{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312834"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312834","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νεοπλάσματα της τροφοβλάστης","abstract":"Η τροφοβλάστη, είναι ένας ιστός με μοναδικά μεταβολικά, ενδοκρινικά και αγγειογενετικά χαρακτηριστικά. Ο Ιπποκράτης ήταν ίσως, ο πρώτος που περιέγραψε την τροφοβλαστική νόσο της κύησης γύρω στο 400 π.Χ., στην περιγραφή μιας οιδηματώδους μήτρας. Παρά το γεγονός ότι άλλες παρατηρήσεις έχουν γίνει από τότε, ο Marchand πρώτος συνδέει την υδατιδώδη μύλη με την κύηση το 1895 (Ober & Fass 1961). Η τροφοβλαστική νόσος της κύησης (GTD) περιλαμβάνει μια σειρά από διαταραχές που σχετίζονται με την κύηση, οι οποίες χωρίζονται στις προκακοήθεις διαταραχές, την πλήρη και την μερική υδατιδώδη μύλη κύηση και τις κακοήθεις παθήσεις, όπως η διεισδυτική μύλη (IM), το χοριοκαρκίνωμα (CCA), τον πλακουντιακό τροφοβλαστικό όγκο (PSTT) και τον επιθηλιοειδή τροφοβλαστικό όγκο (ETT). Ο όρος τροφοβλαστική νεοπλασία της κύησης (GTN), αναφέρεται στους 4 τελευταίους όρους. Υδατιδώδη μύλη κύηση (HM) , περιλαμβάνει την μερική υδατιδώδη μύλη (PHM) και την πλήρη υδατιδώδη μύλη (CHM). Η CHM παρουσιάζει συνήθως κολπική αιμορραγία και ένα ποσοστό περίπου 10% αυτής μπορεί να μετατραπεί σε μια εκ των κακοήθων μορφών τροφοβλαστικής νόσου. Σύμφωνα με το νέο σύστημα σταδιοποίησης της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μαιευτικής και Γυναικολογίας (FIGO) του 2002 και του τροποποιημένου συστήματος βαθμολόγησης με παράγοντες κινδύνου, που ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), η GTN , χωρίζεται σε νόσο χαμηλού και σε νόσο υψηλού κινδύνου. Η θεραπεία επιλογής για την GTN, είναι η χημειοθεραπεία. Η IM και το CCA, ανταποκρίνονται καλά στην χημειοθεραπεία. Ο PSTT και ο ETT ταξινομούνται διαφορετικά. Τα GTN, είναι τώρα από τα πιο ιάσιμα νεοπλάσματα, όλων των στερεών όγκων. Στην παρούσα μελέτη συνοψίσαμε τις στρατηγικές διαχείρισης της GTN και έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με στόχο την κατανόηση μηχανισμών εξέλιξης και αντιμετώπισης των καλοήθων και κακοήθων μορφών της τροφοβλαστικής νόσου.","abstract_html":"Η τροφοβλάστη, είναι ένας ιστός με μοναδικά μεταβολικά, ενδοκρινικά και αγγειογενετικά χαρακτηριστικά. Ο Ιπποκράτης ήταν ίσως, ο πρώτος που περιέγραψε την τροφοβλαστική νόσο της κύησης γύρω στο 400 π.Χ., στην περιγραφή μιας οιδηματώδους μήτρας. Παρά το γεγονός ότι άλλες παρατηρήσεις έχουν γίνει από τότε, ο Marchand πρώτος συνδέει την υδατιδώδη μύλη με την κύηση το 1895 (Ober &amp; Fass 1961). Η τροφοβλαστική νόσος της κύησης (GTD) περιλαμβάνει μια σειρά από διαταραχές που σχετίζονται με την κύηση, οι οποίες χωρίζονται στις προκακοήθεις διαταραχές, την πλήρη και την μερική υδατιδώδη μύλη κύηση και τις κακοήθεις παθήσεις, όπως η διεισδυτική μύλη (IM), το χοριοκαρκίνωμα (CCA), τον πλακουντιακό τροφοβλαστικό όγκο (PSTT) και τον επιθηλιοειδή τροφοβλαστικό όγκο (ETT). Ο όρος τροφοβλαστική νεοπλασία της κύησης (GTN), αναφέρεται στους 4 τελευταίους όρους. Υδατιδώδη μύλη κύηση (HM) , περιλαμβάνει την μερική υδατιδώδη μύλη (PHM) και την πλήρη υδατιδώδη μύλη (CHM). Η CHM παρουσιάζει συνήθως κολπική αιμορραγία και ένα ποσοστό περίπου 10% αυτής μπορεί να μετατραπεί σε μια εκ των κακοήθων μορφών τροφοβλαστικής νόσου. Σύμφωνα με το νέο σύστημα σταδιοποίησης της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μαιευτικής και Γυναικολογίας (FIGO) του 2002 και του τροποποιημένου συστήματος βαθμολόγησης με παράγοντες κινδύνου, που ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), η GTN , χωρίζεται σε νόσο χαμηλού και σε νόσο υψηλού κινδύνου. Η θεραπεία επιλογής για την GTN, είναι η χημειοθεραπεία. Η IM και το CCA, ανταποκρίνονται καλά στην χημειοθεραπεία. Ο PSTT και ο ETT ταξινομούνται διαφορετικά. Τα GTN, είναι τώρα από τα πιο ιάσιμα νεοπλάσματα, όλων των στερεών όγκων. Στην παρούσα μελέτη συνοψίσαμε τις στρατηγικές διαχείρισης της GTN και έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με στόχο την κατανόηση μηχανισμών εξέλιξης και αντιμετώπισης των καλοήθων και κακοήθων μορφών της τροφοβλαστικής νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζέρβα Χριστίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:54Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312834"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312834","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312834","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312834","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312834","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζέρβα Χριστίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312834","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312834"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η τροφοβλάστη, είναι ένας ιστός με μοναδικά μεταβολικά, ενδοκρινικά και αγγειογενετικά χαρακτηριστικά. Ο Ιπποκράτης ήταν ίσως, ο πρώτος που περιέγραψε την τροφοβλαστική νόσο της κύησης γύρω στο 400 π.Χ., στην περιγραφή μιας οιδηματώδους μήτρας. Παρά το γεγονός ότι άλλες παρατηρήσεις έχουν γίνει από τότε, ο Marchand πρώτος συνδέει την υδατιδώδη μύλη με την κύηση το 1895 (Ober & Fass 1961). Η τροφοβλαστική νόσος της κύησης (GTD) περιλαμβάνει μια σειρά από διαταραχές που σχετίζονται με την κύηση, οι οποίες χωρίζονται στις προκακοήθεις διαταραχές, την πλήρη και την μερική υδατιδώδη μύλη κύηση και τις κακοήθεις παθήσεις, όπως η διεισδυτική μύλη (IM), το χοριοκαρκίνωμα (CCA), τον πλακουντιακό τροφοβλαστικό όγκο (PSTT) και τον επιθηλιοειδή τροφοβλαστικό όγκο (ETT). Ο όρος τροφοβλαστική νεοπλασία της κύησης (GTN), αναφέρεται στους 4 τελευταίους όρους. Υδατιδώδη μύλη κύηση (HM) , περιλαμβάνει την μερική υδατιδώδη μύλη (PHM) και την πλήρη υδατιδώδη μύλη (CHM). Η CHM παρουσιάζει συνήθως κολπική αιμορραγία και ένα ποσοστό περίπου 10% αυτής μπορεί να μετατραπεί σε μια εκ των κακοήθων μορφών τροφοβλαστικής νόσου. Σύμφωνα με το νέο σύστημα σταδιοποίησης της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μαιευτικής και Γυναικολογίας (FIGO) του 2002 και του τροποποιημένου συστήματος βαθμολόγησης με παράγοντες κινδύνου, που ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), η GTN , χωρίζεται σε νόσο χαμηλού και σε νόσο υψηλού κινδύνου. Η θεραπεία επιλογής για την GTN, είναι η χημειοθεραπεία. Η IM και το CCA, ανταποκρίνονται καλά στην χημειοθεραπεία. Ο PSTT και ο ETT ταξινομούνται διαφορετικά. Τα GTN, είναι τώρα από τα πιο ιάσιμα νεοπλάσματα, όλων των στερεών όγκων. Στην παρούσα μελέτη συνοψίσαμε τις στρατηγικές διαχείρισης της GTN και έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με στόχο την κατανόηση μηχανισμών εξέλιξης και αντιμετώπισης των καλοήθων και κακοήθων μορφών της τροφοβλαστικής νόσου.","Trophoblast, is a unique tissue with a wide range of metabolic, endocrine and angiogenic functions. Hippocrates was probably the first to describe gestational trophoblastic disease around 400 BC in his description of dropsy of the uterus. Although other observations have been made since, Marchand first associated hydatidiform mole with pregnancy in 1895 (Ober & Fass 1961). Gestational trophoblastic disease (GTD) encompasses a range of pregnancy-related disorders, consisting of the premalignant disorders of complete and partial hydatidiform mole, and the malignant disorders of invasive mole (IM), choriocarcinoma (CCA), the placental-site trophoblastic tumour (PSTT) and the epithelioid trophoblastic tumour (ETT). The term, gestational trophoblastic neoplasia (GTN) has been applied collectively to the latter 4 conditions. Hydatidiform mole (HM) includes partial mole (PHM) and complete mole (CHM). CHM most commonly presents with vaginal bleeding and approximately 10% of CHM transform into one of the malignant forms of GTD. According to the new staging system of the International Federation of Obstetrics and Gynecology (FIGO) 2002 and modified scoring system with risk factors , defined by the World Health Organization (WHO), the GTN is divided into low and in high disease risk . The mainstay treatment for GTN is chemotherapy. Both IM and CCA, respond well to chemotherapy. The PSTT and ETT classified differently. GTNs are now the most curable neoplasms of all solid tumors. In the present review, we summarized the strategies for GTN and a systematic review of the literature was performed in order to understand the development and the management of benign and malignant forms of trophoblastic disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νεοπλάσματα της τροφοβλάστης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζέρβα Χριστίνα"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η τροφοβλάστη, είναι ένας ιστός με μοναδικά μεταβολικά, ενδοκρινικά και αγγειογενετικά χαρακτηριστικά. Ο Ιπποκράτης ήταν ίσως, ο πρώτος που περιέγραψε την τροφοβλαστική νόσο της κύησης γύρω στο 400 π.Χ., στην περιγραφή μιας οιδηματώδους μήτρας. Παρά το γεγονός ότι άλλες παρατηρήσεις έχουν γίνει από τότε, ο Marchand πρώτος συνδέει την υδατιδώδη μύλη με την κύηση το 1895 (Ober & Fass 1961). Η τροφοβλαστική νόσος της κύησης (GTD) περιλαμβάνει μια σειρά από διαταραχές που σχετίζονται με την κύηση, οι οποίες χωρίζονται στις προκακοήθεις διαταραχές, την πλήρη και την μερική υδατιδώδη μύλη κύηση και τις κακοήθεις παθήσεις, όπως η διεισδυτική μύλη (IM), το χοριοκαρκίνωμα (CCA), τον πλακουντιακό τροφοβλαστικό όγκο (PSTT) και τον επιθηλιοειδή τροφοβλαστικό όγκο (ETT). Ο όρος τροφοβλαστική νεοπλασία της κύησης (GTN), αναφέρεται στους 4 τελευταίους όρους. Υδατιδώδη μύλη κύηση (HM) , περιλαμβάνει την μερική υδατιδώδη μύλη (PHM) και την πλήρη υδατιδώδη μύλη (CHM). Η CHM παρουσιάζει συνήθως κολπική αιμορραγία και ένα ποσοστό περίπου 10% αυτής μπορεί να μετατραπεί σε μια εκ των κακοήθων μορφών τροφοβλαστικής νόσου. Σύμφωνα με το νέο σύστημα σταδιοποίησης της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μαιευτικής και Γυναικολογίας (FIGO) του 2002 και του τροποποιημένου συστήματος βαθμολόγησης με παράγοντες κινδύνου, που ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), η GTN , χωρίζεται σε νόσο χαμηλού και σε νόσο υψηλού κινδύνου. Η θεραπεία επιλογής για την GTN, είναι η χημειοθεραπεία. Η IM και το CCA, ανταποκρίνονται καλά στην χημειοθεραπεία. Ο PSTT και ο ETT ταξινομούνται διαφορετικά. Τα GTN, είναι τώρα από τα πιο ιάσιμα νεοπλάσματα, όλων των στερεών όγκων. Στην παρούσα μελέτη συνοψίσαμε τις στρατηγικές διαχείρισης της GTN και έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με στόχο την κατανόηση μηχανισμών εξέλιξης και αντιμετώπισης των καλοήθων και κακοήθων μορφών της τροφοβλαστικής νόσου.","Trophoblast, is a unique tissue with a wide range of metabolic, endocrine and angiogenic functions. Hippocrates was probably the first to describe gestational trophoblastic disease around 400 BC in his description of dropsy of the uterus. Although other observations have been made since, Marchand first associated hydatidiform mole with pregnancy in 1895 (Ober & Fass 1961). Gestational trophoblastic disease (GTD) encompasses a range of pregnancy-related disorders, consisting of the premalignant disorders of complete and partial hydatidiform mole, and the malignant disorders of invasive mole (IM), choriocarcinoma (CCA), the placental-site trophoblastic tumour (PSTT) and the epithelioid trophoblastic tumour (ETT). The term, gestational trophoblastic neoplasia (GTN) has been applied collectively to the latter 4 conditions. Hydatidiform mole (HM) includes partial mole (PHM) and complete mole (CHM). CHM most commonly presents with vaginal bleeding and approximately 10% of CHM transform into one of the malignant forms of GTD. According to the new staging system of the International Federation of Obstetrics and Gynecology (FIGO) 2002 and modified scoring system with risk factors , defined by the World Health Organization (WHO), the GTN is divided into low and in high disease risk . The mainstay treatment for GTN is chemotherapy. Both IM and CCA, respond well to chemotherapy. The PSTT and ETT classified differently. GTNs are now the most curable neoplasms of all solid tumors. In the present review, we summarized the strategies for GTN and a systematic review of the literature was performed in order to understand the development and the management of benign and malignant forms of trophoblastic disease."],"dc:identifier":["uoadl:1312834","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312834"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Νεοπλάσματα της τροφοβλάστης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:54Z"}