{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312614"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312614","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων ενδαγγειακής αποκατάστασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής σε ασθενείς με εχθρική και φιλική ανατομία αυχένα","abstract":"Ολοένα αυξανόμενος αριθμός ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής με μη ευνοϊκή ανατομία αυχένα αντιμετωπίζονται με κλασική ενδαγγειακή αποκατάσταση. Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της πρακτικής αυτής είναι αμφίβολη. Μέθοδος: Πραγματοποιήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για να ανιχνεύσουμε όλες τις μελέτες που συγκρίνουν τα αποτελέσματα της ενδαγγειακής αποκατάστασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής (endovascular aortic aneurysm repair-EVAR) σε ασθενείς με εχθρική και φιλική υπονεφρική ανατομία. Ως εχθρικός αυχένας ορίστηκαν οι συνθήκες που δεν ήταν συμβατές με τις οδηγίες χρήσης των ενδομοσχευμάτων που χρησιμοποιήθηκαν. Τα αποτελέσματα των μελετών αθροίστηκαν και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας στατιστικές δοκιμασίες (fixed or random effects models). Αποτελέσματα: Αναγνωρίστηκαν επτά μη τυχαιοποιημένες μελέτες και ένας συνολικός αριθμός 1559 ασθενών (ομάδα εχθρικής ανατομίας: 714 ασθενείς, ομάδα φιλικής ανατομίας: 845 ασθενείς) συμπεριλήφθηκε στην ανάλυση. Ασθενείς με εχθρική ανατομία χρειάστηκαν αυξημένο αριθμό συμπληρωματικών επεμβάσεων σε σύγκριση με ασθενείς με φιλική ανατομία, ώστε να επιτευχθεί στεγανοποίηση του κεντρικού αυχένα (αναλογία πιθανοτήτων-odds ratio [OR] 3.050, διάστημα εμπιστοσύνης-confidence interval [CI] 95% 1.884-4.938). Παρόλο που ασθενείς με μη ευνοϊκή ανατομία αυχένα είχαν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν νοσηρότητα στις 30 ημέρες (OR 2.278, 95% CI 1.025-5.063), δε βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στη συχνότητα ενδοδιαφυγής τύπου Ι ή επανεπέμβασης 30 ημέρες από την αποκατάσταση του ανευρύσματος (OR 2.467 και 1.082, 95% CI 0.562-10.823 και 0.096-12.186 αντιστοίχως). Ασθενείς με εχθρική ανατομία είχαν τετραπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης ενδοδιαφυγής τύπου Ι (OR 4.563, 95% CI 1.430-14.558) και εννεαπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν θνητότητα σχετιζόμενη με το ανεύρυσμα ένα χρόνο μετά την αποκατάσταση (OR 9.378, 95% CI 1.595-55.137). Συμπεράσματα: Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να υποστηρίζουν την ασφαλή χρήση EVAR σε ασθενής με εχθρική ανατομία αυχένα. Από την ανάλυση της παρούσης μελέτης προκύπτει ότι EVAR θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στους ασθενείς αυτούς.","abstract_html":"Ολοένα αυξανόμενος αριθμός ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής με μη ευνοϊκή ανατομία αυχένα αντιμετωπίζονται με κλασική ενδαγγειακή αποκατάσταση. Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της πρακτικής αυτής είναι αμφίβολη. Μέθοδος: Πραγματοποιήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για να ανιχνεύσουμε όλες τις μελέτες που συγκρίνουν τα αποτελέσματα της ενδαγγειακής αποκατάστασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής (endovascular aortic aneurysm repair-EVAR) σε ασθενείς με εχθρική και φιλική υπονεφρική ανατομία. Ως εχθρικός αυχένας ορίστηκαν οι συνθήκες που δεν ήταν συμβατές με τις οδηγίες χρήσης των ενδομοσχευμάτων που χρησιμοποιήθηκαν. Τα αποτελέσματα των μελετών αθροίστηκαν και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας στατιστικές δοκιμασίες (fixed or random effects models). Αποτελέσματα: Αναγνωρίστηκαν επτά μη τυχαιοποιημένες μελέτες και ένας συνολικός αριθμός 1559 ασθενών (ομάδα εχθρικής ανατομίας: 714 ασθενείς, ομάδα φιλικής ανατομίας: 845 ασθενείς) συμπεριλήφθηκε στην ανάλυση. Ασθενείς με εχθρική ανατομία χρειάστηκαν αυξημένο αριθμό συμπληρωματικών επεμβάσεων σε σύγκριση με ασθενείς με φιλική ανατομία, ώστε να επιτευχθεί στεγανοποίηση του κεντρικού αυχένα (αναλογία πιθανοτήτων-odds ratio [OR] 3.050, διάστημα εμπιστοσύνης-confidence interval [CI] 95% 1.884-4.938). Παρόλο που ασθενείς με μη ευνοϊκή ανατομία αυχένα είχαν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν νοσηρότητα στις 30 ημέρες (OR 2.278, 95% CI 1.025-5.063), δε βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στη συχνότητα ενδοδιαφυγής τύπου Ι ή επανεπέμβασης 30 ημέρες από την αποκατάσταση του ανευρύσματος (OR 2.467 και 1.082, 95% CI 0.562-10.823 και 0.096-12.186 αντιστοίχως). Ασθενείς με εχθρική ανατομία είχαν τετραπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης ενδοδιαφυγής τύπου Ι (OR 4.563, 95% CI 1.430-14.558) και εννεαπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν θνητότητα σχετιζόμενη με το ανεύρυσμα ένα χρόνο μετά την αποκατάσταση (OR 9.378, 95% CI 1.595-55.137). Συμπεράσματα: Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να υποστηρίζουν την ασφαλή χρήση EVAR σε ασθενής με εχθρική ανατομία αυχένα. Από την ανάλυση της παρούσης μελέτης προκύπτει ότι EVAR θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στους ασθενείς αυτούς.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνίου Γεώργιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:47Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312614"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312614","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312614","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312614","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312614","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνίου Γεώργιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312614","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312614"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ολοένα αυξανόμενος αριθμός ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής με μη ευνοϊκή ανατομία αυχένα αντιμετωπίζονται με κλασική ενδαγγειακή αποκατάσταση. Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της πρακτικής αυτής είναι αμφίβολη. Μέθοδος: Πραγματοποιήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για να ανιχνεύσουμε όλες τις μελέτες που συγκρίνουν τα αποτελέσματα της ενδαγγειακής αποκατάστασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής (endovascular aortic aneurysm repair-EVAR) σε ασθενείς με εχθρική και φιλική υπονεφρική ανατομία. Ως εχθρικός αυχένας ορίστηκαν οι συνθήκες που δεν ήταν συμβατές με τις οδηγίες χρήσης των ενδομοσχευμάτων που χρησιμοποιήθηκαν. Τα αποτελέσματα των μελετών αθροίστηκαν και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας στατιστικές δοκιμασίες (fixed or random effects models). Αποτελέσματα: Αναγνωρίστηκαν επτά μη τυχαιοποιημένες μελέτες και ένας συνολικός αριθμός 1559 ασθενών (ομάδα εχθρικής ανατομίας: 714 ασθενείς, ομάδα φιλικής ανατομίας: 845 ασθενείς) συμπεριλήφθηκε στην ανάλυση. Ασθενείς με εχθρική ανατομία χρειάστηκαν αυξημένο αριθμό συμπληρωματικών επεμβάσεων σε σύγκριση με ασθενείς με φιλική ανατομία, ώστε να επιτευχθεί στεγανοποίηση του κεντρικού αυχένα (αναλογία πιθανοτήτων-odds ratio [OR] 3.050, διάστημα εμπιστοσύνης-confidence interval [CI] 95% 1.884-4.938). Παρόλο που ασθενείς με μη ευνοϊκή ανατομία αυχένα είχαν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν νοσηρότητα στις 30 ημέρες (OR 2.278, 95% CI 1.025-5.063), δε βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στη συχνότητα ενδοδιαφυγής τύπου Ι ή επανεπέμβασης 30 ημέρες από την αποκατάσταση του ανευρύσματος (OR 2.467 και 1.082, 95% CI 0.562-10.823 και 0.096-12.186 αντιστοίχως). Ασθενείς με εχθρική ανατομία είχαν τετραπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης ενδοδιαφυγής τύπου Ι (OR 4.563, 95% CI 1.430-14.558) και εννεαπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν θνητότητα σχετιζόμενη με το ανεύρυσμα ένα χρόνο μετά την αποκατάσταση (OR 9.378, 95% CI 1.595-55.137). Συμπεράσματα: Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να υποστηρίζουν την ασφαλή χρήση EVAR σε ασθενής με εχθρική ανατομία αυχένα. Από την ανάλυση της παρούσης μελέτης προκύπτει ότι EVAR θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στους ασθενείς αυτούς.","An increasing number of abdominal aortic aneurysms (AAA) with unfavorable proximal neck anatomy are treated with standard endograft devices. Skepticism exists with regard to safety and efficacy of this practice. Methods A systematic review of the literature was undertaken to identify all studies comparing the outcomes of endovascular aneurysm repair (EVAR) in patients with hostile and friendly infra-renal neck anatomy. Hostile neck conditions were considered those that were not consistent with the instructions for use of the endograft devices used in the selected studies. Outcome data were pooled and combined overall effect sizes were calculated using fixed or random effects models. Results Seven observational studies reporting on 1559 patients (hostile anatomy group, 714 patients; friendly anatomy group, 845 patients) were included. Patients with hostile anatomy required an increased number of adjunctive procedures to achieve proximal seal as compared to patients with friendly anatomy (OR = 3.050, 95% CI 1.884-4.938). Even though patients with unfavorable neck anatomy had an increased risk of developing 30-day morbidity (OR = 2.278, 95% CI 1.025-5.063), no significant differences in the incidence of type I endoleak and re-intervention rates within 30-days of treatment between the two groups were identified (OR = 2.467, 95% CI 0.562-10.823; OR = 1.082, 95% CI 0.096-12.186; p = 0.949, respectively). Patients with hostile anatomy had a four-fold increased risk of developing type I endoleak (OR = 4.563, 95% CI 1.430-14.558) and a nine-fold increased risk of aneurysm-related mortality within one year of treatment (OR = 9.378, 95% CI 1.595-55.137). Conclusions Insufficient high level evidence for or against applying standard EVAR in patients with hostile neck anatomy exists. Our analysis suggests EVAR is cautiously used in patients with anatomic neck constraints."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων ενδαγγειακής αποκατάστασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής σε ασθενείς με εχθρική και φιλική ανατομία αυχένα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνίου Γεώργιος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Ολοένα αυξανόμενος αριθμός ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής με μη ευνοϊκή ανατομία αυχένα αντιμετωπίζονται με κλασική ενδαγγειακή αποκατάσταση. Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της πρακτικής αυτής είναι αμφίβολη. Μέθοδος: Πραγματοποιήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για να ανιχνεύσουμε όλες τις μελέτες που συγκρίνουν τα αποτελέσματα της ενδαγγειακής αποκατάστασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής (endovascular aortic aneurysm repair-EVAR) σε ασθενείς με εχθρική και φιλική υπονεφρική ανατομία. Ως εχθρικός αυχένας ορίστηκαν οι συνθήκες που δεν ήταν συμβατές με τις οδηγίες χρήσης των ενδομοσχευμάτων που χρησιμοποιήθηκαν. Τα αποτελέσματα των μελετών αθροίστηκαν και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας στατιστικές δοκιμασίες (fixed or random effects models). Αποτελέσματα: Αναγνωρίστηκαν επτά μη τυχαιοποιημένες μελέτες και ένας συνολικός αριθμός 1559 ασθενών (ομάδα εχθρικής ανατομίας: 714 ασθενείς, ομάδα φιλικής ανατομίας: 845 ασθενείς) συμπεριλήφθηκε στην ανάλυση. Ασθενείς με εχθρική ανατομία χρειάστηκαν αυξημένο αριθμό συμπληρωματικών επεμβάσεων σε σύγκριση με ασθενείς με φιλική ανατομία, ώστε να επιτευχθεί στεγανοποίηση του κεντρικού αυχένα (αναλογία πιθανοτήτων-odds ratio [OR] 3.050, διάστημα εμπιστοσύνης-confidence interval [CI] 95% 1.884-4.938). Παρόλο που ασθενείς με μη ευνοϊκή ανατομία αυχένα είχαν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν νοσηρότητα στις 30 ημέρες (OR 2.278, 95% CI 1.025-5.063), δε βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στη συχνότητα ενδοδιαφυγής τύπου Ι ή επανεπέμβασης 30 ημέρες από την αποκατάσταση του ανευρύσματος (OR 2.467 και 1.082, 95% CI 0.562-10.823 και 0.096-12.186 αντιστοίχως). Ασθενείς με εχθρική ανατομία είχαν τετραπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης ενδοδιαφυγής τύπου Ι (OR 4.563, 95% CI 1.430-14.558) και εννεαπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν θνητότητα σχετιζόμενη με το ανεύρυσμα ένα χρόνο μετά την αποκατάσταση (OR 9.378, 95% CI 1.595-55.137). Συμπεράσματα: Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να υποστηρίζουν την ασφαλή χρήση EVAR σε ασθενής με εχθρική ανατομία αυχένα. Από την ανάλυση της παρούσης μελέτης προκύπτει ότι EVAR θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στους ασθενείς αυτούς.","An increasing number of abdominal aortic aneurysms (AAA) with unfavorable proximal neck anatomy are treated with standard endograft devices. Skepticism exists with regard to safety and efficacy of this practice. Methods A systematic review of the literature was undertaken to identify all studies comparing the outcomes of endovascular aneurysm repair (EVAR) in patients with hostile and friendly infra-renal neck anatomy. Hostile neck conditions were considered those that were not consistent with the instructions for use of the endograft devices used in the selected studies. Outcome data were pooled and combined overall effect sizes were calculated using fixed or random effects models. Results Seven observational studies reporting on 1559 patients (hostile anatomy group, 714 patients; friendly anatomy group, 845 patients) were included. Patients with hostile anatomy required an increased number of adjunctive procedures to achieve proximal seal as compared to patients with friendly anatomy (OR = 3.050, 95% CI 1.884-4.938). Even though patients with unfavorable neck anatomy had an increased risk of developing 30-day morbidity (OR = 2.278, 95% CI 1.025-5.063), no significant differences in the incidence of type I endoleak and re-intervention rates within 30-days of treatment between the two groups were identified (OR = 2.467, 95% CI 0.562-10.823; OR = 1.082, 95% CI 0.096-12.186; p = 0.949, respectively). Patients with hostile anatomy had a four-fold increased risk of developing type I endoleak (OR = 4.563, 95% CI 1.430-14.558) and a nine-fold increased risk of aneurysm-related mortality within one year of treatment (OR = 9.378, 95% CI 1.595-55.137). Conclusions Insufficient high level evidence for or against applying standard EVAR in patients with hostile neck anatomy exists. Our analysis suggests EVAR is cautiously used in patients with anatomic neck constraints."],"dc:identifier":["uoadl:1312614","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312614"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων ενδαγγειακής αποκατάστασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής σε ασθενείς με εχθρική και φιλική ανατομία αυχένα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:47Z"}