{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312861"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312861","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νευροεργονομική: συσχέτιση νευροφυσιολογίας του stress με νευρογνωστικές διαταραχές στην απόδοση πιλότων","abstract":"Νευροεργονομική, ορίζεται η μελέτη του ανθρώπινου εγκεφάλου σε σχέση με την απόδοση κατά την εργασία και σε καθημερινές καταστάσεις (Parasuraman, 2003; Parasuraman and Rizzo, 2007). Με την εμφάνιση νέων μη-επεμβατικών τεχνολογιών (EEG/ERP, MEG, fNIRS, TCDS, PET, fMRI/DTI), η νευροεργονομική ενσωματώνει θεωρίες και αρχές της εργονομίας, των νευροεπιστημών και της μελέτης του ανθρώπινου παράγοντα, για να προσφέρει πιο ολοκληρωμένη επιστημονική προσέγγιση, αναφορικά με την λειτουργία του εγκεφάλου και την ανθρώπινη συμπεριφορά, όπως απαντώνται στην καθημερινότητα (Parasuraman, 2011), με σκοπό να βελτιώσει την χωρητικότητα της ανθρώπινης απόδοσης και να βελτιστοποιήσει τον εναρμονισμό ανάμεσα στη τεχνολογία και τον άνθρωπο. Το ανθρώπινο σφάλμα, εμπλέκεται σε 60-80% των ατυχημάτων. Παρόλα αυτά, ο δείκτης συμμετοχής του ανθρώπινου παράγοντα έχει παραμείνει σχετικά σταθερός, την στιγμή που ατυχήματα λόγω αστοχίας υλικού έχουν ουσιαστικά εξαλειφθεί. Η ανάλυση αεροπορικών ατυχημάτων, αναδεικνύει τον ανθρώπινο παράγοντα ως αιτιολογικό παράγοντα σε 80-90% των ατυχημάτων, ενώ εμπλέκεται δίχως να είναι αιτιολογικός σε 50-60%. Ως εκ τούτου, το ανθρώπινο σφάλμα αποδεικνύεται ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου. Ένα αναλυτικό Σύστημα Ανάλυσης και Κατηγοριοποίησης του Ανθρώπινου Παράγοντα (Human Factor Analysis and Classification System-HFACS), έχει αναπτυχθεί, το οποίο ενσωματώνει την Οργανωτική, Αεροιατρική, Εργονομική, Γνωστική, Ψυχοκοινωνική και Συμπεριφορική οπτική, ώστε να προσεγγίσει το φαινόμενο. Προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του ανθρώπινου σφάλματος σε αυτό το πλαίσιο, οι αρχές της φυσιολογίας της πτήσης, της βιολογίας του stress και της νευρογνωσιακής επιστήμης, πρέπει να εξεταστούν και αλληλοσυσχετιστούν στο πλαίσιο επίγνωσης κατάστασης του πιλότου.","abstract_html":"Νευροεργονομική, ορίζεται η μελέτη του ανθρώπινου εγκεφάλου σε σχέση με την απόδοση κατά την εργασία και σε καθημερινές καταστάσεις (Parasuraman, 2003; Parasuraman and Rizzo, 2007). Με την εμφάνιση νέων μη-επεμβατικών τεχνολογιών (EEG/ERP, MEG, fNIRS, TCDS, PET, fMRI/DTI), η νευροεργονομική ενσωματώνει θεωρίες και αρχές της εργονομίας, των νευροεπιστημών και της μελέτης του ανθρώπινου παράγοντα, για να προσφέρει πιο ολοκληρωμένη επιστημονική προσέγγιση, αναφορικά με την λειτουργία του εγκεφάλου και την ανθρώπινη συμπεριφορά, όπως απαντώνται στην καθημερινότητα (Parasuraman, 2011), με σκοπό να βελτιώσει την χωρητικότητα της ανθρώπινης απόδοσης και να βελτιστοποιήσει τον εναρμονισμό ανάμεσα στη τεχνολογία και τον άνθρωπο. Το ανθρώπινο σφάλμα, εμπλέκεται σε 60-80% των ατυχημάτων. Παρόλα αυτά, ο δείκτης συμμετοχής του ανθρώπινου παράγοντα έχει παραμείνει σχετικά σταθερός, την στιγμή που ατυχήματα λόγω αστοχίας υλικού έχουν ουσιαστικά εξαλειφθεί. Η ανάλυση αεροπορικών ατυχημάτων, αναδεικνύει τον ανθρώπινο παράγοντα ως αιτιολογικό παράγοντα σε 80-90% των ατυχημάτων, ενώ εμπλέκεται δίχως να είναι αιτιολογικός σε 50-60%. Ως εκ τούτου, το ανθρώπινο σφάλμα αποδεικνύεται ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου. Ένα αναλυτικό Σύστημα Ανάλυσης και Κατηγοριοποίησης του Ανθρώπινου Παράγοντα (Human Factor Analysis and Classification System-HFACS), έχει αναπτυχθεί, το οποίο ενσωματώνει την Οργανωτική, Αεροιατρική, Εργονομική, Γνωστική, Ψυχοκοινωνική και Συμπεριφορική οπτική, ώστε να προσεγγίσει το φαινόμενο. Προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του ανθρώπινου σφάλματος σε αυτό το πλαίσιο, οι αρχές της φυσιολογίας της πτήσης, της βιολογίας του stress και της νευρογνωσιακής επιστήμης, πρέπει να εξεταστούν και αλληλοσυσχετιστούν στο πλαίσιο επίγνωσης κατάστασης του πιλότου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μουτεβελής Βασίλειος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:56Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312861"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312861","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312861","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312861","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312861","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μουτεβελής Βασίλειος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312861","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312861"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Νευροεργονομική, ορίζεται η μελέτη του ανθρώπινου εγκεφάλου σε σχέση με την απόδοση κατά την εργασία και σε καθημερινές καταστάσεις (Parasuraman, 2003; Parasuraman and Rizzo, 2007). Με την εμφάνιση νέων μη-επεμβατικών τεχνολογιών (EEG/ERP, MEG, fNIRS, TCDS, PET, fMRI/DTI), η νευροεργονομική ενσωματώνει θεωρίες και αρχές της εργονομίας, των νευροεπιστημών και της μελέτης του ανθρώπινου παράγοντα, για να προσφέρει πιο ολοκληρωμένη επιστημονική προσέγγιση, αναφορικά με την λειτουργία του εγκεφάλου και την ανθρώπινη συμπεριφορά, όπως απαντώνται στην καθημερινότητα (Parasuraman, 2011), με σκοπό να βελτιώσει την χωρητικότητα της ανθρώπινης απόδοσης και να βελτιστοποιήσει τον εναρμονισμό ανάμεσα στη τεχνολογία και τον άνθρωπο. Το ανθρώπινο σφάλμα, εμπλέκεται σε 60-80% των ατυχημάτων. Παρόλα αυτά, ο δείκτης συμμετοχής του ανθρώπινου παράγοντα έχει παραμείνει σχετικά σταθερός, την στιγμή που ατυχήματα λόγω αστοχίας υλικού έχουν ουσιαστικά εξαλειφθεί. Η ανάλυση αεροπορικών ατυχημάτων, αναδεικνύει τον ανθρώπινο παράγοντα ως αιτιολογικό παράγοντα σε 80-90% των ατυχημάτων, ενώ εμπλέκεται δίχως να είναι αιτιολογικός σε 50-60%. Ως εκ τούτου, το ανθρώπινο σφάλμα αποδεικνύεται ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου. Ένα αναλυτικό Σύστημα Ανάλυσης και Κατηγοριοποίησης του Ανθρώπινου Παράγοντα (Human Factor Analysis and Classification System-HFACS), έχει αναπτυχθεί, το οποίο ενσωματώνει την Οργανωτική, Αεροιατρική, Εργονομική, Γνωστική, Ψυχοκοινωνική και Συμπεριφορική οπτική, ώστε να προσεγγίσει το φαινόμενο. Προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του ανθρώπινου σφάλματος σε αυτό το πλαίσιο, οι αρχές της φυσιολογίας της πτήσης, της βιολογίας του stress και της νευρογνωσιακής επιστήμης, πρέπει να εξεταστούν και αλληλοσυσχετιστούν στο πλαίσιο επίγνωσης κατάστασης του πιλότου.","Neuroergonomics is defined as the study of the human brain in relation to performance at work and in everyday settings (Parasuraman, 2003; Parasuraman and Rizzo, 2007). Along with the emergence of new non-invasive technologies (EEG/ERP, MEG, fNIRS, TCDS, PET, fMRI/DTI), neuroergonomics integrates theories and principles from ergonomics, neuroscience, and human factors to provide valuable insights on brain function and behaviour as encountered in natural settings (Parasuraman, 2011), in order to enhance human performance capacity and optimize the fit between technology and people. Human error has been implicated in 60-80% of accidents. However, the rate of human error accidents has remained relatively stable over the past 20 years, whereas accidents associated with mechanical failures have been virtually eliminated. Aviation analysis indicates that human error is as a causal factor in 80 to 90% of mishaps, and is present but not causal in another 50 to 60%. Human error appears to be, therefore, the single greatest mishap hazard. A comprehensive Human Factors Analysis and Classification System (HFACS) has recently been developed to incorporate Organizational, Aeromedical, Ergonomic, Cognitive, Psychosocial and Behavioral perspectives to assess this phenomenon. In order to better address the problem of human error in this context, the principles of aviation physiology, stress biology and neurocognition need to be examined and inter-related in the context of situation awareness of the pilot."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νευροεργονομική: συσχέτιση νευροφυσιολογίας του stress με νευρογνωστικές διαταραχές στην απόδοση πιλότων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μουτεβελής Βασίλειος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Νευροεργονομική, ορίζεται η μελέτη του ανθρώπινου εγκεφάλου σε σχέση με την απόδοση κατά την εργασία και σε καθημερινές καταστάσεις (Parasuraman, 2003; Parasuraman and Rizzo, 2007). Με την εμφάνιση νέων μη-επεμβατικών τεχνολογιών (EEG/ERP, MEG, fNIRS, TCDS, PET, fMRI/DTI), η νευροεργονομική ενσωματώνει θεωρίες και αρχές της εργονομίας, των νευροεπιστημών και της μελέτης του ανθρώπινου παράγοντα, για να προσφέρει πιο ολοκληρωμένη επιστημονική προσέγγιση, αναφορικά με την λειτουργία του εγκεφάλου και την ανθρώπινη συμπεριφορά, όπως απαντώνται στην καθημερινότητα (Parasuraman, 2011), με σκοπό να βελτιώσει την χωρητικότητα της ανθρώπινης απόδοσης και να βελτιστοποιήσει τον εναρμονισμό ανάμεσα στη τεχνολογία και τον άνθρωπο. Το ανθρώπινο σφάλμα, εμπλέκεται σε 60-80% των ατυχημάτων. Παρόλα αυτά, ο δείκτης συμμετοχής του ανθρώπινου παράγοντα έχει παραμείνει σχετικά σταθερός, την στιγμή που ατυχήματα λόγω αστοχίας υλικού έχουν ουσιαστικά εξαλειφθεί. Η ανάλυση αεροπορικών ατυχημάτων, αναδεικνύει τον ανθρώπινο παράγοντα ως αιτιολογικό παράγοντα σε 80-90% των ατυχημάτων, ενώ εμπλέκεται δίχως να είναι αιτιολογικός σε 50-60%. Ως εκ τούτου, το ανθρώπινο σφάλμα αποδεικνύεται ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου. Ένα αναλυτικό Σύστημα Ανάλυσης και Κατηγοριοποίησης του Ανθρώπινου Παράγοντα (Human Factor Analysis and Classification System-HFACS), έχει αναπτυχθεί, το οποίο ενσωματώνει την Οργανωτική, Αεροιατρική, Εργονομική, Γνωστική, Ψυχοκοινωνική και Συμπεριφορική οπτική, ώστε να προσεγγίσει το φαινόμενο. Προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του ανθρώπινου σφάλματος σε αυτό το πλαίσιο, οι αρχές της φυσιολογίας της πτήσης, της βιολογίας του stress και της νευρογνωσιακής επιστήμης, πρέπει να εξεταστούν και αλληλοσυσχετιστούν στο πλαίσιο επίγνωσης κατάστασης του πιλότου.","Neuroergonomics is defined as the study of the human brain in relation to performance at work and in everyday settings (Parasuraman, 2003; Parasuraman and Rizzo, 2007). Along with the emergence of new non-invasive technologies (EEG/ERP, MEG, fNIRS, TCDS, PET, fMRI/DTI), neuroergonomics integrates theories and principles from ergonomics, neuroscience, and human factors to provide valuable insights on brain function and behaviour as encountered in natural settings (Parasuraman, 2011), in order to enhance human performance capacity and optimize the fit between technology and people. Human error has been implicated in 60-80% of accidents. However, the rate of human error accidents has remained relatively stable over the past 20 years, whereas accidents associated with mechanical failures have been virtually eliminated. Aviation analysis indicates that human error is as a causal factor in 80 to 90% of mishaps, and is present but not causal in another 50 to 60%. Human error appears to be, therefore, the single greatest mishap hazard. A comprehensive Human Factors Analysis and Classification System (HFACS) has recently been developed to incorporate Organizational, Aeromedical, Ergonomic, Cognitive, Psychosocial and Behavioral perspectives to assess this phenomenon. In order to better address the problem of human error in this context, the principles of aviation physiology, stress biology and neurocognition need to be examined and inter-related in the context of situation awareness of the pilot."],"dc:identifier":["uoadl:1312861","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312861"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Νευροεργονομική: συσχέτιση νευροφυσιολογίας του stress με νευρογνωστικές διαταραχές στην απόδοση πιλότων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:56Z"}