{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312842"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312842","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νεοτέρες εξελίξεις στη διάγνωση και θεραπεία της σπλαχνικής λεϊσμανίασης","abstract":"Η σπλαχνική λεϊσμανίαση είναι μία νόσος που μεταδίδεται με διαβιβαστές και προσβάλλει 300.000 ανθρώπους ανά έτος προκαλώντας 20.000 θανάτους. Το 90% των κρουσμάτων της νόσου συγκεντρώνεται σε Ινδία, Νεπάλ, Μπαγκλαντές, Σουδάν και Βραζιλία. Μέθοδος αναφοράς για τη διάγνωση της νόσου είναι η παρασιτολογική εξέταση επιχρίσματος ιστού. Ωστόσο έχουν αναπτυχθεί λιγότερο επεμβατικές, ευαίσθητες και ειδικές μέθοδοι για τη διάγνωση της νόσου στο πεδίο. Αυτές είναι κυρίως το τεστ άμεσης συγκόλλησης(DAT), η ανοσοχρωματογραφική μέθοδος (ICT), και η μέθοδος ανίχνευσης αντιγόνου στα ούρα (KAtex). Το DAT και το ICT έχουν το μειονέκτημα ότι παραμένουν θετικά μετά τη θεραπεία του ασθενούς ενώ το KAtex έχει το μειονέκτημα της χαμηλής ευαισθησίας. H χρήση PCR περιορίζεται σε ειδικές περιπτώσεις διάγνωσης της νόσου, όπως σε ΗΙV-VL συλλοίμωξη. Από πλευράς φαρμακευτικής θεραπείας, η ανάπτυξη αντοχής στα πεντοδύναμα αντιμονιλιακά, η ανάδυση της HIV-VL συλλοίμωξης και η ανάγκη για πιο ευέλικτα θεραπευτικά σχήματα με καλύτερη συμμόρφωση των ασθενών οδήγησαν σε αλλαγές στις κατευθυντήριες οδηγίες αντιμετώπισης της νόσου. Η ανάπτυξη της λιποσωμικής αμφοτερικίνης Β και η χρήση φαρμάκων που χορηγούνται από του στόματος (μιλτεφοσίνη, σιταμακίνη) αποτέλεσαν σημαντικά βήματα προόδου στην αντιμετώπιση της νόσου. Επιπλέον, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν πλέον τα συνδυαστικά σχήματα θεραπείας και οι θεραπείες με εφάπαξ χορήγηση φαρμάκου (αμφοτερικίνη Β). Οι ανωτέρω αλλαγές σε συνδυασμό με τις ευνοϊκές συμφωνίες τιμολόγησης που έχει πετύχει ο ΠΟΥ για ορισμένα φάρμακα αντιμετώπισης της νόσου δύναται να συνδράμουν αποφασιστικά στην προσπάθεια για εκρίζωσή της.","abstract_html":"Η σπλαχνική λεϊσμανίαση είναι μία νόσος που μεταδίδεται με διαβιβαστές και προσβάλλει 300.000 ανθρώπους ανά έτος προκαλώντας 20.000 θανάτους. Το 90% των κρουσμάτων της νόσου συγκεντρώνεται σε Ινδία, Νεπάλ, Μπαγκλαντές, Σουδάν και Βραζιλία. Μέθοδος αναφοράς για τη διάγνωση της νόσου είναι η παρασιτολογική εξέταση επιχρίσματος ιστού. Ωστόσο έχουν αναπτυχθεί λιγότερο επεμβατικές, ευαίσθητες και ειδικές μέθοδοι για τη διάγνωση της νόσου στο πεδίο. Αυτές είναι κυρίως το τεστ άμεσης συγκόλλησης(DAT), η ανοσοχρωματογραφική μέθοδος (ICT), και η μέθοδος ανίχνευσης αντιγόνου στα ούρα (KAtex). Το DAT και το ICT έχουν το μειονέκτημα ότι παραμένουν θετικά μετά τη θεραπεία του ασθενούς ενώ το KAtex έχει το μειονέκτημα της χαμηλής ευαισθησίας. H χρήση PCR περιορίζεται σε ειδικές περιπτώσεις διάγνωσης της νόσου, όπως σε ΗΙV-VL συλλοίμωξη. Από πλευράς φαρμακευτικής θεραπείας, η ανάπτυξη αντοχής στα πεντοδύναμα αντιμονιλιακά, η ανάδυση της HIV-VL συλλοίμωξης και η ανάγκη για πιο ευέλικτα θεραπευτικά σχήματα με καλύτερη συμμόρφωση των ασθενών οδήγησαν σε αλλαγές στις κατευθυντήριες οδηγίες αντιμετώπισης της νόσου. Η ανάπτυξη της λιποσωμικής αμφοτερικίνης Β και η χρήση φαρμάκων που χορηγούνται από του στόματος (μιλτεφοσίνη, σιταμακίνη) αποτέλεσαν σημαντικά βήματα προόδου στην αντιμετώπιση της νόσου. Επιπλέον, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν πλέον τα συνδυαστικά σχήματα θεραπείας και οι θεραπείες με εφάπαξ χορήγηση φαρμάκου (αμφοτερικίνη Β). Οι ανωτέρω αλλαγές σε συνδυασμό με τις ευνοϊκές συμφωνίες τιμολόγησης που έχει πετύχει ο ΠΟΥ για ορισμένα φάρμακα αντιμετώπισης της νόσου δύναται να συνδράμουν αποφασιστικά στην προσπάθεια για εκρίζωσή της.","abstract_has_math":false,"creators":["Οικονομάκης Αριστείδης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:56Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312842"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312842","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312842","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312842","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312842","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Οικονομάκης Αριστείδης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312842","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312842"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σπλαχνική λεϊσμανίαση είναι μία νόσος που μεταδίδεται με διαβιβαστές και προσβάλλει 300.000 ανθρώπους ανά έτος προκαλώντας 20.000 θανάτους. Το 90% των κρουσμάτων της νόσου συγκεντρώνεται σε Ινδία, Νεπάλ, Μπαγκλαντές, Σουδάν και Βραζιλία. Μέθοδος αναφοράς για τη διάγνωση της νόσου είναι η παρασιτολογική εξέταση επιχρίσματος ιστού. Ωστόσο έχουν αναπτυχθεί λιγότερο επεμβατικές, ευαίσθητες και ειδικές μέθοδοι για τη διάγνωση της νόσου στο πεδίο. Αυτές είναι κυρίως το τεστ άμεσης συγκόλλησης(DAT), η ανοσοχρωματογραφική μέθοδος (ICT), και η μέθοδος ανίχνευσης αντιγόνου στα ούρα (KAtex). Το DAT και το ICT έχουν το μειονέκτημα ότι παραμένουν θετικά μετά τη θεραπεία του ασθενούς ενώ το KAtex έχει το μειονέκτημα της χαμηλής ευαισθησίας. H χρήση PCR περιορίζεται σε ειδικές περιπτώσεις διάγνωσης της νόσου, όπως σε ΗΙV-VL συλλοίμωξη. Από πλευράς φαρμακευτικής θεραπείας, η ανάπτυξη αντοχής στα πεντοδύναμα αντιμονιλιακά, η ανάδυση της HIV-VL συλλοίμωξης και η ανάγκη για πιο ευέλικτα θεραπευτικά σχήματα με καλύτερη συμμόρφωση των ασθενών οδήγησαν σε αλλαγές στις κατευθυντήριες οδηγίες αντιμετώπισης της νόσου. Η ανάπτυξη της λιποσωμικής αμφοτερικίνης Β και η χρήση φαρμάκων που χορηγούνται από του στόματος (μιλτεφοσίνη, σιταμακίνη) αποτέλεσαν σημαντικά βήματα προόδου στην αντιμετώπιση της νόσου. Επιπλέον, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν πλέον τα συνδυαστικά σχήματα θεραπείας και οι θεραπείες με εφάπαξ χορήγηση φαρμάκου (αμφοτερικίνη Β). Οι ανωτέρω αλλαγές σε συνδυασμό με τις ευνοϊκές συμφωνίες τιμολόγησης που έχει πετύχει ο ΠΟΥ για ορισμένα φάρμακα αντιμετώπισης της νόσου δύναται να συνδράμουν αποφασιστικά στην προσπάθεια για εκρίζωσή της.","Visceral leishmaniasis is a vector-borne disease. It is estimated that around 300.000 cases occur annually, with and estimated 20.000 deaths. Ninety percent of all cases occur in India, Nepal, Bangladesh, Sudan and Brazil. The gold standard for diagnosis is still the parasitological examination of tissue smears. However less invasive and adequate sensitive and accurate methods have developed, which enable the diagnosis in field. Such methods are the DAT,ICT and KAtex. The disadvantage of DAT and ICT is that they remain positive after administration of treatment whereas the main disadvantage of KAtex is its low sensitivity. PCR is used in special conditions, such as diagnosis of HIV-VL coinfection.Τhe emergence of resistance to the conventional pentavalent antimonials, the increasing incidence of HIV-VL coinfection along with the need for more flexible therapeutic trails which in turn encourage patient compliance, have changed many aspects of the traditional therapeutic approaches to the disease. The development of liposomal amphotericin B and the introduction of drugs which can be administered per os were great innovations in this field. These developments, coupled with the preferential pricing agreements secured by WHO enhances the efforts for elimination of the disease"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νεοτέρες εξελίξεις στη διάγνωση και θεραπεία της σπλαχνικής λεϊσμανίασης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Οικονομάκης Αριστείδης"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η σπλαχνική λεϊσμανίαση είναι μία νόσος που μεταδίδεται με διαβιβαστές και προσβάλλει 300.000 ανθρώπους ανά έτος προκαλώντας 20.000 θανάτους. Το 90% των κρουσμάτων της νόσου συγκεντρώνεται σε Ινδία, Νεπάλ, Μπαγκλαντές, Σουδάν και Βραζιλία. Μέθοδος αναφοράς για τη διάγνωση της νόσου είναι η παρασιτολογική εξέταση επιχρίσματος ιστού. Ωστόσο έχουν αναπτυχθεί λιγότερο επεμβατικές, ευαίσθητες και ειδικές μέθοδοι για τη διάγνωση της νόσου στο πεδίο. Αυτές είναι κυρίως το τεστ άμεσης συγκόλλησης(DAT), η ανοσοχρωματογραφική μέθοδος (ICT), και η μέθοδος ανίχνευσης αντιγόνου στα ούρα (KAtex). Το DAT και το ICT έχουν το μειονέκτημα ότι παραμένουν θετικά μετά τη θεραπεία του ασθενούς ενώ το KAtex έχει το μειονέκτημα της χαμηλής ευαισθησίας. H χρήση PCR περιορίζεται σε ειδικές περιπτώσεις διάγνωσης της νόσου, όπως σε ΗΙV-VL συλλοίμωξη. Από πλευράς φαρμακευτικής θεραπείας, η ανάπτυξη αντοχής στα πεντοδύναμα αντιμονιλιακά, η ανάδυση της HIV-VL συλλοίμωξης και η ανάγκη για πιο ευέλικτα θεραπευτικά σχήματα με καλύτερη συμμόρφωση των ασθενών οδήγησαν σε αλλαγές στις κατευθυντήριες οδηγίες αντιμετώπισης της νόσου. Η ανάπτυξη της λιποσωμικής αμφοτερικίνης Β και η χρήση φαρμάκων που χορηγούνται από του στόματος (μιλτεφοσίνη, σιταμακίνη) αποτέλεσαν σημαντικά βήματα προόδου στην αντιμετώπιση της νόσου. Επιπλέον, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν πλέον τα συνδυαστικά σχήματα θεραπείας και οι θεραπείες με εφάπαξ χορήγηση φαρμάκου (αμφοτερικίνη Β). Οι ανωτέρω αλλαγές σε συνδυασμό με τις ευνοϊκές συμφωνίες τιμολόγησης που έχει πετύχει ο ΠΟΥ για ορισμένα φάρμακα αντιμετώπισης της νόσου δύναται να συνδράμουν αποφασιστικά στην προσπάθεια για εκρίζωσή της.","Visceral leishmaniasis is a vector-borne disease. It is estimated that around 300.000 cases occur annually, with and estimated 20.000 deaths. Ninety percent of all cases occur in India, Nepal, Bangladesh, Sudan and Brazil. The gold standard for diagnosis is still the parasitological examination of tissue smears. However less invasive and adequate sensitive and accurate methods have developed, which enable the diagnosis in field. Such methods are the DAT,ICT and KAtex. The disadvantage of DAT and ICT is that they remain positive after administration of treatment whereas the main disadvantage of KAtex is its low sensitivity. PCR is used in special conditions, such as diagnosis of HIV-VL coinfection.Τhe emergence of resistance to the conventional pentavalent antimonials, the increasing incidence of HIV-VL coinfection along with the need for more flexible therapeutic trails which in turn encourage patient compliance, have changed many aspects of the traditional therapeutic approaches to the disease. The development of liposomal amphotericin B and the introduction of drugs which can be administered per os were great innovations in this field. These developments, coupled with the preferential pricing agreements secured by WHO enhances the efforts for elimination of the disease"],"dc:identifier":["uoadl:1312842","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312842"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Νεοτέρες εξελίξεις στη διάγνωση και θεραπεία της σπλαχνικής λεϊσμανίασης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:56Z"}