{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313087"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313087","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οδοντωτές βλάβες του παχέος εντέρου και ο ρόλος της μοριακής \"οδοντωτής οδού' στην παθογένεια του ορθοκολικού καρκινώματος.","abstract":"Οι πολύποδες του παχέος εντέρου είναι νεοπλασματικοί, φλεγμονώδεις και αμαρτωματώδεις. Η μεγαλύτερη κατηγορία επιθηλιακών νεοπλασματικών πολυπόδων είναι τα αδενώματα. Οι οδοί καρκινογένεσης που ακολουθούν τα αδενώματα είναι η APC και η MMR. Μία νεότερη και ευρύτερη κατηγορία επιθηλιακών πολυπόδων είναι οι οδοντωτοί πολύποδες. Σε αυτήν υπάγονται οι υπερπλαστικοί πολύποδες, τα παραδοσιακά και τα επίπεδα οδοντωτά αδενώματα και οι μικτοί πολύποδες. Οι οδοντωτές βλάβες εξαλλάσσονται σε οδοντωτά αδενοκαρκινώματα τα οποία ενδεχομένως έχουν χειρότερη πρόγνωση. Οι μοριακές μεταβολές των οδοντωτών αλλοιώσεων αφορούν μεταλλάξεις των γονιδίων KRAS, BRAF και EPHB2. Επίσης παρατηρούνται μεταβολές της μεθυλίωσης νησιδίων CpG του DNA, της απόπτωσης και των MSI/MMR και MGMT. Το αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου ταξινομείται σύμφωνα με την οδό της χρωμοσωμικής αστάθειας, την οδό MMR, την οδοντωτή οδό και μια υβριδική οδό με μικτά στοιχεία από τις προηγούμενες. Η φυσική πορεία των οδοντωτών πολυπόδων καθορίζεται από τον αυξημένο κίνδυνο κακοήθους εξαλλαγής κυρίως των SSA και των TSA, η οποία συχνά εκδηλώνεται με ενδιάμεσα αδενοκαρκινώματα. Σημαντικοί παράγοντες εμφάνισης των ενδιάμεσων καρκινωμάτων είναι τα βιολογικά χαρακτηριστικά των οδοντωτών βλαβών και η ποιότητα της κολονοσκοπησης. Η πρόγνωση των οδοντωτών αδενοκαρκινωμάτων εξαρτάται μεταξύ άλλων και από την εντόπιση, την παρουσία MSI και τις μεταλλάξεις του γονιδίου BRAF.","abstract_html":"Οι πολύποδες του παχέος εντέρου είναι νεοπλασματικοί, φλεγμονώδεις και αμαρτωματώδεις. Η μεγαλύτερη κατηγορία επιθηλιακών νεοπλασματικών πολυπόδων είναι τα αδενώματα. Οι οδοί καρκινογένεσης που ακολουθούν τα αδενώματα είναι η APC και η MMR. Μία νεότερη και ευρύτερη κατηγορία επιθηλιακών πολυπόδων είναι οι οδοντωτοί πολύποδες. Σε αυτήν υπάγονται οι υπερπλαστικοί πολύποδες, τα παραδοσιακά και τα επίπεδα οδοντωτά αδενώματα και οι μικτοί πολύποδες. Οι οδοντωτές βλάβες εξαλλάσσονται σε οδοντωτά αδενοκαρκινώματα τα οποία ενδεχομένως έχουν χειρότερη πρόγνωση. Οι μοριακές μεταβολές των οδοντωτών αλλοιώσεων αφορούν μεταλλάξεις των γονιδίων KRAS, BRAF και EPHB2. Επίσης παρατηρούνται μεταβολές της μεθυλίωσης νησιδίων CpG του DNA, της απόπτωσης και των MSI/MMR και MGMT. Το αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου ταξινομείται σύμφωνα με την οδό της χρωμοσωμικής αστάθειας, την οδό MMR, την οδοντωτή οδό και μια υβριδική οδό με μικτά στοιχεία από τις προηγούμενες. Η φυσική πορεία των οδοντωτών πολυπόδων καθορίζεται από τον αυξημένο κίνδυνο κακοήθους εξαλλαγής κυρίως των SSA και των TSA, η οποία συχνά εκδηλώνεται με ενδιάμεσα αδενοκαρκινώματα. Σημαντικοί παράγοντες εμφάνισης των ενδιάμεσων καρκινωμάτων είναι τα βιολογικά χαρακτηριστικά των οδοντωτών βλαβών και η ποιότητα της κολονοσκοπησης. Η πρόγνωση των οδοντωτών αδενοκαρκινωμάτων εξαρτάται μεταξύ άλλων και από την εντόπιση, την παρουσία MSI και τις μεταλλάξεις του γονιδίου BRAF.","abstract_has_math":false,"creators":["Σφουγκατάκης - Δασκαλάκης Νικόλαος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:23:00Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313087"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313087","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313087","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313087","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313087","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σφουγκατάκης - Δασκαλάκης Νικόλαος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313087","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313087"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι πολύποδες του παχέος εντέρου είναι νεοπλασματικοί, φλεγμονώδεις και αμαρτωματώδεις. Η μεγαλύτερη κατηγορία επιθηλιακών νεοπλασματικών πολυπόδων είναι τα αδενώματα. Οι οδοί καρκινογένεσης που ακολουθούν τα αδενώματα είναι η APC και η MMR. Μία νεότερη και ευρύτερη κατηγορία επιθηλιακών πολυπόδων είναι οι οδοντωτοί πολύποδες. Σε αυτήν υπάγονται οι υπερπλαστικοί πολύποδες, τα παραδοσιακά και τα επίπεδα οδοντωτά αδενώματα και οι μικτοί πολύποδες. Οι οδοντωτές βλάβες εξαλλάσσονται σε οδοντωτά αδενοκαρκινώματα τα οποία ενδεχομένως έχουν χειρότερη πρόγνωση. Οι μοριακές μεταβολές των οδοντωτών αλλοιώσεων αφορούν μεταλλάξεις των γονιδίων KRAS, BRAF και EPHB2. Επίσης παρατηρούνται μεταβολές της μεθυλίωσης νησιδίων CpG του DNA, της απόπτωσης και των MSI/MMR και MGMT. Το αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου ταξινομείται σύμφωνα με την οδό της χρωμοσωμικής αστάθειας, την οδό MMR, την οδοντωτή οδό και μια υβριδική οδό με μικτά στοιχεία από τις προηγούμενες. Η φυσική πορεία των οδοντωτών πολυπόδων καθορίζεται από τον αυξημένο κίνδυνο κακοήθους εξαλλαγής κυρίως των SSA και των TSA, η οποία συχνά εκδηλώνεται με ενδιάμεσα αδενοκαρκινώματα. Σημαντικοί παράγοντες εμφάνισης των ενδιάμεσων καρκινωμάτων είναι τα βιολογικά χαρακτηριστικά των οδοντωτών βλαβών και η ποιότητα της κολονοσκοπησης. Η πρόγνωση των οδοντωτών αδενοκαρκινωμάτων εξαρτάται μεταξύ άλλων και από την εντόπιση, την παρουσία MSI και τις μεταλλάξεις του γονιδίου BRAF."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οδοντωτές βλάβες του παχέος εντέρου και ο ρόλος της μοριακής \"οδοντωτής οδού' στην παθογένεια του ορθοκολικού καρκινώματος."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σφουγκατάκης - Δασκαλάκης Νικόλαος"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Οι πολύποδες του παχέος εντέρου είναι νεοπλασματικοί, φλεγμονώδεις και αμαρτωματώδεις. Η μεγαλύτερη κατηγορία επιθηλιακών νεοπλασματικών πολυπόδων είναι τα αδενώματα. Οι οδοί καρκινογένεσης που ακολουθούν τα αδενώματα είναι η APC και η MMR. Μία νεότερη και ευρύτερη κατηγορία επιθηλιακών πολυπόδων είναι οι οδοντωτοί πολύποδες. Σε αυτήν υπάγονται οι υπερπλαστικοί πολύποδες, τα παραδοσιακά και τα επίπεδα οδοντωτά αδενώματα και οι μικτοί πολύποδες. Οι οδοντωτές βλάβες εξαλλάσσονται σε οδοντωτά αδενοκαρκινώματα τα οποία ενδεχομένως έχουν χειρότερη πρόγνωση. Οι μοριακές μεταβολές των οδοντωτών αλλοιώσεων αφορούν μεταλλάξεις των γονιδίων KRAS, BRAF και EPHB2. Επίσης παρατηρούνται μεταβολές της μεθυλίωσης νησιδίων CpG του DNA, της απόπτωσης και των MSI/MMR και MGMT. Το αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου ταξινομείται σύμφωνα με την οδό της χρωμοσωμικής αστάθειας, την οδό MMR, την οδοντωτή οδό και μια υβριδική οδό με μικτά στοιχεία από τις προηγούμενες. Η φυσική πορεία των οδοντωτών πολυπόδων καθορίζεται από τον αυξημένο κίνδυνο κακοήθους εξαλλαγής κυρίως των SSA και των TSA, η οποία συχνά εκδηλώνεται με ενδιάμεσα αδενοκαρκινώματα. Σημαντικοί παράγοντες εμφάνισης των ενδιάμεσων καρκινωμάτων είναι τα βιολογικά χαρακτηριστικά των οδοντωτών βλαβών και η ποιότητα της κολονοσκοπησης. Η πρόγνωση των οδοντωτών αδενοκαρκινωμάτων εξαρτάται μεταξύ άλλων και από την εντόπιση, την παρουσία MSI και τις μεταλλάξεις του γονιδίου BRAF."],"dc:identifier":["uoadl:1313087","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313087"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Οδοντωτές βλάβες του παχέος εντέρου και ο ρόλος της μοριακής \"οδοντωτής οδού' στην παθογένεια του ορθοκολικού καρκινώματος."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:00Z"}