{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312183"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312183","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κατανομή και μεταβολές των υποδοχέων ρηλαξίνης (LGR7) και του κολλαγόνου του φθαρτού σε πλακούντες από φυσιολογικές και παθολογικές κυήσεις","abstract":"Σκοπός της μελέτης είναι να καταγραφεί η κατανομή και οι μεταβολές των υποδοχέων ρηλαξίνης (LGR7) και του κολλαγόνου των εμβρυϊκών υμένων σε πλακούντες από φυσιολογικές και παθολογικές κυήσεις (πρόωρη ρήξη υμένων, επί χρωμοσωμικών ανωμαλιών εμβρύου, ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου (IUGR), κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη). ΥΛΙΚΑ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Εξετάστηκαν 56 δείγματα πλακουντιακού ιστού από: α) 16 φυσιολογικούς πλακούντες τελειόμηνης κύησης, β) 11 πλακούντες δευτέρου τριμήνου μετά από πρόωρη ρήξη υμένων (ηλικία κύησης 15-26 εβδομάδων), γ) 10 πλακούντες δευτέρου τριμήνου μετά από διακοπή κύησης λόγω χρωμοσωμικής ανωμαλίας εμβρύου (ηλικία κύησης 14-26 εβδομάδων), δ) 11 πλακούντες από κυήσεις με ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου (IUGR) και ε) 8 πλακούντες από κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη (Σ.Δ.). Αποκλείστηκαν περιπτώσεις με αξιόλογες αλλοιώσεις χοριοαμνιονίτιδας. Όλα τα δείγματα είναι ηλικίας κύησης δευτέρου τριμήνου και έπειτα, οπότε και τα επίπεδα ρηλαξίνης πλάσματος διατηρούνται σταθερά. Όλα τα δείγματα υπέστησαν επεξεργασία ρουτίνας, πολλαπλές ιστολογικές τομές χρώστηκαν με αιματοξυλίνη/ηωσίνη και με ανοσοϊστοχημική μέθοδο μελετήθηκαν οι υποδοχείς ρηλαξίνης LGR7 και τα κολλαγόνα τύπου Ι και ΙΙΙ. Καταγράφηκε η ανοσοαντίδραση στον LGR7 στους εξής ιστούς: αμνιακό επίθηλιο, κύτταρα φθαρτού , τροφοβλαστικά στοιχεία (αξιολογήθηκε η αντίδραση της κυτταροτροφοβλάστης, συγκυτιοτροφοβλάστης και ενδιάμεσης τροφοβλάστης) ινοβλάστες και αγγεία του στρώματος του φθαρτού. Η όλη αξιολόγηση έγινε με ημιποσοτική μέθοδο: Ανάλογα με την έκταση της ανοσοχρώσης αξιολογήθηκε ως θετική με (+) όταν είχαν θετική ανοσοαντίδραση το 25% των κυττάρων, (++) όταν είχαν θετική ανοσοαντίδραση το 50% των κυττάρων και ως (+++) όταν πάνω από το 50% των κυττάρων είχαν θετική ανοσοαντίδραση. Επίσης αξιολογήθηκε και η ένταση της ανοσοχρώσης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: 1) Οι υποδοχείς ρηλαξίνης LGR7 εκφράζονται έντονα στους εμβρυϊκούς υμένες, με συγκεκριμένη κατανομή στα κύτταρα του φθαρτού, στα κύτταρα του αμνιακού επιθηλίου, στην συγκυτιοτροφοβλάστη, στα αγγεία και τους ινοβλάστες του στρώματος. 2) Στην πρόωρη ρήξη υμένων παρατηρείται μια αυξημένη έκφραση υποδοχέων ρηλαξίνης στους εμβρυϊκούς υμένες, που δείχνει έναν ιδιαίτερο ρόλο αυτής της ορμόνης σε αυτήν την συγκεκριμένη παθολογία κύησης. Αυτή η αύξηση των υποδοχέων παρατηρείται συγκεκριμένα στα κύτταρα του φθαρτού, στα κύτταρα του αμνιακού επιθηλίου αλλά και στην ενδιάμεση τροφοβλάστη, και συνοδεύεται από μείωση του κολλαγόνου τύπου ΙΙΙ. 3) Στην ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης παρατηρείται μια μείωση στην έκφραση των υποδοχέων ρηλαξίνης στους υμένες, και ιδιαίτερα στο άμνιο και στο φθαρτό. 4) Στις κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη παρατηρείται μια αύξηση των υποδοχέων ρηλαξίνης στους εμβρυϊκούς υμένες, και πιο συγκεκριμένα στο άμνιο, στο φθαρτό, στην συγκυτιοτροφοβλάστη, και στην ενδιάμεση τροφοβλαστή. 5) Δεν παρατηρήθηκαν αξιοσημείωτες διαφορές (μη στατιστικά σημαντικές, p>0,05) στην έκφραση των υποδοχέων LGR7 καθώς και στην κατανομή του κολλαγόνου, μεταξύ των περιπτώσεων ώριμου πλακούντα μετά από φυσιολογικό τοκετό και μετά από προγραμματισμένη καισαρική τομή προ έναρξης ωδινών.","abstract_html":"Σκοπός της μελέτης είναι να καταγραφεί η κατανομή και οι μεταβολές των υποδοχέων ρηλαξίνης (LGR7) και του κολλαγόνου των εμβρυϊκών υμένων σε πλακούντες από φυσιολογικές και παθολογικές κυήσεις (πρόωρη ρήξη υμένων, επί χρωμοσωμικών ανωμαλιών εμβρύου, ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου (IUGR), κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη). ΥΛΙΚΑ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Εξετάστηκαν 56 δείγματα πλακουντιακού ιστού από: α) 16 φυσιολογικούς πλακούντες τελειόμηνης κύησης, β) 11 πλακούντες δευτέρου τριμήνου μετά από πρόωρη ρήξη υμένων (ηλικία κύησης 15-26 εβδομάδων), γ) 10 πλακούντες δευτέρου τριμήνου μετά από διακοπή κύησης λόγω χρωμοσωμικής ανωμαλίας εμβρύου (ηλικία κύησης 14-26 εβδομάδων), δ) 11 πλακούντες από κυήσεις με ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου (IUGR) και ε) 8 πλακούντες από κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη (Σ.Δ.). Αποκλείστηκαν περιπτώσεις με αξιόλογες αλλοιώσεις χοριοαμνιονίτιδας. Όλα τα δείγματα είναι ηλικίας κύησης δευτέρου τριμήνου και έπειτα, οπότε και τα επίπεδα ρηλαξίνης πλάσματος διατηρούνται σταθερά. Όλα τα δείγματα υπέστησαν επεξεργασία ρουτίνας, πολλαπλές ιστολογικές τομές χρώστηκαν με αιματοξυλίνη/ηωσίνη και με ανοσοϊστοχημική μέθοδο μελετήθηκαν οι υποδοχείς ρηλαξίνης LGR7 και τα κολλαγόνα τύπου Ι και ΙΙΙ. Καταγράφηκε η ανοσοαντίδραση στον LGR7 στους εξής ιστούς: αμνιακό επίθηλιο, κύτταρα φθαρτού , τροφοβλαστικά στοιχεία (αξιολογήθηκε η αντίδραση της κυτταροτροφοβλάστης, συγκυτιοτροφοβλάστης και ενδιάμεσης τροφοβλάστης) ινοβλάστες και αγγεία του στρώματος του φθαρτού. Η όλη αξιολόγηση έγινε με ημιποσοτική μέθοδο: Ανάλογα με την έκταση της ανοσοχρώσης αξιολογήθηκε ως θετική με (+) όταν είχαν θετική ανοσοαντίδραση το 25% των κυττάρων, (++) όταν είχαν θετική ανοσοαντίδραση το 50% των κυττάρων και ως (+++) όταν πάνω από το 50% των κυττάρων είχαν θετική ανοσοαντίδραση. Επίσης αξιολογήθηκε και η ένταση της ανοσοχρώσης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: 1) Οι υποδοχείς ρηλαξίνης LGR7 εκφράζονται έντονα στους εμβρυϊκούς υμένες, με συγκεκριμένη κατανομή στα κύτταρα του φθαρτού, στα κύτταρα του αμνιακού επιθηλίου, στην συγκυτιοτροφοβλάστη, στα αγγεία και τους ινοβλάστες του στρώματος. 2) Στην πρόωρη ρήξη υμένων παρατηρείται μια αυξημένη έκφραση υποδοχέων ρηλαξίνης στους εμβρυϊκούς υμένες, που δείχνει έναν ιδιαίτερο ρόλο αυτής της ορμόνης σε αυτήν την συγκεκριμένη παθολογία κύησης. Αυτή η αύξηση των υποδοχέων παρατηρείται συγκεκριμένα στα κύτταρα του φθαρτού, στα κύτταρα του αμνιακού επιθηλίου αλλά και στην ενδιάμεση τροφοβλάστη, και συνοδεύεται από μείωση του κολλαγόνου τύπου ΙΙΙ. 3) Στην ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης παρατηρείται μια μείωση στην έκφραση των υποδοχέων ρηλαξίνης στους υμένες, και ιδιαίτερα στο άμνιο και στο φθαρτό. 4) Στις κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη παρατηρείται μια αύξηση των υποδοχέων ρηλαξίνης στους εμβρυϊκούς υμένες, και πιο συγκεκριμένα στο άμνιο, στο φθαρτό, στην συγκυτιοτροφοβλάστη, και στην ενδιάμεση τροφοβλαστή. 5) Δεν παρατηρήθηκαν αξιοσημείωτες διαφορές (μη στατιστικά σημαντικές, p&gt;0,05) στην έκφραση των υποδοχέων LGR7 καθώς και στην κατανομή του κολλαγόνου, μεταξύ των περιπτώσεων ώριμου πλακούντα μετά από φυσιολογικό τοκετό και μετά από προγραμματισμένη καισαρική τομή προ έναρξης ωδινών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρέλλιας Ιωάννης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:22:40Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312183"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312183","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312183","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312183","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312183","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρέλλιας Ιωάννης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312183","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312183"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της μελέτης είναι να καταγραφεί η κατανομή και οι μεταβολές των υποδοχέων ρηλαξίνης (LGR7) και του κολλαγόνου των εμβρυϊκών υμένων σε πλακούντες από φυσιολογικές και παθολογικές κυήσεις (πρόωρη ρήξη υμένων, επί χρωμοσωμικών ανωμαλιών εμβρύου, ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου (IUGR), κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη). ΥΛΙΚΑ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Εξετάστηκαν 56 δείγματα πλακουντιακού ιστού από: α) 16 φυσιολογικούς πλακούντες τελειόμηνης κύησης, β) 11 πλακούντες δευτέρου τριμήνου μετά από πρόωρη ρήξη υμένων (ηλικία κύησης 15-26 εβδομάδων), γ) 10 πλακούντες δευτέρου τριμήνου μετά από διακοπή κύησης λόγω χρωμοσωμικής ανωμαλίας εμβρύου (ηλικία κύησης 14-26 εβδομάδων), δ) 11 πλακούντες από κυήσεις με ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου (IUGR) και ε) 8 πλακούντες από κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη (Σ.Δ.). Αποκλείστηκαν περιπτώσεις με αξιόλογες αλλοιώσεις χοριοαμνιονίτιδας. Όλα τα δείγματα είναι ηλικίας κύησης δευτέρου τριμήνου και έπειτα, οπότε και τα επίπεδα ρηλαξίνης πλάσματος διατηρούνται σταθερά. Όλα τα δείγματα υπέστησαν επεξεργασία ρουτίνας, πολλαπλές ιστολογικές τομές χρώστηκαν με αιματοξυλίνη/ηωσίνη και με ανοσοϊστοχημική μέθοδο μελετήθηκαν οι υποδοχείς ρηλαξίνης LGR7 και τα κολλαγόνα τύπου Ι και ΙΙΙ. Καταγράφηκε η ανοσοαντίδραση στον LGR7 στους εξής ιστούς: αμνιακό επίθηλιο, κύτταρα φθαρτού , τροφοβλαστικά στοιχεία (αξιολογήθηκε η αντίδραση της κυτταροτροφοβλάστης, συγκυτιοτροφοβλάστης και ενδιάμεσης τροφοβλάστης) ινοβλάστες και αγγεία του στρώματος του φθαρτού. Η όλη αξιολόγηση έγινε με ημιποσοτική μέθοδο: Ανάλογα με την έκταση της ανοσοχρώσης αξιολογήθηκε ως θετική με (+) όταν είχαν θετική ανοσοαντίδραση το 25% των κυττάρων, (++) όταν είχαν θετική ανοσοαντίδραση το 50% των κυττάρων και ως (+++) όταν πάνω από το 50% των κυττάρων είχαν θετική ανοσοαντίδραση. Επίσης αξιολογήθηκε και η ένταση της ανοσοχρώσης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: 1) Οι υποδοχείς ρηλαξίνης LGR7 εκφράζονται έντονα στους εμβρυϊκούς υμένες, με συγκεκριμένη κατανομή στα κύτταρα του φθαρτού, στα κύτταρα του αμνιακού επιθηλίου, στην συγκυτιοτροφοβλάστη, στα αγγεία και τους ινοβλάστες του στρώματος. 2) Στην πρόωρη ρήξη υμένων παρατηρείται μια αυξημένη έκφραση υποδοχέων ρηλαξίνης στους εμβρυϊκούς υμένες, που δείχνει έναν ιδιαίτερο ρόλο αυτής της ορμόνης σε αυτήν την συγκεκριμένη παθολογία κύησης. Αυτή η αύξηση των υποδοχέων παρατηρείται συγκεκριμένα στα κύτταρα του φθαρτού, στα κύτταρα του αμνιακού επιθηλίου αλλά και στην ενδιάμεση τροφοβλάστη, και συνοδεύεται από μείωση του κολλαγόνου τύπου ΙΙΙ. 3) Στην ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης παρατηρείται μια μείωση στην έκφραση των υποδοχέων ρηλαξίνης στους υμένες, και ιδιαίτερα στο άμνιο και στο φθαρτό. 4) Στις κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη παρατηρείται μια αύξηση των υποδοχέων ρηλαξίνης στους εμβρυϊκούς υμένες, και πιο συγκεκριμένα στο άμνιο, στο φθαρτό, στην συγκυτιοτροφοβλάστη, και στην ενδιάμεση τροφοβλαστή. 5) Δεν παρατηρήθηκαν αξιοσημείωτες διαφορές (μη στατιστικά σημαντικές, p>0,05) στην έκφραση των υποδοχέων LGR7 καθώς και στην κατανομή του κολλαγόνου, μεταξύ των περιπτώσεων ώριμου πλακούντα μετά από φυσιολογικό τοκετό και μετά από προγραμματισμένη καισαρική τομή προ έναρξης ωδινών.","The purpose of this study is to record the distribution and changes of relaxin receptor (LGR7) and collagen of fetal membranes in placentas from normal and abnormal pregnancies (preterm premature rupture of membranes, fetal chromosomal abnormalities, intrauterine growth retardation of the fetus (IUGR), pregnancies complicated with diabetes mellitus). MATERIALS-METHODS: 56 samples of placental tissue were examined: a) 16 normal placentas at term pregnancy, b) 11 second-trimester placentas after preterm premature rupture of membranes (gestational age 15-26 weeks), c) 10 second-trimester placentas after termination of pregnancy due to chromosomal abnormality of the fetus (gestational age 14-26 weeks), d) 11 placentas from pregnancies with intrauterine growth retardation of the fetus (IUGR) and e) 8 placentas from pregnancies complicated with diabetes mellitus (DM). Cases with remarkable alterations of chorioamnionitis were excluded. All samples are between second trimester of pregnancy and after, when levels of plasma relaxin are constant. All specimens were examined by routine method, multiple histological sections were stained with hematoxylin / eosin and immunohistochemical method was used for the study of the relaxin receptors LGR7 and collagen type I and III. The immunoreactivity for LGR7 was recorded in the following tissues: amniotic epithelium cells, decidual cells, trophoblastic elements (cytotrophoblast, syncytiotrophoblast and intermediate trophoblast) fibroblasts and blood vessels of the decidual matrix. The entire evaluation was based on semiquantitative method: Depending on the extent of immunostaining, the samples were evaluated with positive (+) when they had positive immunoreactivity in 25% of the cells, (+ +) when they had positive immunoreactivity in 50% of the cells and as (+ + + ) when over 50% of the cells had positive immunoreactivity. We also evaluated the intensity of immunostaining. CONCLUSIONS: 1) LGR7 relaxin receptors expressed strongly in fetal membranes, with a particular distribution in the decidual cells, the amniotic epithelial cells, the syncytiotrophoblast, the blood vessels and fibroblasts of the matrix. 2) In the cases of preterm premature rupture of membranes, there was increased relaxin receptor expression in fetal membranes, indicating a specific role of this hormone in this particular pathology of pregnancy. This increase was observed particularly on the decidual cells, the amniotic epithelial cells and the intermediate trophoblast, and accompanied by a decrease in collagen type III. 3) In the cases of intrauterine growth retardation observed a decrease in the expression of relaxin receptors in membranes, particularly in amnion and decidua. 4) In pregnancies complicated with diabetes mellitus there was increased relaxin receptor expression in fetal membranes, particularly in the amnion, the decidua, the syncytiotrophoblast, and the intermediate trophoblast. 5) There were no significant differences (not statistically significant, p> 0,05) in the expression of LGR7 receptors and the distribution of collagen between cases of mature placentas before and after labor."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κατανομή και μεταβολές των υποδοχέων ρηλαξίνης (LGR7) και του κολλαγόνου του φθαρτού σε πλακούντες από φυσιολογικές και παθολογικές κυήσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρέλλιας Ιωάννης"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Σκοπός της μελέτης είναι να καταγραφεί η κατανομή και οι μεταβολές των υποδοχέων ρηλαξίνης (LGR7) και του κολλαγόνου των εμβρυϊκών υμένων σε πλακούντες από φυσιολογικές και παθολογικές κυήσεις (πρόωρη ρήξη υμένων, επί χρωμοσωμικών ανωμαλιών εμβρύου, ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου (IUGR), κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη). ΥΛΙΚΑ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Εξετάστηκαν 56 δείγματα πλακουντιακού ιστού από: α) 16 φυσιολογικούς πλακούντες τελειόμηνης κύησης, β) 11 πλακούντες δευτέρου τριμήνου μετά από πρόωρη ρήξη υμένων (ηλικία κύησης 15-26 εβδομάδων), γ) 10 πλακούντες δευτέρου τριμήνου μετά από διακοπή κύησης λόγω χρωμοσωμικής ανωμαλίας εμβρύου (ηλικία κύησης 14-26 εβδομάδων), δ) 11 πλακούντες από κυήσεις με ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου (IUGR) και ε) 8 πλακούντες από κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη (Σ.Δ.). Αποκλείστηκαν περιπτώσεις με αξιόλογες αλλοιώσεις χοριοαμνιονίτιδας. Όλα τα δείγματα είναι ηλικίας κύησης δευτέρου τριμήνου και έπειτα, οπότε και τα επίπεδα ρηλαξίνης πλάσματος διατηρούνται σταθερά. Όλα τα δείγματα υπέστησαν επεξεργασία ρουτίνας, πολλαπλές ιστολογικές τομές χρώστηκαν με αιματοξυλίνη/ηωσίνη και με ανοσοϊστοχημική μέθοδο μελετήθηκαν οι υποδοχείς ρηλαξίνης LGR7 και τα κολλαγόνα τύπου Ι και ΙΙΙ. Καταγράφηκε η ανοσοαντίδραση στον LGR7 στους εξής ιστούς: αμνιακό επίθηλιο, κύτταρα φθαρτού , τροφοβλαστικά στοιχεία (αξιολογήθηκε η αντίδραση της κυτταροτροφοβλάστης, συγκυτιοτροφοβλάστης και ενδιάμεσης τροφοβλάστης) ινοβλάστες και αγγεία του στρώματος του φθαρτού. Η όλη αξιολόγηση έγινε με ημιποσοτική μέθοδο: Ανάλογα με την έκταση της ανοσοχρώσης αξιολογήθηκε ως θετική με (+) όταν είχαν θετική ανοσοαντίδραση το 25% των κυττάρων, (++) όταν είχαν θετική ανοσοαντίδραση το 50% των κυττάρων και ως (+++) όταν πάνω από το 50% των κυττάρων είχαν θετική ανοσοαντίδραση. Επίσης αξιολογήθηκε και η ένταση της ανοσοχρώσης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: 1) Οι υποδοχείς ρηλαξίνης LGR7 εκφράζονται έντονα στους εμβρυϊκούς υμένες, με συγκεκριμένη κατανομή στα κύτταρα του φθαρτού, στα κύτταρα του αμνιακού επιθηλίου, στην συγκυτιοτροφοβλάστη, στα αγγεία και τους ινοβλάστες του στρώματος. 2) Στην πρόωρη ρήξη υμένων παρατηρείται μια αυξημένη έκφραση υποδοχέων ρηλαξίνης στους εμβρυϊκούς υμένες, που δείχνει έναν ιδιαίτερο ρόλο αυτής της ορμόνης σε αυτήν την συγκεκριμένη παθολογία κύησης. Αυτή η αύξηση των υποδοχέων παρατηρείται συγκεκριμένα στα κύτταρα του φθαρτού, στα κύτταρα του αμνιακού επιθηλίου αλλά και στην ενδιάμεση τροφοβλάστη, και συνοδεύεται από μείωση του κολλαγόνου τύπου ΙΙΙ. 3) Στην ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης παρατηρείται μια μείωση στην έκφραση των υποδοχέων ρηλαξίνης στους υμένες, και ιδιαίτερα στο άμνιο και στο φθαρτό. 4) Στις κυήσεις που επιπλέκονται με σακχαρώδη διαβήτη παρατηρείται μια αύξηση των υποδοχέων ρηλαξίνης στους εμβρυϊκούς υμένες, και πιο συγκεκριμένα στο άμνιο, στο φθαρτό, στην συγκυτιοτροφοβλάστη, και στην ενδιάμεση τροφοβλαστή. 5) Δεν παρατηρήθηκαν αξιοσημείωτες διαφορές (μη στατιστικά σημαντικές, p>0,05) στην έκφραση των υποδοχέων LGR7 καθώς και στην κατανομή του κολλαγόνου, μεταξύ των περιπτώσεων ώριμου πλακούντα μετά από φυσιολογικό τοκετό και μετά από προγραμματισμένη καισαρική τομή προ έναρξης ωδινών.","The purpose of this study is to record the distribution and changes of relaxin receptor (LGR7) and collagen of fetal membranes in placentas from normal and abnormal pregnancies (preterm premature rupture of membranes, fetal chromosomal abnormalities, intrauterine growth retardation of the fetus (IUGR), pregnancies complicated with diabetes mellitus). MATERIALS-METHODS: 56 samples of placental tissue were examined: a) 16 normal placentas at term pregnancy, b) 11 second-trimester placentas after preterm premature rupture of membranes (gestational age 15-26 weeks), c) 10 second-trimester placentas after termination of pregnancy due to chromosomal abnormality of the fetus (gestational age 14-26 weeks), d) 11 placentas from pregnancies with intrauterine growth retardation of the fetus (IUGR) and e) 8 placentas from pregnancies complicated with diabetes mellitus (DM). Cases with remarkable alterations of chorioamnionitis were excluded. All samples are between second trimester of pregnancy and after, when levels of plasma relaxin are constant. All specimens were examined by routine method, multiple histological sections were stained with hematoxylin / eosin and immunohistochemical method was used for the study of the relaxin receptors LGR7 and collagen type I and III. The immunoreactivity for LGR7 was recorded in the following tissues: amniotic epithelium cells, decidual cells, trophoblastic elements (cytotrophoblast, syncytiotrophoblast and intermediate trophoblast) fibroblasts and blood vessels of the decidual matrix. The entire evaluation was based on semiquantitative method: Depending on the extent of immunostaining, the samples were evaluated with positive (+) when they had positive immunoreactivity in 25% of the cells, (+ +) when they had positive immunoreactivity in 50% of the cells and as (+ + + ) when over 50% of the cells had positive immunoreactivity. We also evaluated the intensity of immunostaining. CONCLUSIONS: 1) LGR7 relaxin receptors expressed strongly in fetal membranes, with a particular distribution in the decidual cells, the amniotic epithelial cells, the syncytiotrophoblast, the blood vessels and fibroblasts of the matrix. 2) In the cases of preterm premature rupture of membranes, there was increased relaxin receptor expression in fetal membranes, indicating a specific role of this hormone in this particular pathology of pregnancy. This increase was observed particularly on the decidual cells, the amniotic epithelial cells and the intermediate trophoblast, and accompanied by a decrease in collagen type III. 3) In the cases of intrauterine growth retardation observed a decrease in the expression of relaxin receptors in membranes, particularly in amnion and decidua. 4) In pregnancies complicated with diabetes mellitus there was increased relaxin receptor expression in fetal membranes, particularly in the amnion, the decidua, the syncytiotrophoblast, and the intermediate trophoblast. 5) There were no significant differences (not statistically significant, p> 0,05) in the expression of LGR7 receptors and the distribution of collagen between cases of mature placentas before and after labor."],"dc:identifier":["uoadl:1312183","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312183"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Κατανομή και μεταβολές των υποδοχέων ρηλαξίνης (LGR7) και του κολλαγόνου του φθαρτού σε πλακούντες από φυσιολογικές και παθολογικές κυήσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:40Z"}