{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313143"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313143","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι πολυμορφισμοί του γονιδίου της ιντερλευκίνης 18 και η σχέση τους με τις επανειλλημένες αποβολές","abstract":"Πολλοί παράγοντες θεωρούνται υπεύθυνοι για την πρόκληση επανειλημμένων αποβολών και αντιμετωπίζονται εμπειρικά από την σύγχρονη γυναικολογία, ενώ μεγάλο ποσοστό των αυτόματων αποβολών είναι αγνώστου αιτιολογίας. Πάνω από 30 γονίδια έχουν διαφορετική έκφραση στις γυναίκες που παρουσιάζουν καθ’έξιν αποβολές σε σχέση με εκείνες που έχουν φυσιολογικές κυήσεις και γι’αυτό το λόγο μπορεί να παίζουν ρυθμιστικό ρόλο στην πρόκληση αυτόματων αποβολών. Σκοπός της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας ήταν η μελέτη της συσχέτισης του πολυμορφισμού του γονιδίου IL-18 στην θέση (-137G/C) με τις επανειλημμένες αποβολές. Οι γυναίκες που συμμετείχαν στην εργασία ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με τον αριθμό αποβολών που ανέφεραν στο ιστορικό τους. Η ομάδα ελέγχου (n=97) αποτελείται από γυναίκες οι οποίες ανέφεραν ότι είχαν καμία ή μία αυτόματη αποβολή στο ιστορικό τους και ένα φυσιολογικό τοκετό, ενώ γυναίκες οι οποίες ανέφεραν τουλάχιστον 2 αυτόματες (n=90) αποβολές αποτέλεσαν ξεχωριστή ομάδα. Η απάντηση του ανοσοποιητικού διαφέρει από άτομο σε άτομο και η παραγωγή των ιντερλευκινών ελέγχεται εν μέρη γενετικά. Αυτό συμβαίνει λόγω των γονιδιακών πολυμορφισμών του γενετικού υλικού που ελέγχει την παραγωγή των ιντερλευκινών . Ως αποτέλεσμα των αυξανόμενων ερευνών προκειμένου να αιτιολογηθούν οι καθ’έξιν αποβολές καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η Th1 ανοσιακή απάντηση και οι ιντερλευκίνες που παράγονται κατά την διάρκειά της είναι βλαπτική για το έμβρυο σε αντίθεση με τις ιντερλευκίνες που παράγονται κατά την Th2 ανοσιακή απάντηση. Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι οι πολυμορφισμοί κάποιων ιντερλευκινών, μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή των εν λόγω ιντερλευκινών και κατ’επέκταση την έκβαση της κύησης , αλλά και άλλες που παρουσιάζουν τα τελείως αντίθετα αποτελέσματα. Σε μια πρόσφατη μελέτη φάνηκε ότι o πολυμορφισμός του γονιδίου της ιντερλευκίνης 18 στην θέση (-137G/C) επηρεάζει την παραγωγή της και μάλιστα η μείωση της παραγωγής της φαίνεται ότι αυξάνει το πασοστό εμφάνισης καθ’έξιν αποβολών (Al-Khateeb GM et al 2012). Σε αυτή την μελέτη ερευνήσαμε την ύπαρξη του πολυμορφισμού της ιντερλευκίνης 18 στην θέση (-137G/C) που φαίνεται ότι συμμετέχει στην πόλωση και επικράτηση της Th1 ανοσιακής απάντησης. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι η προχωρημένη μητρική ηλικία (38 ετών) και το BMI, στις γυναίκες οι οποίες μελετήθηκαν, δεν αυξάνει τον κίνδυνο επανειλημμένων αποβολών, το αποτέλεσμα όμως δεν είναι στατιστικά σημαντικό. Τα ποσοστά εμφάνισης των ατόμων που είναι ομόζυγα για τον πολυμορφισμό G>C για το γονίδιο IL18 είναι ιδιαίτερα χαμηλό (6,1%) για την ομάδα ελέγχου ενώ στην ομάδα με τις καθ’έξιν αποβολές το ποσοστό ήταν χαμηλότερο (5,6%) . Η παρουσία του πολυμορφισμού δεν σχετίζεται με τον κίνδυνο εμφάνισης καθ’έξιν αποβολών. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του γονότυπου του γονιδίου IL18 ,του καπνίσματος, της ηλικίας της εγκύου και του δείκτη βάρους σώματος για τον κίνδυνο πρόκλησης αυτόματων αποβολών.","abstract_html":"Πολλοί παράγοντες θεωρούνται υπεύθυνοι για την πρόκληση επανειλημμένων αποβολών και αντιμετωπίζονται εμπειρικά από την σύγχρονη γυναικολογία, ενώ μεγάλο ποσοστό των αυτόματων αποβολών είναι αγνώστου αιτιολογίας. Πάνω από 30 γονίδια έχουν διαφορετική έκφραση στις γυναίκες που παρουσιάζουν καθ’έξιν αποβολές σε σχέση με εκείνες που έχουν φυσιολογικές κυήσεις και γι’αυτό το λόγο μπορεί να παίζουν ρυθμιστικό ρόλο στην πρόκληση αυτόματων αποβολών. Σκοπός της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας ήταν η μελέτη της συσχέτισης του πολυμορφισμού του γονιδίου IL-18 στην θέση (-137G/C) με τις επανειλημμένες αποβολές. Οι γυναίκες που συμμετείχαν στην εργασία ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με τον αριθμό αποβολών που ανέφεραν στο ιστορικό τους. Η ομάδα ελέγχου (n=97) αποτελείται από γυναίκες οι οποίες ανέφεραν ότι είχαν καμία ή μία αυτόματη αποβολή στο ιστορικό τους και ένα φυσιολογικό τοκετό, ενώ γυναίκες οι οποίες ανέφεραν τουλάχιστον 2 αυτόματες (n=90) αποβολές αποτέλεσαν ξεχωριστή ομάδα. Η απάντηση του ανοσοποιητικού διαφέρει από άτομο σε άτομο και η παραγωγή των ιντερλευκινών ελέγχεται εν μέρη γενετικά. Αυτό συμβαίνει λόγω των γονιδιακών πολυμορφισμών του γενετικού υλικού που ελέγχει την παραγωγή των ιντερλευκινών . Ως αποτέλεσμα των αυξανόμενων ερευνών προκειμένου να αιτιολογηθούν οι καθ’έξιν αποβολές καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η Th1 ανοσιακή απάντηση και οι ιντερλευκίνες που παράγονται κατά την διάρκειά της είναι βλαπτική για το έμβρυο σε αντίθεση με τις ιντερλευκίνες που παράγονται κατά την Th2 ανοσιακή απάντηση. Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι οι πολυμορφισμοί κάποιων ιντερλευκινών, μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή των εν λόγω ιντερλευκινών και κατ’επέκταση την έκβαση της κύησης , αλλά και άλλες που παρουσιάζουν τα τελείως αντίθετα αποτελέσματα. Σε μια πρόσφατη μελέτη φάνηκε ότι o πολυμορφισμός του γονιδίου της ιντερλευκίνης 18 στην θέση (-137G/C) επηρεάζει την παραγωγή της και μάλιστα η μείωση της παραγωγής της φαίνεται ότι αυξάνει το πασοστό εμφάνισης καθ’έξιν αποβολών (Al-Khateeb GM et al 2012). Σε αυτή την μελέτη ερευνήσαμε την ύπαρξη του πολυμορφισμού της ιντερλευκίνης 18 στην θέση (-137G/C) που φαίνεται ότι συμμετέχει στην πόλωση και επικράτηση της Th1 ανοσιακής απάντησης. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι η προχωρημένη μητρική ηλικία (38 ετών) και το BMI, στις γυναίκες οι οποίες μελετήθηκαν, δεν αυξάνει τον κίνδυνο επανειλημμένων αποβολών, το αποτέλεσμα όμως δεν είναι στατιστικά σημαντικό. Τα ποσοστά εμφάνισης των ατόμων που είναι ομόζυγα για τον πολυμορφισμό G&gt;C για το γονίδιο IL18 είναι ιδιαίτερα χαμηλό (6,1%) για την ομάδα ελέγχου ενώ στην ομάδα με τις καθ’έξιν αποβολές το ποσοστό ήταν χαμηλότερο (5,6%) . Η παρουσία του πολυμορφισμού δεν σχετίζεται με τον κίνδυνο εμφάνισης καθ’έξιν αποβολών. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του γονότυπου του γονιδίου IL18 ,του καπνίσματος, της ηλικίας της εγκύου και του δείκτη βάρους σώματος για τον κίνδυνο πρόκλησης αυτόματων αποβολών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαφειροπούλου Αννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:00Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313143"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313143","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313143","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313143","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313143","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαφειροπούλου Αννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313143","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313143"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πολλοί παράγοντες θεωρούνται υπεύθυνοι για την πρόκληση επανειλημμένων αποβολών και αντιμετωπίζονται εμπειρικά από την σύγχρονη γυναικολογία, ενώ μεγάλο ποσοστό των αυτόματων αποβολών είναι αγνώστου αιτιολογίας. Πάνω από 30 γονίδια έχουν διαφορετική έκφραση στις γυναίκες που παρουσιάζουν καθ’έξιν αποβολές σε σχέση με εκείνες που έχουν φυσιολογικές κυήσεις και γι’αυτό το λόγο μπορεί να παίζουν ρυθμιστικό ρόλο στην πρόκληση αυτόματων αποβολών. Σκοπός της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας ήταν η μελέτη της συσχέτισης του πολυμορφισμού του γονιδίου IL-18 στην θέση (-137G/C) με τις επανειλημμένες αποβολές. Οι γυναίκες που συμμετείχαν στην εργασία ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με τον αριθμό αποβολών που ανέφεραν στο ιστορικό τους. Η ομάδα ελέγχου (n=97) αποτελείται από γυναίκες οι οποίες ανέφεραν ότι είχαν καμία ή μία αυτόματη αποβολή στο ιστορικό τους και ένα φυσιολογικό τοκετό, ενώ γυναίκες οι οποίες ανέφεραν τουλάχιστον 2 αυτόματες (n=90) αποβολές αποτέλεσαν ξεχωριστή ομάδα. Η απάντηση του ανοσοποιητικού διαφέρει από άτομο σε άτομο και η παραγωγή των ιντερλευκινών ελέγχεται εν μέρη γενετικά. Αυτό συμβαίνει λόγω των γονιδιακών πολυμορφισμών του γενετικού υλικού που ελέγχει την παραγωγή των ιντερλευκινών . Ως αποτέλεσμα των αυξανόμενων ερευνών προκειμένου να αιτιολογηθούν οι καθ’έξιν αποβολές καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η Th1 ανοσιακή απάντηση και οι ιντερλευκίνες που παράγονται κατά την διάρκειά της είναι βλαπτική για το έμβρυο σε αντίθεση με τις ιντερλευκίνες που παράγονται κατά την Th2 ανοσιακή απάντηση. Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι οι πολυμορφισμοί κάποιων ιντερλευκινών, μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή των εν λόγω ιντερλευκινών και κατ’επέκταση την έκβαση της κύησης , αλλά και άλλες που παρουσιάζουν τα τελείως αντίθετα αποτελέσματα. Σε μια πρόσφατη μελέτη φάνηκε ότι o πολυμορφισμός του γονιδίου της ιντερλευκίνης 18 στην θέση (-137G/C) επηρεάζει την παραγωγή της και μάλιστα η μείωση της παραγωγής της φαίνεται ότι αυξάνει το πασοστό εμφάνισης καθ’έξιν αποβολών (Al-Khateeb GM et al 2012). Σε αυτή την μελέτη ερευνήσαμε την ύπαρξη του πολυμορφισμού της ιντερλευκίνης 18 στην θέση (-137G/C) που φαίνεται ότι συμμετέχει στην πόλωση και επικράτηση της Th1 ανοσιακής απάντησης. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι η προχωρημένη μητρική ηλικία (38 ετών) και το BMI, στις γυναίκες οι οποίες μελετήθηκαν, δεν αυξάνει τον κίνδυνο επανειλημμένων αποβολών, το αποτέλεσμα όμως δεν είναι στατιστικά σημαντικό. Τα ποσοστά εμφάνισης των ατόμων που είναι ομόζυγα για τον πολυμορφισμό G>C για το γονίδιο IL18 είναι ιδιαίτερα χαμηλό (6,1%) για την ομάδα ελέγχου ενώ στην ομάδα με τις καθ’έξιν αποβολές το ποσοστό ήταν χαμηλότερο (5,6%) . Η παρουσία του πολυμορφισμού δεν σχετίζεται με τον κίνδυνο εμφάνισης καθ’έξιν αποβολών. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του γονότυπου του γονιδίου IL18 ,του καπνίσματος, της ηλικίας της εγκύου και του δείκτη βάρους σώματος για τον κίνδυνο πρόκλησης αυτόματων αποβολών.","Many factors are considered responsible for causing recurrent spotaneous abortions and treated empirically by the modern Obstetrician, while a large proportion of automatic abortions is of unknown etiology. Over 30 genes have different expression in women with recurrent abortions compared with those who have normal pregnancies and thus may play a regulatory role in automatic pregnancy loss. The aim of this thesis was to study the association of gene polymorphism of IL-18 in position (137G/C) with recurrent spontaneous abortions.Women who participated in the work were divided into two groups depending on the number of abortions reported in their history. The control group (n = 97) consists of women who reported that they didn’t had or they had one spontaneous abortion in their history and a normal childbirth, while women who reported at least 2 automatic (n = 90) miscarriages were a distinct group. The immune response varies from person to person and the production of interleukin is controlled partly genetically. That’s because of gene polymorphisms of the genetic material that controls the production of interleukin. As a result of increasing research in order to justify the recurrent abortions we concluded that the Th1 immune response and interleukins ,that this response produces, are harmful for the fetus ,unlike the interleukins produced during the Th2 immune response. There are studies that show that some interleukin polymorphisms, can affect the production of these interleukins and consequently the outcome of pregnancy, but other presenting the totally opposite results. A recent study showed that the gene polymorphism of interleukin 18 in position (137G/C) affects it’s production and the decrease of the production seems to increase the frequency of recurrent abortions. (Al- Khateeb GM et al 2012). In this study we have investigated the frequency of polymorphism of interleukin 18 in position (137G/C) that appears to participate in polarization and prevalence of Th1 immune response . The results showed that advanced maternal age ( 38 years) and BMI, among women who were studied, it increases the risk of repeated miscarriages, but the result is not statistically significant. Percentages of individuals that are homozygous for the polymorphism G>C for the IL18 gene is particularly low (6.1%) for the control group and for the group with the recurrent miscarriages the percentage was lower (5.6%), the presence of polymorphism is not associated with the risk of miscarriage. We found no statistically significant association between the genotype of the gene IL18, smoking pregnant woman, the age, body weight and the risk of spotaneous recurrent abortions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι πολυμορφισμοί του γονιδίου της ιντερλευκίνης 18 και η σχέση τους με τις επανειλλημένες αποβολές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαφειροπούλου Αννα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Πολλοί παράγοντες θεωρούνται υπεύθυνοι για την πρόκληση επανειλημμένων αποβολών και αντιμετωπίζονται εμπειρικά από την σύγχρονη γυναικολογία, ενώ μεγάλο ποσοστό των αυτόματων αποβολών είναι αγνώστου αιτιολογίας. Πάνω από 30 γονίδια έχουν διαφορετική έκφραση στις γυναίκες που παρουσιάζουν καθ’έξιν αποβολές σε σχέση με εκείνες που έχουν φυσιολογικές κυήσεις και γι’αυτό το λόγο μπορεί να παίζουν ρυθμιστικό ρόλο στην πρόκληση αυτόματων αποβολών. Σκοπός της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας ήταν η μελέτη της συσχέτισης του πολυμορφισμού του γονιδίου IL-18 στην θέση (-137G/C) με τις επανειλημμένες αποβολές. Οι γυναίκες που συμμετείχαν στην εργασία ταξινομήθηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με τον αριθμό αποβολών που ανέφεραν στο ιστορικό τους. Η ομάδα ελέγχου (n=97) αποτελείται από γυναίκες οι οποίες ανέφεραν ότι είχαν καμία ή μία αυτόματη αποβολή στο ιστορικό τους και ένα φυσιολογικό τοκετό, ενώ γυναίκες οι οποίες ανέφεραν τουλάχιστον 2 αυτόματες (n=90) αποβολές αποτέλεσαν ξεχωριστή ομάδα. Η απάντηση του ανοσοποιητικού διαφέρει από άτομο σε άτομο και η παραγωγή των ιντερλευκινών ελέγχεται εν μέρη γενετικά. Αυτό συμβαίνει λόγω των γονιδιακών πολυμορφισμών του γενετικού υλικού που ελέγχει την παραγωγή των ιντερλευκινών . Ως αποτέλεσμα των αυξανόμενων ερευνών προκειμένου να αιτιολογηθούν οι καθ’έξιν αποβολές καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η Th1 ανοσιακή απάντηση και οι ιντερλευκίνες που παράγονται κατά την διάρκειά της είναι βλαπτική για το έμβρυο σε αντίθεση με τις ιντερλευκίνες που παράγονται κατά την Th2 ανοσιακή απάντηση. Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι οι πολυμορφισμοί κάποιων ιντερλευκινών, μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή των εν λόγω ιντερλευκινών και κατ’επέκταση την έκβαση της κύησης , αλλά και άλλες που παρουσιάζουν τα τελείως αντίθετα αποτελέσματα. Σε μια πρόσφατη μελέτη φάνηκε ότι o πολυμορφισμός του γονιδίου της ιντερλευκίνης 18 στην θέση (-137G/C) επηρεάζει την παραγωγή της και μάλιστα η μείωση της παραγωγής της φαίνεται ότι αυξάνει το πασοστό εμφάνισης καθ’έξιν αποβολών (Al-Khateeb GM et al 2012). Σε αυτή την μελέτη ερευνήσαμε την ύπαρξη του πολυμορφισμού της ιντερλευκίνης 18 στην θέση (-137G/C) που φαίνεται ότι συμμετέχει στην πόλωση και επικράτηση της Th1 ανοσιακής απάντησης. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι η προχωρημένη μητρική ηλικία (38 ετών) και το BMI, στις γυναίκες οι οποίες μελετήθηκαν, δεν αυξάνει τον κίνδυνο επανειλημμένων αποβολών, το αποτέλεσμα όμως δεν είναι στατιστικά σημαντικό. Τα ποσοστά εμφάνισης των ατόμων που είναι ομόζυγα για τον πολυμορφισμό G>C για το γονίδιο IL18 είναι ιδιαίτερα χαμηλό (6,1%) για την ομάδα ελέγχου ενώ στην ομάδα με τις καθ’έξιν αποβολές το ποσοστό ήταν χαμηλότερο (5,6%) . Η παρουσία του πολυμορφισμού δεν σχετίζεται με τον κίνδυνο εμφάνισης καθ’έξιν αποβολών. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του γονότυπου του γονιδίου IL18 ,του καπνίσματος, της ηλικίας της εγκύου και του δείκτη βάρους σώματος για τον κίνδυνο πρόκλησης αυτόματων αποβολών.","Many factors are considered responsible for causing recurrent spotaneous abortions and treated empirically by the modern Obstetrician, while a large proportion of automatic abortions is of unknown etiology. Over 30 genes have different expression in women with recurrent abortions compared with those who have normal pregnancies and thus may play a regulatory role in automatic pregnancy loss. The aim of this thesis was to study the association of gene polymorphism of IL-18 in position (137G/C) with recurrent spontaneous abortions.Women who participated in the work were divided into two groups depending on the number of abortions reported in their history. The control group (n = 97) consists of women who reported that they didn’t had or they had one spontaneous abortion in their history and a normal childbirth, while women who reported at least 2 automatic (n = 90) miscarriages were a distinct group. The immune response varies from person to person and the production of interleukin is controlled partly genetically. That’s because of gene polymorphisms of the genetic material that controls the production of interleukin. As a result of increasing research in order to justify the recurrent abortions we concluded that the Th1 immune response and interleukins ,that this response produces, are harmful for the fetus ,unlike the interleukins produced during the Th2 immune response. There are studies that show that some interleukin polymorphisms, can affect the production of these interleukins and consequently the outcome of pregnancy, but other presenting the totally opposite results. A recent study showed that the gene polymorphism of interleukin 18 in position (137G/C) affects it’s production and the decrease of the production seems to increase the frequency of recurrent abortions. (Al- Khateeb GM et al 2012). In this study we have investigated the frequency of polymorphism of interleukin 18 in position (137G/C) that appears to participate in polarization and prevalence of Th1 immune response . The results showed that advanced maternal age ( 38 years) and BMI, among women who were studied, it increases the risk of repeated miscarriages, but the result is not statistically significant. Percentages of individuals that are homozygous for the polymorphism G>C for the IL18 gene is particularly low (6.1%) for the control group and for the group with the recurrent miscarriages the percentage was lower (5.6%), the presence of polymorphism is not associated with the risk of miscarriage. We found no statistically significant association between the genotype of the gene IL18, smoking pregnant woman, the age, body weight and the risk of spotaneous recurrent abortions."],"dc:identifier":["uoadl:1313143","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313143"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Οι πολυμορφισμοί του γονιδίου της ιντερλευκίνης 18 και η σχέση τους με τις επανειλλημένες αποβολές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:00Z"}