{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312359"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312359","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Λοιμώξεις σε ασθενείς υπό αγωγή με βιολογικούς παράγοντες σε παθήσεις του ερειστικού συστήματος","abstract":"Περίληψη Οι βιολογικοί παράγοντες εντάχθηκαν στη θεραπευτική των παθήσεων του ερειστικού συστήματος το 1999. Ο μηχανισμός δράσης και πλήθος δημοσιεύσεων δημιούργησαν ανησυχίες για την ενδεχόμενη αύξηση λοιμώξεων στους θεραπευόμενους ασθενείς. Σκοπός και μέθοδοι: Σκοπός αυτής της ανασκόπησης είναι να προσδιοριστεί ο κίνδυνος λοιμώξεων και η μελέτη ορισμένων ειδικότερων θεμάτων. Κύρια πηγή δεδομένων υπήρξε το medline. Συμπεράσματα: Οι αντιTNF-α παράγοντες και η τοσιλιζουμάμπη αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης, η μακρόχρονη χορήγηση μειώνει τον κίνδυνο. Ευκαιριακές λοιμώξεις όπως η ιστοπλάσμωση, η πνευμονίτιδα από P.Jirovecii(PCP) και η λιστερίωση αυξάνονται με αντιTNF-α παράγοντες. Ο κίνδυνος ενεργοποίησης λανθάνουσας φυματίωσης αυξάνει στους ασθενείς υπό αντι ΤΝF-α αγωγή. Ο προληπτικός έλεγχος και η χημειοπροφύλαξη επιβάλλονται αλλά δεν εξαλείφουν τον κίνδυνο. Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας Β υπάρχει με τους αντι ΤΝF-α παράγοντες και τη ριτουξιμάμπη. Η ανοσοποίηση με εμβολιασμό, εξαιρουμένης ίσως της ριτουξιμάμπης είναι ικανοποιητική. Ο εμβολιασμός συνιστάται πριν την έναρξη αγωγής, δε χορηγούμε ζώντα εξασθενημένα εμβόλια κατά τη θεραπεία. Περιεγχειρητικά οι αντιTNF-α παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο λοίμωξης. Η διαθέσιμη βιβλιογραφία αφορά κυρίως στους αντιTNF-α παράγοντες και στη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Υπάρχει ανάγκη νέων επιστημονικά τεκμηριωμένων στοιχείων, ειδικά στις νεότερες θεραπείες. Με τα παρόντα δεδομένα, ο κίνδυνος θεωρείται υπαρκτός, και η ιατρική κοινότητα οφείλει να λαμβάνει τα αναγκαία προληπτικά και θεραπευτικά μέτρα.","abstract_html":"Περίληψη Οι βιολογικοί παράγοντες εντάχθηκαν στη θεραπευτική των παθήσεων του ερειστικού συστήματος το 1999. Ο μηχανισμός δράσης και πλήθος δημοσιεύσεων δημιούργησαν ανησυχίες για την ενδεχόμενη αύξηση λοιμώξεων στους θεραπευόμενους ασθενείς. Σκοπός και μέθοδοι: Σκοπός αυτής της ανασκόπησης είναι να προσδιοριστεί ο κίνδυνος λοιμώξεων και η μελέτη ορισμένων ειδικότερων θεμάτων. Κύρια πηγή δεδομένων υπήρξε το medline. Συμπεράσματα: Οι αντιTNF-α παράγοντες και η τοσιλιζουμάμπη αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης, η μακρόχρονη χορήγηση μειώνει τον κίνδυνο. Ευκαιριακές λοιμώξεις όπως η ιστοπλάσμωση, η πνευμονίτιδα από P.Jirovecii(PCP) και η λιστερίωση αυξάνονται με αντιTNF-α παράγοντες. Ο κίνδυνος ενεργοποίησης λανθάνουσας φυματίωσης αυξάνει στους ασθενείς υπό αντι ΤΝF-α αγωγή. Ο προληπτικός έλεγχος και η χημειοπροφύλαξη επιβάλλονται αλλά δεν εξαλείφουν τον κίνδυνο. Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας Β υπάρχει με τους αντι ΤΝF-α παράγοντες και τη ριτουξιμάμπη. Η ανοσοποίηση με εμβολιασμό, εξαιρουμένης ίσως της ριτουξιμάμπης είναι ικανοποιητική. Ο εμβολιασμός συνιστάται πριν την έναρξη αγωγής, δε χορηγούμε ζώντα εξασθενημένα εμβόλια κατά τη θεραπεία. Περιεγχειρητικά οι αντιTNF-α παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο λοίμωξης. Η διαθέσιμη βιβλιογραφία αφορά κυρίως στους αντιTNF-α παράγοντες και στη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Υπάρχει ανάγκη νέων επιστημονικά τεκμηριωμένων στοιχείων, ειδικά στις νεότερες θεραπείες. Με τα παρόντα δεδομένα, ο κίνδυνος θεωρείται υπαρκτός, και η ιατρική κοινότητα οφείλει να λαμβάνει τα αναγκαία προληπτικά και θεραπευτικά μέτρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγγελοπούλου Aθανάτου Έλλη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:43Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312359"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312359","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312359","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312359","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312359","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγγελοπούλου Aθανάτου Έλλη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312359","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312359"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Οι βιολογικοί παράγοντες εντάχθηκαν στη θεραπευτική των παθήσεων του ερειστικού συστήματος το 1999. Ο μηχανισμός δράσης και πλήθος δημοσιεύσεων δημιούργησαν ανησυχίες για την ενδεχόμενη αύξηση λοιμώξεων στους θεραπευόμενους ασθενείς. Σκοπός και μέθοδοι: Σκοπός αυτής της ανασκόπησης είναι να προσδιοριστεί ο κίνδυνος λοιμώξεων και η μελέτη ορισμένων ειδικότερων θεμάτων. Κύρια πηγή δεδομένων υπήρξε το medline. Συμπεράσματα: Οι αντιTNF-α παράγοντες και η τοσιλιζουμάμπη αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης, η μακρόχρονη χορήγηση μειώνει τον κίνδυνο. Ευκαιριακές λοιμώξεις όπως η ιστοπλάσμωση, η πνευμονίτιδα από P.Jirovecii(PCP) και η λιστερίωση αυξάνονται με αντιTNF-α παράγοντες. Ο κίνδυνος ενεργοποίησης λανθάνουσας φυματίωσης αυξάνει στους ασθενείς υπό αντι ΤΝF-α αγωγή. Ο προληπτικός έλεγχος και η χημειοπροφύλαξη επιβάλλονται αλλά δεν εξαλείφουν τον κίνδυνο. Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας Β υπάρχει με τους αντι ΤΝF-α παράγοντες και τη ριτουξιμάμπη. Η ανοσοποίηση με εμβολιασμό, εξαιρουμένης ίσως της ριτουξιμάμπης είναι ικανοποιητική. Ο εμβολιασμός συνιστάται πριν την έναρξη αγωγής, δε χορηγούμε ζώντα εξασθενημένα εμβόλια κατά τη θεραπεία. Περιεγχειρητικά οι αντιTNF-α παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο λοίμωξης. Η διαθέσιμη βιβλιογραφία αφορά κυρίως στους αντιTNF-α παράγοντες και στη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Υπάρχει ανάγκη νέων επιστημονικά τεκμηριωμένων στοιχείων, ειδικά στις νεότερες θεραπείες. Με τα παρόντα δεδομένα, ο κίνδυνος θεωρείται υπαρκτός, και η ιατρική κοινότητα οφείλει να λαμβάνει τα αναγκαία προληπτικά και θεραπευτικά μέτρα.","Abstract Objective Biologics were first introduced to the treatment of musculoskeletal diseases 15 years ago. We actually dispose 10 different molecules targeting inflammatory rheumatic diseases and osteoporosis. Their mechanism of action based on interaction with molecules and cells which regulate inflammation not to mention reports and studies have created a concern to the medical community regarding their safety. The objective of this review is to specify the risk of common, serious and opportunistic infections the effectiveness and need of vaccination, the risk of tuberculosis and chronic viral diseases and the risk of perioperative infections. Basic source of information was the medline. Results Anti TNF factors and tocilizumab have a higher risk of infection but this risk gradually decreases with long term treatment. The rest of the biologics has no such risk. Opportunistic infections risk such as histoplasmosis, P. Jirovecii pneumonitis (PCP), listeriosis is higher with antiTNF factors. PCP infection risk is also higher with rituximab. The risk of latent tuberculosis reactivation is higher with antiTNF agents and the screening and chemoprophylaxis are mandatory. The immune response after vaccination is satisfying for all biologics with the probable exception of rituximab and it is strongly recommended. It must be conducted ideally before the treatment’s initiation. During treatment, immunization with live vaccines is contraindicated. Perioperatory use of antiTNF agents can raise the risk of infection. Discussion The available bibliography is rich but mostly regards antiTNF agents and the treatment of rheumatoid arthritis, limiting the ability to extract safer conclusions rabout the rest of the biologics and their indications. According to the existing data there is a higher risk of infection with biologics therefore, the medical community must be vigilant and follow all the necessary measures for safer use of this special drug category."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Λοιμώξεις σε ασθενείς υπό αγωγή με βιολογικούς παράγοντες σε παθήσεις του ερειστικού συστήματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγγελοπούλου Aθανάτου Έλλη"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Περίληψη Οι βιολογικοί παράγοντες εντάχθηκαν στη θεραπευτική των παθήσεων του ερειστικού συστήματος το 1999. Ο μηχανισμός δράσης και πλήθος δημοσιεύσεων δημιούργησαν ανησυχίες για την ενδεχόμενη αύξηση λοιμώξεων στους θεραπευόμενους ασθενείς. Σκοπός και μέθοδοι: Σκοπός αυτής της ανασκόπησης είναι να προσδιοριστεί ο κίνδυνος λοιμώξεων και η μελέτη ορισμένων ειδικότερων θεμάτων. Κύρια πηγή δεδομένων υπήρξε το medline. Συμπεράσματα: Οι αντιTNF-α παράγοντες και η τοσιλιζουμάμπη αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης, η μακρόχρονη χορήγηση μειώνει τον κίνδυνο. Ευκαιριακές λοιμώξεις όπως η ιστοπλάσμωση, η πνευμονίτιδα από P.Jirovecii(PCP) και η λιστερίωση αυξάνονται με αντιTNF-α παράγοντες. Ο κίνδυνος ενεργοποίησης λανθάνουσας φυματίωσης αυξάνει στους ασθενείς υπό αντι ΤΝF-α αγωγή. Ο προληπτικός έλεγχος και η χημειοπροφύλαξη επιβάλλονται αλλά δεν εξαλείφουν τον κίνδυνο. Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας Β υπάρχει με τους αντι ΤΝF-α παράγοντες και τη ριτουξιμάμπη. Η ανοσοποίηση με εμβολιασμό, εξαιρουμένης ίσως της ριτουξιμάμπης είναι ικανοποιητική. Ο εμβολιασμός συνιστάται πριν την έναρξη αγωγής, δε χορηγούμε ζώντα εξασθενημένα εμβόλια κατά τη θεραπεία. Περιεγχειρητικά οι αντιTNF-α παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο λοίμωξης. Η διαθέσιμη βιβλιογραφία αφορά κυρίως στους αντιTNF-α παράγοντες και στη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Υπάρχει ανάγκη νέων επιστημονικά τεκμηριωμένων στοιχείων, ειδικά στις νεότερες θεραπείες. Με τα παρόντα δεδομένα, ο κίνδυνος θεωρείται υπαρκτός, και η ιατρική κοινότητα οφείλει να λαμβάνει τα αναγκαία προληπτικά και θεραπευτικά μέτρα.","Abstract Objective Biologics were first introduced to the treatment of musculoskeletal diseases 15 years ago. We actually dispose 10 different molecules targeting inflammatory rheumatic diseases and osteoporosis. Their mechanism of action based on interaction with molecules and cells which regulate inflammation not to mention reports and studies have created a concern to the medical community regarding their safety. The objective of this review is to specify the risk of common, serious and opportunistic infections the effectiveness and need of vaccination, the risk of tuberculosis and chronic viral diseases and the risk of perioperative infections. Basic source of information was the medline. Results Anti TNF factors and tocilizumab have a higher risk of infection but this risk gradually decreases with long term treatment. The rest of the biologics has no such risk. Opportunistic infections risk such as histoplasmosis, P. Jirovecii pneumonitis (PCP), listeriosis is higher with antiTNF factors. PCP infection risk is also higher with rituximab. The risk of latent tuberculosis reactivation is higher with antiTNF agents and the screening and chemoprophylaxis are mandatory. The immune response after vaccination is satisfying for all biologics with the probable exception of rituximab and it is strongly recommended. It must be conducted ideally before the treatment’s initiation. During treatment, immunization with live vaccines is contraindicated. Perioperatory use of antiTNF agents can raise the risk of infection. Discussion The available bibliography is rich but mostly regards antiTNF agents and the treatment of rheumatoid arthritis, limiting the ability to extract safer conclusions rabout the rest of the biologics and their indications. According to the existing data there is a higher risk of infection with biologics therefore, the medical community must be vigilant and follow all the necessary measures for safer use of this special drug category."],"dc:identifier":["uoadl:1312359","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312359"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Λοιμώξεις σε ασθενείς υπό αγωγή με βιολογικούς παράγοντες σε παθήσεις του ερειστικού συστήματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:43Z"}