{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312708"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312708","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μη αιμολυτικές αντιδράσεις από μετάγγιση αίματος και παραγώγων","abstract":"Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων του αποτελεί σωτήρια πρακτική για χιλιάδες αιμοδυναμικά ασταθείς ασθενείς,καθώς μέσω αυτής γίνεται βελτίωση της ιστικής οξυγόνωσης και αναπλήρωση των ζωτικών παραγόντων αιμόστασης. Ωστόσο δεν παύει να ενέχει και πολλούς κινδύνους που συνδέονται αιτιολογικά με τη μετάγγιση. Στην παρούσα διπλωματική παρουσιάζονται οι αντιδράσεις από μετάγγιση αίματος και παραγώγων και συγκεκριμένα οι μη αιμολυτικές αντιδράσεις. Αρχικά, γίνεται μία ιστορική αναδρομή της μετάγγισης.Έπειτα στο δεύτερο κεφάλαιο αναφέρονται οι ενδείξεις της μετάγγισης και τα είδη της μεταγγισιοθεραπείας. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι μη αιμολυτικές αντιδράσεις από μετάγγιση αίματος και παραγώγων του. Μη αιμολυτικές αντιδράσεις όπως η πυρετική αντίδραση, η αλλεργική και αναφυλακτική αντίδραση, το TRALI, η βακτηριδιακή επιμόλυνση, η υπερφόρτωση της κυκλοφορίας,αντιδράσεις από φυσικά,χημικά και μεταβολικά αίτια, η αλλονοσοποίηση έναντι των αντιγόνων των ερυθρών και των αιμοπεταλίων, η μετά μετάγγιση πορφύρα, η TA-GVHD και άλλες ανεπιθύμητες αντιδράσεις αναπτύσσονται εκτενώς. Δίνεται έμφαση στον ορισμό της κάθε αντίδρασης,την παθογένεια, την κλινική της εικόνα καθώς και στη θεραπεία και την πρόληψή της. Πέρα όμως από τις μη αιμολυτικές αντιδράσεις έχει σημειωθεί σημαντική επιβάρυνση της θνητότητας των μεταγγιζόμενων ασθενών από υποεκτιμημένες αντιδράσεις της μετάγγισης, οι οποίες αναλύονται σε επόμενο κεφάλαιο. Τέλος, παρουσιάζονται τα συστήματα αιμοεπαγρύπνησης σε Μ.Βρετανία, Γαλλία και Ελλάδα και ο ρόλος του κάθε συστήματος σε σχέση με τις αναπιθύμητες αντιδράσεις.","abstract_html":"Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων του αποτελεί σωτήρια πρακτική για χιλιάδες αιμοδυναμικά ασταθείς ασθενείς,καθώς μέσω αυτής γίνεται βελτίωση της ιστικής οξυγόνωσης και αναπλήρωση των ζωτικών παραγόντων αιμόστασης. Ωστόσο δεν παύει να ενέχει και πολλούς κινδύνους που συνδέονται αιτιολογικά με τη μετάγγιση. Στην παρούσα διπλωματική παρουσιάζονται οι αντιδράσεις από μετάγγιση αίματος και παραγώγων και συγκεκριμένα οι μη αιμολυτικές αντιδράσεις. Αρχικά, γίνεται μία ιστορική αναδρομή της μετάγγισης.Έπειτα στο δεύτερο κεφάλαιο αναφέρονται οι ενδείξεις της μετάγγισης και τα είδη της μεταγγισιοθεραπείας. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι μη αιμολυτικές αντιδράσεις από μετάγγιση αίματος και παραγώγων του. Μη αιμολυτικές αντιδράσεις όπως η πυρετική αντίδραση, η αλλεργική και αναφυλακτική αντίδραση, το TRALI, η βακτηριδιακή επιμόλυνση, η υπερφόρτωση της κυκλοφορίας,αντιδράσεις από φυσικά,χημικά και μεταβολικά αίτια, η αλλονοσοποίηση έναντι των αντιγόνων των ερυθρών και των αιμοπεταλίων, η μετά μετάγγιση πορφύρα, η TA-GVHD και άλλες ανεπιθύμητες αντιδράσεις αναπτύσσονται εκτενώς. Δίνεται έμφαση στον ορισμό της κάθε αντίδρασης,την παθογένεια, την κλινική της εικόνα καθώς και στη θεραπεία και την πρόληψή της. Πέρα όμως από τις μη αιμολυτικές αντιδράσεις έχει σημειωθεί σημαντική επιβάρυνση της θνητότητας των μεταγγιζόμενων ασθενών από υποεκτιμημένες αντιδράσεις της μετάγγισης, οι οποίες αναλύονται σε επόμενο κεφάλαιο. Τέλος, παρουσιάζονται τα συστήματα αιμοεπαγρύπνησης σε Μ.Βρετανία, Γαλλία και Ελλάδα και ο ρόλος του κάθε συστήματος σε σχέση με τις αναπιθύμητες αντιδράσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανώλη Ευαγγελία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:52Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312708"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312708","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312708","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312708","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312708","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανώλη Ευαγγελία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312708","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312708"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων του αποτελεί σωτήρια πρακτική για χιλιάδες αιμοδυναμικά ασταθείς ασθενείς,καθώς μέσω αυτής γίνεται βελτίωση της ιστικής οξυγόνωσης και αναπλήρωση των ζωτικών παραγόντων αιμόστασης. Ωστόσο δεν παύει να ενέχει και πολλούς κινδύνους που συνδέονται αιτιολογικά με τη μετάγγιση. Στην παρούσα διπλωματική παρουσιάζονται οι αντιδράσεις από μετάγγιση αίματος και παραγώγων και συγκεκριμένα οι μη αιμολυτικές αντιδράσεις. Αρχικά, γίνεται μία ιστορική αναδρομή της μετάγγισης.Έπειτα στο δεύτερο κεφάλαιο αναφέρονται οι ενδείξεις της μετάγγισης και τα είδη της μεταγγισιοθεραπείας. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι μη αιμολυτικές αντιδράσεις από μετάγγιση αίματος και παραγώγων του. Μη αιμολυτικές αντιδράσεις όπως η πυρετική αντίδραση, η αλλεργική και αναφυλακτική αντίδραση, το TRALI, η βακτηριδιακή επιμόλυνση, η υπερφόρτωση της κυκλοφορίας,αντιδράσεις από φυσικά,χημικά και μεταβολικά αίτια, η αλλονοσοποίηση έναντι των αντιγόνων των ερυθρών και των αιμοπεταλίων, η μετά μετάγγιση πορφύρα, η TA-GVHD και άλλες ανεπιθύμητες αντιδράσεις αναπτύσσονται εκτενώς. Δίνεται έμφαση στον ορισμό της κάθε αντίδρασης,την παθογένεια, την κλινική της εικόνα καθώς και στη θεραπεία και την πρόληψή της. Πέρα όμως από τις μη αιμολυτικές αντιδράσεις έχει σημειωθεί σημαντική επιβάρυνση της θνητότητας των μεταγγιζόμενων ασθενών από υποεκτιμημένες αντιδράσεις της μετάγγισης, οι οποίες αναλύονται σε επόμενο κεφάλαιο. Τέλος, παρουσιάζονται τα συστήματα αιμοεπαγρύπνησης σε Μ.Βρετανία, Γαλλία και Ελλάδα και ο ρόλος του κάθε συστήματος σε σχέση με τις αναπιθύμητες αντιδράσεις."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μη αιμολυτικές αντιδράσεις από μετάγγιση αίματος και παραγώγων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανώλη Ευαγγελία"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων του αποτελεί σωτήρια πρακτική για χιλιάδες αιμοδυναμικά ασταθείς ασθενείς,καθώς μέσω αυτής γίνεται βελτίωση της ιστικής οξυγόνωσης και αναπλήρωση των ζωτικών παραγόντων αιμόστασης. Ωστόσο δεν παύει να ενέχει και πολλούς κινδύνους που συνδέονται αιτιολογικά με τη μετάγγιση. Στην παρούσα διπλωματική παρουσιάζονται οι αντιδράσεις από μετάγγιση αίματος και παραγώγων και συγκεκριμένα οι μη αιμολυτικές αντιδράσεις. Αρχικά, γίνεται μία ιστορική αναδρομή της μετάγγισης.Έπειτα στο δεύτερο κεφάλαιο αναφέρονται οι ενδείξεις της μετάγγισης και τα είδη της μεταγγισιοθεραπείας. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι μη αιμολυτικές αντιδράσεις από μετάγγιση αίματος και παραγώγων του. Μη αιμολυτικές αντιδράσεις όπως η πυρετική αντίδραση, η αλλεργική και αναφυλακτική αντίδραση, το TRALI, η βακτηριδιακή επιμόλυνση, η υπερφόρτωση της κυκλοφορίας,αντιδράσεις από φυσικά,χημικά και μεταβολικά αίτια, η αλλονοσοποίηση έναντι των αντιγόνων των ερυθρών και των αιμοπεταλίων, η μετά μετάγγιση πορφύρα, η TA-GVHD και άλλες ανεπιθύμητες αντιδράσεις αναπτύσσονται εκτενώς. Δίνεται έμφαση στον ορισμό της κάθε αντίδρασης,την παθογένεια, την κλινική της εικόνα καθώς και στη θεραπεία και την πρόληψή της. Πέρα όμως από τις μη αιμολυτικές αντιδράσεις έχει σημειωθεί σημαντική επιβάρυνση της θνητότητας των μεταγγιζόμενων ασθενών από υποεκτιμημένες αντιδράσεις της μετάγγισης, οι οποίες αναλύονται σε επόμενο κεφάλαιο. Τέλος, παρουσιάζονται τα συστήματα αιμοεπαγρύπνησης σε Μ.Βρετανία, Γαλλία και Ελλάδα και ο ρόλος του κάθε συστήματος σε σχέση με τις αναπιθύμητες αντιδράσεις."],"dc:identifier":["uoadl:1312708","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312708"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μη αιμολυτικές αντιδράσεις από μετάγγιση αίματος και παραγώγων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:52Z"}