{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312540"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312540","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη του ομοδιμερισμού και ετεροδιμερισμού των πρωτεινών Homer","abstract":"Οι πρωτεΐνες Homer ανήκουν στις πρωτεΐνες ικριώματα, με πολλαπλές λειτουργίες στη μετασυναπτική πυκνότητα των νευρώνων των θηλαστικών. Τόσο οι μακριές όσο και οι κοντές ισομορφές διαθέτουν μια αμινοτελική περιοχή (EVH1), μέσω της οποίας αλληλεπιδρούν με μια πληθώρα πρωτεϊνών-στόχων. Επιπλέον, μόνο οι μακριές ισομορφές διαθέτουν μια καρβοξυτελική coiled coil (CC) δομή, ακολουθούμενη από δυο μοτίβα τύπου φερμουάρ λευκίνης, που συμμετέχει στον όμο- και έτερο- πολυμερισμό τους. Τόσο τα δομικά χαρακτηριστικά των Homer πρωτεϊνών όσο και πειραματικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι Homer επιτρέπουν τη λειτουργική σύνδεση υποδοχέων και καναλιών στην πλασματική μεμβράνη με κανάλια ασβεστίου στο ενδοπλασματικό δίκτυο, σχηματίζοντας δίκτυα πρωτεϊνών που παίζουν κομβικό ρόλο στη συναπτική σηματοδότηση και την ομοιόσταση του ασβεστίου. Στην παρούσα μελέτη, εξετάσαμε τις πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των Homer πρωτεϊνών. Αποδείξαμε ότι όλες οι μακριές ισομορφές μπορούν να σχηματίζουν όμο- και ετερο-διμερή. Επιπλέον, η Homer1 που παρουσιάζει έλλειψη της CC δομής, δεν ομοδιμερίζεται ούτε ετεροδιμερίζεται. Δείξαμε ακόμη ότι η φωσφορυλίωση της Homer3 σε μια περιοχή έξω από την CC δομή δεν αποδιατάσσει τα ομοδιμερή της. Έτσι, δείξαμε ότι οι Homer πρωτεΐνες μπορεί να σχηματίζουν πολυμερή που αποτελούνται από οποιονδήποτε συνδυασμό των μακριών ισομορφών και η περιοχή που απαιτείται για των πολυμερισμό τους είναι η CC περιοχή. Ακόμη, ο σχηματισμός ομοδιμερών της Homer3 δεν επηρεάζεται από τη φωσφορυλίωση. Επειδή η ικανότητα των Homer να πολυμερίζονται παίζει σημαντικό ρόλο στη μεταγωγή σήματος στο μετασυναπτικό νευρώνα, η περαιτέρω μελέτη της σύστασης των συμπλόκων τους και των τρόπων ρύθμισης αυτών θα συνέβαλλε σημαντικά στη γνώση μας για το φυσιολογικό τους ρόλο και το ρόλο τους στις συναφείς νευρολογικές διαταραχές.","abstract_html":"Οι πρωτεΐνες Homer ανήκουν στις πρωτεΐνες ικριώματα, με πολλαπλές λειτουργίες στη μετασυναπτική πυκνότητα των νευρώνων των θηλαστικών. Τόσο οι μακριές όσο και οι κοντές ισομορφές διαθέτουν μια αμινοτελική περιοχή (EVH1), μέσω της οποίας αλληλεπιδρούν με μια πληθώρα πρωτεϊνών-στόχων. Επιπλέον, μόνο οι μακριές ισομορφές διαθέτουν μια καρβοξυτελική coiled coil (CC) δομή, ακολουθούμενη από δυο μοτίβα τύπου φερμουάρ λευκίνης, που συμμετέχει στον όμο- και έτερο- πολυμερισμό τους. Τόσο τα δομικά χαρακτηριστικά των Homer πρωτεϊνών όσο και πειραματικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι Homer επιτρέπουν τη λειτουργική σύνδεση υποδοχέων και καναλιών στην πλασματική μεμβράνη με κανάλια ασβεστίου στο ενδοπλασματικό δίκτυο, σχηματίζοντας δίκτυα πρωτεϊνών που παίζουν κομβικό ρόλο στη συναπτική σηματοδότηση και την ομοιόσταση του ασβεστίου. Στην παρούσα μελέτη, εξετάσαμε τις πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των Homer πρωτεϊνών. Αποδείξαμε ότι όλες οι μακριές ισομορφές μπορούν να σχηματίζουν όμο- και ετερο-διμερή. Επιπλέον, η Homer1 που παρουσιάζει έλλειψη της CC δομής, δεν ομοδιμερίζεται ούτε ετεροδιμερίζεται. Δείξαμε ακόμη ότι η φωσφορυλίωση της Homer3 σε μια περιοχή έξω από την CC δομή δεν αποδιατάσσει τα ομοδιμερή της. Έτσι, δείξαμε ότι οι Homer πρωτεΐνες μπορεί να σχηματίζουν πολυμερή που αποτελούνται από οποιονδήποτε συνδυασμό των μακριών ισομορφών και η περιοχή που απαιτείται για των πολυμερισμό τους είναι η CC περιοχή. Ακόμη, ο σχηματισμός ομοδιμερών της Homer3 δεν επηρεάζεται από τη φωσφορυλίωση. Επειδή η ικανότητα των Homer να πολυμερίζονται παίζει σημαντικό ρόλο στη μεταγωγή σήματος στο μετασυναπτικό νευρώνα, η περαιτέρω μελέτη της σύστασης των συμπλόκων τους και των τρόπων ρύθμισης αυτών θα συνέβαλλε σημαντικά στη γνώση μας για το φυσιολογικό τους ρόλο και το ρόλο τους στις συναφείς νευρολογικές διαταραχές.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδογιαννάκη Γεωργία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:47Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312540"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312540","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312540","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312540","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312540","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδογιαννάκη Γεωργία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312540","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312540"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι πρωτεΐνες Homer ανήκουν στις πρωτεΐνες ικριώματα, με πολλαπλές λειτουργίες στη μετασυναπτική πυκνότητα των νευρώνων των θηλαστικών. Τόσο οι μακριές όσο και οι κοντές ισομορφές διαθέτουν μια αμινοτελική περιοχή (EVH1), μέσω της οποίας αλληλεπιδρούν με μια πληθώρα πρωτεϊνών-στόχων. Επιπλέον, μόνο οι μακριές ισομορφές διαθέτουν μια καρβοξυτελική coiled coil (CC) δομή, ακολουθούμενη από δυο μοτίβα τύπου φερμουάρ λευκίνης, που συμμετέχει στον όμο- και έτερο- πολυμερισμό τους. Τόσο τα δομικά χαρακτηριστικά των Homer πρωτεϊνών όσο και πειραματικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι Homer επιτρέπουν τη λειτουργική σύνδεση υποδοχέων και καναλιών στην πλασματική μεμβράνη με κανάλια ασβεστίου στο ενδοπλασματικό δίκτυο, σχηματίζοντας δίκτυα πρωτεϊνών που παίζουν κομβικό ρόλο στη συναπτική σηματοδότηση και την ομοιόσταση του ασβεστίου. Στην παρούσα μελέτη, εξετάσαμε τις πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των Homer πρωτεϊνών. Αποδείξαμε ότι όλες οι μακριές ισομορφές μπορούν να σχηματίζουν όμο- και ετερο-διμερή. Επιπλέον, η Homer1 που παρουσιάζει έλλειψη της CC δομής, δεν ομοδιμερίζεται ούτε ετεροδιμερίζεται. Δείξαμε ακόμη ότι η φωσφορυλίωση της Homer3 σε μια περιοχή έξω από την CC δομή δεν αποδιατάσσει τα ομοδιμερή της. Έτσι, δείξαμε ότι οι Homer πρωτεΐνες μπορεί να σχηματίζουν πολυμερή που αποτελούνται από οποιονδήποτε συνδυασμό των μακριών ισομορφών και η περιοχή που απαιτείται για των πολυμερισμό τους είναι η CC περιοχή. Ακόμη, ο σχηματισμός ομοδιμερών της Homer3 δεν επηρεάζεται από τη φωσφορυλίωση. Επειδή η ικανότητα των Homer να πολυμερίζονται παίζει σημαντικό ρόλο στη μεταγωγή σήματος στο μετασυναπτικό νευρώνα, η περαιτέρω μελέτη της σύστασης των συμπλόκων τους και των τρόπων ρύθμισης αυτών θα συνέβαλλε σημαντικά στη γνώση μας για το φυσιολογικό τους ρόλο και το ρόλο τους στις συναφείς νευρολογικές διαταραχές.","The Homer family proteins are scaffold proteins with multiple functions at the postsynaptic density of mammalian neurons. Short and long isoforms share a similar N-terminal sequence (EVH1 domain), which has the capacity to interact with a variety of ligands. Moreover, only long isoforms possess a C-terminal coiled coil domain (CC), followed by two leucine zippers, which is believed to mediate their homo- and/or hetero-polymerization. The structural features of Homers and experimental evidence indicate that Homers act as linkers between receptors of the plasma membrane and calcium channels of the ER leading to the formation of large molecular clusters that function in cell signaling, signal transduction and calcium homeostasis. In this study, the possible interactions between Homer proteins were investigated. It was proven that all the isoforms of long Homer are able to form homo- and heterodimers. In addition, Homer1, lacking the coiled coil domain, does not form homo- and heterodimers. We also showed that phosphorylation of Homer3 in a region outside the CC domain does not dissociate the homodimers of Homer3. So, we have demostrated that Homer proteins form multimers which may consist of any long isoform of Homers and that the domain responsible for their multimerization is their CC domain. Moreover, the formation of the homodimers of Homer3 is not affected by its phosphorylation state in a region outside its CC domain. As the property of Homers to multimerize is very important for their role in signal transduction, it would be interesting to further investigate other ways of regulation of the formation of multimers, or to associate the combination of isoforms at Homer complexes to specific signaling pathways, both at normal neurons and neurological disorders."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη του ομοδιμερισμού και ετεροδιμερισμού των πρωτεινών Homer"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδογιαννάκη Γεωργία"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Οι πρωτεΐνες Homer ανήκουν στις πρωτεΐνες ικριώματα, με πολλαπλές λειτουργίες στη μετασυναπτική πυκνότητα των νευρώνων των θηλαστικών. Τόσο οι μακριές όσο και οι κοντές ισομορφές διαθέτουν μια αμινοτελική περιοχή (EVH1), μέσω της οποίας αλληλεπιδρούν με μια πληθώρα πρωτεϊνών-στόχων. Επιπλέον, μόνο οι μακριές ισομορφές διαθέτουν μια καρβοξυτελική coiled coil (CC) δομή, ακολουθούμενη από δυο μοτίβα τύπου φερμουάρ λευκίνης, που συμμετέχει στον όμο- και έτερο- πολυμερισμό τους. Τόσο τα δομικά χαρακτηριστικά των Homer πρωτεϊνών όσο και πειραματικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι Homer επιτρέπουν τη λειτουργική σύνδεση υποδοχέων και καναλιών στην πλασματική μεμβράνη με κανάλια ασβεστίου στο ενδοπλασματικό δίκτυο, σχηματίζοντας δίκτυα πρωτεϊνών που παίζουν κομβικό ρόλο στη συναπτική σηματοδότηση και την ομοιόσταση του ασβεστίου. Στην παρούσα μελέτη, εξετάσαμε τις πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των Homer πρωτεϊνών. Αποδείξαμε ότι όλες οι μακριές ισομορφές μπορούν να σχηματίζουν όμο- και ετερο-διμερή. Επιπλέον, η Homer1 που παρουσιάζει έλλειψη της CC δομής, δεν ομοδιμερίζεται ούτε ετεροδιμερίζεται. Δείξαμε ακόμη ότι η φωσφορυλίωση της Homer3 σε μια περιοχή έξω από την CC δομή δεν αποδιατάσσει τα ομοδιμερή της. Έτσι, δείξαμε ότι οι Homer πρωτεΐνες μπορεί να σχηματίζουν πολυμερή που αποτελούνται από οποιονδήποτε συνδυασμό των μακριών ισομορφών και η περιοχή που απαιτείται για των πολυμερισμό τους είναι η CC περιοχή. Ακόμη, ο σχηματισμός ομοδιμερών της Homer3 δεν επηρεάζεται από τη φωσφορυλίωση. Επειδή η ικανότητα των Homer να πολυμερίζονται παίζει σημαντικό ρόλο στη μεταγωγή σήματος στο μετασυναπτικό νευρώνα, η περαιτέρω μελέτη της σύστασης των συμπλόκων τους και των τρόπων ρύθμισης αυτών θα συνέβαλλε σημαντικά στη γνώση μας για το φυσιολογικό τους ρόλο και το ρόλο τους στις συναφείς νευρολογικές διαταραχές.","The Homer family proteins are scaffold proteins with multiple functions at the postsynaptic density of mammalian neurons. Short and long isoforms share a similar N-terminal sequence (EVH1 domain), which has the capacity to interact with a variety of ligands. Moreover, only long isoforms possess a C-terminal coiled coil domain (CC), followed by two leucine zippers, which is believed to mediate their homo- and/or hetero-polymerization. The structural features of Homers and experimental evidence indicate that Homers act as linkers between receptors of the plasma membrane and calcium channels of the ER leading to the formation of large molecular clusters that function in cell signaling, signal transduction and calcium homeostasis. In this study, the possible interactions between Homer proteins were investigated. It was proven that all the isoforms of long Homer are able to form homo- and heterodimers. In addition, Homer1, lacking the coiled coil domain, does not form homo- and heterodimers. We also showed that phosphorylation of Homer3 in a region outside the CC domain does not dissociate the homodimers of Homer3. So, we have demostrated that Homer proteins form multimers which may consist of any long isoform of Homers and that the domain responsible for their multimerization is their CC domain. Moreover, the formation of the homodimers of Homer3 is not affected by its phosphorylation state in a region outside its CC domain. As the property of Homers to multimerize is very important for their role in signal transduction, it would be interesting to further investigate other ways of regulation of the formation of multimers, or to associate the combination of isoforms at Homer complexes to specific signaling pathways, both at normal neurons and neurological disorders."],"dc:identifier":["uoadl:1312540","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312540"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη του ομοδιμερισμού και ετεροδιμερισμού των πρωτεινών Homer"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:47Z"}