{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312388"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312388","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μαστός και κύηση","abstract":"Ο μαστός κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης υπόκειται σε πολλαπλές μεταβολές, υπό την επίδραση των ορμονών, καθιστώντας την εξέταση του και την τελική διάγνωση, ιδιαίτερα δύσκολες και μπορεί να επιπλακεί τόσο με καλοήθεις όσο και με κακοήθεις παθήσεις. Οι καλοήθεις παθήσεις του μαστού είναι πιο συχνές και ο τρόπος διαχείρισης και αντιμετώπισής τους δεν διαφοροποιείται και στηρίζεται στην κλινική εξέταση, τις απεικονιστικές μεθόδους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς επίδραση στο έμβρυο αλλά και στη διενέργεια βιοψίας. Ο καρκίνος του μαστού είναι η δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια στην εγκυμοσύνη μετά το μελάνωμα. Η συχνότητά του αυξάνεται λόγω της αυξανόμενης ηλικίας που οι γυναίκες τεκνοποιούν. Η διάγνωση του καρκίνου του μαστού καθυστερεί, γεγονός που επιτρέπει την επέκταση της νόσου και τη χειρότερη πρόγνωση. Διαφορετικά, η εγκυμοσύνη δεν επηρεάζει την πρόγνωση. Το υπερηχογράφημα αποτελεί εξέταση εκλογής και η μαστογραφία με τη χρήση κατάλληλης προστασίας συμβάλλουν στην εγκυρότερη διάγνωση. Οι θεραπευτικές επιλογές είναι πολλές και εξαρτώνται από την ηλικία κύησης καθώς και την επίδραση που μπορεί να έχουν στο έμβρυο. Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι εφικτή σε όλα τα τρίμηνα. Στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο μπορεί να γίνει χρήση της χημειοθεραπείας ενώ η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται, μόνο εφόσον έχει ένδειξη και με προσοχή, στο πρώτο και το δεύτερο τρίμηνο. Η ορμονική και βιολογική θεραπεία, δεν χρησιμοποιούνται. Ο τερματισμός της εγκυμοσύνης δεν διαφοροποιεί την πρόγνωση της νόσου, ενώ η εγκυμοσύνη θα πρέπει να ολοκληρώνεται με τον τοκετό μετά τις 37 εβδομάδες. Τα δεδομένα και η κλινική εμπειρία όσον αφορά τον καρκίνο του μαστού στην κύηση είναι περιορισμένα, γεγονός που αποδεικνύει την ανάγκη για περισσότερη έρευνα και θέσπιση συγκεκριμένων κατευθυντήριων γραμμών για την καλύτερη αντιμετώπισή του.","abstract_html":"Ο μαστός κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης υπόκειται σε πολλαπλές μεταβολές, υπό την επίδραση των ορμονών, καθιστώντας την εξέταση του και την τελική διάγνωση, ιδιαίτερα δύσκολες και μπορεί να επιπλακεί τόσο με καλοήθεις όσο και με κακοήθεις παθήσεις. Οι καλοήθεις παθήσεις του μαστού είναι πιο συχνές και ο τρόπος διαχείρισης και αντιμετώπισής τους δεν διαφοροποιείται και στηρίζεται στην κλινική εξέταση, τις απεικονιστικές μεθόδους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς επίδραση στο έμβρυο αλλά και στη διενέργεια βιοψίας. Ο καρκίνος του μαστού είναι η δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια στην εγκυμοσύνη μετά το μελάνωμα. Η συχνότητά του αυξάνεται λόγω της αυξανόμενης ηλικίας που οι γυναίκες τεκνοποιούν. Η διάγνωση του καρκίνου του μαστού καθυστερεί, γεγονός που επιτρέπει την επέκταση της νόσου και τη χειρότερη πρόγνωση. Διαφορετικά, η εγκυμοσύνη δεν επηρεάζει την πρόγνωση. Το υπερηχογράφημα αποτελεί εξέταση εκλογής και η μαστογραφία με τη χρήση κατάλληλης προστασίας συμβάλλουν στην εγκυρότερη διάγνωση. Οι θεραπευτικές επιλογές είναι πολλές και εξαρτώνται από την ηλικία κύησης καθώς και την επίδραση που μπορεί να έχουν στο έμβρυο. Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι εφικτή σε όλα τα τρίμηνα. Στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο μπορεί να γίνει χρήση της χημειοθεραπείας ενώ η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται, μόνο εφόσον έχει ένδειξη και με προσοχή, στο πρώτο και το δεύτερο τρίμηνο. Η ορμονική και βιολογική θεραπεία, δεν χρησιμοποιούνται. Ο τερματισμός της εγκυμοσύνης δεν διαφοροποιεί την πρόγνωση της νόσου, ενώ η εγκυμοσύνη θα πρέπει να ολοκληρώνεται με τον τοκετό μετά τις 37 εβδομάδες. Τα δεδομένα και η κλινική εμπειρία όσον αφορά τον καρκίνο του μαστού στην κύηση είναι περιορισμένα, γεγονός που αποδεικνύει την ανάγκη για περισσότερη έρευνα και θέσπιση συγκεκριμένων κατευθυντήριων γραμμών για την καλύτερη αντιμετώπισή του.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάλλιος Ευάγγελος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:43Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312388"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312388","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312388","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312388","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312388","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάλλιος Ευάγγελος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312388","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312388"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο μαστός κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης υπόκειται σε πολλαπλές μεταβολές, υπό την επίδραση των ορμονών, καθιστώντας την εξέταση του και την τελική διάγνωση, ιδιαίτερα δύσκολες και μπορεί να επιπλακεί τόσο με καλοήθεις όσο και με κακοήθεις παθήσεις. Οι καλοήθεις παθήσεις του μαστού είναι πιο συχνές και ο τρόπος διαχείρισης και αντιμετώπισής τους δεν διαφοροποιείται και στηρίζεται στην κλινική εξέταση, τις απεικονιστικές μεθόδους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς επίδραση στο έμβρυο αλλά και στη διενέργεια βιοψίας. Ο καρκίνος του μαστού είναι η δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια στην εγκυμοσύνη μετά το μελάνωμα. Η συχνότητά του αυξάνεται λόγω της αυξανόμενης ηλικίας που οι γυναίκες τεκνοποιούν. Η διάγνωση του καρκίνου του μαστού καθυστερεί, γεγονός που επιτρέπει την επέκταση της νόσου και τη χειρότερη πρόγνωση. Διαφορετικά, η εγκυμοσύνη δεν επηρεάζει την πρόγνωση. Το υπερηχογράφημα αποτελεί εξέταση εκλογής και η μαστογραφία με τη χρήση κατάλληλης προστασίας συμβάλλουν στην εγκυρότερη διάγνωση. Οι θεραπευτικές επιλογές είναι πολλές και εξαρτώνται από την ηλικία κύησης καθώς και την επίδραση που μπορεί να έχουν στο έμβρυο. Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι εφικτή σε όλα τα τρίμηνα. Στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο μπορεί να γίνει χρήση της χημειοθεραπείας ενώ η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται, μόνο εφόσον έχει ένδειξη και με προσοχή, στο πρώτο και το δεύτερο τρίμηνο. Η ορμονική και βιολογική θεραπεία, δεν χρησιμοποιούνται. Ο τερματισμός της εγκυμοσύνης δεν διαφοροποιεί την πρόγνωση της νόσου, ενώ η εγκυμοσύνη θα πρέπει να ολοκληρώνεται με τον τοκετό μετά τις 37 εβδομάδες. Τα δεδομένα και η κλινική εμπειρία όσον αφορά τον καρκίνο του μαστού στην κύηση είναι περιορισμένα, γεγονός που αποδεικνύει την ανάγκη για περισσότερη έρευνα και θέσπιση συγκεκριμένων κατευθυντήριων γραμμών για την καλύτερη αντιμετώπισή του.","INTRODUCTION Breast represents the symbol of femininity and motherhood for every woman. Throughout pregnancy, multiple changes occur on the mammary gland under the influence of gestational hormones, making the clinical examination as much as the diagnosis, particularly difficult. During pregnancy, breast can be associated with malignant and benign diseases. Breast benign diseases are the most common in pregnancy, exactly as it is to non pregnant women. The therapeutical management of women with PABC is not differentiated from non pregnant women and it is based on clinical examination and imaging methods that can be used without having an impact to the fetus. Biopsy is also necessary to define the characteristic of benign tumors. MATERIAL AND METHODS The literature sources include published articles, retrospective analyses, peer reviews, as much as case reports and data from internet database like MEDSCAPE, COCHRANE DATABACE, PUBMED and UPTODATE. There have been used 11 scientific books (5 greek and 6 foreign) and 106 articles. RESULTS Breast cancer during pregnancy is the second most common malignancy during pregnancy after melanoma. Its frequency is increased because of the late age that women give birth. A cause for the delayed diagnosis of PABC is the changes that happens on the mammary gland during pregnancy and lactation and that is the reason of an expanded disease and worst prognosis. If the diagnosis is not delayed then the pregnancy itself does not affect the prognosis. Ultrasound is the examination of choice and in combination with mammography using protection shield contribute to the most accurate diagnosis. Though the therapeutic choices are multiple and depend on the gestational age, as much as on the effect that they may have on the fetus, there are no specific guidelines for the management of women with PABC. Surgical treatment may be used in all trimesters. Chemotherapy is acceptable during the first and second trimester in contrast with radiotherapy that can be used only when indicated and with caution. Hormonal and biological therapies are not used due to lack of adequate data. 106 Termination of pregnancy does not differentiate the prognosis and so a full term pregnancy (delivery after 37 weeks) can be achieved, like in pregnant women without breast cancer. CONCLUSION Data and clinical experience about breast cancer during pregnancy are limited, as how there is space for furthermore investigation. Because the frequency of the incidences is increasing, the creation of specific guidelines is necessary, aiming to the most accurate diagnosis in early stages and to a most appropriate treatment for the pregnant women, ensuring the wellbeing of both the mother and the fetus."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μαστός και κύηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάλλιος Ευάγγελος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Ο μαστός κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης υπόκειται σε πολλαπλές μεταβολές, υπό την επίδραση των ορμονών, καθιστώντας την εξέταση του και την τελική διάγνωση, ιδιαίτερα δύσκολες και μπορεί να επιπλακεί τόσο με καλοήθεις όσο και με κακοήθεις παθήσεις. Οι καλοήθεις παθήσεις του μαστού είναι πιο συχνές και ο τρόπος διαχείρισης και αντιμετώπισής τους δεν διαφοροποιείται και στηρίζεται στην κλινική εξέταση, τις απεικονιστικές μεθόδους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς επίδραση στο έμβρυο αλλά και στη διενέργεια βιοψίας. Ο καρκίνος του μαστού είναι η δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια στην εγκυμοσύνη μετά το μελάνωμα. Η συχνότητά του αυξάνεται λόγω της αυξανόμενης ηλικίας που οι γυναίκες τεκνοποιούν. Η διάγνωση του καρκίνου του μαστού καθυστερεί, γεγονός που επιτρέπει την επέκταση της νόσου και τη χειρότερη πρόγνωση. Διαφορετικά, η εγκυμοσύνη δεν επηρεάζει την πρόγνωση. Το υπερηχογράφημα αποτελεί εξέταση εκλογής και η μαστογραφία με τη χρήση κατάλληλης προστασίας συμβάλλουν στην εγκυρότερη διάγνωση. Οι θεραπευτικές επιλογές είναι πολλές και εξαρτώνται από την ηλικία κύησης καθώς και την επίδραση που μπορεί να έχουν στο έμβρυο. Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι εφικτή σε όλα τα τρίμηνα. Στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο μπορεί να γίνει χρήση της χημειοθεραπείας ενώ η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται, μόνο εφόσον έχει ένδειξη και με προσοχή, στο πρώτο και το δεύτερο τρίμηνο. Η ορμονική και βιολογική θεραπεία, δεν χρησιμοποιούνται. Ο τερματισμός της εγκυμοσύνης δεν διαφοροποιεί την πρόγνωση της νόσου, ενώ η εγκυμοσύνη θα πρέπει να ολοκληρώνεται με τον τοκετό μετά τις 37 εβδομάδες. Τα δεδομένα και η κλινική εμπειρία όσον αφορά τον καρκίνο του μαστού στην κύηση είναι περιορισμένα, γεγονός που αποδεικνύει την ανάγκη για περισσότερη έρευνα και θέσπιση συγκεκριμένων κατευθυντήριων γραμμών για την καλύτερη αντιμετώπισή του.","INTRODUCTION Breast represents the symbol of femininity and motherhood for every woman. Throughout pregnancy, multiple changes occur on the mammary gland under the influence of gestational hormones, making the clinical examination as much as the diagnosis, particularly difficult. During pregnancy, breast can be associated with malignant and benign diseases. Breast benign diseases are the most common in pregnancy, exactly as it is to non pregnant women. The therapeutical management of women with PABC is not differentiated from non pregnant women and it is based on clinical examination and imaging methods that can be used without having an impact to the fetus. Biopsy is also necessary to define the characteristic of benign tumors. MATERIAL AND METHODS The literature sources include published articles, retrospective analyses, peer reviews, as much as case reports and data from internet database like MEDSCAPE, COCHRANE DATABACE, PUBMED and UPTODATE. There have been used 11 scientific books (5 greek and 6 foreign) and 106 articles. RESULTS Breast cancer during pregnancy is the second most common malignancy during pregnancy after melanoma. Its frequency is increased because of the late age that women give birth. A cause for the delayed diagnosis of PABC is the changes that happens on the mammary gland during pregnancy and lactation and that is the reason of an expanded disease and worst prognosis. If the diagnosis is not delayed then the pregnancy itself does not affect the prognosis. Ultrasound is the examination of choice and in combination with mammography using protection shield contribute to the most accurate diagnosis. Though the therapeutic choices are multiple and depend on the gestational age, as much as on the effect that they may have on the fetus, there are no specific guidelines for the management of women with PABC. Surgical treatment may be used in all trimesters. Chemotherapy is acceptable during the first and second trimester in contrast with radiotherapy that can be used only when indicated and with caution. Hormonal and biological therapies are not used due to lack of adequate data. 106 Termination of pregnancy does not differentiate the prognosis and so a full term pregnancy (delivery after 37 weeks) can be achieved, like in pregnant women without breast cancer. CONCLUSION Data and clinical experience about breast cancer during pregnancy are limited, as how there is space for furthermore investigation. Because the frequency of the incidences is increasing, the creation of specific guidelines is necessary, aiming to the most accurate diagnosis in early stages and to a most appropriate treatment for the pregnant women, ensuring the wellbeing of both the mother and the fetus."],"dc:identifier":["uoadl:1312388","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312388"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μαστός και κύηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:43Z"}