{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312255"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312255","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλινικές εφαρμογές των εκλεκτικών τροποποιητών των υποδοχέων οιστρογόνων (SERMs) στη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης","abstract":"Η οστεοπόρωση ορίζεται ως σκελετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική αντοχή και προδιαθέτει τον ασθενή σε αυξημένο καταγματικό κίνδυνο. Η ένδεια οιστρογόνων στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του ρυθμού οστικής ανακατασκευής και κατά συνέπεια την απώλεια οστικής μάζας. Έτσι, οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο να νοσήσουν και να υποστούν οστεοπορωτικό κάταγμα. Για τη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης χρησιμοποιούνται ποικίλα φαρμακευτικά σκευάσματα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι εκλεκτικοί τροποποιητές των υποδοχέων οιστρογόνων (SERMs) με κύριους εκπροσώπους την ταμοξιφαίνη, τη ραλοξιφαίνη και τη βαζεδοξιφαίνη. Οι εκλεκτικοί τροποποιητές των υποδοχέων οιστρογόνων, είναι φαρμακευτικοί παράγοντες που συνδέονται στους υποδοχείς οιστρογόνων και ασκούν, ανάλογα με τον ιστό στον οποίο εκφράζονται, δράση είτε αγωνιστή είτε ανταγωνιστή. Η ταμοξιφαίνη χρησιμοποιείται στη θεραπευτική αντιμετώπιση του ορμονοευαίσθητου καρκίνου του μαστού. Οφέλη, παράλληλα, προκύπτουν από τη χρήση της στον οστίτη ιστό και στο καρδιαγγειακό σύστημα. Εν τούτοις, η χορήγησή της σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με καρκίνο του μαστού θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό, δεδομένου του κινδύνου πρόκλησης υπερπλασίας και καρκίνου του ενδομητρίου. Η ραλοξιφαίνη ήταν ο πρώτος φαρμακευτικός παράγοντας που χρησιμοποιήθηκε στην πρόληψη και θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης. Η χορήγηση ραλοξιφαίνης προκάλεσε μείωση των βιοχημικών δεικτών οστικού μεταβολισμού και αύξηση στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Σε ότι αφορά τον καταγματικό κίνδυνο, διαπιστώθηκε μείωση του κινδύνου νέου σπονδυλικού κατάγματος στον γενικό πληθυσμό και αντίστοιχα μείωση του κινδύνου μη σπονδυλικού κατάγματος μεταξύ των γυναικών που είχαν υποστεί ήδη σπονδυλικό κάταγμα. Πρόσφατα, εγκρίθηκε η χρήση της βαζεδοξιφαίνης στη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης. Στις μελέτες φάσης ΙΙ, η βαζεδοξιφαίνη επέφερε μείωση των δεικτών οστικής ανακατασκευής και αύξηση στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας και του ολικού ισχίου. Στις μελέτες φάσεις ΙΙΙ, διαπιστώθηκε μείωση του συνολικού κινδύνου για νέο σπονδυλικό κάταγμα, ενώ για μη σπονδυλικό κάταγμα ο κίνδυνος ήταν μειωμένος μεταξύ των γυναικών που εμφάνιζαν αυξημένες πιθανότητες κατάγματος. Στο πεδίο της έρευνας έχουν ενταχθεί πρόσφατα κι άλλες χημικές ουσίες, με δράση εκλεκτικού τροποποιητή των υποδοχέων οιστρογόνων, ώστε στο άμεσο μέλλον να αναμένεται η κυκλοφορία νέων φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων για τη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης.","abstract_html":"Η οστεοπόρωση ορίζεται ως σκελετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική αντοχή και προδιαθέτει τον ασθενή σε αυξημένο καταγματικό κίνδυνο. Η ένδεια οιστρογόνων στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του ρυθμού οστικής ανακατασκευής και κατά συνέπεια την απώλεια οστικής μάζας. Έτσι, οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο να νοσήσουν και να υποστούν οστεοπορωτικό κάταγμα. Για τη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης χρησιμοποιούνται ποικίλα φαρμακευτικά σκευάσματα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι εκλεκτικοί τροποποιητές των υποδοχέων οιστρογόνων (SERMs) με κύριους εκπροσώπους την ταμοξιφαίνη, τη ραλοξιφαίνη και τη βαζεδοξιφαίνη. Οι εκλεκτικοί τροποποιητές των υποδοχέων οιστρογόνων, είναι φαρμακευτικοί παράγοντες που συνδέονται στους υποδοχείς οιστρογόνων και ασκούν, ανάλογα με τον ιστό στον οποίο εκφράζονται, δράση είτε αγωνιστή είτε ανταγωνιστή. Η ταμοξιφαίνη χρησιμοποιείται στη θεραπευτική αντιμετώπιση του ορμονοευαίσθητου καρκίνου του μαστού. Οφέλη, παράλληλα, προκύπτουν από τη χρήση της στον οστίτη ιστό και στο καρδιαγγειακό σύστημα. Εν τούτοις, η χορήγησή της σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με καρκίνο του μαστού θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό, δεδομένου του κινδύνου πρόκλησης υπερπλασίας και καρκίνου του ενδομητρίου. Η ραλοξιφαίνη ήταν ο πρώτος φαρμακευτικός παράγοντας που χρησιμοποιήθηκε στην πρόληψη και θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης. Η χορήγηση ραλοξιφαίνης προκάλεσε μείωση των βιοχημικών δεικτών οστικού μεταβολισμού και αύξηση στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Σε ότι αφορά τον καταγματικό κίνδυνο, διαπιστώθηκε μείωση του κινδύνου νέου σπονδυλικού κατάγματος στον γενικό πληθυσμό και αντίστοιχα μείωση του κινδύνου μη σπονδυλικού κατάγματος μεταξύ των γυναικών που είχαν υποστεί ήδη σπονδυλικό κάταγμα. Πρόσφατα, εγκρίθηκε η χρήση της βαζεδοξιφαίνης στη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης. Στις μελέτες φάσης ΙΙ, η βαζεδοξιφαίνη επέφερε μείωση των δεικτών οστικής ανακατασκευής και αύξηση στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας και του ολικού ισχίου. Στις μελέτες φάσεις ΙΙΙ, διαπιστώθηκε μείωση του συνολικού κινδύνου για νέο σπονδυλικό κάταγμα, ενώ για μη σπονδυλικό κάταγμα ο κίνδυνος ήταν μειωμένος μεταξύ των γυναικών που εμφάνιζαν αυξημένες πιθανότητες κατάγματος. Στο πεδίο της έρευνας έχουν ενταχθεί πρόσφατα κι άλλες χημικές ουσίες, με δράση εκλεκτικού τροποποιητή των υποδοχέων οιστρογόνων, ώστε στο άμεσο μέλλον να αναμένεται η κυκλοφορία νέων φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων για τη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Λύγδας Παναγιώτης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:40Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312255"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312255","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312255","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312255","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312255","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λύγδας Παναγιώτης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312255","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312255"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η οστεοπόρωση ορίζεται ως σκελετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική αντοχή και προδιαθέτει τον ασθενή σε αυξημένο καταγματικό κίνδυνο. Η ένδεια οιστρογόνων στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του ρυθμού οστικής ανακατασκευής και κατά συνέπεια την απώλεια οστικής μάζας. Έτσι, οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο να νοσήσουν και να υποστούν οστεοπορωτικό κάταγμα. Για τη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης χρησιμοποιούνται ποικίλα φαρμακευτικά σκευάσματα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι εκλεκτικοί τροποποιητές των υποδοχέων οιστρογόνων (SERMs) με κύριους εκπροσώπους την ταμοξιφαίνη, τη ραλοξιφαίνη και τη βαζεδοξιφαίνη. Οι εκλεκτικοί τροποποιητές των υποδοχέων οιστρογόνων, είναι φαρμακευτικοί παράγοντες που συνδέονται στους υποδοχείς οιστρογόνων και ασκούν, ανάλογα με τον ιστό στον οποίο εκφράζονται, δράση είτε αγωνιστή είτε ανταγωνιστή. Η ταμοξιφαίνη χρησιμοποιείται στη θεραπευτική αντιμετώπιση του ορμονοευαίσθητου καρκίνου του μαστού. Οφέλη, παράλληλα, προκύπτουν από τη χρήση της στον οστίτη ιστό και στο καρδιαγγειακό σύστημα. Εν τούτοις, η χορήγησή της σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με καρκίνο του μαστού θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό, δεδομένου του κινδύνου πρόκλησης υπερπλασίας και καρκίνου του ενδομητρίου. Η ραλοξιφαίνη ήταν ο πρώτος φαρμακευτικός παράγοντας που χρησιμοποιήθηκε στην πρόληψη και θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης. Η χορήγηση ραλοξιφαίνης προκάλεσε μείωση των βιοχημικών δεικτών οστικού μεταβολισμού και αύξηση στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Σε ότι αφορά τον καταγματικό κίνδυνο, διαπιστώθηκε μείωση του κινδύνου νέου σπονδυλικού κατάγματος στον γενικό πληθυσμό και αντίστοιχα μείωση του κινδύνου μη σπονδυλικού κατάγματος μεταξύ των γυναικών που είχαν υποστεί ήδη σπονδυλικό κάταγμα. Πρόσφατα, εγκρίθηκε η χρήση της βαζεδοξιφαίνης στη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης. Στις μελέτες φάσης ΙΙ, η βαζεδοξιφαίνη επέφερε μείωση των δεικτών οστικής ανακατασκευής και αύξηση στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας και του ολικού ισχίου. Στις μελέτες φάσεις ΙΙΙ, διαπιστώθηκε μείωση του συνολικού κινδύνου για νέο σπονδυλικό κάταγμα, ενώ για μη σπονδυλικό κάταγμα ο κίνδυνος ήταν μειωμένος μεταξύ των γυναικών που εμφάνιζαν αυξημένες πιθανότητες κατάγματος. Στο πεδίο της έρευνας έχουν ενταχθεί πρόσφατα κι άλλες χημικές ουσίες, με δράση εκλεκτικού τροποποιητή των υποδοχέων οιστρογόνων, ώστε στο άμεσο μέλλον να αναμένεται η κυκλοφορία νέων φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων για τη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλινικές εφαρμογές των εκλεκτικών τροποποιητών των υποδοχέων οιστρογόνων (SERMs) στη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λύγδας Παναγιώτης"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η οστεοπόρωση ορίζεται ως σκελετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική αντοχή και προδιαθέτει τον ασθενή σε αυξημένο καταγματικό κίνδυνο. Η ένδεια οιστρογόνων στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του ρυθμού οστικής ανακατασκευής και κατά συνέπεια την απώλεια οστικής μάζας. Έτσι, οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο να νοσήσουν και να υποστούν οστεοπορωτικό κάταγμα. Για τη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης χρησιμοποιούνται ποικίλα φαρμακευτικά σκευάσματα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι εκλεκτικοί τροποποιητές των υποδοχέων οιστρογόνων (SERMs) με κύριους εκπροσώπους την ταμοξιφαίνη, τη ραλοξιφαίνη και τη βαζεδοξιφαίνη. Οι εκλεκτικοί τροποποιητές των υποδοχέων οιστρογόνων, είναι φαρμακευτικοί παράγοντες που συνδέονται στους υποδοχείς οιστρογόνων και ασκούν, ανάλογα με τον ιστό στον οποίο εκφράζονται, δράση είτε αγωνιστή είτε ανταγωνιστή. Η ταμοξιφαίνη χρησιμοποιείται στη θεραπευτική αντιμετώπιση του ορμονοευαίσθητου καρκίνου του μαστού. Οφέλη, παράλληλα, προκύπτουν από τη χρήση της στον οστίτη ιστό και στο καρδιαγγειακό σύστημα. Εν τούτοις, η χορήγησή της σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με καρκίνο του μαστού θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό, δεδομένου του κινδύνου πρόκλησης υπερπλασίας και καρκίνου του ενδομητρίου. Η ραλοξιφαίνη ήταν ο πρώτος φαρμακευτικός παράγοντας που χρησιμοποιήθηκε στην πρόληψη και θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης. Η χορήγηση ραλοξιφαίνης προκάλεσε μείωση των βιοχημικών δεικτών οστικού μεταβολισμού και αύξηση στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Σε ότι αφορά τον καταγματικό κίνδυνο, διαπιστώθηκε μείωση του κινδύνου νέου σπονδυλικού κατάγματος στον γενικό πληθυσμό και αντίστοιχα μείωση του κινδύνου μη σπονδυλικού κατάγματος μεταξύ των γυναικών που είχαν υποστεί ήδη σπονδυλικό κάταγμα. Πρόσφατα, εγκρίθηκε η χρήση της βαζεδοξιφαίνης στη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης. Στις μελέτες φάσης ΙΙ, η βαζεδοξιφαίνη επέφερε μείωση των δεικτών οστικής ανακατασκευής και αύξηση στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας και του ολικού ισχίου. Στις μελέτες φάσεις ΙΙΙ, διαπιστώθηκε μείωση του συνολικού κινδύνου για νέο σπονδυλικό κάταγμα, ενώ για μη σπονδυλικό κάταγμα ο κίνδυνος ήταν μειωμένος μεταξύ των γυναικών που εμφάνιζαν αυξημένες πιθανότητες κατάγματος. Στο πεδίο της έρευνας έχουν ενταχθεί πρόσφατα κι άλλες χημικές ουσίες, με δράση εκλεκτικού τροποποιητή των υποδοχέων οιστρογόνων, ώστε στο άμεσο μέλλον να αναμένεται η κυκλοφορία νέων φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων για τη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης."],"dc:identifier":["uoadl:1312255","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312255"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Κλινικές εφαρμογές των εκλεκτικών τροποποιητών των υποδοχέων οιστρογόνων (SERMs) στη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:40Z"}