{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312803"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312803","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μορφές και συχνότητα εμφάνισης σχολικού εκφοβισμού σε παιδιά σχολικής ηλικίας","abstract":"Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας,αναφέρεται στη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή συνομήλικων παιδιών και έχει επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα. Tα τελευταία χρόνια αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και πιο πολυσυζητημένα κοινωνικά φαινόμενα. Σκοπός είναι η διερεύνηση της ύπαρξης ή πιθανής έξαρσης του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού στα γυμνάσια και δημοτικά σχολεία και από ποιους παράγοντες εξαρτάται. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 234 παιδιά 11-15 ετών από δημόσια σχολεία του Χαϊδαρίου και του Αιγάλεω. Το ερευνητικό εργαλείο ήταν το ερωτηματολόγιο των Πετρόπουλος και Παπαστυλιανού, που χρησιμοποιήθηκε σε σχετική έρευνα που πραγματοποίησαν το 2001 με τίτλο «Μορφές επιθετικότητας, βίας και διαμαρτυρίας στο σχολείο. Γενεσιουργοί παράγοντες και επιπτώσεις» Η συμπλήρωση των ερωτηματολογίων ήταν ανώνυμη και δίνονταν διευκρινίσεις όπου ήταν απαραίτητο. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 234 μαθητές, εκ των οποίων οι 120 (51.3%) ήταν αγόρια και οι 114 (48.7%) κορίτσια. Οι 48 (20.5%) μαθητές ήταν ηλικίας 10-11 ετών, 80 (34.2%) ηλικίας 11.5-12.5 ετών και 106 (45.3) μαθητές ηλικίας μεγαλύτερης των 13 ετών. Τα αγόρια έχουν βιώσει σημαντικά περισσότερη σωματική βία (p<0.001), λεκτική βία (p=0.001) και προκαταλήψεις/διακρίσεις λόγω καταγωγής ή φύλου (p=0.022) από δάσκαλο σε σχέση με τα κορίτσια, όπως επίσης από συμμαθητή/-τρια, (p=0.001). Oι μαθητές ηλικίας μεγαλύτερης των 13 ετών υποστηρίζουν σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες μαθητών ότι οι κλοπές, οι βρισιές και τα χτυπήματα προς τους συμμαθητές τους γίνονται από τα αγόρια (p<0.05), πλαστογραφούν την υπογραφή των γονιών τους συχνότερα, (p=0.049), χτυπούν συχνότερα άλλους μαθητές/-τριες και άλλα άτομα (p<0.05), καίνε/σχίζουν βιβλία και γράφουν συνθήματα στους τοίχους εναντίον μαθητών ή άλλων προσώπων (p=0.009) Οι μαθητές που έμεναν και με τους δύο γονείς θεωρούν ότι στην καθημερινή τους ζωή οι άνθρωποι γενικά γύρω τους, τους συμπεριφέρονται δίκαια (p=0.012). Οι μαθητές που περνούν λιγότερο από μία ώρα την ημέρα με την οικογένειά τους αισθάνονται ότι έχουν υποστεί από μέλος της οικογένειάς τους ή από το συγγενικό τους περιβάλλον καθώς και από συμμαθητή/-τρια σημαντικά περισσότερη σωματική βία (χτύπημα, σπρώξιμο κτλ) (p<0.05). Συμπεράσματα: Η συχνότητα του σχολικού εκφοβισμού φαίνεται να υπερισχύει στα αγόρια. Αυτό έχει σχέση με οικογενειακούς και ιδιοσυγκρασιακούς παράγοντες, καθώς και με τα πρότυπα που προωθεί η κοινωνία όπως είναι διαμορφωμένη. Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά αντιλαμβάνονται ότι δέχονται και εκφράζουν συχνότερα συμπεριφορές εκφοβισμού. Σημαντικό ρόλο παίζει και η μεγαλύτερη συχνότητα με την οποία σερφάρουν στο διαδίκτυο τα παιδιά μεγαλώνοντας και τα ερεθίσματα που δέχονται από κει. Ο ρόλος της οικογένειας είναι κυρίαρχος. Εάν καλλιεργούνται σχέσεις κατανόησης και αλληλεγγύης μέσα στην οικογένεια, είναι πολύ πιο πιθανό να μεταφέρει το παιδί θετικές συμπεριφορές και στο σχολικό περιβάλλον.","abstract_html":"Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας,αναφέρεται στη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή συνομήλικων παιδιών και έχει επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα. Tα τελευταία χρόνια αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και πιο πολυσυζητημένα κοινωνικά φαινόμενα. Σκοπός είναι η διερεύνηση της ύπαρξης ή πιθανής έξαρσης του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού στα γυμνάσια και δημοτικά σχολεία και από ποιους παράγοντες εξαρτάται. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 234 παιδιά 11-15 ετών από δημόσια σχολεία του Χαϊδαρίου και του Αιγάλεω. Το ερευνητικό εργαλείο ήταν το ερωτηματολόγιο των Πετρόπουλος και Παπαστυλιανού, που χρησιμοποιήθηκε σε σχετική έρευνα που πραγματοποίησαν το 2001 με τίτλο «Μορφές επιθετικότητας, βίας και διαμαρτυρίας στο σχολείο. Γενεσιουργοί παράγοντες και επιπτώσεις» Η συμπλήρωση των ερωτηματολογίων ήταν ανώνυμη και δίνονταν διευκρινίσεις όπου ήταν απαραίτητο. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 234 μαθητές, εκ των οποίων οι 120 (51.3%) ήταν αγόρια και οι 114 (48.7%) κορίτσια. Οι 48 (20.5%) μαθητές ήταν ηλικίας 10-11 ετών, 80 (34.2%) ηλικίας 11.5-12.5 ετών και 106 (45.3) μαθητές ηλικίας μεγαλύτερης των 13 ετών. Τα αγόρια έχουν βιώσει σημαντικά περισσότερη σωματική βία (p&lt;0.001), λεκτική βία (p=0.001) και προκαταλήψεις/διακρίσεις λόγω καταγωγής ή φύλου (p=0.022) από δάσκαλο σε σχέση με τα κορίτσια, όπως επίσης από συμμαθητή/-τρια, (p=0.001). Oι μαθητές ηλικίας μεγαλύτερης των 13 ετών υποστηρίζουν σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες μαθητών ότι οι κλοπές, οι βρισιές και τα χτυπήματα προς τους συμμαθητές τους γίνονται από τα αγόρια (p&lt;0.05), πλαστογραφούν την υπογραφή των γονιών τους συχνότερα, (p=0.049), χτυπούν συχνότερα άλλους μαθητές/-τριες και άλλα άτομα (p&lt;0.05), καίνε/σχίζουν βιβλία και γράφουν συνθήματα στους τοίχους εναντίον μαθητών ή άλλων προσώπων (p=0.009) Οι μαθητές που έμεναν και με τους δύο γονείς θεωρούν ότι στην καθημερινή τους ζωή οι άνθρωποι γενικά γύρω τους, τους συμπεριφέρονται δίκαια (p=0.012). Οι μαθητές που περνούν λιγότερο από μία ώρα την ημέρα με την οικογένειά τους αισθάνονται ότι έχουν υποστεί από μέλος της οικογένειάς τους ή από το συγγενικό τους περιβάλλον καθώς και από συμμαθητή/-τρια σημαντικά περισσότερη σωματική βία (χτύπημα, σπρώξιμο κτλ) (p&lt;0.05). Συμπεράσματα: Η συχνότητα του σχολικού εκφοβισμού φαίνεται να υπερισχύει στα αγόρια. Αυτό έχει σχέση με οικογενειακούς και ιδιοσυγκρασιακούς παράγοντες, καθώς και με τα πρότυπα που προωθεί η κοινωνία όπως είναι διαμορφωμένη. Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά αντιλαμβάνονται ότι δέχονται και εκφράζουν συχνότερα συμπεριφορές εκφοβισμού. Σημαντικό ρόλο παίζει και η μεγαλύτερη συχνότητα με την οποία σερφάρουν στο διαδίκτυο τα παιδιά μεγαλώνοντας και τα ερεθίσματα που δέχονται από κει. Ο ρόλος της οικογένειας είναι κυρίαρχος. Εάν καλλιεργούνται σχέσεις κατανόησης και αλληλεγγύης μέσα στην οικογένεια, είναι πολύ πιο πιθανό να μεταφέρει το παιδί θετικές συμπεριφορές και στο σχολικό περιβάλλον.","abstract_has_math":false,"creators":["Δημητρακοπούλου Ευτυχία-Ιωάννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:54Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312803"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312803","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312803","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312803","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312803","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημητρακοπούλου Ευτυχία-Ιωάννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312803","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312803"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας,αναφέρεται στη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή συνομήλικων παιδιών και έχει επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα. Tα τελευταία χρόνια αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και πιο πολυσυζητημένα κοινωνικά φαινόμενα. Σκοπός είναι η διερεύνηση της ύπαρξης ή πιθανής έξαρσης του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού στα γυμνάσια και δημοτικά σχολεία και από ποιους παράγοντες εξαρτάται. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 234 παιδιά 11-15 ετών από δημόσια σχολεία του Χαϊδαρίου και του Αιγάλεω. Το ερευνητικό εργαλείο ήταν το ερωτηματολόγιο των Πετρόπουλος και Παπαστυλιανού, που χρησιμοποιήθηκε σε σχετική έρευνα που πραγματοποίησαν το 2001 με τίτλο «Μορφές επιθετικότητας, βίας και διαμαρτυρίας στο σχολείο. Γενεσιουργοί παράγοντες και επιπτώσεις» Η συμπλήρωση των ερωτηματολογίων ήταν ανώνυμη και δίνονταν διευκρινίσεις όπου ήταν απαραίτητο. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 234 μαθητές, εκ των οποίων οι 120 (51.3%) ήταν αγόρια και οι 114 (48.7%) κορίτσια. Οι 48 (20.5%) μαθητές ήταν ηλικίας 10-11 ετών, 80 (34.2%) ηλικίας 11.5-12.5 ετών και 106 (45.3) μαθητές ηλικίας μεγαλύτερης των 13 ετών. Τα αγόρια έχουν βιώσει σημαντικά περισσότερη σωματική βία (p<0.001), λεκτική βία (p=0.001) και προκαταλήψεις/διακρίσεις λόγω καταγωγής ή φύλου (p=0.022) από δάσκαλο σε σχέση με τα κορίτσια, όπως επίσης από συμμαθητή/-τρια, (p=0.001). Oι μαθητές ηλικίας μεγαλύτερης των 13 ετών υποστηρίζουν σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες μαθητών ότι οι κλοπές, οι βρισιές και τα χτυπήματα προς τους συμμαθητές τους γίνονται από τα αγόρια (p<0.05), πλαστογραφούν την υπογραφή των γονιών τους συχνότερα, (p=0.049), χτυπούν συχνότερα άλλους μαθητές/-τριες και άλλα άτομα (p<0.05), καίνε/σχίζουν βιβλία και γράφουν συνθήματα στους τοίχους εναντίον μαθητών ή άλλων προσώπων (p=0.009) Οι μαθητές που έμεναν και με τους δύο γονείς θεωρούν ότι στην καθημερινή τους ζωή οι άνθρωποι γενικά γύρω τους, τους συμπεριφέρονται δίκαια (p=0.012). Οι μαθητές που περνούν λιγότερο από μία ώρα την ημέρα με την οικογένειά τους αισθάνονται ότι έχουν υποστεί από μέλος της οικογένειάς τους ή από το συγγενικό τους περιβάλλον καθώς και από συμμαθητή/-τρια σημαντικά περισσότερη σωματική βία (χτύπημα, σπρώξιμο κτλ) (p<0.05). Συμπεράσματα: Η συχνότητα του σχολικού εκφοβισμού φαίνεται να υπερισχύει στα αγόρια. Αυτό έχει σχέση με οικογενειακούς και ιδιοσυγκρασιακούς παράγοντες, καθώς και με τα πρότυπα που προωθεί η κοινωνία όπως είναι διαμορφωμένη. Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά αντιλαμβάνονται ότι δέχονται και εκφράζουν συχνότερα συμπεριφορές εκφοβισμού. Σημαντικό ρόλο παίζει και η μεγαλύτερη συχνότητα με την οποία σερφάρουν στο διαδίκτυο τα παιδιά μεγαλώνοντας και τα ερεθίσματα που δέχονται από κει. Ο ρόλος της οικογένειας είναι κυρίαρχος. Εάν καλλιεργούνται σχέσεις κατανόησης και αλληλεγγύης μέσα στην οικογένεια, είναι πολύ πιο πιθανό να μεταφέρει το παιδί θετικές συμπεριφορές και στο σχολικό περιβάλλον.","Bullying is a phenomenon of juvenile delinquency refers to the use of violence among students or peers and has a recurring character. In recent years one of the most important and most discussed social issues. The purpose of this study is to investigate the existence or potential exacerbation of the phenomenon of bullying in secondary and primary schools and what are the influencing factors. Material and Methods: The sample of the study were 234 children of age 11-15 year old from public schools in Haidari and Aegaleo Attikis. The research tool was a questionnaire that was used by Petropoulos and Papastylianou in a similar survey carried out in 2001 entitled \"Forms of aggression, violence and protest at school. Underlying factors and implications”. The completion of the questionnaires was anonymous and clarifications were given when necessary. Results: The sample of the study were 234 students, of whom 120 (51.3%) were boys and 114 (48.7%) girls. The 48 (20.5%) students were aged 10-11 years, 80 (34.2%) aged 11.5-12.5 years and 106 (45.3%) students were older than 13 years. Boys have experienced significantly more physical violence (p <0.001), verbal abuse (p = 0.001) and prejudice / discrimination regarding their origin or sex (p =0.022) compared to girls. The students aged over 13 years supported that have insulted their classmates in a significantly greater degree than other age groups of students (p <0.05). They also refer that burning / ripping books and writing slogans on the walls against students or other persons (p = 0.009) is more frequent than in the other age groups. Students who lived with both parents feel that their daily life people treat them fairly (p = 0.012). Students who spend less than one hour a day with their family feel they have suffered more physical aggression (hitting, shoving, etc.) from a family member or a relative, and classmate (p <0.05 ). Conclusions: The frequency of bullying seems to prevail in boys. This is related to family and idiosyncratic factors, and social standards. As children grow up they express that they feel they are more frequently being bullied. The use of the internet seems to contribute to the development of bullying and aggressive behavior. The role of the family is paramount. Communication and good relationships of the members of the family is much more likely to improve children’s behavior in their school environment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μορφές και συχνότητα εμφάνισης σχολικού εκφοβισμού σε παιδιά σχολικής ηλικίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημητρακοπούλου Ευτυχία-Ιωάννα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας,αναφέρεται στη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή συνομήλικων παιδιών και έχει επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα. Tα τελευταία χρόνια αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και πιο πολυσυζητημένα κοινωνικά φαινόμενα. Σκοπός είναι η διερεύνηση της ύπαρξης ή πιθανής έξαρσης του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού στα γυμνάσια και δημοτικά σχολεία και από ποιους παράγοντες εξαρτάται. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 234 παιδιά 11-15 ετών από δημόσια σχολεία του Χαϊδαρίου και του Αιγάλεω. Το ερευνητικό εργαλείο ήταν το ερωτηματολόγιο των Πετρόπουλος και Παπαστυλιανού, που χρησιμοποιήθηκε σε σχετική έρευνα που πραγματοποίησαν το 2001 με τίτλο «Μορφές επιθετικότητας, βίας και διαμαρτυρίας στο σχολείο. Γενεσιουργοί παράγοντες και επιπτώσεις» Η συμπλήρωση των ερωτηματολογίων ήταν ανώνυμη και δίνονταν διευκρινίσεις όπου ήταν απαραίτητο. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 234 μαθητές, εκ των οποίων οι 120 (51.3%) ήταν αγόρια και οι 114 (48.7%) κορίτσια. Οι 48 (20.5%) μαθητές ήταν ηλικίας 10-11 ετών, 80 (34.2%) ηλικίας 11.5-12.5 ετών και 106 (45.3) μαθητές ηλικίας μεγαλύτερης των 13 ετών. Τα αγόρια έχουν βιώσει σημαντικά περισσότερη σωματική βία (p<0.001), λεκτική βία (p=0.001) και προκαταλήψεις/διακρίσεις λόγω καταγωγής ή φύλου (p=0.022) από δάσκαλο σε σχέση με τα κορίτσια, όπως επίσης από συμμαθητή/-τρια, (p=0.001). Oι μαθητές ηλικίας μεγαλύτερης των 13 ετών υποστηρίζουν σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες μαθητών ότι οι κλοπές, οι βρισιές και τα χτυπήματα προς τους συμμαθητές τους γίνονται από τα αγόρια (p<0.05), πλαστογραφούν την υπογραφή των γονιών τους συχνότερα, (p=0.049), χτυπούν συχνότερα άλλους μαθητές/-τριες και άλλα άτομα (p<0.05), καίνε/σχίζουν βιβλία και γράφουν συνθήματα στους τοίχους εναντίον μαθητών ή άλλων προσώπων (p=0.009) Οι μαθητές που έμεναν και με τους δύο γονείς θεωρούν ότι στην καθημερινή τους ζωή οι άνθρωποι γενικά γύρω τους, τους συμπεριφέρονται δίκαια (p=0.012). Οι μαθητές που περνούν λιγότερο από μία ώρα την ημέρα με την οικογένειά τους αισθάνονται ότι έχουν υποστεί από μέλος της οικογένειάς τους ή από το συγγενικό τους περιβάλλον καθώς και από συμμαθητή/-τρια σημαντικά περισσότερη σωματική βία (χτύπημα, σπρώξιμο κτλ) (p<0.05). Συμπεράσματα: Η συχνότητα του σχολικού εκφοβισμού φαίνεται να υπερισχύει στα αγόρια. Αυτό έχει σχέση με οικογενειακούς και ιδιοσυγκρασιακούς παράγοντες, καθώς και με τα πρότυπα που προωθεί η κοινωνία όπως είναι διαμορφωμένη. Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά αντιλαμβάνονται ότι δέχονται και εκφράζουν συχνότερα συμπεριφορές εκφοβισμού. Σημαντικό ρόλο παίζει και η μεγαλύτερη συχνότητα με την οποία σερφάρουν στο διαδίκτυο τα παιδιά μεγαλώνοντας και τα ερεθίσματα που δέχονται από κει. Ο ρόλος της οικογένειας είναι κυρίαρχος. Εάν καλλιεργούνται σχέσεις κατανόησης και αλληλεγγύης μέσα στην οικογένεια, είναι πολύ πιο πιθανό να μεταφέρει το παιδί θετικές συμπεριφορές και στο σχολικό περιβάλλον.","Bullying is a phenomenon of juvenile delinquency refers to the use of violence among students or peers and has a recurring character. In recent years one of the most important and most discussed social issues. The purpose of this study is to investigate the existence or potential exacerbation of the phenomenon of bullying in secondary and primary schools and what are the influencing factors. Material and Methods: The sample of the study were 234 children of age 11-15 year old from public schools in Haidari and Aegaleo Attikis. The research tool was a questionnaire that was used by Petropoulos and Papastylianou in a similar survey carried out in 2001 entitled \"Forms of aggression, violence and protest at school. Underlying factors and implications”. The completion of the questionnaires was anonymous and clarifications were given when necessary. Results: The sample of the study were 234 students, of whom 120 (51.3%) were boys and 114 (48.7%) girls. The 48 (20.5%) students were aged 10-11 years, 80 (34.2%) aged 11.5-12.5 years and 106 (45.3%) students were older than 13 years. Boys have experienced significantly more physical violence (p <0.001), verbal abuse (p = 0.001) and prejudice / discrimination regarding their origin or sex (p =0.022) compared to girls. The students aged over 13 years supported that have insulted their classmates in a significantly greater degree than other age groups of students (p <0.05). They also refer that burning / ripping books and writing slogans on the walls against students or other persons (p = 0.009) is more frequent than in the other age groups. Students who lived with both parents feel that their daily life people treat them fairly (p = 0.012). Students who spend less than one hour a day with their family feel they have suffered more physical aggression (hitting, shoving, etc.) from a family member or a relative, and classmate (p <0.05 ). Conclusions: The frequency of bullying seems to prevail in boys. This is related to family and idiosyncratic factors, and social standards. As children grow up they express that they feel they are more frequently being bullied. The use of the internet seems to contribute to the development of bullying and aggressive behavior. The role of the family is paramount. Communication and good relationships of the members of the family is much more likely to improve children’s behavior in their school environment."],"dc:identifier":["uoadl:1312803","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312803"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μορφές και συχνότητα εμφάνισης σχολικού εκφοβισμού σε παιδιά σχολικής ηλικίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:54Z"}