{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312502"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312502","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της κατάστασης των γονιδίων EGFR, K-ras και BRAF στα αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου","abstract":"Υλικά και μέθοδοι Η μελέτη περιελάμβανε 124 περιστατικά ασθενών με διάγωση αδενοκαρκινώματος του παχέος εντέρου. Για την διεκπεραίωση της ανοσοϊστοχημείας και in situ υβριδισμό του EGFR, κατασκευάστηκαν 16 κύβοι παραφίνης με ιστικές μικροσυστοιχίες (ΤΜΑ blocks). Για τη μελέτη της κατάστασης των γονιδίων KRAS και BRAF, χρησιμο- ποιήθηκαν τα therascreen KRAS PCR kit και BRAF RGQ PCR Kit. Αποτελέσματα Μεταλλάξεις του KRAS βρέθηκαν σε 54 περιστατικά (43.5%), συχνότερα στο δεξιό κόλο. Μεταλλάξεις του BRAF βρέθηκαν σε 10 περιστατικά (8.1%), 8 σε δείγματα όγκων από το δεξιό και 2, από το αριστερό κόλο. Όσον αφορά τις μεταλλάξεις στα KRAS και BRAF γονίδια, παρατηρήθηκε αμοιβαίος αποκλεισμός, με παρουσία μεταλλάξεων και στα 2 γονίδια μόνο σε ένα περιστατικό. Έπειτα από ανάλυση με FISH βρέθηκαν έξι περιπτώσεις (4.83%) με ενίσχυση του EGFR, όλες από το αριστερό τμήμα του εντέρου και το ορθό. Δε βρέθηκε καμία περίπτωση με ενίσχυση του EGFR και μετάλλαξη του BRAF. Η ενίσχυση του EGFR ήταν πιο συχνή αλλά όχι στατιστικά σημαντική σε περιπτώσεις με υψηλη για τον EGFR ανοσοθετικότητα (=2+, 3+), ενώ καμία από τις περιπτώσεις με απουσία EGFR ανοσοαντιδραστικότητας, δεν είχε γονιδιακή ενίσχυση. Καμία περίπτωση δε βρέθηκε με γενετικές αλλαγές και στα 3 γονίδια. Συζήτηση Σε 70 από τα περιστατικά μας δεν ανιχνεύτηκαν μεταλλάξεις στο KRAS (66.5%), περιπτώσεις οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν όφελος από την στοχευμένη αντι-EGFR θεραπεία. Στην ομάδα αυτή, σε 9 περιπτώσεις (13%) ανιχνεύτηκαν επίσης μεταλλάξεις στο BRAF, ασθενείς οι οποίοι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από το φάρμακο Vemurafenib, που αναστέλει τη δράση της πρωτείνης BRAF. Αυτός ο στοχευμένος θεραπευτικός συνδιασμός έναντι των πρωτεϊνών EGFR και BRAF, θα μπορούσε να είναι πιο αποτελεσματικός στους ασθενείς αυτούς. Ο σκοπός του μοριακού χαρακτηρισμού κάθε όγκου ξεχωριστά είναι η αποτελεσματική εξατομικευμένη θεραπεία έναντι του καρκίνου. Ιδανικά, ανάλογες προσπάθειες πρέπει να γίνονται σε συνδιασμό με κλινικές δοκιμές και θα πρέπει να περιλαμβάνουν γενωμική και μεταγραφική ανάλυση του όγκου, προ αλλά και μετά τη θεραπεία, με σκοπό την ταυτοποίηση παραγόντων που επηρρεάζουν τη φαρμακευτική απόκριση και ως εκ τούτου διευκολύνουν το σχεδιασμό συνδιασμένων θεραπειών.","abstract_html":"Υλικά και μέθοδοι Η μελέτη περιελάμβανε 124 περιστατικά ασθενών με διάγωση αδενοκαρκινώματος του παχέος εντέρου. Για την διεκπεραίωση της ανοσοϊστοχημείας και in situ υβριδισμό του EGFR, κατασκευάστηκαν 16 κύβοι παραφίνης με ιστικές μικροσυστοιχίες (ΤΜΑ blocks). Για τη μελέτη της κατάστασης των γονιδίων KRAS και BRAF, χρησιμο- ποιήθηκαν τα therascreen KRAS PCR kit και BRAF RGQ PCR Kit. Αποτελέσματα Μεταλλάξεις του KRAS βρέθηκαν σε 54 περιστατικά (43.5%), συχνότερα στο δεξιό κόλο. Μεταλλάξεις του BRAF βρέθηκαν σε 10 περιστατικά (8.1%), 8 σε δείγματα όγκων από το δεξιό και 2, από το αριστερό κόλο. Όσον αφορά τις μεταλλάξεις στα KRAS και BRAF γονίδια, παρατηρήθηκε αμοιβαίος αποκλεισμός, με παρουσία μεταλλάξεων και στα 2 γονίδια μόνο σε ένα περιστατικό. Έπειτα από ανάλυση με FISH βρέθηκαν έξι περιπτώσεις (4.83%) με ενίσχυση του EGFR, όλες από το αριστερό τμήμα του εντέρου και το ορθό. Δε βρέθηκε καμία περίπτωση με ενίσχυση του EGFR και μετάλλαξη του BRAF. Η ενίσχυση του EGFR ήταν πιο συχνή αλλά όχι στατιστικά σημαντική σε περιπτώσεις με υψηλη για τον EGFR ανοσοθετικότητα (=2+, 3+), ενώ καμία από τις περιπτώσεις με απουσία EGFR ανοσοαντιδραστικότητας, δεν είχε γονιδιακή ενίσχυση. Καμία περίπτωση δε βρέθηκε με γενετικές αλλαγές και στα 3 γονίδια. Συζήτηση Σε 70 από τα περιστατικά μας δεν ανιχνεύτηκαν μεταλλάξεις στο KRAS (66.5%), περιπτώσεις οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν όφελος από την στοχευμένη αντι-EGFR θεραπεία. Στην ομάδα αυτή, σε 9 περιπτώσεις (13%) ανιχνεύτηκαν επίσης μεταλλάξεις στο BRAF, ασθενείς οι οποίοι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από το φάρμακο Vemurafenib, που αναστέλει τη δράση της πρωτείνης BRAF. Αυτός ο στοχευμένος θεραπευτικός συνδιασμός έναντι των πρωτεϊνών EGFR και BRAF, θα μπορούσε να είναι πιο αποτελεσματικός στους ασθενείς αυτούς. Ο σκοπός του μοριακού χαρακτηρισμού κάθε όγκου ξεχωριστά είναι η αποτελεσματική εξατομικευμένη θεραπεία έναντι του καρκίνου. Ιδανικά, ανάλογες προσπάθειες πρέπει να γίνονται σε συνδιασμό με κλινικές δοκιμές και θα πρέπει να περιλαμβάνουν γενωμική και μεταγραφική ανάλυση του όγκου, προ αλλά και μετά τη θεραπεία, με σκοπό την ταυτοποίηση παραγόντων που επηρρεάζουν τη φαρμακευτική απόκριση και ως εκ τούτου διευκολύνουν το σχεδιασμό συνδιασμένων θεραπειών.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαββατάκης Κωνσταντίνος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:45Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312502"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312502","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312502","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312502","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312502","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαββατάκης Κωνσταντίνος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312502","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312502"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υλικά και μέθοδοι Η μελέτη περιελάμβανε 124 περιστατικά ασθενών με διάγωση αδενοκαρκινώματος του παχέος εντέρου. Για την διεκπεραίωση της ανοσοϊστοχημείας και in situ υβριδισμό του EGFR, κατασκευάστηκαν 16 κύβοι παραφίνης με ιστικές μικροσυστοιχίες (ΤΜΑ blocks). Για τη μελέτη της κατάστασης των γονιδίων KRAS και BRAF, χρησιμο- ποιήθηκαν τα therascreen KRAS PCR kit και BRAF RGQ PCR Kit. Αποτελέσματα Μεταλλάξεις του KRAS βρέθηκαν σε 54 περιστατικά (43.5%), συχνότερα στο δεξιό κόλο. Μεταλλάξεις του BRAF βρέθηκαν σε 10 περιστατικά (8.1%), 8 σε δείγματα όγκων από το δεξιό και 2, από το αριστερό κόλο. Όσον αφορά τις μεταλλάξεις στα KRAS και BRAF γονίδια, παρατηρήθηκε αμοιβαίος αποκλεισμός, με παρουσία μεταλλάξεων και στα 2 γονίδια μόνο σε ένα περιστατικό. Έπειτα από ανάλυση με FISH βρέθηκαν έξι περιπτώσεις (4.83%) με ενίσχυση του EGFR, όλες από το αριστερό τμήμα του εντέρου και το ορθό. Δε βρέθηκε καμία περίπτωση με ενίσχυση του EGFR και μετάλλαξη του BRAF. Η ενίσχυση του EGFR ήταν πιο συχνή αλλά όχι στατιστικά σημαντική σε περιπτώσεις με υψηλη για τον EGFR ανοσοθετικότητα (=2+, 3+), ενώ καμία από τις περιπτώσεις με απουσία EGFR ανοσοαντιδραστικότητας, δεν είχε γονιδιακή ενίσχυση. Καμία περίπτωση δε βρέθηκε με γενετικές αλλαγές και στα 3 γονίδια. Συζήτηση Σε 70 από τα περιστατικά μας δεν ανιχνεύτηκαν μεταλλάξεις στο KRAS (66.5%), περιπτώσεις οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν όφελος από την στοχευμένη αντι-EGFR θεραπεία. Στην ομάδα αυτή, σε 9 περιπτώσεις (13%) ανιχνεύτηκαν επίσης μεταλλάξεις στο BRAF, ασθενείς οι οποίοι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από το φάρμακο Vemurafenib, που αναστέλει τη δράση της πρωτείνης BRAF. Αυτός ο στοχευμένος θεραπευτικός συνδιασμός έναντι των πρωτεϊνών EGFR και BRAF, θα μπορούσε να είναι πιο αποτελεσματικός στους ασθενείς αυτούς. Ο σκοπός του μοριακού χαρακτηρισμού κάθε όγκου ξεχωριστά είναι η αποτελεσματική εξατομικευμένη θεραπεία έναντι του καρκίνου. Ιδανικά, ανάλογες προσπάθειες πρέπει να γίνονται σε συνδιασμό με κλινικές δοκιμές και θα πρέπει να περιλαμβάνουν γενωμική και μεταγραφική ανάλυση του όγκου, προ αλλά και μετά τη θεραπεία, με σκοπό την ταυτοποίηση παραγόντων που επηρρεάζουν τη φαρμακευτική απόκριση και ως εκ τούτου διευκολύνουν το σχεδιασμό συνδιασμένων θεραπειών.","Materials and Methods The study included 124 cases of newly diagnosed colorectal adenocarcinomas. For EGFR immunohistochemistry and EGFR in situ hybridization, 16 tissue microarrays blocks were constructed. For the status of KRAS and BRAF genes, the therascreen KRAS PCR Kit and BRAF RGQ PCR Kit were used, respectively. Results KRAS mutations were found in 54 cases (43.5%) and were more common in tumors from the right colon (p= 0.037). BRAF mutations were found in 10 cases (8.1%), 8 in tumor samples from the right colon and 2 in samples from the left colon and rectum (p=0.024). KRAS and BRAF mutations were found in a mutually exclusive manner, with only one tumor sample with mutations in both genes. Six cases (4.83%) were found with EGFR amplification by FISH analysis, all in the left colon and rectum. No case with both EGFR amplification and BRAF mutation was found. EGFR amplification was more common but not significant in cases with high EGFR immunopositivity (2+, 3+), whereas none of the cases without EGFR immunoreactivity had gene amplification. No case with genetic alterations in all three analyzed genes was found. Discussion In our study 70 cases with wild type KRAS were found (66.5%), which could benefit from anti-EGFR targeted treatment. In this group, nine cases (13%) harbor also BRAF mutations, alteration that offers resistance to anti-EGFR treatment and these patients could benefit from the addition of BRAF-inhibiting drug vemurafenib. This combination of anti-EGFR and BRAF- inhibiting agents might be more successful for this subgroup of patients. The ultimate goal of molecular characterization of individual tumors is effective personalised cancer therapy. Ideally such efforts should proceed within the context of clinical trials and should include genome and transcriptional analysis of both pre- and post-treatment tumor samples in order to identify factors that affect drug responses and thereby facilitate the design of combination therapies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της κατάστασης των γονιδίων EGFR, K-ras και BRAF στα αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαββατάκης Κωνσταντίνος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Υλικά και μέθοδοι Η μελέτη περιελάμβανε 124 περιστατικά ασθενών με διάγωση αδενοκαρκινώματος του παχέος εντέρου. Για την διεκπεραίωση της ανοσοϊστοχημείας και in situ υβριδισμό του EGFR, κατασκευάστηκαν 16 κύβοι παραφίνης με ιστικές μικροσυστοιχίες (ΤΜΑ blocks). Για τη μελέτη της κατάστασης των γονιδίων KRAS και BRAF, χρησιμο- ποιήθηκαν τα therascreen KRAS PCR kit και BRAF RGQ PCR Kit. Αποτελέσματα Μεταλλάξεις του KRAS βρέθηκαν σε 54 περιστατικά (43.5%), συχνότερα στο δεξιό κόλο. Μεταλλάξεις του BRAF βρέθηκαν σε 10 περιστατικά (8.1%), 8 σε δείγματα όγκων από το δεξιό και 2, από το αριστερό κόλο. Όσον αφορά τις μεταλλάξεις στα KRAS και BRAF γονίδια, παρατηρήθηκε αμοιβαίος αποκλεισμός, με παρουσία μεταλλάξεων και στα 2 γονίδια μόνο σε ένα περιστατικό. Έπειτα από ανάλυση με FISH βρέθηκαν έξι περιπτώσεις (4.83%) με ενίσχυση του EGFR, όλες από το αριστερό τμήμα του εντέρου και το ορθό. Δε βρέθηκε καμία περίπτωση με ενίσχυση του EGFR και μετάλλαξη του BRAF. Η ενίσχυση του EGFR ήταν πιο συχνή αλλά όχι στατιστικά σημαντική σε περιπτώσεις με υψηλη για τον EGFR ανοσοθετικότητα (=2+, 3+), ενώ καμία από τις περιπτώσεις με απουσία EGFR ανοσοαντιδραστικότητας, δεν είχε γονιδιακή ενίσχυση. Καμία περίπτωση δε βρέθηκε με γενετικές αλλαγές και στα 3 γονίδια. Συζήτηση Σε 70 από τα περιστατικά μας δεν ανιχνεύτηκαν μεταλλάξεις στο KRAS (66.5%), περιπτώσεις οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν όφελος από την στοχευμένη αντι-EGFR θεραπεία. Στην ομάδα αυτή, σε 9 περιπτώσεις (13%) ανιχνεύτηκαν επίσης μεταλλάξεις στο BRAF, ασθενείς οι οποίοι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από το φάρμακο Vemurafenib, που αναστέλει τη δράση της πρωτείνης BRAF. Αυτός ο στοχευμένος θεραπευτικός συνδιασμός έναντι των πρωτεϊνών EGFR και BRAF, θα μπορούσε να είναι πιο αποτελεσματικός στους ασθενείς αυτούς. Ο σκοπός του μοριακού χαρακτηρισμού κάθε όγκου ξεχωριστά είναι η αποτελεσματική εξατομικευμένη θεραπεία έναντι του καρκίνου. Ιδανικά, ανάλογες προσπάθειες πρέπει να γίνονται σε συνδιασμό με κλινικές δοκιμές και θα πρέπει να περιλαμβάνουν γενωμική και μεταγραφική ανάλυση του όγκου, προ αλλά και μετά τη θεραπεία, με σκοπό την ταυτοποίηση παραγόντων που επηρρεάζουν τη φαρμακευτική απόκριση και ως εκ τούτου διευκολύνουν το σχεδιασμό συνδιασμένων θεραπειών.","Materials and Methods The study included 124 cases of newly diagnosed colorectal adenocarcinomas. For EGFR immunohistochemistry and EGFR in situ hybridization, 16 tissue microarrays blocks were constructed. For the status of KRAS and BRAF genes, the therascreen KRAS PCR Kit and BRAF RGQ PCR Kit were used, respectively. Results KRAS mutations were found in 54 cases (43.5%) and were more common in tumors from the right colon (p= 0.037). BRAF mutations were found in 10 cases (8.1%), 8 in tumor samples from the right colon and 2 in samples from the left colon and rectum (p=0.024). KRAS and BRAF mutations were found in a mutually exclusive manner, with only one tumor sample with mutations in both genes. Six cases (4.83%) were found with EGFR amplification by FISH analysis, all in the left colon and rectum. No case with both EGFR amplification and BRAF mutation was found. EGFR amplification was more common but not significant in cases with high EGFR immunopositivity (2+, 3+), whereas none of the cases without EGFR immunoreactivity had gene amplification. No case with genetic alterations in all three analyzed genes was found. Discussion In our study 70 cases with wild type KRAS were found (66.5%), which could benefit from anti-EGFR targeted treatment. In this group, nine cases (13%) harbor also BRAF mutations, alteration that offers resistance to anti-EGFR treatment and these patients could benefit from the addition of BRAF-inhibiting drug vemurafenib. This combination of anti-EGFR and BRAF- inhibiting agents might be more successful for this subgroup of patients. The ultimate goal of molecular characterization of individual tumors is effective personalised cancer therapy. Ideally such efforts should proceed within the context of clinical trials and should include genome and transcriptional analysis of both pre- and post-treatment tumor samples in order to identify factors that affect drug responses and thereby facilitate the design of combination therapies."],"dc:identifier":["uoadl:1312502","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312502"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Μελέτη της κατάστασης των γονιδίων EGFR, K-ras και BRAF στα αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:45Z"}