{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312776"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312776","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοριακά μονοπάτια ενδομητρικού καρκίνου. Βιολογική συμπεριφορά και θεραπευτική αντιμετώπιση.","abstract":"Ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί τον συνηθέστερο κακοήθη όγκο του γυναικείου γεννητικού συστήματος στο δυτικό κόσμο. Μετά το καρκίνωμα του μαστού, του παχέος εντέρου και του πνεύμονα είναι ο τέταρτος πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες με περίπου 40.000 νέα περιστατικά και 7.400 θανάτους κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια της ζωής τους οι γυναίκες διακατέχουν κίνδυνο της τάξης του 2,6% να αναπτύξουν καρκίνο του ενδομητρίου. Γενικότερα, ο καρκίνος του ενδομητρίου έχει εξαιρετική πρόγνωση όταν η διάγνωση πραγματοποιείται σε κάποιο πρώιμο στάδιο. Το ποσοστό της 5ετούς επιβίωσης για τις ασθενείς που βρίσκονται στο στάδιο Ι της νόσου κυμαίνεται μεταξύ 70%-95%. Παρά το χαρακτηριστικό γεγονός πως ο καρκίνος του ενδομητρίου συναντάται κατά κύριο λόγο σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, 5% των περιστατικών λαμβάνουν χώρα σε γυναίκες οι οποίες ηλικιακά είναι νεαρότερες των 40 ετών. Από αιτιολογικής πλευράς ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί μια νόσο του γυναικείου γεννητικού συστήματος η οποία σε ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό (80%) οφείλεται στην μακροχρόνια έκθεση του ενδομητρίου σε οιστρογόνα. Στους συνηθέστερους παράγοντες κινδύνου συγκαταλέγονται η παχυσαρκία, η ατεκνία, η ηλικία εμμηνόπαυσης(>52), η χρόνια ανωορρηξία, η ταμοξιφαίνη (εκλεκτικοί τροποποιητές των οιστρογονικών υποδοχέων). Η υπέρταση αλλά και ο σακχαρώδης διαβήτης μπορούν επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτό. Τέλος, ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί τη δεύτερη σε σειρά κακοήθεια σε ασθενείς που έχουν το σύνδρομο του μη οικογενούς πολυποειδούς καρκινώματος του παχέος εντέρου (HNPCC). Οι φορείς της διαταραχής αναπτύσσουν καρκίνωμα ενδομητρίου σε ποσοστό 30%-60%. Tα περιστατικά αυτά απαριθμούν περίπου το 3%-5% όλων των καρκίνων του ενδομητρίου και τυπικά αφορούν κυρίως γυναίκες νεαρότερης ηλικίας αφού αναπτύσσεται 10 χρόνια νωρίτερα συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό. Τις τελευταίες δυο δεκαετίες το καρκίνωμα του ενδομητρίου έχει διαιρεθεί σε δυο μεγάλες κατηγορίες τον τύπο Ι και τύπο Ι Ι . Η κατηγοριοποίηση αυτή στηρίζεται σε επιδημιολογικά δεδομένα, στην μορφολογική ιστοπαθολογία των όγκων και στην κλινική τους συμπεριφορά. Τέλος μοριακές μελέτες υποστηρίζουν ότι οι κλινικοπαθολογικές διαφορές των δύο ανωτέρω τύπων ενδομητρικού καρκίνου έχουν και διακριτές γενετικές διαταραχές, με μια μικρή ομάδα στην οποία δεν υπάρχει αυτό το δυαδικό μοντέλο αλλά μοιράζονται κοινά σημεία, υπάρχει δηλαδή αλληλοεπικάλυψη. Οι σημαντικές αυτές διαφορές μεταξύ των δυο διακριτών υπο-τύπων ενδομητριακού καρκινώματος έχουν ως αποτέλεσμα και τη διαφορετική θεραπευτική αντιμετώπιση.","abstract_html":"Ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί τον συνηθέστερο κακοήθη όγκο του γυναικείου γεννητικού συστήματος στο δυτικό κόσμο. Μετά το καρκίνωμα του μαστού, του παχέος εντέρου και του πνεύμονα είναι ο τέταρτος πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες με περίπου 40.000 νέα περιστατικά και 7.400 θανάτους κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια της ζωής τους οι γυναίκες διακατέχουν κίνδυνο της τάξης του 2,6% να αναπτύξουν καρκίνο του ενδομητρίου. Γενικότερα, ο καρκίνος του ενδομητρίου έχει εξαιρετική πρόγνωση όταν η διάγνωση πραγματοποιείται σε κάποιο πρώιμο στάδιο. Το ποσοστό της 5ετούς επιβίωσης για τις ασθενείς που βρίσκονται στο στάδιο Ι της νόσου κυμαίνεται μεταξύ 70%-95%. Παρά το χαρακτηριστικό γεγονός πως ο καρκίνος του ενδομητρίου συναντάται κατά κύριο λόγο σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, 5% των περιστατικών λαμβάνουν χώρα σε γυναίκες οι οποίες ηλικιακά είναι νεαρότερες των 40 ετών. Από αιτιολογικής πλευράς ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί μια νόσο του γυναικείου γεννητικού συστήματος η οποία σε ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό (80%) οφείλεται στην μακροχρόνια έκθεση του ενδομητρίου σε οιστρογόνα. Στους συνηθέστερους παράγοντες κινδύνου συγκαταλέγονται η παχυσαρκία, η ατεκνία, η ηλικία εμμηνόπαυσης(&gt;52), η χρόνια ανωορρηξία, η ταμοξιφαίνη (εκλεκτικοί τροποποιητές των οιστρογονικών υποδοχέων). Η υπέρταση αλλά και ο σακχαρώδης διαβήτης μπορούν επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτό. Τέλος, ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί τη δεύτερη σε σειρά κακοήθεια σε ασθενείς που έχουν το σύνδρομο του μη οικογενούς πολυποειδούς καρκινώματος του παχέος εντέρου (HNPCC). Οι φορείς της διαταραχής αναπτύσσουν καρκίνωμα ενδομητρίου σε ποσοστό 30%-60%. Tα περιστατικά αυτά απαριθμούν περίπου το 3%-5% όλων των καρκίνων του ενδομητρίου και τυπικά αφορούν κυρίως γυναίκες νεαρότερης ηλικίας αφού αναπτύσσεται 10 χρόνια νωρίτερα συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό. Τις τελευταίες δυο δεκαετίες το καρκίνωμα του ενδομητρίου έχει διαιρεθεί σε δυο μεγάλες κατηγορίες τον τύπο Ι και τύπο Ι Ι . Η κατηγοριοποίηση αυτή στηρίζεται σε επιδημιολογικά δεδομένα, στην μορφολογική ιστοπαθολογία των όγκων και στην κλινική τους συμπεριφορά. Τέλος μοριακές μελέτες υποστηρίζουν ότι οι κλινικοπαθολογικές διαφορές των δύο ανωτέρω τύπων ενδομητρικού καρκίνου έχουν και διακριτές γενετικές διαταραχές, με μια μικρή ομάδα στην οποία δεν υπάρχει αυτό το δυαδικό μοντέλο αλλά μοιράζονται κοινά σημεία, υπάρχει δηλαδή αλληλοεπικάλυψη. Οι σημαντικές αυτές διαφορές μεταξύ των δυο διακριτών υπο-τύπων ενδομητριακού καρκινώματος έχουν ως αποτέλεσμα και τη διαφορετική θεραπευτική αντιμετώπιση.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάνου Μαρία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:22:54Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312776"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312776","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312776","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312776","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312776","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάνου Μαρία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312776","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312776"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί τον συνηθέστερο κακοήθη όγκο του γυναικείου γεννητικού συστήματος στο δυτικό κόσμο. Μετά το καρκίνωμα του μαστού, του παχέος εντέρου και του πνεύμονα είναι ο τέταρτος πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες με περίπου 40.000 νέα περιστατικά και 7.400 θανάτους κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια της ζωής τους οι γυναίκες διακατέχουν κίνδυνο της τάξης του 2,6% να αναπτύξουν καρκίνο του ενδομητρίου. Γενικότερα, ο καρκίνος του ενδομητρίου έχει εξαιρετική πρόγνωση όταν η διάγνωση πραγματοποιείται σε κάποιο πρώιμο στάδιο. Το ποσοστό της 5ετούς επιβίωσης για τις ασθενείς που βρίσκονται στο στάδιο Ι της νόσου κυμαίνεται μεταξύ 70%-95%. Παρά το χαρακτηριστικό γεγονός πως ο καρκίνος του ενδομητρίου συναντάται κατά κύριο λόγο σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, 5% των περιστατικών λαμβάνουν χώρα σε γυναίκες οι οποίες ηλικιακά είναι νεαρότερες των 40 ετών. Από αιτιολογικής πλευράς ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί μια νόσο του γυναικείου γεννητικού συστήματος η οποία σε ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό (80%) οφείλεται στην μακροχρόνια έκθεση του ενδομητρίου σε οιστρογόνα. Στους συνηθέστερους παράγοντες κινδύνου συγκαταλέγονται η παχυσαρκία, η ατεκνία, η ηλικία εμμηνόπαυσης(>52), η χρόνια ανωορρηξία, η ταμοξιφαίνη (εκλεκτικοί τροποποιητές των οιστρογονικών υποδοχέων). Η υπέρταση αλλά και ο σακχαρώδης διαβήτης μπορούν επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτό. Τέλος, ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί τη δεύτερη σε σειρά κακοήθεια σε ασθενείς που έχουν το σύνδρομο του μη οικογενούς πολυποειδούς καρκινώματος του παχέος εντέρου (HNPCC). Οι φορείς της διαταραχής αναπτύσσουν καρκίνωμα ενδομητρίου σε ποσοστό 30%-60%. Tα περιστατικά αυτά απαριθμούν περίπου το 3%-5% όλων των καρκίνων του ενδομητρίου και τυπικά αφορούν κυρίως γυναίκες νεαρότερης ηλικίας αφού αναπτύσσεται 10 χρόνια νωρίτερα συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό. Τις τελευταίες δυο δεκαετίες το καρκίνωμα του ενδομητρίου έχει διαιρεθεί σε δυο μεγάλες κατηγορίες τον τύπο Ι και τύπο Ι Ι . Η κατηγοριοποίηση αυτή στηρίζεται σε επιδημιολογικά δεδομένα, στην μορφολογική ιστοπαθολογία των όγκων και στην κλινική τους συμπεριφορά. Τέλος μοριακές μελέτες υποστηρίζουν ότι οι κλινικοπαθολογικές διαφορές των δύο ανωτέρω τύπων ενδομητρικού καρκίνου έχουν και διακριτές γενετικές διαταραχές, με μια μικρή ομάδα στην οποία δεν υπάρχει αυτό το δυαδικό μοντέλο αλλά μοιράζονται κοινά σημεία, υπάρχει δηλαδή αλληλοεπικάλυψη. Οι σημαντικές αυτές διαφορές μεταξύ των δυο διακριτών υπο-τύπων ενδομητριακού καρκινώματος έχουν ως αποτέλεσμα και τη διαφορετική θεραπευτική αντιμετώπιση.","Endometrial cancer is the most common malignancy of the female genital tract in the world and the seventh most common cause of death from cancer in women in western Europe. Every year 7406 new cases are registered in the UK, 88 068 in the European Union and 40 102 in North America. More than 90% of cases occur in women older than 50 years of age, with a median age of 63 years. In the UK, the incidence in older women (aged 60–79) increased by >40% between 1993 and 2007; this was also the case in most European countries. Multiple risk factors have been identified: early onset of menstruation, obesity, nulliparity, late menopause, diabetes mellitus, hypertension, infertility, unopposed estrogen exposure and tamoxifen. In addition, up to 5% of endometrial cancers are associated with Lynch syndrome type II (known as hereditary non-polyposis colorectal carcinoma syndrome); those with this syndrome have a lifetime risk of developing endometrial cancers of 30–60%. There is increasing evidence that the use of combined oral contraceptives decreases the risk of endometrial neoplasia, reducing its incidence in premenopausal and perimenopausal women."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοριακά μονοπάτια ενδομητρικού καρκίνου. Βιολογική συμπεριφορά και θεραπευτική αντιμετώπιση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάνου Μαρία"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί τον συνηθέστερο κακοήθη όγκο του γυναικείου γεννητικού συστήματος στο δυτικό κόσμο. Μετά το καρκίνωμα του μαστού, του παχέος εντέρου και του πνεύμονα είναι ο τέταρτος πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες με περίπου 40.000 νέα περιστατικά και 7.400 θανάτους κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια της ζωής τους οι γυναίκες διακατέχουν κίνδυνο της τάξης του 2,6% να αναπτύξουν καρκίνο του ενδομητρίου. Γενικότερα, ο καρκίνος του ενδομητρίου έχει εξαιρετική πρόγνωση όταν η διάγνωση πραγματοποιείται σε κάποιο πρώιμο στάδιο. Το ποσοστό της 5ετούς επιβίωσης για τις ασθενείς που βρίσκονται στο στάδιο Ι της νόσου κυμαίνεται μεταξύ 70%-95%. Παρά το χαρακτηριστικό γεγονός πως ο καρκίνος του ενδομητρίου συναντάται κατά κύριο λόγο σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, 5% των περιστατικών λαμβάνουν χώρα σε γυναίκες οι οποίες ηλικιακά είναι νεαρότερες των 40 ετών. Από αιτιολογικής πλευράς ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί μια νόσο του γυναικείου γεννητικού συστήματος η οποία σε ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό (80%) οφείλεται στην μακροχρόνια έκθεση του ενδομητρίου σε οιστρογόνα. Στους συνηθέστερους παράγοντες κινδύνου συγκαταλέγονται η παχυσαρκία, η ατεκνία, η ηλικία εμμηνόπαυσης(>52), η χρόνια ανωορρηξία, η ταμοξιφαίνη (εκλεκτικοί τροποποιητές των οιστρογονικών υποδοχέων). Η υπέρταση αλλά και ο σακχαρώδης διαβήτης μπορούν επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτό. Τέλος, ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί τη δεύτερη σε σειρά κακοήθεια σε ασθενείς που έχουν το σύνδρομο του μη οικογενούς πολυποειδούς καρκινώματος του παχέος εντέρου (HNPCC). Οι φορείς της διαταραχής αναπτύσσουν καρκίνωμα ενδομητρίου σε ποσοστό 30%-60%. Tα περιστατικά αυτά απαριθμούν περίπου το 3%-5% όλων των καρκίνων του ενδομητρίου και τυπικά αφορούν κυρίως γυναίκες νεαρότερης ηλικίας αφού αναπτύσσεται 10 χρόνια νωρίτερα συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό. Τις τελευταίες δυο δεκαετίες το καρκίνωμα του ενδομητρίου έχει διαιρεθεί σε δυο μεγάλες κατηγορίες τον τύπο Ι και τύπο Ι Ι . Η κατηγοριοποίηση αυτή στηρίζεται σε επιδημιολογικά δεδομένα, στην μορφολογική ιστοπαθολογία των όγκων και στην κλινική τους συμπεριφορά. Τέλος μοριακές μελέτες υποστηρίζουν ότι οι κλινικοπαθολογικές διαφορές των δύο ανωτέρω τύπων ενδομητρικού καρκίνου έχουν και διακριτές γενετικές διαταραχές, με μια μικρή ομάδα στην οποία δεν υπάρχει αυτό το δυαδικό μοντέλο αλλά μοιράζονται κοινά σημεία, υπάρχει δηλαδή αλληλοεπικάλυψη. Οι σημαντικές αυτές διαφορές μεταξύ των δυο διακριτών υπο-τύπων ενδομητριακού καρκινώματος έχουν ως αποτέλεσμα και τη διαφορετική θεραπευτική αντιμετώπιση.","Endometrial cancer is the most common malignancy of the female genital tract in the world and the seventh most common cause of death from cancer in women in western Europe. Every year 7406 new cases are registered in the UK, 88 068 in the European Union and 40 102 in North America. More than 90% of cases occur in women older than 50 years of age, with a median age of 63 years. In the UK, the incidence in older women (aged 60–79) increased by >40% between 1993 and 2007; this was also the case in most European countries. Multiple risk factors have been identified: early onset of menstruation, obesity, nulliparity, late menopause, diabetes mellitus, hypertension, infertility, unopposed estrogen exposure and tamoxifen. In addition, up to 5% of endometrial cancers are associated with Lynch syndrome type II (known as hereditary non-polyposis colorectal carcinoma syndrome); those with this syndrome have a lifetime risk of developing endometrial cancers of 30–60%. There is increasing evidence that the use of combined oral contraceptives decreases the risk of endometrial neoplasia, reducing its incidence in premenopausal and perimenopausal women."],"dc:identifier":["uoadl:1312776","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312776"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μοριακά μονοπάτια ενδομητρικού καρκίνου. Βιολογική συμπεριφορά και θεραπευτική αντιμετώπιση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:54Z"}