{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312341"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312341","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Λειτουργική μελέτη νέων λεντιϊκών φορέων shRNAs έναντι των ρυθμιστών της γ-σφαιρίνης BCL11A και KLF1 για τη γονιδιακή θεραπεία της β-θαλασσαιμίας","abstract":"O όρος θαλασσαιμία προκύπτει από τις ελληνικές λέξεις «θάλασσα» και «αίμα» και αποτελεί όρο που περιγράφει την άλλοτε «μεσογειακή αναιμία». Η θαλασσαιμία αφορά διαταραχές που σχετίζονται με ελαττωματική σύνθεση των α- ή β- αλυσίδων της αιμοσφαιρίνης ΗbA (Hemoglobin A) (α2β2). Οι β-θαλασσαιμίες οφείλονται σε περισσότερες από 200 μεταλλάξεις και έχουν ως αποτέλεσμα τη μειωμένη ή τη μηδενική σύνθεση των β-αλύσων των αιμοσφαιρινών. Μια νέα προοπτική στην θεραπεία της β-θαλασσαιμίας αποτελεί η γονιδιακή θεραπεία η οποία αξιοποιεί τα εργαλεία των λεντιϊκών φορέων για τη μεταφορά και την ένθεση του διαγονιδίου (β- σφαιρίνη ή γ-σφαιρίνη) στο γονιδίωμα του κυττάρου στόχου, που στην περίπτωση της β-θαλασσαιμίας είναι τα αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα. Οι μεταγραφικοί παράγοντες, BCL11A (B-cell lymphoma/leukemia 11A) και KLF1 (Krueppel-like factor 1) ελέγχουν την έκφραση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης HbF με 2 τρόπους: 1) Άμεσα: Ο KLF1 αυξάνει την έκφραση της β-σφαιρίνης 2) Έμμεσα: Ο KLF1 αυξάνει την έκφραση του BCL11A, o oποίος με τη σειρά του καταστέλλει την έκφραση της γ- σφαιρίνης. Η καταστολή των παραπάνω παραγόντων με shRNAs αυξάνει την έκφραση της γ-σφαιρίνης, προσδίδοντας δυνητικό θεραπευτικό αποτέλεσμα στη β-θαλασσαιμία. Σκοπός: Η βελτιστοποίηση της ερυθροειδικής διαφοροποίησης των CD34+ κυττάρων ex vivo και η αξιολόγηση λεντιϊκών φορέων που φέρουν τα στοιχεία shBCL11A και shKLF1 in vitro. Συμπεράσματα: Οι φορείς για τον shBCL11A και τον shKLF1 είχαν μέσο τίτλο 1.36X107 TU/ml και 1.42X107 TU/ml αντίστοιχα και η αποδοτικότητα τους εξετάστηκε σε CD34+ κύτταρα ομφαλίου αίματος που είχαν μεταχθεί με τους παραπάνω φορείς με πολλαπλότητα μόλυνσης MOI 20. Τα CD34+ κύτταρα οδηγήθηκαν προς τον ερυθροειδικό φαινότυπο χρησιμοποιώντας το κατάλληλο πρωτόκολλο και η έκφραση της HbF καθορίστηκε με κυτταρομετρία ροής (FACS) και για τους 2 φορείς. Στις υγρές καλλιέργειες καθώς και σε κλωνικό επίπεδο παρατηρήθηκε τάση για αύξηση της HbF η οποία επάγεται από τους λεντιϊκούς φορείς shBCL11A και shKLF1. Οι φορείς shBCL11A και shKLF1 παρουσίασαν παρόμοιο μέσο ποσοστό μεταγωγής με τον πρώτο να εμφανίζει 46.6% και τον δεύτερο 45%, ενώ ο μέσος αριθμός αντιγράφων φορέα/κύτταρο για τους φορείς shBCL11A και shKLF1 ήταν 1.12 και 1.05 αντίστοιχα.","abstract_html":"O όρος θαλασσαιμία προκύπτει από τις ελληνικές λέξεις «θάλασσα» και «αίμα» και αποτελεί όρο που περιγράφει την άλλοτε «μεσογειακή αναιμία». Η θαλασσαιμία αφορά διαταραχές που σχετίζονται με ελαττωματική σύνθεση των α- ή β- αλυσίδων της αιμοσφαιρίνης ΗbA (Hemoglobin A) (α2β2). Οι β-θαλασσαιμίες οφείλονται σε περισσότερες από 200 μεταλλάξεις και έχουν ως αποτέλεσμα τη μειωμένη ή τη μηδενική σύνθεση των β-αλύσων των αιμοσφαιρινών. Μια νέα προοπτική στην θεραπεία της β-θαλασσαιμίας αποτελεί η γονιδιακή θεραπεία η οποία αξιοποιεί τα εργαλεία των λεντιϊκών φορέων για τη μεταφορά και την ένθεση του διαγονιδίου (β- σφαιρίνη ή γ-σφαιρίνη) στο γονιδίωμα του κυττάρου στόχου, που στην περίπτωση της β-θαλασσαιμίας είναι τα αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα. Οι μεταγραφικοί παράγοντες, BCL11A (B-cell lymphoma/leukemia 11A) και KLF1 (Krueppel-like factor 1) ελέγχουν την έκφραση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης HbF με 2 τρόπους: 1) Άμεσα: Ο KLF1 αυξάνει την έκφραση της β-σφαιρίνης 2) Έμμεσα: Ο KLF1 αυξάνει την έκφραση του BCL11A, o oποίος με τη σειρά του καταστέλλει την έκφραση της γ- σφαιρίνης. Η καταστολή των παραπάνω παραγόντων με shRNAs αυξάνει την έκφραση της γ-σφαιρίνης, προσδίδοντας δυνητικό θεραπευτικό αποτέλεσμα στη β-θαλασσαιμία. Σκοπός: Η βελτιστοποίηση της ερυθροειδικής διαφοροποίησης των CD34+ κυττάρων ex vivo και η αξιολόγηση λεντιϊκών φορέων που φέρουν τα στοιχεία shBCL11A και shKLF1 in vitro. Συμπεράσματα: Οι φορείς για τον shBCL11A και τον shKLF1 είχαν μέσο τίτλο 1.36X107 TU/ml και 1.42X107 TU/ml αντίστοιχα και η αποδοτικότητα τους εξετάστηκε σε CD34+ κύτταρα ομφαλίου αίματος που είχαν μεταχθεί με τους παραπάνω φορείς με πολλαπλότητα μόλυνσης MOI 20. Τα CD34+ κύτταρα οδηγήθηκαν προς τον ερυθροειδικό φαινότυπο χρησιμοποιώντας το κατάλληλο πρωτόκολλο και η έκφραση της HbF καθορίστηκε με κυτταρομετρία ροής (FACS) και για τους 2 φορείς. Στις υγρές καλλιέργειες καθώς και σε κλωνικό επίπεδο παρατηρήθηκε τάση για αύξηση της HbF η οποία επάγεται από τους λεντιϊκούς φορείς shBCL11A και shKLF1. Οι φορείς shBCL11A και shKLF1 παρουσίασαν παρόμοιο μέσο ποσοστό μεταγωγής με τον πρώτο να εμφανίζει 46.6% και τον δεύτερο 45%, ενώ ο μέσος αριθμός αντιγράφων φορέα/κύτταρο για τους φορείς shBCL11A και shKLF1 ήταν 1.12 και 1.05 αντίστοιχα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοντοστάθη Γεωργία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:43Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312341"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312341","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312341","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312341","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312341","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοντοστάθη Γεωργία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312341","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312341"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["O όρος θαλασσαιμία προκύπτει από τις ελληνικές λέξεις «θάλασσα» και «αίμα» και αποτελεί όρο που περιγράφει την άλλοτε «μεσογειακή αναιμία». Η θαλασσαιμία αφορά διαταραχές που σχετίζονται με ελαττωματική σύνθεση των α- ή β- αλυσίδων της αιμοσφαιρίνης ΗbA (Hemoglobin A) (α2β2). Οι β-θαλασσαιμίες οφείλονται σε περισσότερες από 200 μεταλλάξεις και έχουν ως αποτέλεσμα τη μειωμένη ή τη μηδενική σύνθεση των β-αλύσων των αιμοσφαιρινών. Μια νέα προοπτική στην θεραπεία της β-θαλασσαιμίας αποτελεί η γονιδιακή θεραπεία η οποία αξιοποιεί τα εργαλεία των λεντιϊκών φορέων για τη μεταφορά και την ένθεση του διαγονιδίου (β- σφαιρίνη ή γ-σφαιρίνη) στο γονιδίωμα του κυττάρου στόχου, που στην περίπτωση της β-θαλασσαιμίας είναι τα αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα. Οι μεταγραφικοί παράγοντες, BCL11A (B-cell lymphoma/leukemia 11A) και KLF1 (Krueppel-like factor 1) ελέγχουν την έκφραση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης HbF με 2 τρόπους: 1) Άμεσα: Ο KLF1 αυξάνει την έκφραση της β-σφαιρίνης 2) Έμμεσα: Ο KLF1 αυξάνει την έκφραση του BCL11A, o oποίος με τη σειρά του καταστέλλει την έκφραση της γ- σφαιρίνης. Η καταστολή των παραπάνω παραγόντων με shRNAs αυξάνει την έκφραση της γ-σφαιρίνης, προσδίδοντας δυνητικό θεραπευτικό αποτέλεσμα στη β-θαλασσαιμία. Σκοπός: Η βελτιστοποίηση της ερυθροειδικής διαφοροποίησης των CD34+ κυττάρων ex vivo και η αξιολόγηση λεντιϊκών φορέων που φέρουν τα στοιχεία shBCL11A και shKLF1 in vitro. Συμπεράσματα: Οι φορείς για τον shBCL11A και τον shKLF1 είχαν μέσο τίτλο 1.36X107 TU/ml και 1.42X107 TU/ml αντίστοιχα και η αποδοτικότητα τους εξετάστηκε σε CD34+ κύτταρα ομφαλίου αίματος που είχαν μεταχθεί με τους παραπάνω φορείς με πολλαπλότητα μόλυνσης MOI 20. Τα CD34+ κύτταρα οδηγήθηκαν προς τον ερυθροειδικό φαινότυπο χρησιμοποιώντας το κατάλληλο πρωτόκολλο και η έκφραση της HbF καθορίστηκε με κυτταρομετρία ροής (FACS) και για τους 2 φορείς. Στις υγρές καλλιέργειες καθώς και σε κλωνικό επίπεδο παρατηρήθηκε τάση για αύξηση της HbF η οποία επάγεται από τους λεντιϊκούς φορείς shBCL11A και shKLF1. Οι φορείς shBCL11A και shKLF1 παρουσίασαν παρόμοιο μέσο ποσοστό μεταγωγής με τον πρώτο να εμφανίζει 46.6% και τον δεύτερο 45%, ενώ ο μέσος αριθμός αντιγράφων φορέα/κύτταρο για τους φορείς shBCL11A και shKLF1 ήταν 1.12 και 1.05 αντίστοιχα.","The term thalassemia originates from the greek words «thalassa» (sea) και «haema» (blood) and describes the previously known hemoglobinopathy «Mediterrenean anemia». Thalassemia disorders are related to disfuctinonal composition of α- or β chains of ΗbA (α2β2). Thalassemias are caused by more than 200 mutations and result in reduced or no synthesis of beta globin chain. A novel approach in the treatment of β-thalassemia includes gene therapy that utilizes the ability of lenti-viruses to transport and insert the therapeutic transgene (β-globin or γ-globin) in the genome of the target cell, which in this case is ΗSCs. Transcription factors, BCL11A and KLF1 were shown to regulate the HbF expression. They act in 2 ways in adults 1) directly: KLF1 activates β-globin and 2) indirectly: KLF1 activates BCL11A and BCL11A protein silences γ-globin. The knockdown of the above factors utilizing shRNA technology elevates the expression of γ-globin, providing a potential therapeutic outcome in β-thalassemia. Αim: Τhe improvement of CD34+ erythroid differentiation conditions ex vivo and assessment of lentiviruses carrying shBCL11A and shKLF1 in vitro. Conclusions: Vectors of shBCL11A and shKLF1 exhibited mean titers of 1.36X107 TU/ml and 1.42X107 TU/ml respectively and their efficiency was tested in CD34+ cord blood cells transduced at MOI (multiplicity of infection) 20. Transduced CD34+ cells were induced towards the erythroid phenotype by the appropriate erythroid protocol and expression of HbF was determined by flow cytometry (FACS), for both vectors. In liquid cultures and at a clonal level there was a trend for HbF increace. The transduction was 46.6% for shBCL11A and 45% for shKLF1, while mean vector copy number/cell for shBCL11A and shKLF1 was 1.12 and 1.05 respectively."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Λειτουργική μελέτη νέων λεντιϊκών φορέων shRNAs έναντι των ρυθμιστών της γ-σφαιρίνης BCL11A και KLF1 για τη γονιδιακή θεραπεία της β-θαλασσαιμίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοντοστάθη Γεωργία"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["O όρος θαλασσαιμία προκύπτει από τις ελληνικές λέξεις «θάλασσα» και «αίμα» και αποτελεί όρο που περιγράφει την άλλοτε «μεσογειακή αναιμία». Η θαλασσαιμία αφορά διαταραχές που σχετίζονται με ελαττωματική σύνθεση των α- ή β- αλυσίδων της αιμοσφαιρίνης ΗbA (Hemoglobin A) (α2β2). Οι β-θαλασσαιμίες οφείλονται σε περισσότερες από 200 μεταλλάξεις και έχουν ως αποτέλεσμα τη μειωμένη ή τη μηδενική σύνθεση των β-αλύσων των αιμοσφαιρινών. Μια νέα προοπτική στην θεραπεία της β-θαλασσαιμίας αποτελεί η γονιδιακή θεραπεία η οποία αξιοποιεί τα εργαλεία των λεντιϊκών φορέων για τη μεταφορά και την ένθεση του διαγονιδίου (β- σφαιρίνη ή γ-σφαιρίνη) στο γονιδίωμα του κυττάρου στόχου, που στην περίπτωση της β-θαλασσαιμίας είναι τα αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα. Οι μεταγραφικοί παράγοντες, BCL11A (B-cell lymphoma/leukemia 11A) και KLF1 (Krueppel-like factor 1) ελέγχουν την έκφραση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης HbF με 2 τρόπους: 1) Άμεσα: Ο KLF1 αυξάνει την έκφραση της β-σφαιρίνης 2) Έμμεσα: Ο KLF1 αυξάνει την έκφραση του BCL11A, o oποίος με τη σειρά του καταστέλλει την έκφραση της γ- σφαιρίνης. Η καταστολή των παραπάνω παραγόντων με shRNAs αυξάνει την έκφραση της γ-σφαιρίνης, προσδίδοντας δυνητικό θεραπευτικό αποτέλεσμα στη β-θαλασσαιμία. Σκοπός: Η βελτιστοποίηση της ερυθροειδικής διαφοροποίησης των CD34+ κυττάρων ex vivo και η αξιολόγηση λεντιϊκών φορέων που φέρουν τα στοιχεία shBCL11A και shKLF1 in vitro. Συμπεράσματα: Οι φορείς για τον shBCL11A και τον shKLF1 είχαν μέσο τίτλο 1.36X107 TU/ml και 1.42X107 TU/ml αντίστοιχα και η αποδοτικότητα τους εξετάστηκε σε CD34+ κύτταρα ομφαλίου αίματος που είχαν μεταχθεί με τους παραπάνω φορείς με πολλαπλότητα μόλυνσης MOI 20. Τα CD34+ κύτταρα οδηγήθηκαν προς τον ερυθροειδικό φαινότυπο χρησιμοποιώντας το κατάλληλο πρωτόκολλο και η έκφραση της HbF καθορίστηκε με κυτταρομετρία ροής (FACS) και για τους 2 φορείς. Στις υγρές καλλιέργειες καθώς και σε κλωνικό επίπεδο παρατηρήθηκε τάση για αύξηση της HbF η οποία επάγεται από τους λεντιϊκούς φορείς shBCL11A και shKLF1. Οι φορείς shBCL11A και shKLF1 παρουσίασαν παρόμοιο μέσο ποσοστό μεταγωγής με τον πρώτο να εμφανίζει 46.6% και τον δεύτερο 45%, ενώ ο μέσος αριθμός αντιγράφων φορέα/κύτταρο για τους φορείς shBCL11A και shKLF1 ήταν 1.12 και 1.05 αντίστοιχα.","The term thalassemia originates from the greek words «thalassa» (sea) και «haema» (blood) and describes the previously known hemoglobinopathy «Mediterrenean anemia». Thalassemia disorders are related to disfuctinonal composition of α- or β chains of ΗbA (α2β2). Thalassemias are caused by more than 200 mutations and result in reduced or no synthesis of beta globin chain. A novel approach in the treatment of β-thalassemia includes gene therapy that utilizes the ability of lenti-viruses to transport and insert the therapeutic transgene (β-globin or γ-globin) in the genome of the target cell, which in this case is ΗSCs. Transcription factors, BCL11A and KLF1 were shown to regulate the HbF expression. They act in 2 ways in adults 1) directly: KLF1 activates β-globin and 2) indirectly: KLF1 activates BCL11A and BCL11A protein silences γ-globin. The knockdown of the above factors utilizing shRNA technology elevates the expression of γ-globin, providing a potential therapeutic outcome in β-thalassemia. Αim: Τhe improvement of CD34+ erythroid differentiation conditions ex vivo and assessment of lentiviruses carrying shBCL11A and shKLF1 in vitro. Conclusions: Vectors of shBCL11A and shKLF1 exhibited mean titers of 1.36X107 TU/ml and 1.42X107 TU/ml respectively and their efficiency was tested in CD34+ cord blood cells transduced at MOI (multiplicity of infection) 20. Transduced CD34+ cells were induced towards the erythroid phenotype by the appropriate erythroid protocol and expression of HbF was determined by flow cytometry (FACS), for both vectors. In liquid cultures and at a clonal level there was a trend for HbF increace. The transduction was 46.6% for shBCL11A and 45% for shKLF1, while mean vector copy number/cell for shBCL11A and shKLF1 was 1.12 and 1.05 respectively."],"dc:identifier":["uoadl:1312341","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312341"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Λειτουργική μελέτη νέων λεντιϊκών φορέων shRNAs έναντι των ρυθμιστών της γ-σφαιρίνης BCL11A και KLF1 για τη γονιδιακή θεραπεία της β-θαλασσαιμίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:43Z"}