{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312591"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312591","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη υπερπηκτικότητας στο πολλαπλούν μυέλωμα","abstract":"Το πολλαπλούν μυέλωμα είναι μια κακοήθης πλασματοκυτταρική δυσκρασία που θεωρείται ακόμα ανίατη. Η προσπάθεια για την κατανόηση της κλινικής συμπεριφοράς της νόσου και των μηχανισμών της αντοχής του ΠΜ στα φάρμακα οδήγησε στην ανακάλυψη νέων παραγόντων για την θεραπεία του. Είναι γνωστό πως οι ασθενείς με Πολλαπλό Μυέλωμα παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη φλεβικής και αρτηριακής θρόμβωσης. Η παθογένεια παραμένει ασαφής. Αρκετοί μη ειδικοί παράγοντες φαίνονται να ενοχοποιούνται όπως η μεγάλη ηλικία, η ακινησία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η χρήση κεντρικών φλεβικών καθετήρων, η κληρονομική θρομβοφιλία αλλά και ειδικοί για το ΠΜ, ποιοτικές και ποσοτικές αλλαγές σε παράγοντες πήξης και ινωδόλυσης, η επίκτητη αντίσταση στην ενεργοποιημένη PC, τα υψηλά επίπεδα προφλεγμονοδών κυτταροκινών. Ισχυρή είναι και η συσχέτιση των νεότερων θεραπευτικών παραγόντων (θαλιδομίδη και λεναλιδομίδη) ιδίως σε συνδυασμό με άλλους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, κορτικοστεροειδή ή αυξητικούς παράγοντες με την αύξηση του κινδύνου για θρόμβωση. Περίπου το 1/3 των ασθενών με ΠΜ που λαμβάνουν αυτούς τους θεραπευτικούς συνδυασμούς παρουσιάζει, φλεβική κυρίως, αλλά και αρτηριακή θρόμβωση και για τον λόγο αυτό συνιστάται η ταυτόχρονη έναρξη θρομβοπροφύλαξης με την έναρξη της θεραπείας. Στην μελέτη μας παρατηρήσαμε την επίπτωση της κληρονομικής θρομβοφιλίας σε ασθενείς με ΠΜ που ενώ ευρίσκονταν σε θεραπεία με τους νεότερους θεραπευτικούς παράγοντες και ύπο θρομβοπροφύλαξη με ασπιρίνη ή LMWH ή ασενοκουμαρόλη, ανέπτυξαν φλεβική θρομβοεμβολική νόσο. Παρ΄ όλο που το screening για την κληρονομική θρομβοφιλία έχει πολύ περιορισμένες ενδείξεις και δεν συμπεριλαμβάνεται στις διεθνείς οδηγίες για το ΠΜ, σκοπός της μελέτης μας είναι να προσδιοριστεί η πιθανή συσχέτιση γενετικής προδιάθεσης για θρόμβωση και ΠΜ και να δοθεί το ερέθισμα για μεγαλύτερη έρευνα στο πεδίο αυτό με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, ώστε να μπορούν να διεξαχθούν βάσιμα αποτελέσματα.","abstract_html":"Το πολλαπλούν μυέλωμα είναι μια κακοήθης πλασματοκυτταρική δυσκρασία που θεωρείται ακόμα ανίατη. Η προσπάθεια για την κατανόηση της κλινικής συμπεριφοράς της νόσου και των μηχανισμών της αντοχής του ΠΜ στα φάρμακα οδήγησε στην ανακάλυψη νέων παραγόντων για την θεραπεία του. Είναι γνωστό πως οι ασθενείς με Πολλαπλό Μυέλωμα παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη φλεβικής και αρτηριακής θρόμβωσης. Η παθογένεια παραμένει ασαφής. Αρκετοί μη ειδικοί παράγοντες φαίνονται να ενοχοποιούνται όπως η μεγάλη ηλικία, η ακινησία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η χρήση κεντρικών φλεβικών καθετήρων, η κληρονομική θρομβοφιλία αλλά και ειδικοί για το ΠΜ, ποιοτικές και ποσοτικές αλλαγές σε παράγοντες πήξης και ινωδόλυσης, η επίκτητη αντίσταση στην ενεργοποιημένη PC, τα υψηλά επίπεδα προφλεγμονοδών κυτταροκινών. Ισχυρή είναι και η συσχέτιση των νεότερων θεραπευτικών παραγόντων (θαλιδομίδη και λεναλιδομίδη) ιδίως σε συνδυασμό με άλλους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, κορτικοστεροειδή ή αυξητικούς παράγοντες με την αύξηση του κινδύνου για θρόμβωση. Περίπου το 1/3 των ασθενών με ΠΜ που λαμβάνουν αυτούς τους θεραπευτικούς συνδυασμούς παρουσιάζει, φλεβική κυρίως, αλλά και αρτηριακή θρόμβωση και για τον λόγο αυτό συνιστάται η ταυτόχρονη έναρξη θρομβοπροφύλαξης με την έναρξη της θεραπείας. Στην μελέτη μας παρατηρήσαμε την επίπτωση της κληρονομικής θρομβοφιλίας σε ασθενείς με ΠΜ που ενώ ευρίσκονταν σε θεραπεία με τους νεότερους θεραπευτικούς παράγοντες και ύπο θρομβοπροφύλαξη με ασπιρίνη ή LMWH ή ασενοκουμαρόλη, ανέπτυξαν φλεβική θρομβοεμβολική νόσο. Παρ΄ όλο που το screening για την κληρονομική θρομβοφιλία έχει πολύ περιορισμένες ενδείξεις και δεν συμπεριλαμβάνεται στις διεθνείς οδηγίες για το ΠΜ, σκοπός της μελέτης μας είναι να προσδιοριστεί η πιθανή συσχέτιση γενετικής προδιάθεσης για θρόμβωση και ΠΜ και να δοθεί το ερέθισμα για μεγαλύτερη έρευνα στο πεδίο αυτό με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, ώστε να μπορούν να διεξαχθούν βάσιμα αποτελέσματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Δρη Αθηνά-Παρασκευή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:22:47Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312591"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312591","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312591","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312591","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312591","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δρη Αθηνά-Παρασκευή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312591","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312591"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το πολλαπλούν μυέλωμα είναι μια κακοήθης πλασματοκυτταρική δυσκρασία που θεωρείται ακόμα ανίατη. Η προσπάθεια για την κατανόηση της κλινικής συμπεριφοράς της νόσου και των μηχανισμών της αντοχής του ΠΜ στα φάρμακα οδήγησε στην ανακάλυψη νέων παραγόντων για την θεραπεία του. Είναι γνωστό πως οι ασθενείς με Πολλαπλό Μυέλωμα παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη φλεβικής και αρτηριακής θρόμβωσης. Η παθογένεια παραμένει ασαφής. Αρκετοί μη ειδικοί παράγοντες φαίνονται να ενοχοποιούνται όπως η μεγάλη ηλικία, η ακινησία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η χρήση κεντρικών φλεβικών καθετήρων, η κληρονομική θρομβοφιλία αλλά και ειδικοί για το ΠΜ, ποιοτικές και ποσοτικές αλλαγές σε παράγοντες πήξης και ινωδόλυσης, η επίκτητη αντίσταση στην ενεργοποιημένη PC, τα υψηλά επίπεδα προφλεγμονοδών κυτταροκινών. Ισχυρή είναι και η συσχέτιση των νεότερων θεραπευτικών παραγόντων (θαλιδομίδη και λεναλιδομίδη) ιδίως σε συνδυασμό με άλλους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, κορτικοστεροειδή ή αυξητικούς παράγοντες με την αύξηση του κινδύνου για θρόμβωση. Περίπου το 1/3 των ασθενών με ΠΜ που λαμβάνουν αυτούς τους θεραπευτικούς συνδυασμούς παρουσιάζει, φλεβική κυρίως, αλλά και αρτηριακή θρόμβωση και για τον λόγο αυτό συνιστάται η ταυτόχρονη έναρξη θρομβοπροφύλαξης με την έναρξη της θεραπείας. Στην μελέτη μας παρατηρήσαμε την επίπτωση της κληρονομικής θρομβοφιλίας σε ασθενείς με ΠΜ που ενώ ευρίσκονταν σε θεραπεία με τους νεότερους θεραπευτικούς παράγοντες και ύπο θρομβοπροφύλαξη με ασπιρίνη ή LMWH ή ασενοκουμαρόλη, ανέπτυξαν φλεβική θρομβοεμβολική νόσο. Παρ΄ όλο που το screening για την κληρονομική θρομβοφιλία έχει πολύ περιορισμένες ενδείξεις και δεν συμπεριλαμβάνεται στις διεθνείς οδηγίες για το ΠΜ, σκοπός της μελέτης μας είναι να προσδιοριστεί η πιθανή συσχέτιση γενετικής προδιάθεσης για θρόμβωση και ΠΜ και να δοθεί το ερέθισμα για μεγαλύτερη έρευνα στο πεδίο αυτό με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, ώστε να μπορούν να διεξαχθούν βάσιμα αποτελέσματα.","Multiple myeloma (MM) is a malignant plasma cell disorder which is still considered incurable. The effort to understand the clinical behavior of the disease and various mechanisms of its resistance to drugs has led to the discovery of novel therapeutic agents. It is known that patients with multiple myeloma are at an increased risk of venous and arterial thrombosis. The pathogenesis remains unclear. Several non-specific risk factors seem to be involved, such as advanced age, immobility, surgery, use of central venous catheters, inherited thrombophilia and some MM-specific factors such as quality and quantity variations in coagulating and fibrinolytic factors, acquired activated protein C resistance, proinflammatory cytokine high levels. Novel therapeutic agents (thalidomide and lenalidomide), especially in combination with other chemotherapeutic agents, steroids or growth factors seem to be associated with an increased risk of thrombosis. Approximately 1/3 of patients with MM receiving these therapeutic regimens present with venous and/or arterial thrombosis. Thromboprophylaxis is highly recommended in these settings. In our study we observed the incidence of hereditary thrombophilia in patients with MM who were concurrently treated with novel therapeutic agents and thromboprophylaxis with aspirin or LMWH or acenocoumarol but still developed venous thromboembolic disease. Even though screening for inherited thrombophilia is neither recommended nor included in the MM international guidelines, the aim of our study is to determine the association of genetic predisposition to thrombosis, to MM and act as a stimulus for further research in this area with a larger sample of patients, so that reliable results could be extracted."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη υπερπηκτικότητας στο πολλαπλούν μυέλωμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δρη Αθηνά-Παρασκευή"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Το πολλαπλούν μυέλωμα είναι μια κακοήθης πλασματοκυτταρική δυσκρασία που θεωρείται ακόμα ανίατη. Η προσπάθεια για την κατανόηση της κλινικής συμπεριφοράς της νόσου και των μηχανισμών της αντοχής του ΠΜ στα φάρμακα οδήγησε στην ανακάλυψη νέων παραγόντων για την θεραπεία του. Είναι γνωστό πως οι ασθενείς με Πολλαπλό Μυέλωμα παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη φλεβικής και αρτηριακής θρόμβωσης. Η παθογένεια παραμένει ασαφής. Αρκετοί μη ειδικοί παράγοντες φαίνονται να ενοχοποιούνται όπως η μεγάλη ηλικία, η ακινησία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η χρήση κεντρικών φλεβικών καθετήρων, η κληρονομική θρομβοφιλία αλλά και ειδικοί για το ΠΜ, ποιοτικές και ποσοτικές αλλαγές σε παράγοντες πήξης και ινωδόλυσης, η επίκτητη αντίσταση στην ενεργοποιημένη PC, τα υψηλά επίπεδα προφλεγμονοδών κυτταροκινών. Ισχυρή είναι και η συσχέτιση των νεότερων θεραπευτικών παραγόντων (θαλιδομίδη και λεναλιδομίδη) ιδίως σε συνδυασμό με άλλους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, κορτικοστεροειδή ή αυξητικούς παράγοντες με την αύξηση του κινδύνου για θρόμβωση. Περίπου το 1/3 των ασθενών με ΠΜ που λαμβάνουν αυτούς τους θεραπευτικούς συνδυασμούς παρουσιάζει, φλεβική κυρίως, αλλά και αρτηριακή θρόμβωση και για τον λόγο αυτό συνιστάται η ταυτόχρονη έναρξη θρομβοπροφύλαξης με την έναρξη της θεραπείας. Στην μελέτη μας παρατηρήσαμε την επίπτωση της κληρονομικής θρομβοφιλίας σε ασθενείς με ΠΜ που ενώ ευρίσκονταν σε θεραπεία με τους νεότερους θεραπευτικούς παράγοντες και ύπο θρομβοπροφύλαξη με ασπιρίνη ή LMWH ή ασενοκουμαρόλη, ανέπτυξαν φλεβική θρομβοεμβολική νόσο. Παρ΄ όλο που το screening για την κληρονομική θρομβοφιλία έχει πολύ περιορισμένες ενδείξεις και δεν συμπεριλαμβάνεται στις διεθνείς οδηγίες για το ΠΜ, σκοπός της μελέτης μας είναι να προσδιοριστεί η πιθανή συσχέτιση γενετικής προδιάθεσης για θρόμβωση και ΠΜ και να δοθεί το ερέθισμα για μεγαλύτερη έρευνα στο πεδίο αυτό με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, ώστε να μπορούν να διεξαχθούν βάσιμα αποτελέσματα.","Multiple myeloma (MM) is a malignant plasma cell disorder which is still considered incurable. The effort to understand the clinical behavior of the disease and various mechanisms of its resistance to drugs has led to the discovery of novel therapeutic agents. It is known that patients with multiple myeloma are at an increased risk of venous and arterial thrombosis. The pathogenesis remains unclear. Several non-specific risk factors seem to be involved, such as advanced age, immobility, surgery, use of central venous catheters, inherited thrombophilia and some MM-specific factors such as quality and quantity variations in coagulating and fibrinolytic factors, acquired activated protein C resistance, proinflammatory cytokine high levels. Novel therapeutic agents (thalidomide and lenalidomide), especially in combination with other chemotherapeutic agents, steroids or growth factors seem to be associated with an increased risk of thrombosis. Approximately 1/3 of patients with MM receiving these therapeutic regimens present with venous and/or arterial thrombosis. Thromboprophylaxis is highly recommended in these settings. In our study we observed the incidence of hereditary thrombophilia in patients with MM who were concurrently treated with novel therapeutic agents and thromboprophylaxis with aspirin or LMWH or acenocoumarol but still developed venous thromboembolic disease. Even though screening for inherited thrombophilia is neither recommended nor included in the MM international guidelines, the aim of our study is to determine the association of genetic predisposition to thrombosis, to MM and act as a stimulus for further research in this area with a larger sample of patients, so that reliable results could be extracted."],"dc:identifier":["uoadl:1312591","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312591"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη υπερπηκτικότητας στο πολλαπλούν μυέλωμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:47Z"}