{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312973"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1312973","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος της προκαλσιτονίνης στη διάγνωση - παρακολούθηση των λοιμώξεων και στη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων","abstract":"Στη βιβλιογραφία η χρήση της προκαλσιτονίνης τεκμηριώνεται με παρεμβατικές μελέτες, στις λοιμώξεις αναπνευστικού και στη σήψη. Σκοπός της μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με το ρόλο της προκαλσιτονίνης στις λοιμώξεις των υπόλοιπων συστημάτων. Στην παγκρεατίτιδα, η προκαλσιτονίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην εκτίμηση της βαρύτητας της φλεγμονής, ενώ αυξημένες τιμές παρατηρούνται στην επιμολυσμένη παγκρεατική νέκρωση. Στη μηνιγγίτιδα, η προκαλσιτονίνη μπορεί να αξιοποιηθεί στη διαφορική διάγνωση ιογενούς και βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Η προκαλσιτονίνη βρίσκεται σημαντικά αυξημένη στη βακτηριαιμία και μπορεί να αξιοποιηθεί στη διάκριση ανάμεσα σε αληθή μικροβιαιμία και επιμόλυνση της καλλιέργειας αίματος. Στις λοιμώξεις του ουροποιητικού αυξημένες τιμές προκαλσιτονίνης μπορούν να προβλέψουν τη βακτηριαιμία. Στην οξεία σκωληκοειδίτιδα ο ρόλος της προκαλσιτονίνης στη διάγνωση αμφισβητείται, ενώ αυξάνεται στις επιπλεγμένες μορφές. Στις λοιμώξεις μαλακών μορίων και οστών, υψηλές τιμές προκαλσιτονίνης υποδηλώνουν τη διάγνωση οστεομυελίτιδας ή σηπτικής αρθρίτιδας. Στην ενδοκαρδίτιδα, άλλες μελέτες υποστηρίζουν της χρήση της προκαλσιτονίνης στη διάγνωση και άλλες όχι. Στη φυματίωση η προκαλσιτονίνη δεν αυξάνεται σημαντικά και υψηλές τιμές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την απομάκρυνση της διάγνωσης ενεργού ΤΒ. Ασθενείς με ΤΒ και αυξημένα επίπεδα προκαλσιτονίνης έχουν χειρότερη πρόγνωση. Τέλος, στο εμπύρετο αγνώστου αιτιολογίας, δεν έχει τεκμηριωθεί η χρήση της προκαλσιτονίνης στη διερεύνηση. Η προκαλσιτονίνη μπορεί να έχει ρόλο στη διαφορική διάγνωση του εμπύρετου, σε ασθενείς με κακοήθειες ή αυτοάνοσα νοσήματα. Συμπερασματικά, η προκαλσιτονίνη έχει πολλαπλές δυνατότητες χρήσης στη διάγνωση των λοιμώξεων, στην εκτίμηση της πρόγνωσης και στην πρόβλεψη επιπλοκών. Χρειάζονται μεγαλύτερες μελέτες για να καθοριστούν σαφή όρια τιμών, με στόχο την καθοδήγηση της αντιμετώπισης και τη χορήγηση αντιβιοτικών.","abstract_html":"Στη βιβλιογραφία η χρήση της προκαλσιτονίνης τεκμηριώνεται με παρεμβατικές μελέτες, στις λοιμώξεις αναπνευστικού και στη σήψη. Σκοπός της μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με το ρόλο της προκαλσιτονίνης στις λοιμώξεις των υπόλοιπων συστημάτων. Στην παγκρεατίτιδα, η προκαλσιτονίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην εκτίμηση της βαρύτητας της φλεγμονής, ενώ αυξημένες τιμές παρατηρούνται στην επιμολυσμένη παγκρεατική νέκρωση. Στη μηνιγγίτιδα, η προκαλσιτονίνη μπορεί να αξιοποιηθεί στη διαφορική διάγνωση ιογενούς και βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Η προκαλσιτονίνη βρίσκεται σημαντικά αυξημένη στη βακτηριαιμία και μπορεί να αξιοποιηθεί στη διάκριση ανάμεσα σε αληθή μικροβιαιμία και επιμόλυνση της καλλιέργειας αίματος. Στις λοιμώξεις του ουροποιητικού αυξημένες τιμές προκαλσιτονίνης μπορούν να προβλέψουν τη βακτηριαιμία. Στην οξεία σκωληκοειδίτιδα ο ρόλος της προκαλσιτονίνης στη διάγνωση αμφισβητείται, ενώ αυξάνεται στις επιπλεγμένες μορφές. Στις λοιμώξεις μαλακών μορίων και οστών, υψηλές τιμές προκαλσιτονίνης υποδηλώνουν τη διάγνωση οστεομυελίτιδας ή σηπτικής αρθρίτιδας. Στην ενδοκαρδίτιδα, άλλες μελέτες υποστηρίζουν της χρήση της προκαλσιτονίνης στη διάγνωση και άλλες όχι. Στη φυματίωση η προκαλσιτονίνη δεν αυξάνεται σημαντικά και υψηλές τιμές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την απομάκρυνση της διάγνωσης ενεργού ΤΒ. Ασθενείς με ΤΒ και αυξημένα επίπεδα προκαλσιτονίνης έχουν χειρότερη πρόγνωση. Τέλος, στο εμπύρετο αγνώστου αιτιολογίας, δεν έχει τεκμηριωθεί η χρήση της προκαλσιτονίνης στη διερεύνηση. Η προκαλσιτονίνη μπορεί να έχει ρόλο στη διαφορική διάγνωση του εμπύρετου, σε ασθενείς με κακοήθειες ή αυτοάνοσα νοσήματα. Συμπερασματικά, η προκαλσιτονίνη έχει πολλαπλές δυνατότητες χρήσης στη διάγνωση των λοιμώξεων, στην εκτίμηση της πρόγνωσης και στην πρόβλεψη επιπλοκών. Χρειάζονται μεγαλύτερες μελέτες για να καθοριστούν σαφή όρια τιμών, με στόχο την καθοδήγηση της αντιμετώπισης και τη χορήγηση αντιβιοτικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλμυρούδη Μαρία Παναγιώτα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:58Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312973"],"render_values":[{"text":"uoadl:1312973","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312973","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312973","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1312973","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλμυρούδη Μαρία Παναγιώτα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1312973","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312973"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη βιβλιογραφία η χρήση της προκαλσιτονίνης τεκμηριώνεται με παρεμβατικές μελέτες, στις λοιμώξεις αναπνευστικού και στη σήψη. Σκοπός της μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με το ρόλο της προκαλσιτονίνης στις λοιμώξεις των υπόλοιπων συστημάτων. Στην παγκρεατίτιδα, η προκαλσιτονίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην εκτίμηση της βαρύτητας της φλεγμονής, ενώ αυξημένες τιμές παρατηρούνται στην επιμολυσμένη παγκρεατική νέκρωση. Στη μηνιγγίτιδα, η προκαλσιτονίνη μπορεί να αξιοποιηθεί στη διαφορική διάγνωση ιογενούς και βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Η προκαλσιτονίνη βρίσκεται σημαντικά αυξημένη στη βακτηριαιμία και μπορεί να αξιοποιηθεί στη διάκριση ανάμεσα σε αληθή μικροβιαιμία και επιμόλυνση της καλλιέργειας αίματος. Στις λοιμώξεις του ουροποιητικού αυξημένες τιμές προκαλσιτονίνης μπορούν να προβλέψουν τη βακτηριαιμία. Στην οξεία σκωληκοειδίτιδα ο ρόλος της προκαλσιτονίνης στη διάγνωση αμφισβητείται, ενώ αυξάνεται στις επιπλεγμένες μορφές. Στις λοιμώξεις μαλακών μορίων και οστών, υψηλές τιμές προκαλσιτονίνης υποδηλώνουν τη διάγνωση οστεομυελίτιδας ή σηπτικής αρθρίτιδας. Στην ενδοκαρδίτιδα, άλλες μελέτες υποστηρίζουν της χρήση της προκαλσιτονίνης στη διάγνωση και άλλες όχι. Στη φυματίωση η προκαλσιτονίνη δεν αυξάνεται σημαντικά και υψηλές τιμές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την απομάκρυνση της διάγνωσης ενεργού ΤΒ. Ασθενείς με ΤΒ και αυξημένα επίπεδα προκαλσιτονίνης έχουν χειρότερη πρόγνωση. Τέλος, στο εμπύρετο αγνώστου αιτιολογίας, δεν έχει τεκμηριωθεί η χρήση της προκαλσιτονίνης στη διερεύνηση. Η προκαλσιτονίνη μπορεί να έχει ρόλο στη διαφορική διάγνωση του εμπύρετου, σε ασθενείς με κακοήθειες ή αυτοάνοσα νοσήματα. Συμπερασματικά, η προκαλσιτονίνη έχει πολλαπλές δυνατότητες χρήσης στη διάγνωση των λοιμώξεων, στην εκτίμηση της πρόγνωσης και στην πρόβλεψη επιπλοκών. Χρειάζονται μεγαλύτερες μελέτες για να καθοριστούν σαφή όρια τιμών, με στόχο την καθοδήγηση της αντιμετώπισης και τη χορήγηση αντιβιοτικών."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος της προκαλσιτονίνης στη διάγνωση - παρακολούθηση των λοιμώξεων και στη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλμυρούδη Μαρία Παναγιώτα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Στη βιβλιογραφία η χρήση της προκαλσιτονίνης τεκμηριώνεται με παρεμβατικές μελέτες, στις λοιμώξεις αναπνευστικού και στη σήψη. Σκοπός της μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με το ρόλο της προκαλσιτονίνης στις λοιμώξεις των υπόλοιπων συστημάτων. Στην παγκρεατίτιδα, η προκαλσιτονίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην εκτίμηση της βαρύτητας της φλεγμονής, ενώ αυξημένες τιμές παρατηρούνται στην επιμολυσμένη παγκρεατική νέκρωση. Στη μηνιγγίτιδα, η προκαλσιτονίνη μπορεί να αξιοποιηθεί στη διαφορική διάγνωση ιογενούς και βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Η προκαλσιτονίνη βρίσκεται σημαντικά αυξημένη στη βακτηριαιμία και μπορεί να αξιοποιηθεί στη διάκριση ανάμεσα σε αληθή μικροβιαιμία και επιμόλυνση της καλλιέργειας αίματος. Στις λοιμώξεις του ουροποιητικού αυξημένες τιμές προκαλσιτονίνης μπορούν να προβλέψουν τη βακτηριαιμία. Στην οξεία σκωληκοειδίτιδα ο ρόλος της προκαλσιτονίνης στη διάγνωση αμφισβητείται, ενώ αυξάνεται στις επιπλεγμένες μορφές. Στις λοιμώξεις μαλακών μορίων και οστών, υψηλές τιμές προκαλσιτονίνης υποδηλώνουν τη διάγνωση οστεομυελίτιδας ή σηπτικής αρθρίτιδας. Στην ενδοκαρδίτιδα, άλλες μελέτες υποστηρίζουν της χρήση της προκαλσιτονίνης στη διάγνωση και άλλες όχι. Στη φυματίωση η προκαλσιτονίνη δεν αυξάνεται σημαντικά και υψηλές τιμές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την απομάκρυνση της διάγνωσης ενεργού ΤΒ. Ασθενείς με ΤΒ και αυξημένα επίπεδα προκαλσιτονίνης έχουν χειρότερη πρόγνωση. Τέλος, στο εμπύρετο αγνώστου αιτιολογίας, δεν έχει τεκμηριωθεί η χρήση της προκαλσιτονίνης στη διερεύνηση. Η προκαλσιτονίνη μπορεί να έχει ρόλο στη διαφορική διάγνωση του εμπύρετου, σε ασθενείς με κακοήθειες ή αυτοάνοσα νοσήματα. Συμπερασματικά, η προκαλσιτονίνη έχει πολλαπλές δυνατότητες χρήσης στη διάγνωση των λοιμώξεων, στην εκτίμηση της πρόγνωσης και στην πρόβλεψη επιπλοκών. Χρειάζονται μεγαλύτερες μελέτες για να καθοριστούν σαφή όρια τιμών, με στόχο την καθοδήγηση της αντιμετώπισης και τη χορήγηση αντιβιοτικών."],"dc:identifier":["uoadl:1312973","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1312973"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ο ρόλος της προκαλσιτονίνης στη διάγνωση - παρακολούθηση των λοιμώξεων και στη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:58Z"}