{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313102"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313102","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι διαταραχές της αιμόστασης στη σήψη","abstract":"Η σοβαρή σήψη σχεδόν πάντα σχετίζεται με αιμοστατικές αλλαγές, που ποικίλλουν από την υποκλινική ενεργοποίηση του μηχανισμού πήξης (υπερπηκτικότητα), μέχρι τη συστηματική θρόμβωση, με μαζική παραγωγή θρομβίνης και ινώδους, κατανάλωση των αιμοπεταλίων καθώς και των πρωτεϊνών του αιμοστατικού συστήματος, και τις επικείμενες κλινικές εκδηλώσεις του συνδρόμου διάχυτης ενδαγγειακής πήξης (ΔΕΠ). Ως εκ τούτου, οι σηπτικοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν ευρύ φάσμα θρομβωτικών εκδηλώσεων, που ποικίλλουν από εντοπισμένη φλεβοθρόμβωση, μέχρι τη δραματική εμφάνιση διάχυτης θρόμβωσης στη μικροκυκλοφορία, που συμβάλλει στην εμφάνιση του συνδρόμου οργανικής δυσλειτουργίας. Παράλληλα, η κατανάλωση των αιμοπεταλίων και των παραγόντων πήξης, μπορεί να καταλήξει σε ποικίλλης βαρύτητας αιμορραγικές εκδηλωσεις. Οι μηχανισμοί αυτοί που ανασκοπήθηκαν στην παρούσα μελέτη, περιλαμβάνουν: Την ενεργοποίηση του προπηκτικού μηχανισμού, την ανεπάρκεια των φυσιολογικών αντιπηκτικών μηχανισμών και την καταστολή της ινωδόλυσης. Στο ειδικό μέρος της διπλωματικής εργασίας, ο στόχος ήταν η καταγραφή των διαταραχών πήξης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, που βρίσκονται σε SIRS, σήψη, σοβαρή σήψη, ή σηπτικό shock. Μελετήθηκαν επίσης οι TF και TFPI σε διαφορετικές χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια της βαρειάς νόσου, καθώς και η συσχέτιση όλων αυτών των παραγόντων με τη θνητότητα, τη νοσηρότητα και το στάδιο της σήψης. Επιπρόσθετος στόχος ήταν να διερευνηθεί αν οι μετρήσεις αυτές μπορούν να αποτελέσουν νέα εργαλεία για την καλύτερη κατανόηση της παθοφυσιολογίας του MODS, και αν έχουν προγνωστική αξία. Διαπιστώσαμε ότι ο βαθμός ενεργοποίησης του μηχανισμού της πήξης, όπως αντανακλάται εργαστηριακά με το DIC score, σχετίζεται σημαντικά με τη θνητότητα των ασθενών, καθώς και με την παρουσία του συνδρόμου πολυοργανικής ανεπάρκειας. Επίσης δείξαμε ότι η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ του ιστικού παράγοντα και του αναστολέα του, όχι μόνο συνδέεται με την παρουσία της σοβαρής σήψης ή του shock, αλλά σχετίζεται και με τη θνητότητα των βαρέως πασχόντων ασθενών.","abstract_html":"Η σοβαρή σήψη σχεδόν πάντα σχετίζεται με αιμοστατικές αλλαγές, που ποικίλλουν από την υποκλινική ενεργοποίηση του μηχανισμού πήξης (υπερπηκτικότητα), μέχρι τη συστηματική θρόμβωση, με μαζική παραγωγή θρομβίνης και ινώδους, κατανάλωση των αιμοπεταλίων καθώς και των πρωτεϊνών του αιμοστατικού συστήματος, και τις επικείμενες κλινικές εκδηλώσεις του συνδρόμου διάχυτης ενδαγγειακής πήξης (ΔΕΠ). Ως εκ τούτου, οι σηπτικοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν ευρύ φάσμα θρομβωτικών εκδηλώσεων, που ποικίλλουν από εντοπισμένη φλεβοθρόμβωση, μέχρι τη δραματική εμφάνιση διάχυτης θρόμβωσης στη μικροκυκλοφορία, που συμβάλλει στην εμφάνιση του συνδρόμου οργανικής δυσλειτουργίας. Παράλληλα, η κατανάλωση των αιμοπεταλίων και των παραγόντων πήξης, μπορεί να καταλήξει σε ποικίλλης βαρύτητας αιμορραγικές εκδηλωσεις. Οι μηχανισμοί αυτοί που ανασκοπήθηκαν στην παρούσα μελέτη, περιλαμβάνουν: Την ενεργοποίηση του προπηκτικού μηχανισμού, την ανεπάρκεια των φυσιολογικών αντιπηκτικών μηχανισμών και την καταστολή της ινωδόλυσης. Στο ειδικό μέρος της διπλωματικής εργασίας, ο στόχος ήταν η καταγραφή των διαταραχών πήξης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, που βρίσκονται σε SIRS, σήψη, σοβαρή σήψη, ή σηπτικό shock. Μελετήθηκαν επίσης οι TF και TFPI σε διαφορετικές χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια της βαρειάς νόσου, καθώς και η συσχέτιση όλων αυτών των παραγόντων με τη θνητότητα, τη νοσηρότητα και το στάδιο της σήψης. Επιπρόσθετος στόχος ήταν να διερευνηθεί αν οι μετρήσεις αυτές μπορούν να αποτελέσουν νέα εργαλεία για την καλύτερη κατανόηση της παθοφυσιολογίας του MODS, και αν έχουν προγνωστική αξία. Διαπιστώσαμε ότι ο βαθμός ενεργοποίησης του μηχανισμού της πήξης, όπως αντανακλάται εργαστηριακά με το DIC score, σχετίζεται σημαντικά με τη θνητότητα των ασθενών, καθώς και με την παρουσία του συνδρόμου πολυοργανικής ανεπάρκειας. Επίσης δείξαμε ότι η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ του ιστικού παράγοντα και του αναστολέα του, όχι μόνο συνδέεται με την παρουσία της σοβαρής σήψης ή του shock, αλλά σχετίζεται και με τη θνητότητα των βαρέως πασχόντων ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Φραντζεσκάκη Φραντζέσκα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:00Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313102"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313102","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313102","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313102","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313102","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φραντζεσκάκη Φραντζέσκα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313102","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313102"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σοβαρή σήψη σχεδόν πάντα σχετίζεται με αιμοστατικές αλλαγές, που ποικίλλουν από την υποκλινική ενεργοποίηση του μηχανισμού πήξης (υπερπηκτικότητα), μέχρι τη συστηματική θρόμβωση, με μαζική παραγωγή θρομβίνης και ινώδους, κατανάλωση των αιμοπεταλίων καθώς και των πρωτεϊνών του αιμοστατικού συστήματος, και τις επικείμενες κλινικές εκδηλώσεις του συνδρόμου διάχυτης ενδαγγειακής πήξης (ΔΕΠ). Ως εκ τούτου, οι σηπτικοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν ευρύ φάσμα θρομβωτικών εκδηλώσεων, που ποικίλλουν από εντοπισμένη φλεβοθρόμβωση, μέχρι τη δραματική εμφάνιση διάχυτης θρόμβωσης στη μικροκυκλοφορία, που συμβάλλει στην εμφάνιση του συνδρόμου οργανικής δυσλειτουργίας. Παράλληλα, η κατανάλωση των αιμοπεταλίων και των παραγόντων πήξης, μπορεί να καταλήξει σε ποικίλλης βαρύτητας αιμορραγικές εκδηλωσεις. Οι μηχανισμοί αυτοί που ανασκοπήθηκαν στην παρούσα μελέτη, περιλαμβάνουν: Την ενεργοποίηση του προπηκτικού μηχανισμού, την ανεπάρκεια των φυσιολογικών αντιπηκτικών μηχανισμών και την καταστολή της ινωδόλυσης. Στο ειδικό μέρος της διπλωματικής εργασίας, ο στόχος ήταν η καταγραφή των διαταραχών πήξης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, που βρίσκονται σε SIRS, σήψη, σοβαρή σήψη, ή σηπτικό shock. Μελετήθηκαν επίσης οι TF και TFPI σε διαφορετικές χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια της βαρειάς νόσου, καθώς και η συσχέτιση όλων αυτών των παραγόντων με τη θνητότητα, τη νοσηρότητα και το στάδιο της σήψης. Επιπρόσθετος στόχος ήταν να διερευνηθεί αν οι μετρήσεις αυτές μπορούν να αποτελέσουν νέα εργαλεία για την καλύτερη κατανόηση της παθοφυσιολογίας του MODS, και αν έχουν προγνωστική αξία. Διαπιστώσαμε ότι ο βαθμός ενεργοποίησης του μηχανισμού της πήξης, όπως αντανακλάται εργαστηριακά με το DIC score, σχετίζεται σημαντικά με τη θνητότητα των ασθενών, καθώς και με την παρουσία του συνδρόμου πολυοργανικής ανεπάρκειας. Επίσης δείξαμε ότι η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ του ιστικού παράγοντα και του αναστολέα του, όχι μόνο συνδέεται με την παρουσία της σοβαρής σήψης ή του shock, αλλά σχετίζεται και με τη θνητότητα των βαρέως πασχόντων ασθενών.","Severe sepsis is associated with alteration in coagulation, varying from subclinical activation to diffuse thrombosis, with excess fibrin deposition, and the subsequent manifestations of diffuse intravascular coagulation (DIC). The widespread thrombosis in the microcirculation of organs is orchestrating the pathogenesis of multiple organ dysfunction syndrome (MODS). Current evidence points to a tight association between coagulation and inflammation triggered by the initial insult by an infectious agent. The present study was focused on the review of the mechanisms implicated in the pathogenesis of DIC and MODS including the activation of coagulation, the impaired regulatory pathways of coagulation and inflammation and the depression of fibrinolysis. The experimental section of this postgraduate study aimed to the record of coagulation abnormalities in critically ill patients. Nineteen mechanically ventilated patients in different sepsis stages (SIRS, sepsis, severe sepsis and septic shock) were included in the study. The demographic, clinical and laboratory data were recorded, and the routine tests of hemostasis were performed on the first day of the study and once a week for the following two weeks (days 0,7 and 14). Additionally, tissue factor activity (TFa) and tissue factor pathway inhibitor (TFPI) were measured on the respective days. We found that the intense of activation of coagulation, expressed by DIC score, was significantly associated with mortality and with the presence of MODS as well. Additionally, the imbalance between TFa and TFPI might be a cause of MODS and of the associated mortality in septic patients. More studies are required in order to elucidate the role of these sophisticated tests of hemostasis in the understanding of the pathophysiology of sepsis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι διαταραχές της αιμόστασης στη σήψη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φραντζεσκάκη Φραντζέσκα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η σοβαρή σήψη σχεδόν πάντα σχετίζεται με αιμοστατικές αλλαγές, που ποικίλλουν από την υποκλινική ενεργοποίηση του μηχανισμού πήξης (υπερπηκτικότητα), μέχρι τη συστηματική θρόμβωση, με μαζική παραγωγή θρομβίνης και ινώδους, κατανάλωση των αιμοπεταλίων καθώς και των πρωτεϊνών του αιμοστατικού συστήματος, και τις επικείμενες κλινικές εκδηλώσεις του συνδρόμου διάχυτης ενδαγγειακής πήξης (ΔΕΠ). Ως εκ τούτου, οι σηπτικοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν ευρύ φάσμα θρομβωτικών εκδηλώσεων, που ποικίλλουν από εντοπισμένη φλεβοθρόμβωση, μέχρι τη δραματική εμφάνιση διάχυτης θρόμβωσης στη μικροκυκλοφορία, που συμβάλλει στην εμφάνιση του συνδρόμου οργανικής δυσλειτουργίας. Παράλληλα, η κατανάλωση των αιμοπεταλίων και των παραγόντων πήξης, μπορεί να καταλήξει σε ποικίλλης βαρύτητας αιμορραγικές εκδηλωσεις. Οι μηχανισμοί αυτοί που ανασκοπήθηκαν στην παρούσα μελέτη, περιλαμβάνουν: Την ενεργοποίηση του προπηκτικού μηχανισμού, την ανεπάρκεια των φυσιολογικών αντιπηκτικών μηχανισμών και την καταστολή της ινωδόλυσης. Στο ειδικό μέρος της διπλωματικής εργασίας, ο στόχος ήταν η καταγραφή των διαταραχών πήξης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, που βρίσκονται σε SIRS, σήψη, σοβαρή σήψη, ή σηπτικό shock. Μελετήθηκαν επίσης οι TF και TFPI σε διαφορετικές χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια της βαρειάς νόσου, καθώς και η συσχέτιση όλων αυτών των παραγόντων με τη θνητότητα, τη νοσηρότητα και το στάδιο της σήψης. Επιπρόσθετος στόχος ήταν να διερευνηθεί αν οι μετρήσεις αυτές μπορούν να αποτελέσουν νέα εργαλεία για την καλύτερη κατανόηση της παθοφυσιολογίας του MODS, και αν έχουν προγνωστική αξία. Διαπιστώσαμε ότι ο βαθμός ενεργοποίησης του μηχανισμού της πήξης, όπως αντανακλάται εργαστηριακά με το DIC score, σχετίζεται σημαντικά με τη θνητότητα των ασθενών, καθώς και με την παρουσία του συνδρόμου πολυοργανικής ανεπάρκειας. Επίσης δείξαμε ότι η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ του ιστικού παράγοντα και του αναστολέα του, όχι μόνο συνδέεται με την παρουσία της σοβαρής σήψης ή του shock, αλλά σχετίζεται και με τη θνητότητα των βαρέως πασχόντων ασθενών.","Severe sepsis is associated with alteration in coagulation, varying from subclinical activation to diffuse thrombosis, with excess fibrin deposition, and the subsequent manifestations of diffuse intravascular coagulation (DIC). The widespread thrombosis in the microcirculation of organs is orchestrating the pathogenesis of multiple organ dysfunction syndrome (MODS). Current evidence points to a tight association between coagulation and inflammation triggered by the initial insult by an infectious agent. The present study was focused on the review of the mechanisms implicated in the pathogenesis of DIC and MODS including the activation of coagulation, the impaired regulatory pathways of coagulation and inflammation and the depression of fibrinolysis. The experimental section of this postgraduate study aimed to the record of coagulation abnormalities in critically ill patients. Nineteen mechanically ventilated patients in different sepsis stages (SIRS, sepsis, severe sepsis and septic shock) were included in the study. The demographic, clinical and laboratory data were recorded, and the routine tests of hemostasis were performed on the first day of the study and once a week for the following two weeks (days 0,7 and 14). Additionally, tissue factor activity (TFa) and tissue factor pathway inhibitor (TFPI) were measured on the respective days. We found that the intense of activation of coagulation, expressed by DIC score, was significantly associated with mortality and with the presence of MODS as well. Additionally, the imbalance between TFa and TFPI might be a cause of MODS and of the associated mortality in septic patients. More studies are required in order to elucidate the role of these sophisticated tests of hemostasis in the understanding of the pathophysiology of sepsis."],"dc:identifier":["uoadl:1313102","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313102"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Οι διαταραχές της αιμόστασης στη σήψη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:00Z"}