{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312880"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312880","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νοσηλευτική εκπαίδευση ασθενών με οστεοπορωτικά κατάγματα","abstract":"Στις μέρες μας, με την περαιτέρω αύξηση του μέσου όρου ζωής και παράλληλα με μια σειρά επιβαρυντικών παραγόντων (κάπνισμα, κατάχρηση αλκοόλ, καθιστική ζωή) τα οστεοπορωτικά κατάγματα παρουσιάζουν αύξηση ανά τον κόσμο δημιουργώντας μεγάλα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Από αποτελέσματα ερευνών φαίνεται ότι όταν τα άτομα έχουν επαρκή πληροφόρηση, ενεργοποιούνται ταχύτερα στη λήψη μέτρων πρόληψης και θεραπείας. Όμως τις περισσότερες φορές η πληροφόρηση σχετικά με την οστεοπόρωση είναι ανεπαρκής. Επίσης, πολλοί ασθενείς δεν έχουν καν την τύχη να τους γίνει εκτίμηση του οστεοπορωτικού κινδύνου που διατρέχουν πριν ακόμα εκδηλωθεί το οστεοπορωτικό κάταγμα. Από τη μελέτη της βιβλιογραφίας προκύπτει ότι οι οστεοπορωτικοί ασθενείς που έχουν εμφανίσει ήδη κάταγμα, δεν ενημερώνονται και δεν εκπαιδεύονται για την κατάσταση της υγείας του και για την διαχείριση της ασθένειας τους με αποτέλεσμα την κακή ποιότητα ζωής και εμφάνιση νέων καταγμάτων. Στην εργασία αυτή γίνεται παράθεση ενός τρόπου εκπαίδευσης αυτών των ασθενών από νοσηλευτές κατά την παραμονή τους στο νοσοκομείο, έτσι ώστε να διατηρήσουν μία καλή ποιότητα ζωής και να προλάβουν να μην εισέλθουν σε μια χειρότερη κατάσταση, όπως είναι η εμφάνιση και δεύτερου κατάγματος. Τα στάδια της διαδικασίας διδασκαλίας – μάθησης, ακολουθούν τα βήματα της νοσηλευτικής διεργασίας. Ο νοσηλευτής αρχικά αξιολογεί τις ανάγκες μάθησης των ασθενών, διαγιγνώσκει τις εκπαιδευτικές ανάγκες, διατυπώνει τους εκπαιδευτικούς σκοπούς, αναπτύσσει το σχέδιο διδασκαλίας, το εφαρμόζει και, τέλος, αξιολογεί τα αποτελέσματα όλης της διαδικασίας. Οι εκπαιδευτικές ανάγκες που αναλύονται είναι: 1. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την οστεοπόρωση και την θεραπεία της. 2. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με τις νέες διατροφικές ανάγκες του οργανισμού. 3. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την διαχείριση του πόνου και της κακής ψυχολογικής κατάστασης, και 4. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την προφύλαξη από πιθανό κίνδυνο νέου κατάγματος/ τραυματισμού. Η παροχή εκπαίδευσης σε ασθενείς με οστεοπορωτικά κατάγματα μετριάζει το άγχος και το φόβο τους για το μέλλον, παρέχοντας τις απαραίτητες γνώσεις για την κατάσταση τους και δίνοντας τους την ευκαιρία να υιοθετήσουν νέους τρόπους ζωής και συμπεριφορές που βοηθούν στη πρόληψη νέων καταγμάτων και στην διατήρηση της σκελετικής και ψυχικής τους υγείας. Οι νοσηλευτές είναι τα καταλληλότερα άτομα για να αναλάβουν τον ρόλο του εκπαιδευτή γιατί βρίσκονται δίπλα τους συνεχώς και μπορούν να τους ελέγχουν όλο το 24ωρο. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως είναι να είναι καταρτισμένοι και εφοδιασμένοι με τις κατάλληλες γνώσεις για να μπορέσουν να εφαρμόσουν πρόγραμμα διδασκαλίας.","abstract_html":"Στις μέρες μας, με την περαιτέρω αύξηση του μέσου όρου ζωής και παράλληλα με μια σειρά επιβαρυντικών παραγόντων (κάπνισμα, κατάχρηση αλκοόλ, καθιστική ζωή) τα οστεοπορωτικά κατάγματα παρουσιάζουν αύξηση ανά τον κόσμο δημιουργώντας μεγάλα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Από αποτελέσματα ερευνών φαίνεται ότι όταν τα άτομα έχουν επαρκή πληροφόρηση, ενεργοποιούνται ταχύτερα στη λήψη μέτρων πρόληψης και θεραπείας. Όμως τις περισσότερες φορές η πληροφόρηση σχετικά με την οστεοπόρωση είναι ανεπαρκής. Επίσης, πολλοί ασθενείς δεν έχουν καν την τύχη να τους γίνει εκτίμηση του οστεοπορωτικού κινδύνου που διατρέχουν πριν ακόμα εκδηλωθεί το οστεοπορωτικό κάταγμα. Από τη μελέτη της βιβλιογραφίας προκύπτει ότι οι οστεοπορωτικοί ασθενείς που έχουν εμφανίσει ήδη κάταγμα, δεν ενημερώνονται και δεν εκπαιδεύονται για την κατάσταση της υγείας του και για την διαχείριση της ασθένειας τους με αποτέλεσμα την κακή ποιότητα ζωής και εμφάνιση νέων καταγμάτων. Στην εργασία αυτή γίνεται παράθεση ενός τρόπου εκπαίδευσης αυτών των ασθενών από νοσηλευτές κατά την παραμονή τους στο νοσοκομείο, έτσι ώστε να διατηρήσουν μία καλή ποιότητα ζωής και να προλάβουν να μην εισέλθουν σε μια χειρότερη κατάσταση, όπως είναι η εμφάνιση και δεύτερου κατάγματος. Τα στάδια της διαδικασίας διδασκαλίας – μάθησης, ακολουθούν τα βήματα της νοσηλευτικής διεργασίας. Ο νοσηλευτής αρχικά αξιολογεί τις ανάγκες μάθησης των ασθενών, διαγιγνώσκει τις εκπαιδευτικές ανάγκες, διατυπώνει τους εκπαιδευτικούς σκοπούς, αναπτύσσει το σχέδιο διδασκαλίας, το εφαρμόζει και, τέλος, αξιολογεί τα αποτελέσματα όλης της διαδικασίας. Οι εκπαιδευτικές ανάγκες που αναλύονται είναι: 1. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την οστεοπόρωση και την θεραπεία της. 2. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με τις νέες διατροφικές ανάγκες του οργανισμού. 3. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την διαχείριση του πόνου και της κακής ψυχολογικής κατάστασης, και 4. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την προφύλαξη από πιθανό κίνδυνο νέου κατάγματος/ τραυματισμού. Η παροχή εκπαίδευσης σε ασθενείς με οστεοπορωτικά κατάγματα μετριάζει το άγχος και το φόβο τους για το μέλλον, παρέχοντας τις απαραίτητες γνώσεις για την κατάσταση τους και δίνοντας τους την ευκαιρία να υιοθετήσουν νέους τρόπους ζωής και συμπεριφορές που βοηθούν στη πρόληψη νέων καταγμάτων και στην διατήρηση της σκελετικής και ψυχικής τους υγείας. Οι νοσηλευτές είναι τα καταλληλότερα άτομα για να αναλάβουν τον ρόλο του εκπαιδευτή γιατί βρίσκονται δίπλα τους συνεχώς και μπορούν να τους ελέγχουν όλο το 24ωρο. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως είναι να είναι καταρτισμένοι και εφοδιασμένοι με τις κατάλληλες γνώσεις για να μπορέσουν να εφαρμόσουν πρόγραμμα διδασκαλίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Οικονόμου Γεωργία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:22:56Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312880"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312880","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312880","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312880","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312880","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Οικονόμου Γεωργία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312880","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312880"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στις μέρες μας, με την περαιτέρω αύξηση του μέσου όρου ζωής και παράλληλα με μια σειρά επιβαρυντικών παραγόντων (κάπνισμα, κατάχρηση αλκοόλ, καθιστική ζωή) τα οστεοπορωτικά κατάγματα παρουσιάζουν αύξηση ανά τον κόσμο δημιουργώντας μεγάλα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Από αποτελέσματα ερευνών φαίνεται ότι όταν τα άτομα έχουν επαρκή πληροφόρηση, ενεργοποιούνται ταχύτερα στη λήψη μέτρων πρόληψης και θεραπείας. Όμως τις περισσότερες φορές η πληροφόρηση σχετικά με την οστεοπόρωση είναι ανεπαρκής. Επίσης, πολλοί ασθενείς δεν έχουν καν την τύχη να τους γίνει εκτίμηση του οστεοπορωτικού κινδύνου που διατρέχουν πριν ακόμα εκδηλωθεί το οστεοπορωτικό κάταγμα. Από τη μελέτη της βιβλιογραφίας προκύπτει ότι οι οστεοπορωτικοί ασθενείς που έχουν εμφανίσει ήδη κάταγμα, δεν ενημερώνονται και δεν εκπαιδεύονται για την κατάσταση της υγείας του και για την διαχείριση της ασθένειας τους με αποτέλεσμα την κακή ποιότητα ζωής και εμφάνιση νέων καταγμάτων. Στην εργασία αυτή γίνεται παράθεση ενός τρόπου εκπαίδευσης αυτών των ασθενών από νοσηλευτές κατά την παραμονή τους στο νοσοκομείο, έτσι ώστε να διατηρήσουν μία καλή ποιότητα ζωής και να προλάβουν να μην εισέλθουν σε μια χειρότερη κατάσταση, όπως είναι η εμφάνιση και δεύτερου κατάγματος. Τα στάδια της διαδικασίας διδασκαλίας – μάθησης, ακολουθούν τα βήματα της νοσηλευτικής διεργασίας. Ο νοσηλευτής αρχικά αξιολογεί τις ανάγκες μάθησης των ασθενών, διαγιγνώσκει τις εκπαιδευτικές ανάγκες, διατυπώνει τους εκπαιδευτικούς σκοπούς, αναπτύσσει το σχέδιο διδασκαλίας, το εφαρμόζει και, τέλος, αξιολογεί τα αποτελέσματα όλης της διαδικασίας. Οι εκπαιδευτικές ανάγκες που αναλύονται είναι: 1. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την οστεοπόρωση και την θεραπεία της. 2. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με τις νέες διατροφικές ανάγκες του οργανισμού. 3. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την διαχείριση του πόνου και της κακής ψυχολογικής κατάστασης, και 4. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την προφύλαξη από πιθανό κίνδυνο νέου κατάγματος/ τραυματισμού. Η παροχή εκπαίδευσης σε ασθενείς με οστεοπορωτικά κατάγματα μετριάζει το άγχος και το φόβο τους για το μέλλον, παρέχοντας τις απαραίτητες γνώσεις για την κατάσταση τους και δίνοντας τους την ευκαιρία να υιοθετήσουν νέους τρόπους ζωής και συμπεριφορές που βοηθούν στη πρόληψη νέων καταγμάτων και στην διατήρηση της σκελετικής και ψυχικής τους υγείας. Οι νοσηλευτές είναι τα καταλληλότερα άτομα για να αναλάβουν τον ρόλο του εκπαιδευτή γιατί βρίσκονται δίπλα τους συνεχώς και μπορούν να τους ελέγχουν όλο το 24ωρο. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως είναι να είναι καταρτισμένοι και εφοδιασμένοι με τις κατάλληλες γνώσεις για να μπορέσουν να εφαρμόσουν πρόγραμμα διδασκαλίας."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νοσηλευτική εκπαίδευση ασθενών με οστεοπορωτικά κατάγματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Οικονόμου Γεωργία"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Στις μέρες μας, με την περαιτέρω αύξηση του μέσου όρου ζωής και παράλληλα με μια σειρά επιβαρυντικών παραγόντων (κάπνισμα, κατάχρηση αλκοόλ, καθιστική ζωή) τα οστεοπορωτικά κατάγματα παρουσιάζουν αύξηση ανά τον κόσμο δημιουργώντας μεγάλα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Από αποτελέσματα ερευνών φαίνεται ότι όταν τα άτομα έχουν επαρκή πληροφόρηση, ενεργοποιούνται ταχύτερα στη λήψη μέτρων πρόληψης και θεραπείας. Όμως τις περισσότερες φορές η πληροφόρηση σχετικά με την οστεοπόρωση είναι ανεπαρκής. Επίσης, πολλοί ασθενείς δεν έχουν καν την τύχη να τους γίνει εκτίμηση του οστεοπορωτικού κινδύνου που διατρέχουν πριν ακόμα εκδηλωθεί το οστεοπορωτικό κάταγμα. Από τη μελέτη της βιβλιογραφίας προκύπτει ότι οι οστεοπορωτικοί ασθενείς που έχουν εμφανίσει ήδη κάταγμα, δεν ενημερώνονται και δεν εκπαιδεύονται για την κατάσταση της υγείας του και για την διαχείριση της ασθένειας τους με αποτέλεσμα την κακή ποιότητα ζωής και εμφάνιση νέων καταγμάτων. Στην εργασία αυτή γίνεται παράθεση ενός τρόπου εκπαίδευσης αυτών των ασθενών από νοσηλευτές κατά την παραμονή τους στο νοσοκομείο, έτσι ώστε να διατηρήσουν μία καλή ποιότητα ζωής και να προλάβουν να μην εισέλθουν σε μια χειρότερη κατάσταση, όπως είναι η εμφάνιση και δεύτερου κατάγματος. Τα στάδια της διαδικασίας διδασκαλίας – μάθησης, ακολουθούν τα βήματα της νοσηλευτικής διεργασίας. Ο νοσηλευτής αρχικά αξιολογεί τις ανάγκες μάθησης των ασθενών, διαγιγνώσκει τις εκπαιδευτικές ανάγκες, διατυπώνει τους εκπαιδευτικούς σκοπούς, αναπτύσσει το σχέδιο διδασκαλίας, το εφαρμόζει και, τέλος, αξιολογεί τα αποτελέσματα όλης της διαδικασίας. Οι εκπαιδευτικές ανάγκες που αναλύονται είναι: 1. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την οστεοπόρωση και την θεραπεία της. 2. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με τις νέες διατροφικές ανάγκες του οργανισμού. 3. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την διαχείριση του πόνου και της κακής ψυχολογικής κατάστασης, και 4. Έλλειμμα γνώσεων που σχετίζεται με την προφύλαξη από πιθανό κίνδυνο νέου κατάγματος/ τραυματισμού. Η παροχή εκπαίδευσης σε ασθενείς με οστεοπορωτικά κατάγματα μετριάζει το άγχος και το φόβο τους για το μέλλον, παρέχοντας τις απαραίτητες γνώσεις για την κατάσταση τους και δίνοντας τους την ευκαιρία να υιοθετήσουν νέους τρόπους ζωής και συμπεριφορές που βοηθούν στη πρόληψη νέων καταγμάτων και στην διατήρηση της σκελετικής και ψυχικής τους υγείας. Οι νοσηλευτές είναι τα καταλληλότερα άτομα για να αναλάβουν τον ρόλο του εκπαιδευτή γιατί βρίσκονται δίπλα τους συνεχώς και μπορούν να τους ελέγχουν όλο το 24ωρο. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως είναι να είναι καταρτισμένοι και εφοδιασμένοι με τις κατάλληλες γνώσεις για να μπορέσουν να εφαρμόσουν πρόγραμμα διδασκαλίας."],"dc:identifier":["uoadl:1312880","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312880"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Νοσηλευτική εκπαίδευση ασθενών με οστεοπορωτικά κατάγματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:56Z"}