{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312607"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312607","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μεσογειακή αναιμία. Επιπλοκές από τη μετάγγιση αίματος","abstract":"Η Μεσογειακή Αναιμία αποτελεί μία κλινικά ετερογενή ομάδα νοσημάτων που κληρονομούνται με τον αυτοσωμικό υπολειπόμενο χαρακτήρα και αριθμεί περίπου 270 εκατομμύρια φορείς παγκοσμίως μεταξύ των λαών της Μεσογείου, της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής. Οφείλεται σε βλάβες των γονιδίων των πολυπεπτιδικών αλυσίδων της αιμοσφαιρίνης που οδηγούν σε άλλοτε άλλου βαθμού ελαττωμένη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης. Ως εκ τούτου προκαλείται μη αποδοτική ερυθροποίηση με βαριά αναιμία και υποξία των ιστών, ιδίως στη μείζονα μορφή της νόσου. Οι συστηματικές μεταγγίσεις ερυθρών αιμοσφαιρίων αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της συμβατικής θεραπείας της Μεσογειακής Αναιμίας. Ωστόσο, λόγω των τακτικότατων μεταγγίσεων εκδηλώνονται συχνά επιπλοκές, οι οποίες είναι δυνατό να διακριθούν σε άμεσες, απώτερες και ειδικές. Οι άμεσες επιπλοκές διακρίνονται σε ανοσολογικές (οξεία αιμολυτική αντίδραση, πυρετική μη αιμολυτική αντίδραση, αλλεργική ή αναφυλακτική αντίδραση, οξεία πνευμονική βλάβη συνδεόμενη με τη μετάγγιση) και σε μη ανοσολογικές (υπερφόρτωση της κυκλοφορίας σχετιζόμενη με τη μετάγγιση, βακτηριακή επιμόλυνση). Ομοίως, και οι απώτερες επιπλοκές διακρίνονται σε ανοσολογικές (αλλοανοσοποίηση, επιβραδυνόμενη αιμολυτική αντίδραση, πορφύρα μετά τη μετάγγιση, σχετιζόμενη με μετάγγιση νόσος μοσχεύματος έναντι ξενιστή, ανοσοτροποποίηση από μετάγγιση) και μη ανοσολογικές (μετάδοση λοιμωδών νοσημάτων). Οι επαναλαμβανόμενες μεταγγίσεις των πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία προκαλούν τις ειδικές επιπλοκές της νόσου (υπερφόρτωση με σίδηρο, ενδοκρινολογικές, καρδιολογικές, ηπατικές επιπλοκές, ανοσοανεπάρκεια), οι οποίες εμφανίζονται ως απότοκο της υπερφόρτωσης του οργανισμού με σίδηρο. Για το λόγο αυτό ιδιαίτερη σημασία έχει η θεραπεία αποσιδήρωσης των ασθενών με χορήγηση χηλικών παραγόντων, οι οποίοι στοχεύουν στο να απομακρύνουν την περίσσεια του σιδήρου και να προλάβουν την εναπόθεσή του στους ιστούς. Τέλος, όπως σε κάθε χρόνια πάθηση, οι πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία καλούνται να αντιμετωπίσουν σοβαρές προκλήσεις και περιορισμούς σε καθημερινή βάση, γεγονός που καθιστά τις προσπάθειες για βελτίωση της ποιότητας ζωής τους περισσότερο αναγκαίες από ποτέ.","abstract_html":"Η Μεσογειακή Αναιμία αποτελεί μία κλινικά ετερογενή ομάδα νοσημάτων που κληρονομούνται με τον αυτοσωμικό υπολειπόμενο χαρακτήρα και αριθμεί περίπου 270 εκατομμύρια φορείς παγκοσμίως μεταξύ των λαών της Μεσογείου, της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής. Οφείλεται σε βλάβες των γονιδίων των πολυπεπτιδικών αλυσίδων της αιμοσφαιρίνης που οδηγούν σε άλλοτε άλλου βαθμού ελαττωμένη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης. Ως εκ τούτου προκαλείται μη αποδοτική ερυθροποίηση με βαριά αναιμία και υποξία των ιστών, ιδίως στη μείζονα μορφή της νόσου. Οι συστηματικές μεταγγίσεις ερυθρών αιμοσφαιρίων αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της συμβατικής θεραπείας της Μεσογειακής Αναιμίας. Ωστόσο, λόγω των τακτικότατων μεταγγίσεων εκδηλώνονται συχνά επιπλοκές, οι οποίες είναι δυνατό να διακριθούν σε άμεσες, απώτερες και ειδικές. Οι άμεσες επιπλοκές διακρίνονται σε ανοσολογικές (οξεία αιμολυτική αντίδραση, πυρετική μη αιμολυτική αντίδραση, αλλεργική ή αναφυλακτική αντίδραση, οξεία πνευμονική βλάβη συνδεόμενη με τη μετάγγιση) και σε μη ανοσολογικές (υπερφόρτωση της κυκλοφορίας σχετιζόμενη με τη μετάγγιση, βακτηριακή επιμόλυνση). Ομοίως, και οι απώτερες επιπλοκές διακρίνονται σε ανοσολογικές (αλλοανοσοποίηση, επιβραδυνόμενη αιμολυτική αντίδραση, πορφύρα μετά τη μετάγγιση, σχετιζόμενη με μετάγγιση νόσος μοσχεύματος έναντι ξενιστή, ανοσοτροποποίηση από μετάγγιση) και μη ανοσολογικές (μετάδοση λοιμωδών νοσημάτων). Οι επαναλαμβανόμενες μεταγγίσεις των πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία προκαλούν τις ειδικές επιπλοκές της νόσου (υπερφόρτωση με σίδηρο, ενδοκρινολογικές, καρδιολογικές, ηπατικές επιπλοκές, ανοσοανεπάρκεια), οι οποίες εμφανίζονται ως απότοκο της υπερφόρτωσης του οργανισμού με σίδηρο. Για το λόγο αυτό ιδιαίτερη σημασία έχει η θεραπεία αποσιδήρωσης των ασθενών με χορήγηση χηλικών παραγόντων, οι οποίοι στοχεύουν στο να απομακρύνουν την περίσσεια του σιδήρου και να προλάβουν την εναπόθεσή του στους ιστούς. Τέλος, όπως σε κάθε χρόνια πάθηση, οι πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία καλούνται να αντιμετωπίσουν σοβαρές προκλήσεις και περιορισμούς σε καθημερινή βάση, γεγονός που καθιστά τις προσπάθειες για βελτίωση της ποιότητας ζωής τους περισσότερο αναγκαίες από ποτέ.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλογιάννη Αθανασία-Αικατερίνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:47Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312607"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312607","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312607","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312607","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312607","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλογιάννη Αθανασία-Αικατερίνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312607","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312607"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Μεσογειακή Αναιμία αποτελεί μία κλινικά ετερογενή ομάδα νοσημάτων που κληρονομούνται με τον αυτοσωμικό υπολειπόμενο χαρακτήρα και αριθμεί περίπου 270 εκατομμύρια φορείς παγκοσμίως μεταξύ των λαών της Μεσογείου, της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής. Οφείλεται σε βλάβες των γονιδίων των πολυπεπτιδικών αλυσίδων της αιμοσφαιρίνης που οδηγούν σε άλλοτε άλλου βαθμού ελαττωμένη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης. Ως εκ τούτου προκαλείται μη αποδοτική ερυθροποίηση με βαριά αναιμία και υποξία των ιστών, ιδίως στη μείζονα μορφή της νόσου. Οι συστηματικές μεταγγίσεις ερυθρών αιμοσφαιρίων αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της συμβατικής θεραπείας της Μεσογειακής Αναιμίας. Ωστόσο, λόγω των τακτικότατων μεταγγίσεων εκδηλώνονται συχνά επιπλοκές, οι οποίες είναι δυνατό να διακριθούν σε άμεσες, απώτερες και ειδικές. Οι άμεσες επιπλοκές διακρίνονται σε ανοσολογικές (οξεία αιμολυτική αντίδραση, πυρετική μη αιμολυτική αντίδραση, αλλεργική ή αναφυλακτική αντίδραση, οξεία πνευμονική βλάβη συνδεόμενη με τη μετάγγιση) και σε μη ανοσολογικές (υπερφόρτωση της κυκλοφορίας σχετιζόμενη με τη μετάγγιση, βακτηριακή επιμόλυνση). Ομοίως, και οι απώτερες επιπλοκές διακρίνονται σε ανοσολογικές (αλλοανοσοποίηση, επιβραδυνόμενη αιμολυτική αντίδραση, πορφύρα μετά τη μετάγγιση, σχετιζόμενη με μετάγγιση νόσος μοσχεύματος έναντι ξενιστή, ανοσοτροποποίηση από μετάγγιση) και μη ανοσολογικές (μετάδοση λοιμωδών νοσημάτων). Οι επαναλαμβανόμενες μεταγγίσεις των πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία προκαλούν τις ειδικές επιπλοκές της νόσου (υπερφόρτωση με σίδηρο, ενδοκρινολογικές, καρδιολογικές, ηπατικές επιπλοκές, ανοσοανεπάρκεια), οι οποίες εμφανίζονται ως απότοκο της υπερφόρτωσης του οργανισμού με σίδηρο. Για το λόγο αυτό ιδιαίτερη σημασία έχει η θεραπεία αποσιδήρωσης των ασθενών με χορήγηση χηλικών παραγόντων, οι οποίοι στοχεύουν στο να απομακρύνουν την περίσσεια του σιδήρου και να προλάβουν την εναπόθεσή του στους ιστούς. Τέλος, όπως σε κάθε χρόνια πάθηση, οι πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία καλούνται να αντιμετωπίσουν σοβαρές προκλήσεις και περιορισμούς σε καθημερινή βάση, γεγονός που καθιστά τις προσπάθειες για βελτίωση της ποιότητας ζωής τους περισσότερο αναγκαίες από ποτέ.","Thalassemia is a clinically heterogeneous group of anemias inherited with autosomal recessive condition. There are almost 270 millions of patients among people of Mediterranean Sea, Near and Middle East, Asia and Africa. Thalassemia is caused by mutations in globin genes that affect and reduce the synthesis of hemoglobin. Thus, it is caused inefficient erythropoiesis with severe anemia and hypoxia of tissues, especially in major thalassemia. Chronic transfusions of red blood cells consist the basis for management of patients with Thalassemia. However, a lot of reactions are reported due to chronic transfusions. These complications can be classified to acute, delayed and specific. Acute complications are discriminated to immunologic (acute haemolytic reaction, febrile non haemolytic reaction, allergic reaction or anaphylaxis, transfusion related acute lung injury) and non – immunologic (transfusion associated circulatory overload, bacterial transfection). Similarly, delayed complications are discriminated to immunologic (alloimmunization, delayed haemolytic reaction, post transfusion porpura, transfusion associated graft versus host disease, transfusion related immunomodulation) and non – immunologic (transmission of infectious agents). Repeated transfusions to thalassemic patients lead to specific complications (iron overload, endocrine, cardiac, hepatic complications) due to iron overload. Therefore, it is very important the chelation therapy, which aims to iron removal and prevents from iron storage in the tissues. Like all the patients who suffer from a chronic disorder, thalassemic patients have to deal with serious challenges and restrictions in a daily basis. Thus, any effort to enhance their quality of life is more necessary than ever before."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μεσογειακή αναιμία. Επιπλοκές από τη μετάγγιση αίματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλογιάννη Αθανασία-Αικατερίνη"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η Μεσογειακή Αναιμία αποτελεί μία κλινικά ετερογενή ομάδα νοσημάτων που κληρονομούνται με τον αυτοσωμικό υπολειπόμενο χαρακτήρα και αριθμεί περίπου 270 εκατομμύρια φορείς παγκοσμίως μεταξύ των λαών της Μεσογείου, της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής. Οφείλεται σε βλάβες των γονιδίων των πολυπεπτιδικών αλυσίδων της αιμοσφαιρίνης που οδηγούν σε άλλοτε άλλου βαθμού ελαττωμένη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης. Ως εκ τούτου προκαλείται μη αποδοτική ερυθροποίηση με βαριά αναιμία και υποξία των ιστών, ιδίως στη μείζονα μορφή της νόσου. Οι συστηματικές μεταγγίσεις ερυθρών αιμοσφαιρίων αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της συμβατικής θεραπείας της Μεσογειακής Αναιμίας. Ωστόσο, λόγω των τακτικότατων μεταγγίσεων εκδηλώνονται συχνά επιπλοκές, οι οποίες είναι δυνατό να διακριθούν σε άμεσες, απώτερες και ειδικές. Οι άμεσες επιπλοκές διακρίνονται σε ανοσολογικές (οξεία αιμολυτική αντίδραση, πυρετική μη αιμολυτική αντίδραση, αλλεργική ή αναφυλακτική αντίδραση, οξεία πνευμονική βλάβη συνδεόμενη με τη μετάγγιση) και σε μη ανοσολογικές (υπερφόρτωση της κυκλοφορίας σχετιζόμενη με τη μετάγγιση, βακτηριακή επιμόλυνση). Ομοίως, και οι απώτερες επιπλοκές διακρίνονται σε ανοσολογικές (αλλοανοσοποίηση, επιβραδυνόμενη αιμολυτική αντίδραση, πορφύρα μετά τη μετάγγιση, σχετιζόμενη με μετάγγιση νόσος μοσχεύματος έναντι ξενιστή, ανοσοτροποποίηση από μετάγγιση) και μη ανοσολογικές (μετάδοση λοιμωδών νοσημάτων). Οι επαναλαμβανόμενες μεταγγίσεις των πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία προκαλούν τις ειδικές επιπλοκές της νόσου (υπερφόρτωση με σίδηρο, ενδοκρινολογικές, καρδιολογικές, ηπατικές επιπλοκές, ανοσοανεπάρκεια), οι οποίες εμφανίζονται ως απότοκο της υπερφόρτωσης του οργανισμού με σίδηρο. Για το λόγο αυτό ιδιαίτερη σημασία έχει η θεραπεία αποσιδήρωσης των ασθενών με χορήγηση χηλικών παραγόντων, οι οποίοι στοχεύουν στο να απομακρύνουν την περίσσεια του σιδήρου και να προλάβουν την εναπόθεσή του στους ιστούς. Τέλος, όπως σε κάθε χρόνια πάθηση, οι πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία καλούνται να αντιμετωπίσουν σοβαρές προκλήσεις και περιορισμούς σε καθημερινή βάση, γεγονός που καθιστά τις προσπάθειες για βελτίωση της ποιότητας ζωής τους περισσότερο αναγκαίες από ποτέ.","Thalassemia is a clinically heterogeneous group of anemias inherited with autosomal recessive condition. There are almost 270 millions of patients among people of Mediterranean Sea, Near and Middle East, Asia and Africa. Thalassemia is caused by mutations in globin genes that affect and reduce the synthesis of hemoglobin. Thus, it is caused inefficient erythropoiesis with severe anemia and hypoxia of tissues, especially in major thalassemia. Chronic transfusions of red blood cells consist the basis for management of patients with Thalassemia. However, a lot of reactions are reported due to chronic transfusions. These complications can be classified to acute, delayed and specific. Acute complications are discriminated to immunologic (acute haemolytic reaction, febrile non haemolytic reaction, allergic reaction or anaphylaxis, transfusion related acute lung injury) and non – immunologic (transfusion associated circulatory overload, bacterial transfection). Similarly, delayed complications are discriminated to immunologic (alloimmunization, delayed haemolytic reaction, post transfusion porpura, transfusion associated graft versus host disease, transfusion related immunomodulation) and non – immunologic (transmission of infectious agents). Repeated transfusions to thalassemic patients lead to specific complications (iron overload, endocrine, cardiac, hepatic complications) due to iron overload. Therefore, it is very important the chelation therapy, which aims to iron removal and prevents from iron storage in the tissues. Like all the patients who suffer from a chronic disorder, thalassemic patients have to deal with serious challenges and restrictions in a daily basis. Thus, any effort to enhance their quality of life is more necessary than ever before."],"dc:identifier":["uoadl:1312607","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312607"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μεσογειακή αναιμία. Επιπλοκές από τη μετάγγιση αίματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:47Z"}