{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312561"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312561","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη του τρόπου ζωής, του στρες και ψυχοκοινωνικών παραγόντων σε άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας: συγχρονική μελέτη","abstract":"Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια αυτοάνοση απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που προσβάλλει κυρίως ενήλικες νεαρής ηλικίας. Τα άτομα που πάσχουν από τη νόσο βιώνουν καθημερινά έντονο στρες που προκύπτει από παράγοντες που σχετίζονται άμεσα ή και έμμεσα με την ασθένεια όπως για παράδειγμα είναι η σωματική αναπηρία, οι δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, τα προβλήματα στην επαγγελματική ζωή κ.α. Εκτός όμως από την προσαρμογή στη νόσο, το στρες έχει επιβεβαιωθεί ως εκλυτικός παράγοντας τόσο της νόσου αυτής καθ' αυτής, όσο και των ώσεων που χαρακτηρίζουν κυρίως την υποτροπιάζουσα μορφή της. Στη συγχρονική αυτή μελέτη εξετάζονται 68 ασθενείς με υποτροπιάζουσα μορφή της σκλήρυνσης κατά πλάκας με μετρήσεις που αφορούν κοινωνικοδημογραφικά δεδομένα, τον τρόπο ζωής καθώς και ψυχολογικές παραμέτρους όπως είναι η εστία ελέγχου για την υγεία, η αυτοεκτίμηση, η προσωπικότητα, η κατάθλιψη και το στρες. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν στατιστικές τεχνικές τόσο μονοπαραγοντικές όσο και πολυπαραγοντικές. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, οι προσδιοριστικοί παράγοντες του στρες στη νόσο ήταν: η ηλικία, η εκπαίδευση, η αυτοεκτίμηση, η κατάθλιψη, ο νευρωτισμός, η εξωστρέφεια και η δεκτικότητα. Μετά την ανάλυση με πολυπαραγοντικά μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης η τριτοβάθμια εκπαίδευση, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η κατάθλιψη φάνηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με το υψηλό στρες των ασθενών. Πιθανολογείται ότι αυτοί οι παράγοντες είναι ενδεικτικοί των μηχανισμών αντιμετώπισης του στρες που χρησιμοποιεί το άτομο και πιθανοί διαμεσολαβητές της σχέσης της προσωπικότητας με το στρες σε αυτούς τους ασθενείς. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, ενθαρρύνεται ο σχεδιασμός μη φαρμακευτικών προγραμμάτων που θα υιοθετούν πρακτικές αύξησης της αυτοεκτίμησης και μεθόδων διαχείρισης του στρες που ευνοούν την καλύτερη προσαρμογή στη νόσο.","abstract_html":"Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια αυτοάνοση απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που προσβάλλει κυρίως ενήλικες νεαρής ηλικίας. Τα άτομα που πάσχουν από τη νόσο βιώνουν καθημερινά έντονο στρες που προκύπτει από παράγοντες που σχετίζονται άμεσα ή και έμμεσα με την ασθένεια όπως για παράδειγμα είναι η σωματική αναπηρία, οι δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, τα προβλήματα στην επαγγελματική ζωή κ.α. Εκτός όμως από την προσαρμογή στη νόσο, το στρες έχει επιβεβαιωθεί ως εκλυτικός παράγοντας τόσο της νόσου αυτής καθ&#x27; αυτής, όσο και των ώσεων που χαρακτηρίζουν κυρίως την υποτροπιάζουσα μορφή της. Στη συγχρονική αυτή μελέτη εξετάζονται 68 ασθενείς με υποτροπιάζουσα μορφή της σκλήρυνσης κατά πλάκας με μετρήσεις που αφορούν κοινωνικοδημογραφικά δεδομένα, τον τρόπο ζωής καθώς και ψυχολογικές παραμέτρους όπως είναι η εστία ελέγχου για την υγεία, η αυτοεκτίμηση, η προσωπικότητα, η κατάθλιψη και το στρες. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν στατιστικές τεχνικές τόσο μονοπαραγοντικές όσο και πολυπαραγοντικές. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, οι προσδιοριστικοί παράγοντες του στρες στη νόσο ήταν: η ηλικία, η εκπαίδευση, η αυτοεκτίμηση, η κατάθλιψη, ο νευρωτισμός, η εξωστρέφεια και η δεκτικότητα. Μετά την ανάλυση με πολυπαραγοντικά μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης η τριτοβάθμια εκπαίδευση, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η κατάθλιψη φάνηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με το υψηλό στρες των ασθενών. Πιθανολογείται ότι αυτοί οι παράγοντες είναι ενδεικτικοί των μηχανισμών αντιμετώπισης του στρες που χρησιμοποιεί το άτομο και πιθανοί διαμεσολαβητές της σχέσης της προσωπικότητας με το στρες σε αυτούς τους ασθενείς. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, ενθαρρύνεται ο σχεδιασμός μη φαρμακευτικών προγραμμάτων που θα υιοθετούν πρακτικές αύξησης της αυτοεκτίμησης και μεθόδων διαχείρισης του στρες που ευνοούν την καλύτερη προσαρμογή στη νόσο.","abstract_has_math":false,"creators":["Υφαντοπούλου Παρθένα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:47Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312561"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312561","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312561","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312561","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312561","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Υφαντοπούλου Παρθένα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312561","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312561"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια αυτοάνοση απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που προσβάλλει κυρίως ενήλικες νεαρής ηλικίας. Τα άτομα που πάσχουν από τη νόσο βιώνουν καθημερινά έντονο στρες που προκύπτει από παράγοντες που σχετίζονται άμεσα ή και έμμεσα με την ασθένεια όπως για παράδειγμα είναι η σωματική αναπηρία, οι δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, τα προβλήματα στην επαγγελματική ζωή κ.α. Εκτός όμως από την προσαρμογή στη νόσο, το στρες έχει επιβεβαιωθεί ως εκλυτικός παράγοντας τόσο της νόσου αυτής καθ' αυτής, όσο και των ώσεων που χαρακτηρίζουν κυρίως την υποτροπιάζουσα μορφή της. Στη συγχρονική αυτή μελέτη εξετάζονται 68 ασθενείς με υποτροπιάζουσα μορφή της σκλήρυνσης κατά πλάκας με μετρήσεις που αφορούν κοινωνικοδημογραφικά δεδομένα, τον τρόπο ζωής καθώς και ψυχολογικές παραμέτρους όπως είναι η εστία ελέγχου για την υγεία, η αυτοεκτίμηση, η προσωπικότητα, η κατάθλιψη και το στρες. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν στατιστικές τεχνικές τόσο μονοπαραγοντικές όσο και πολυπαραγοντικές. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, οι προσδιοριστικοί παράγοντες του στρες στη νόσο ήταν: η ηλικία, η εκπαίδευση, η αυτοεκτίμηση, η κατάθλιψη, ο νευρωτισμός, η εξωστρέφεια και η δεκτικότητα. Μετά την ανάλυση με πολυπαραγοντικά μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης η τριτοβάθμια εκπαίδευση, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η κατάθλιψη φάνηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με το υψηλό στρες των ασθενών. Πιθανολογείται ότι αυτοί οι παράγοντες είναι ενδεικτικοί των μηχανισμών αντιμετώπισης του στρες που χρησιμοποιεί το άτομο και πιθανοί διαμεσολαβητές της σχέσης της προσωπικότητας με το στρες σε αυτούς τους ασθενείς. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, ενθαρρύνεται ο σχεδιασμός μη φαρμακευτικών προγραμμάτων που θα υιοθετούν πρακτικές αύξησης της αυτοεκτίμησης και μεθόδων διαχείρισης του στρες που ευνοούν την καλύτερη προσαρμογή στη νόσο.","Background: Patients suffering from multiple sclerosis (MS) face numerous daily stressors associated directly or indirectly with their disease. Perceived stress reflects the psychological processes for the cognitive appraisal of these stressors and constitutes an integral factor for disease adjustment, even disease course. Aim: To assess determinants of perceived stress in patients with multiple sclerosis. Materials and Methods: This is a cross-sectional study of 68 patients with MS (46 females and 22 males, mean age of 40 years old, mean duration of disease 133.6 months). The study's main measurements were: perceived stress, health locus of control, self-esteem, depression and personality factors. Significant associations with perceived stress in the univariate analyses were included according to their importance and degree of association in an hierarchical multifactorial regression model. Results: Increased age and tertiary education were significantly associated with increased perceived stress. Among psychological variables, lower extroversion, openness and self-esteem and higher neurotism and depression were significantly correlated with higher perceived stress. In the multivariate model age, education, self-esteem and depression accounted for the 39.7% of the perceived stress variance. Personality factors did not reach significance, implying a mediating role of self-esteem and to a lesser extent depression. Further interesting associations from the univariate analyses are also presented. Conclusions: Among psychological factors, self-esteem and depression were found to independently predict levels of perceived stress in MS patients, with the former presumably representing cognitive appraisal of stressors rather than emotional reactivity to stress which should be better reflected by depressive symptoms. Future psychological interventions are advised to target self-esteem enhancement, in order to facilitate a successful adjustment to the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη του τρόπου ζωής, του στρες και ψυχοκοινωνικών παραγόντων σε άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας: συγχρονική μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Υφαντοπούλου Παρθένα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια αυτοάνοση απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που προσβάλλει κυρίως ενήλικες νεαρής ηλικίας. Τα άτομα που πάσχουν από τη νόσο βιώνουν καθημερινά έντονο στρες που προκύπτει από παράγοντες που σχετίζονται άμεσα ή και έμμεσα με την ασθένεια όπως για παράδειγμα είναι η σωματική αναπηρία, οι δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, τα προβλήματα στην επαγγελματική ζωή κ.α. Εκτός όμως από την προσαρμογή στη νόσο, το στρες έχει επιβεβαιωθεί ως εκλυτικός παράγοντας τόσο της νόσου αυτής καθ' αυτής, όσο και των ώσεων που χαρακτηρίζουν κυρίως την υποτροπιάζουσα μορφή της. Στη συγχρονική αυτή μελέτη εξετάζονται 68 ασθενείς με υποτροπιάζουσα μορφή της σκλήρυνσης κατά πλάκας με μετρήσεις που αφορούν κοινωνικοδημογραφικά δεδομένα, τον τρόπο ζωής καθώς και ψυχολογικές παραμέτρους όπως είναι η εστία ελέγχου για την υγεία, η αυτοεκτίμηση, η προσωπικότητα, η κατάθλιψη και το στρες. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν στατιστικές τεχνικές τόσο μονοπαραγοντικές όσο και πολυπαραγοντικές. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, οι προσδιοριστικοί παράγοντες του στρες στη νόσο ήταν: η ηλικία, η εκπαίδευση, η αυτοεκτίμηση, η κατάθλιψη, ο νευρωτισμός, η εξωστρέφεια και η δεκτικότητα. Μετά την ανάλυση με πολυπαραγοντικά μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης η τριτοβάθμια εκπαίδευση, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η κατάθλιψη φάνηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με το υψηλό στρες των ασθενών. Πιθανολογείται ότι αυτοί οι παράγοντες είναι ενδεικτικοί των μηχανισμών αντιμετώπισης του στρες που χρησιμοποιεί το άτομο και πιθανοί διαμεσολαβητές της σχέσης της προσωπικότητας με το στρες σε αυτούς τους ασθενείς. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, ενθαρρύνεται ο σχεδιασμός μη φαρμακευτικών προγραμμάτων που θα υιοθετούν πρακτικές αύξησης της αυτοεκτίμησης και μεθόδων διαχείρισης του στρες που ευνοούν την καλύτερη προσαρμογή στη νόσο.","Background: Patients suffering from multiple sclerosis (MS) face numerous daily stressors associated directly or indirectly with their disease. Perceived stress reflects the psychological processes for the cognitive appraisal of these stressors and constitutes an integral factor for disease adjustment, even disease course. Aim: To assess determinants of perceived stress in patients with multiple sclerosis. Materials and Methods: This is a cross-sectional study of 68 patients with MS (46 females and 22 males, mean age of 40 years old, mean duration of disease 133.6 months). The study's main measurements were: perceived stress, health locus of control, self-esteem, depression and personality factors. Significant associations with perceived stress in the univariate analyses were included according to their importance and degree of association in an hierarchical multifactorial regression model. Results: Increased age and tertiary education were significantly associated with increased perceived stress. Among psychological variables, lower extroversion, openness and self-esteem and higher neurotism and depression were significantly correlated with higher perceived stress. In the multivariate model age, education, self-esteem and depression accounted for the 39.7% of the perceived stress variance. Personality factors did not reach significance, implying a mediating role of self-esteem and to a lesser extent depression. Further interesting associations from the univariate analyses are also presented. Conclusions: Among psychological factors, self-esteem and depression were found to independently predict levels of perceived stress in MS patients, with the former presumably representing cognitive appraisal of stressors rather than emotional reactivity to stress which should be better reflected by depressive symptoms. Future psychological interventions are advised to target self-esteem enhancement, in order to facilitate a successful adjustment to the disease."],"dc:identifier":["uoadl:1312561","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312561"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη του τρόπου ζωής, του στρες και ψυχοκοινωνικών παραγόντων σε άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας: συγχρονική μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:47Z"}