{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312836"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312836","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νεοπλάσματα της ωοθήκης και γυναικεία γονιμότητα","abstract":"Ο καρκίνος ωοθηκών αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από γυναικολογικό καρκίνο και υπολογίζεται ότι ένα ποσοστό έως 17% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε γυναίκες κάτω των 40 ετών. Στις ασθενείς αυτές πολλές φορές είναι ζωτικής σημασίας η διατήρηση της γονιμότητάς τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε μόνο με συντηρητική επέμβαση διατήρησης γονιμότητας με αυστηρά κριτήρια επιλογής ασθενών, είτε σε συνδυασμό με μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποτρέπεται σε ασθενείς άνω των 40 ετών, ενώ οι ασθενείς πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένες για το πιθανό ογκολογικό και αναπαραγωγικό αποτέλεσμα. Επίσης, αναγκαία είναι η ολοκληρωμένη χειρουργική σταδιοποίηση και η αποδοχή της ασθενούς μίας πολύ στενής παρακολούθησης. Για ασθενείς με όγκο οριακής κακοήθειας η επέμβαση διατήρησης γονιμότητας θεωρείται μία ασφαλής επιλογή, με υψηλά ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης και δυνατότητα είτε διέγερσης ωοθηκών είτε κρυοσυντήρησης ωοθηκικού ιστού. Για το διηθητικό επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών η διατήρηση γονιμότητας εγείρει σαφώς περισσότερους προβληματισμούς. Η επέμβαση γονιμότητας συστήνεται για ασθενείς σταδίου ΙΑ και χαμηλούς παράγοντες κινδύνου και υπό αυστηρές προϋποθέσεις για τα στάδια IB και IC, ενώ πέραν αυτού δεν θεωρείται ασφαλής επιλογή. Μετά την επέμβαση η εγκυμοσύνη μπορεί να επιτευχθεί με φυσική σύλληψη ή με μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και μεγαλύτερη συζήτηση για την in vitro ωρίμανση και ανάπτυξη ωαρίων με στόχο τη διατήρηση γονιμότητας, αποτελώντας πολλά υποσχόμενες εναλλακτικές. Επιπλέον, η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού συζητείται και έχει βρει εφαρμογή σε αρκετές πειραματικές μελέτες, χωρίς όμως επαρκή δεδομένα. Στην περίπτωση όγκου εκ γεννητικών κυττάρων, η συντηρητική αντιμετώπιση αποτελεί την καθιερωμένη στρατηγική με υψηλά ποσοστά εγκυμοσύνης ακόμα και μετά τη χρήση χημειοθεραπείας. Τέλος για τους στρωματικούς όγκους της γεννητικής χορδής οι συστάσεις βασίζονται σε μελέτες με μικρό αριθμό περιστατικών και σε γνώμες ειδικών. Συμπερασματικά πρέπει να αναφέρουμε ότι πολλές μέθοδοι είναι σε πρώιμο στάδιο, πρέπει πάντα να εξατομικεύουμε την αντιμετώπιση κάθε ασθενούς και να υπάρχει πλήρης ενημέρωση για τις πιθανότητες υποτροπής της νόσου καθώς και για τα ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης.","abstract_html":"Ο καρκίνος ωοθηκών αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από γυναικολογικό καρκίνο και υπολογίζεται ότι ένα ποσοστό έως 17% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε γυναίκες κάτω των 40 ετών. Στις ασθενείς αυτές πολλές φορές είναι ζωτικής σημασίας η διατήρηση της γονιμότητάς τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε μόνο με συντηρητική επέμβαση διατήρησης γονιμότητας με αυστηρά κριτήρια επιλογής ασθενών, είτε σε συνδυασμό με μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποτρέπεται σε ασθενείς άνω των 40 ετών, ενώ οι ασθενείς πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένες για το πιθανό ογκολογικό και αναπαραγωγικό αποτέλεσμα. Επίσης, αναγκαία είναι η ολοκληρωμένη χειρουργική σταδιοποίηση και η αποδοχή της ασθενούς μίας πολύ στενής παρακολούθησης. Για ασθενείς με όγκο οριακής κακοήθειας η επέμβαση διατήρησης γονιμότητας θεωρείται μία ασφαλής επιλογή, με υψηλά ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης και δυνατότητα είτε διέγερσης ωοθηκών είτε κρυοσυντήρησης ωοθηκικού ιστού. Για το διηθητικό επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών η διατήρηση γονιμότητας εγείρει σαφώς περισσότερους προβληματισμούς. Η επέμβαση γονιμότητας συστήνεται για ασθενείς σταδίου ΙΑ και χαμηλούς παράγοντες κινδύνου και υπό αυστηρές προϋποθέσεις για τα στάδια IB και IC, ενώ πέραν αυτού δεν θεωρείται ασφαλής επιλογή. Μετά την επέμβαση η εγκυμοσύνη μπορεί να επιτευχθεί με φυσική σύλληψη ή με μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και μεγαλύτερη συζήτηση για την in vitro ωρίμανση και ανάπτυξη ωαρίων με στόχο τη διατήρηση γονιμότητας, αποτελώντας πολλά υποσχόμενες εναλλακτικές. Επιπλέον, η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού συζητείται και έχει βρει εφαρμογή σε αρκετές πειραματικές μελέτες, χωρίς όμως επαρκή δεδομένα. Στην περίπτωση όγκου εκ γεννητικών κυττάρων, η συντηρητική αντιμετώπιση αποτελεί την καθιερωμένη στρατηγική με υψηλά ποσοστά εγκυμοσύνης ακόμα και μετά τη χρήση χημειοθεραπείας. Τέλος για τους στρωματικούς όγκους της γεννητικής χορδής οι συστάσεις βασίζονται σε μελέτες με μικρό αριθμό περιστατικών και σε γνώμες ειδικών. Συμπερασματικά πρέπει να αναφέρουμε ότι πολλές μέθοδοι είναι σε πρώιμο στάδιο, πρέπει πάντα να εξατομικεύουμε την αντιμετώπιση κάθε ασθενούς και να υπάρχει πλήρης ενημέρωση για τις πιθανότητες υποτροπής της νόσου καθώς και για τα ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζυγούρης Δημήτριος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:22:54Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312836"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312836","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312836","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312836","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312836","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζυγούρης Δημήτριος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312836","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312836"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος ωοθηκών αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από γυναικολογικό καρκίνο και υπολογίζεται ότι ένα ποσοστό έως 17% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε γυναίκες κάτω των 40 ετών. Στις ασθενείς αυτές πολλές φορές είναι ζωτικής σημασίας η διατήρηση της γονιμότητάς τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε μόνο με συντηρητική επέμβαση διατήρησης γονιμότητας με αυστηρά κριτήρια επιλογής ασθενών, είτε σε συνδυασμό με μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποτρέπεται σε ασθενείς άνω των 40 ετών, ενώ οι ασθενείς πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένες για το πιθανό ογκολογικό και αναπαραγωγικό αποτέλεσμα. Επίσης, αναγκαία είναι η ολοκληρωμένη χειρουργική σταδιοποίηση και η αποδοχή της ασθενούς μίας πολύ στενής παρακολούθησης. Για ασθενείς με όγκο οριακής κακοήθειας η επέμβαση διατήρησης γονιμότητας θεωρείται μία ασφαλής επιλογή, με υψηλά ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης και δυνατότητα είτε διέγερσης ωοθηκών είτε κρυοσυντήρησης ωοθηκικού ιστού. Για το διηθητικό επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών η διατήρηση γονιμότητας εγείρει σαφώς περισσότερους προβληματισμούς. Η επέμβαση γονιμότητας συστήνεται για ασθενείς σταδίου ΙΑ και χαμηλούς παράγοντες κινδύνου και υπό αυστηρές προϋποθέσεις για τα στάδια IB και IC, ενώ πέραν αυτού δεν θεωρείται ασφαλής επιλογή. Μετά την επέμβαση η εγκυμοσύνη μπορεί να επιτευχθεί με φυσική σύλληψη ή με μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και μεγαλύτερη συζήτηση για την in vitro ωρίμανση και ανάπτυξη ωαρίων με στόχο τη διατήρηση γονιμότητας, αποτελώντας πολλά υποσχόμενες εναλλακτικές. Επιπλέον, η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού συζητείται και έχει βρει εφαρμογή σε αρκετές πειραματικές μελέτες, χωρίς όμως επαρκή δεδομένα. Στην περίπτωση όγκου εκ γεννητικών κυττάρων, η συντηρητική αντιμετώπιση αποτελεί την καθιερωμένη στρατηγική με υψηλά ποσοστά εγκυμοσύνης ακόμα και μετά τη χρήση χημειοθεραπείας. Τέλος για τους στρωματικούς όγκους της γεννητικής χορδής οι συστάσεις βασίζονται σε μελέτες με μικρό αριθμό περιστατικών και σε γνώμες ειδικών. Συμπερασματικά πρέπει να αναφέρουμε ότι πολλές μέθοδοι είναι σε πρώιμο στάδιο, πρέπει πάντα να εξατομικεύουμε την αντιμετώπιση κάθε ασθενούς και να υπάρχει πλήρης ενημέρωση για τις πιθανότητες υποτροπής της νόσου καθώς και για τα ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης.","Ovarian cancer is the leading cause of death from gynecological cancer and estimated that up to 17% of cases occur in women under 40 years. In these patients often is vital to maintain their fertility. This can be achieved using either conservative fertility conserving surgery with strict patient selection criteria, or in combination with methods of assisted reproduction. In any case this should be avoided in patients over 40 years, and patients should be fully aware of the potential oncology and reproductive outcome. Also needed is a comprehensive surgical staging and patient acceptance of a very close postoperative monitoring. For patients with borderline tumor grade fertility sparing surgery is a safe option, with high percentages of getting pregnant and can also be used either ovarian stimulation or ovarian tissue cryopreservation. In cases of invasive epithelial ovarian cancer fertility sparing clearly raises more concerns. The fertility surgery is recommended for patients with stage IA and low risk factors and under strict conditions for stages IB and IC, but not beyond what is considered safe choice. After surgery, pregnancy can be achieved by natural conception or assisted reproduction. In recent years there is growing debate on in vitro maturation of oocytes and growth to maintain fertility, making it a promising alternative. Furthermore, cryopreservation of ovarian tissue is discussed and has found application in several experimental studies, but without sufficient data. For germ cell tumors the fertility sparing strategy is established with high pregnancy rates, even after the use of chemotherapy. Finally in sex cord stromal tumors recommendations are based on studies with small number of cases and expert opinions. In conclusion we should mention that many methods are at an early stage and clinicians should always personalize each patient's treatment and provide full information about the chances of disease recurrence and the percentages of getting pregnant."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νεοπλάσματα της ωοθήκης και γυναικεία γονιμότητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζυγούρης Δημήτριος"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Ο καρκίνος ωοθηκών αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από γυναικολογικό καρκίνο και υπολογίζεται ότι ένα ποσοστό έως 17% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε γυναίκες κάτω των 40 ετών. Στις ασθενείς αυτές πολλές φορές είναι ζωτικής σημασίας η διατήρηση της γονιμότητάς τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε μόνο με συντηρητική επέμβαση διατήρησης γονιμότητας με αυστηρά κριτήρια επιλογής ασθενών, είτε σε συνδυασμό με μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποτρέπεται σε ασθενείς άνω των 40 ετών, ενώ οι ασθενείς πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένες για το πιθανό ογκολογικό και αναπαραγωγικό αποτέλεσμα. Επίσης, αναγκαία είναι η ολοκληρωμένη χειρουργική σταδιοποίηση και η αποδοχή της ασθενούς μίας πολύ στενής παρακολούθησης. Για ασθενείς με όγκο οριακής κακοήθειας η επέμβαση διατήρησης γονιμότητας θεωρείται μία ασφαλής επιλογή, με υψηλά ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης και δυνατότητα είτε διέγερσης ωοθηκών είτε κρυοσυντήρησης ωοθηκικού ιστού. Για το διηθητικό επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών η διατήρηση γονιμότητας εγείρει σαφώς περισσότερους προβληματισμούς. Η επέμβαση γονιμότητας συστήνεται για ασθενείς σταδίου ΙΑ και χαμηλούς παράγοντες κινδύνου και υπό αυστηρές προϋποθέσεις για τα στάδια IB και IC, ενώ πέραν αυτού δεν θεωρείται ασφαλής επιλογή. Μετά την επέμβαση η εγκυμοσύνη μπορεί να επιτευχθεί με φυσική σύλληψη ή με μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και μεγαλύτερη συζήτηση για την in vitro ωρίμανση και ανάπτυξη ωαρίων με στόχο τη διατήρηση γονιμότητας, αποτελώντας πολλά υποσχόμενες εναλλακτικές. Επιπλέον, η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού συζητείται και έχει βρει εφαρμογή σε αρκετές πειραματικές μελέτες, χωρίς όμως επαρκή δεδομένα. Στην περίπτωση όγκου εκ γεννητικών κυττάρων, η συντηρητική αντιμετώπιση αποτελεί την καθιερωμένη στρατηγική με υψηλά ποσοστά εγκυμοσύνης ακόμα και μετά τη χρήση χημειοθεραπείας. Τέλος για τους στρωματικούς όγκους της γεννητικής χορδής οι συστάσεις βασίζονται σε μελέτες με μικρό αριθμό περιστατικών και σε γνώμες ειδικών. Συμπερασματικά πρέπει να αναφέρουμε ότι πολλές μέθοδοι είναι σε πρώιμο στάδιο, πρέπει πάντα να εξατομικεύουμε την αντιμετώπιση κάθε ασθενούς και να υπάρχει πλήρης ενημέρωση για τις πιθανότητες υποτροπής της νόσου καθώς και για τα ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης.","Ovarian cancer is the leading cause of death from gynecological cancer and estimated that up to 17% of cases occur in women under 40 years. In these patients often is vital to maintain their fertility. This can be achieved using either conservative fertility conserving surgery with strict patient selection criteria, or in combination with methods of assisted reproduction. In any case this should be avoided in patients over 40 years, and patients should be fully aware of the potential oncology and reproductive outcome. Also needed is a comprehensive surgical staging and patient acceptance of a very close postoperative monitoring. For patients with borderline tumor grade fertility sparing surgery is a safe option, with high percentages of getting pregnant and can also be used either ovarian stimulation or ovarian tissue cryopreservation. In cases of invasive epithelial ovarian cancer fertility sparing clearly raises more concerns. The fertility surgery is recommended for patients with stage IA and low risk factors and under strict conditions for stages IB and IC, but not beyond what is considered safe choice. After surgery, pregnancy can be achieved by natural conception or assisted reproduction. In recent years there is growing debate on in vitro maturation of oocytes and growth to maintain fertility, making it a promising alternative. Furthermore, cryopreservation of ovarian tissue is discussed and has found application in several experimental studies, but without sufficient data. For germ cell tumors the fertility sparing strategy is established with high pregnancy rates, even after the use of chemotherapy. Finally in sex cord stromal tumors recommendations are based on studies with small number of cases and expert opinions. In conclusion we should mention that many methods are at an early stage and clinicians should always personalize each patient's treatment and provide full information about the chances of disease recurrence and the percentages of getting pregnant."],"dc:identifier":["uoadl:1312836","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312836"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Νεοπλάσματα της ωοθήκης και γυναικεία γονιμότητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:54Z"}