{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312135"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312135","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καρκίνος μαστού στη κύηση και γονιμότητα","abstract":"Ο καρκίνος μαστού αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια που εμφανίζει μία γυναίκα στη διάρκεια της κύησης. Ο σχετιζόμενος με την κύηση, καρκίνος του μαστού συνιστά μία ιδιαίτερη πρόκληση για κάθε κλινικό ιατρό, δεδομένων των ιδιαίτερων συνθηκών που διαμορφώνει στην αντιμετώπιση της νόσου η παρουσία ενός αναπτυσσόμενου εμβρύου. Είναι σαφές ότι η αντιμετώπιση του καρκίνου μαστού στην κύηση, απαιτεί μία πολύπλευρη προσέγγιση και αντιμετώπιση από ομάδα ειδικών χειρουργών ογκολόγων, μαιευτήρα-γυναικολόγου, ακτινο- και χημειο-θεραπευτών. Η χειρουργική θεραπεία μπορεί να εφαρμοσθεί με ασφάλεια σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η χημειοθεραπεία πρέπει να μετατίθεται στο δεύ- τερο ή στο τρίτο τρίμηνο της κύησης, ενώ η ακτινοθεραπεία πρέπει να εφαρμό- ζεται κατά την περίοδο μετά τον τοκετό. Η πλειοψηφία των ασθενών χρήζουν χημειοθεραπείας, αλλά το χρονικό σημείο της έναρξής της, σε σχέση με τον τοκετό απαιτεί ειδική και εξατομικευμένη θεώρηση. Η χρήση των στοχευμένων θεραπειών και της επικουρικής ορμονοθεραπείας, δεν έχει γίνει ακόμη αποδεκτή για την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού κατά την κύηση. Η χορήγηση της ταμοξιφαίνης έχει ενοχοποιηθεί για τερατογένεση, και ως εκ τούτο θεωρείται φρόνιμο να καθυστερήσει μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης. Παρόμοια, η χορήγηση στοχευμένης θεραπείας (trastuzumad) δεν μπορεί με ασφάλεια να συστηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.","abstract_html":"Ο καρκίνος μαστού αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια που εμφανίζει μία γυναίκα στη διάρκεια της κύησης. Ο σχετιζόμενος με την κύηση, καρκίνος του μαστού συνιστά μία ιδιαίτερη πρόκληση για κάθε κλινικό ιατρό, δεδομένων των ιδιαίτερων συνθηκών που διαμορφώνει στην αντιμετώπιση της νόσου η παρουσία ενός αναπτυσσόμενου εμβρύου. Είναι σαφές ότι η αντιμετώπιση του καρκίνου μαστού στην κύηση, απαιτεί μία πολύπλευρη προσέγγιση και αντιμετώπιση από ομάδα ειδικών χειρουργών ογκολόγων, μαιευτήρα-γυναικολόγου, ακτινο- και χημειο-θεραπευτών. Η χειρουργική θεραπεία μπορεί να εφαρμοσθεί με ασφάλεια σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η χημειοθεραπεία πρέπει να μετατίθεται στο δεύ- τερο ή στο τρίτο τρίμηνο της κύησης, ενώ η ακτινοθεραπεία πρέπει να εφαρμό- ζεται κατά την περίοδο μετά τον τοκετό. Η πλειοψηφία των ασθενών χρήζουν χημειοθεραπείας, αλλά το χρονικό σημείο της έναρξής της, σε σχέση με τον τοκετό απαιτεί ειδική και εξατομικευμένη θεώρηση. Η χρήση των στοχευμένων θεραπειών και της επικουρικής ορμονοθεραπείας, δεν έχει γίνει ακόμη αποδεκτή για την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού κατά την κύηση. Η χορήγηση της ταμοξιφαίνης έχει ενοχοποιηθεί για τερατογένεση, και ως εκ τούτο θεωρείται φρόνιμο να καθυστερήσει μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης. Παρόμοια, η χορήγηση στοχευμένης θεραπείας (trastuzumad) δεν μπορεί με ασφάλεια να συστηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.","abstract_has_math":false,"creators":["Ραβανού Ελένη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:38Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312135"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312135","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312135","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312135","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312135","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ραβανού Ελένη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312135","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312135"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος μαστού αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια που εμφανίζει μία γυναίκα στη διάρκεια της κύησης. Ο σχετιζόμενος με την κύηση, καρκίνος του μαστού συνιστά μία ιδιαίτερη πρόκληση για κάθε κλινικό ιατρό, δεδομένων των ιδιαίτερων συνθηκών που διαμορφώνει στην αντιμετώπιση της νόσου η παρουσία ενός αναπτυσσόμενου εμβρύου. Είναι σαφές ότι η αντιμετώπιση του καρκίνου μαστού στην κύηση, απαιτεί μία πολύπλευρη προσέγγιση και αντιμετώπιση από ομάδα ειδικών χειρουργών ογκολόγων, μαιευτήρα-γυναικολόγου, ακτινο- και χημειο-θεραπευτών. Η χειρουργική θεραπεία μπορεί να εφαρμοσθεί με ασφάλεια σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η χημειοθεραπεία πρέπει να μετατίθεται στο δεύ- τερο ή στο τρίτο τρίμηνο της κύησης, ενώ η ακτινοθεραπεία πρέπει να εφαρμό- ζεται κατά την περίοδο μετά τον τοκετό. Η πλειοψηφία των ασθενών χρήζουν χημειοθεραπείας, αλλά το χρονικό σημείο της έναρξής της, σε σχέση με τον τοκετό απαιτεί ειδική και εξατομικευμένη θεώρηση. Η χρήση των στοχευμένων θεραπειών και της επικουρικής ορμονοθεραπείας, δεν έχει γίνει ακόμη αποδεκτή για την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού κατά την κύηση. Η χορήγηση της ταμοξιφαίνης έχει ενοχοποιηθεί για τερατογένεση, και ως εκ τούτο θεωρείται φρόνιμο να καθυστερήσει μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης. Παρόμοια, η χορήγηση στοχευμένης θεραπείας (trastuzumad) δεν μπορεί με ασφάλεια να συστηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.","Breast cancer is the second leading cause of death from cancer in women during pregnancy. Pregnancy-associated breast cancer (PABC) presents a challenging clinical situation because of the special and unique circumstances surrounding the growth and differentiation of the developing fetus. The management of a woman with breast cancer in pregnancy should be performed by a multidisciplinary team comprising of an obstetrician-gynecologist, an oncology surgeon, a radiotherapist, a chemotherapist and a specially trained oncology nurse. Surgical treatment can be safely performed during pregnancy. Chemotherapy should be postponed until the second or third trimester of pregnancy, while the radiotherapy should be applied during the postpartum period. The majority of patients require chemotherapy, but the time of onset, compared with childbirth requires special and personalized approach and carefully considerations. The use of targeted therapy and adjuvant hormone therapy is not yet eligible for the treatment of breast cancer during pregnancy. The administration of tamoxifen has been implicated teratogenicity, and therefore considered prudent to delay until the end of pregnancy. Similarly, administration of targeted therapy (trastuzumad) can not be recommended with safety, during pregnancy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καρκίνος μαστού στη κύηση και γονιμότητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ραβανού Ελένη"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Ο καρκίνος μαστού αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια που εμφανίζει μία γυναίκα στη διάρκεια της κύησης. Ο σχετιζόμενος με την κύηση, καρκίνος του μαστού συνιστά μία ιδιαίτερη πρόκληση για κάθε κλινικό ιατρό, δεδομένων των ιδιαίτερων συνθηκών που διαμορφώνει στην αντιμετώπιση της νόσου η παρουσία ενός αναπτυσσόμενου εμβρύου. Είναι σαφές ότι η αντιμετώπιση του καρκίνου μαστού στην κύηση, απαιτεί μία πολύπλευρη προσέγγιση και αντιμετώπιση από ομάδα ειδικών χειρουργών ογκολόγων, μαιευτήρα-γυναικολόγου, ακτινο- και χημειο-θεραπευτών. Η χειρουργική θεραπεία μπορεί να εφαρμοσθεί με ασφάλεια σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η χημειοθεραπεία πρέπει να μετατίθεται στο δεύ- τερο ή στο τρίτο τρίμηνο της κύησης, ενώ η ακτινοθεραπεία πρέπει να εφαρμό- ζεται κατά την περίοδο μετά τον τοκετό. Η πλειοψηφία των ασθενών χρήζουν χημειοθεραπείας, αλλά το χρονικό σημείο της έναρξής της, σε σχέση με τον τοκετό απαιτεί ειδική και εξατομικευμένη θεώρηση. Η χρήση των στοχευμένων θεραπειών και της επικουρικής ορμονοθεραπείας, δεν έχει γίνει ακόμη αποδεκτή για την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού κατά την κύηση. Η χορήγηση της ταμοξιφαίνης έχει ενοχοποιηθεί για τερατογένεση, και ως εκ τούτο θεωρείται φρόνιμο να καθυστερήσει μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης. Παρόμοια, η χορήγηση στοχευμένης θεραπείας (trastuzumad) δεν μπορεί με ασφάλεια να συστηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.","Breast cancer is the second leading cause of death from cancer in women during pregnancy. Pregnancy-associated breast cancer (PABC) presents a challenging clinical situation because of the special and unique circumstances surrounding the growth and differentiation of the developing fetus. The management of a woman with breast cancer in pregnancy should be performed by a multidisciplinary team comprising of an obstetrician-gynecologist, an oncology surgeon, a radiotherapist, a chemotherapist and a specially trained oncology nurse. Surgical treatment can be safely performed during pregnancy. Chemotherapy should be postponed until the second or third trimester of pregnancy, while the radiotherapy should be applied during the postpartum period. The majority of patients require chemotherapy, but the time of onset, compared with childbirth requires special and personalized approach and carefully considerations. The use of targeted therapy and adjuvant hormone therapy is not yet eligible for the treatment of breast cancer during pregnancy. The administration of tamoxifen has been implicated teratogenicity, and therefore considered prudent to delay until the end of pregnancy. Similarly, administration of targeted therapy (trastuzumad) can not be recommended with safety, during pregnancy."],"dc:identifier":["uoadl:1312135","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312135"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Καρκίνος μαστού στη κύηση και γονιμότητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:38Z"}