, ανοσολογικοί. Νεότερες εξελίξεις ενοχοποιούν τα ΝΚ-κύτταρα, ανωμαλίες έκφρασης γονιδίων κ.ά. Ο κλινικός οφείλει να δίνει έμφαση στο ιστορικό, να αναζητά παράγοντες κινδύνου και να συμμορφώνεται ως προς τα αναθεωρημένα Πρωτόκολλα διάγνωσης και θεραπείας. Σκοπός μελέτης: Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, όπως παρουσιαστεί η αιτιοπαθογένεια και η σύγχρονη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση των καθ’ έξιν αποβολών. Υλικό και Μέθοδος: Αναζητήθηκαν στοιχεία από βάσεις δεδομένων: Pubmed, UpToDate, Cochrane Library. Επιστρατεύτηκαν συνδυασμοί λέξεων-κλειδιά: καθ’έξιν αποβολές, επανειλημμένη εμβρυϊκή απώλεια, αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Χρησιμοποιήθηκαν 134 πρόσφατες βιβλιογραφικές αναφορές, κυρίως προοπτικές, ελεγχόμενες-τυχαιοποιημένες μελέτες και μεταναλύσεις και 4 συγγράματα. Συμπεράσματα: Πρόκειται για σύνδρομο πολυπαραγοντικής αιτιολογίας, που παρά τον πλήρη έλεγχο, παραμένει αδιάγνωστο στο 50% των περιπτώσεων. Η πρόγνωσή του ωστόσο είναι καλή, ακόμα και χωρίς καμία ιατρική παρέμβαση. Σήμερα, τα ανοσολογικά αίτια κερδίζουν έδαφος, ενώ ταυτόχρονα το ιστορικό καθ’έξιν αποβολών ενοχοποιείται για πληθώρα άλλων μαιευτικών επιπλοκών. Η μη-συμμόρφωση των κλινικών στις οδηγίες δεν είναι ευθύνη μονάχα των ιδίων. Οι καθ’έξιν αποβολές, αποτελούν κλινική οντότητα με μεγάλη ετερογένεια, με αποτέλεσμα οι Κατευθυντήριες Οδηγίες των: RCOG, ASRM, ESHRE να διαφέρουν ουσιαστικά μεταξύ τους. Παραμένει τέλος, η απαίτηση για νέες προοπτικές τυχαιοποιημένες μελέτες και μετα-αναλύσεις, προκειμένου να εδραιωθεί ένας σύγχρονος, ομόφωνος, αποδοτικός και ασφαλής αλγόριθμος διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης των καθ’έξιν αποβολών.","Introduction: Recurrent miscarriage is defined as the loss of 3 or more consecutive pregnancies before the 20th week of gestation. It is considered a primary or secondary process. Known causes include chromosomal abnormalities, endocrinological, uterine and immunobiological disorders. NK-cells and altered gene expression represent new risk factors. A complete medical history should be obtained, taking into account basic risk factors. The latest guidelines should always be adopted in clinical practice. Aim of the Study: Review the literature and present the etiopathogenesis and current diagnosis and treatment of Recurrent Pregnancy Loss (RPL). Materials and Methods: Data were sought in online databases: Pubmed, UpToDate, Cochrane, using relevant key-words: recurrent miscarriage-pregnancy loss, antiphospholipid syndrome. Finally, 134 studies were selected, mostly randomized, prospective and meta-analyses, while also 4 Books. Conclusions: The prognosis of RPL is favourable even without any intervention, although, despite thorough evaluation, no causative factor can be found in up to 50% of cases. Nowadays, immunobiological mechanisms seem to draw clinicians’ interest, while also many late obstetric complications are believed to be associated with RPL per se. The later is characterized by significant heterogeneity, leading even the greatest Collaborations (RCOG, ASRM, ESHRE) to conflicting Recommendations. Thus, achieving a new, beneficial and consensual Protocol for evaluation and management of recurrent miscarriage seems to be out of the question. Finally, randomized controlled trials and systematic reviews should be undertaken in order to improve the efficacy of medical interventions and form consensus diagnosis and treatment Recommendations for RPL."],"dc:identifier":["uoadl:1312095","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312095"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Καθ'έξιν αποβολές: αιτιοπαθογένεια, διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:38Z"}