{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313147"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313147","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι τοξικές επιδράσεις του Stress στο ΚΝΣ προκαλούνται με την διαμεσoλάβηση της κινάσης CDK5, και αν ναι, πως η ποιότητα του Stress (Oξυ ή Χρόνιο) επηρεάζει την ενεργοποίηση της CDK5. Επηρεάζει το Stress την έκφραση γονιδίων του ΚΝΣ, και αν ναι, πως συσχετίζονται με την μεταβολή έκφρασης και ενεργότητας της κινάσης CDK5.","abstract":"Σκοπός διπλωματικής εργασίας Η αρχική επιστημονική υπόθεση σε αυτήν την εργασία ήταν πρωτίστως η χρησιμοποίηση της βιολογικής μεθόδου για την μελέτη των τοξικών επιδράσεων του stress. Αναλύθηκαν οι επιδράσεις του Οξέος και του Χρόνιου stress, καθώς και η χορήγηση αυξημένων δόσεων κορτικοστερόνης στο ΚΝΣ πειραματικών μοντέλων ποντικών, και ανθρώπων που έπασχαν από μείζονα κατάθλιψη. Ακριβέστερα σκοπός υπήρξε η μελέτη της έκφρασης γονιδίων που επηρεάζονται άμεσα από τα γλυκοκορτικοειδή, καθώς επίσης και η αλληλεπίδραση της αυξημένης ενεργότητας του μορίου της κίνησης-5 εξαρτώμενης από την κυκλίνη cyclin dependent kinase 5-CDK5), με την παρουσία των επιπέδων του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (phosphorylated hGRa-pGR). Υλικό-Μέθοδοι Αναλύθηκαν δείγματα ιστών από τον ιππόκαμπο, τον προμετωπιαίο λοβό και την περιοχή Broadman25 από αποβιώσαντες ασθενείς που έπασχαν από μείζονα κατάθλιψη, καθώς και από αποβιώσαντα άτομα που δεν παρουσίαζαν κάποια παθολογία του ΚΝΣ, ως ομάδα ελέγχου. Επίσης ελήφθησαν ιστοί από τις ίδιες εγκεφαλικές περιοχές από πειραματικά μοντέλα ποντικών, που υποβλήθηκαν είτε σε δοκιμασία οξέος, είτε χρόνιου stress, καθώς επίσης και στην χορήγηση ενδοπεριτοναικά κορτικοστερόνης. Για όλες τις ομάδες υπήρχαν αντίστοιχα ομάδες ελέγχου με φυσιολογικά ποντίκια χωρίς τις δοκιμασίες. Στους ιστούς που ελήφθησαν μελετήθηκε η έκφραση γονιδίων που επηρεάζονται από την έκφραση-δράση του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, και έγινε σύγκριση μεταξύ των γονιδίων τόσο για ποσοτική έκφραση αυτών μεταξύ τους, όσο και με το χρονικό σημείο που παρουσιάστηκε η διακύμανση της έκφρασης, αν ήταν σε 1, 3, είτε 24 ώρες μετά την επίδραση της αντίστοιχης δοκιμασίας. Επίσης μελετήθηκε η ενεργότητα του ενζύμου CDK5, καθώς επίσης και η συσχέτιση του με τα επίπεδα έκφρασης μιας σειράς πρωτεϊνών και γονιδίων, όπως του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών. Αποτελέσματα Η ενεργότητα του ενζύμου CDK5, εμφανίστηκε ιδιαίτερα αυξημένη στην επίδραση του χρόνιου stress, τόσο στον ιππόκαμπο όσο και στον PFC, που συσχετίζονταν με την παρουσία αυξημένης φωσφορυλίωσης του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών pGR(Ser211) και αποτελεί το κύριο εύρημα αυτής της μελέτης. Λόγο της παρουσίας του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των Γλυκοκορτικοειδών, παρουσιάστηκε σημαντική διακύμανση στην έκφραση των γονιδίων CRH, Sgk1, cfos, Bdnf, Id3, htr1a, μετά την εφαρμογή οξέος ή χρόνιου stress, και χορήγηση κορτικοστερόνης, με ελαττωμένη έκφραση κυρίως στον ιππόκαμπο, μετά την πρώτη ώρα εφαρμογής του στρεσσογόνου παράγοντα, ενώ αντίθετα εμφανίστηκε αυξημένη στον προμετωπιαίο λοβό(PFC). Όσον αφορά το χρόνιο stress, όλα τα γονίδια εκφράστηκαν είτε σε βασικά είτε σε μεγαλύτερα επίπεδα και στα δυο εγκεφαλικά διαμερίσματα, κυρίως όμως ήσαν αυξημένα τα γονίδια htr1a και cfos. Στην συνθήκη της μείζονος κατάθλιψης η έκφραση γονιδίων ήταν αυξημένη στον PFC, και πολύ ελαττωμένη στον ιππόκαμπο. Συμπεράσματα Όσον αφορά τα αυξημένα επίπεδα ενεργότητας και έκφρασης της πρωτεΐνης CDK5 μετά την επίδραση χρόνιου stress, συσχετίζεται με την παρουσία του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, ακυρώνοντας τους μηχανισμούς ομοιόστασης και οδηγώντας τελικά στην εμφάνιση τοξικών αποτελεσμάτων στο ΚΝΣ, και ίσως και σε άλλα συστήματα. Οι διαταραχές της κινάσης CDK5, προκαλούν μια σειρά διαταραχών κατά την επίδραση του οξέος και του χρόνιου stress, εμφανίζεται μεταβολή της λειτουργίας του άξονα HPA, με αντίστοιχη αύξηση της έκφρασης του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, και αντίστοιχων εξαρτώμενων γονιδίων κυρίως στο ΚΝΣ (ιδιαίτερα στον ιππόκαμπο, προμετωπιαίο λοβό).","abstract_html":"Σκοπός διπλωματικής εργασίας Η αρχική επιστημονική υπόθεση σε αυτήν την εργασία ήταν πρωτίστως η χρησιμοποίηση της βιολογικής μεθόδου για την μελέτη των τοξικών επιδράσεων του stress. Αναλύθηκαν οι επιδράσεις του Οξέος και του Χρόνιου stress, καθώς και η χορήγηση αυξημένων δόσεων κορτικοστερόνης στο ΚΝΣ πειραματικών μοντέλων ποντικών, και ανθρώπων που έπασχαν από μείζονα κατάθλιψη. Ακριβέστερα σκοπός υπήρξε η μελέτη της έκφρασης γονιδίων που επηρεάζονται άμεσα από τα γλυκοκορτικοειδή, καθώς επίσης και η αλληλεπίδραση της αυξημένης ενεργότητας του μορίου της κίνησης-5 εξαρτώμενης από την κυκλίνη cyclin dependent kinase 5-CDK5), με την παρουσία των επιπέδων του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (phosphorylated hGRa-pGR). Υλικό-Μέθοδοι Αναλύθηκαν δείγματα ιστών από τον ιππόκαμπο, τον προμετωπιαίο λοβό και την περιοχή Broadman25 από αποβιώσαντες ασθενείς που έπασχαν από μείζονα κατάθλιψη, καθώς και από αποβιώσαντα άτομα που δεν παρουσίαζαν κάποια παθολογία του ΚΝΣ, ως ομάδα ελέγχου. Επίσης ελήφθησαν ιστοί από τις ίδιες εγκεφαλικές περιοχές από πειραματικά μοντέλα ποντικών, που υποβλήθηκαν είτε σε δοκιμασία οξέος, είτε χρόνιου stress, καθώς επίσης και στην χορήγηση ενδοπεριτοναικά κορτικοστερόνης. Για όλες τις ομάδες υπήρχαν αντίστοιχα ομάδες ελέγχου με φυσιολογικά ποντίκια χωρίς τις δοκιμασίες. Στους ιστούς που ελήφθησαν μελετήθηκε η έκφραση γονιδίων που επηρεάζονται από την έκφραση-δράση του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, και έγινε σύγκριση μεταξύ των γονιδίων τόσο για ποσοτική έκφραση αυτών μεταξύ τους, όσο και με το χρονικό σημείο που παρουσιάστηκε η διακύμανση της έκφρασης, αν ήταν σε 1, 3, είτε 24 ώρες μετά την επίδραση της αντίστοιχης δοκιμασίας. Επίσης μελετήθηκε η ενεργότητα του ενζύμου CDK5, καθώς επίσης και η συσχέτιση του με τα επίπεδα έκφρασης μιας σειράς πρωτεϊνών και γονιδίων, όπως του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών. Αποτελέσματα Η ενεργότητα του ενζύμου CDK5, εμφανίστηκε ιδιαίτερα αυξημένη στην επίδραση του χρόνιου stress, τόσο στον ιππόκαμπο όσο και στον PFC, που συσχετίζονταν με την παρουσία αυξημένης φωσφορυλίωσης του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών pGR(Ser211) και αποτελεί το κύριο εύρημα αυτής της μελέτης. Λόγο της παρουσίας του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των Γλυκοκορτικοειδών, παρουσιάστηκε σημαντική διακύμανση στην έκφραση των γονιδίων CRH, Sgk1, cfos, Bdnf, Id3, htr1a, μετά την εφαρμογή οξέος ή χρόνιου stress, και χορήγηση κορτικοστερόνης, με ελαττωμένη έκφραση κυρίως στον ιππόκαμπο, μετά την πρώτη ώρα εφαρμογής του στρεσσογόνου παράγοντα, ενώ αντίθετα εμφανίστηκε αυξημένη στον προμετωπιαίο λοβό(PFC). Όσον αφορά το χρόνιο stress, όλα τα γονίδια εκφράστηκαν είτε σε βασικά είτε σε μεγαλύτερα επίπεδα και στα δυο εγκεφαλικά διαμερίσματα, κυρίως όμως ήσαν αυξημένα τα γονίδια htr1a και cfos. Στην συνθήκη της μείζονος κατάθλιψης η έκφραση γονιδίων ήταν αυξημένη στον PFC, και πολύ ελαττωμένη στον ιππόκαμπο. Συμπεράσματα Όσον αφορά τα αυξημένα επίπεδα ενεργότητας και έκφρασης της πρωτεΐνης CDK5 μετά την επίδραση χρόνιου stress, συσχετίζεται με την παρουσία του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, ακυρώνοντας τους μηχανισμούς ομοιόστασης και οδηγώντας τελικά στην εμφάνιση τοξικών αποτελεσμάτων στο ΚΝΣ, και ίσως και σε άλλα συστήματα. Οι διαταραχές της κινάσης CDK5, προκαλούν μια σειρά διαταραχών κατά την επίδραση του οξέος και του χρόνιου stress, εμφανίζεται μεταβολή της λειτουργίας του άξονα HPA, με αντίστοιχη αύξηση της έκφρασης του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, και αντίστοιχων εξαρτώμενων γονιδίων κυρίως στο ΚΝΣ (ιδιαίτερα στον ιππόκαμπο, προμετωπιαίο λοβό).","abstract_has_math":false,"creators":["Σιαμάτρας Θωμάς"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:00Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313147"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313147","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313147","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313147","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313147","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιαμάτρας Θωμάς"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313147","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313147"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός διπλωματικής εργασίας Η αρχική επιστημονική υπόθεση σε αυτήν την εργασία ήταν πρωτίστως η χρησιμοποίηση της βιολογικής μεθόδου για την μελέτη των τοξικών επιδράσεων του stress. Αναλύθηκαν οι επιδράσεις του Οξέος και του Χρόνιου stress, καθώς και η χορήγηση αυξημένων δόσεων κορτικοστερόνης στο ΚΝΣ πειραματικών μοντέλων ποντικών, και ανθρώπων που έπασχαν από μείζονα κατάθλιψη. Ακριβέστερα σκοπός υπήρξε η μελέτη της έκφρασης γονιδίων που επηρεάζονται άμεσα από τα γλυκοκορτικοειδή, καθώς επίσης και η αλληλεπίδραση της αυξημένης ενεργότητας του μορίου της κίνησης-5 εξαρτώμενης από την κυκλίνη cyclin dependent kinase 5-CDK5), με την παρουσία των επιπέδων του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (phosphorylated hGRa-pGR). Υλικό-Μέθοδοι Αναλύθηκαν δείγματα ιστών από τον ιππόκαμπο, τον προμετωπιαίο λοβό και την περιοχή Broadman25 από αποβιώσαντες ασθενείς που έπασχαν από μείζονα κατάθλιψη, καθώς και από αποβιώσαντα άτομα που δεν παρουσίαζαν κάποια παθολογία του ΚΝΣ, ως ομάδα ελέγχου. Επίσης ελήφθησαν ιστοί από τις ίδιες εγκεφαλικές περιοχές από πειραματικά μοντέλα ποντικών, που υποβλήθηκαν είτε σε δοκιμασία οξέος, είτε χρόνιου stress, καθώς επίσης και στην χορήγηση ενδοπεριτοναικά κορτικοστερόνης. Για όλες τις ομάδες υπήρχαν αντίστοιχα ομάδες ελέγχου με φυσιολογικά ποντίκια χωρίς τις δοκιμασίες. Στους ιστούς που ελήφθησαν μελετήθηκε η έκφραση γονιδίων που επηρεάζονται από την έκφραση-δράση του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, και έγινε σύγκριση μεταξύ των γονιδίων τόσο για ποσοτική έκφραση αυτών μεταξύ τους, όσο και με το χρονικό σημείο που παρουσιάστηκε η διακύμανση της έκφρασης, αν ήταν σε 1, 3, είτε 24 ώρες μετά την επίδραση της αντίστοιχης δοκιμασίας. Επίσης μελετήθηκε η ενεργότητα του ενζύμου CDK5, καθώς επίσης και η συσχέτιση του με τα επίπεδα έκφρασης μιας σειράς πρωτεϊνών και γονιδίων, όπως του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών. Αποτελέσματα Η ενεργότητα του ενζύμου CDK5, εμφανίστηκε ιδιαίτερα αυξημένη στην επίδραση του χρόνιου stress, τόσο στον ιππόκαμπο όσο και στον PFC, που συσχετίζονταν με την παρουσία αυξημένης φωσφορυλίωσης του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών pGR(Ser211) και αποτελεί το κύριο εύρημα αυτής της μελέτης. Λόγο της παρουσίας του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των Γλυκοκορτικοειδών, παρουσιάστηκε σημαντική διακύμανση στην έκφραση των γονιδίων CRH, Sgk1, cfos, Bdnf, Id3, htr1a, μετά την εφαρμογή οξέος ή χρόνιου stress, και χορήγηση κορτικοστερόνης, με ελαττωμένη έκφραση κυρίως στον ιππόκαμπο, μετά την πρώτη ώρα εφαρμογής του στρεσσογόνου παράγοντα, ενώ αντίθετα εμφανίστηκε αυξημένη στον προμετωπιαίο λοβό(PFC). Όσον αφορά το χρόνιο stress, όλα τα γονίδια εκφράστηκαν είτε σε βασικά είτε σε μεγαλύτερα επίπεδα και στα δυο εγκεφαλικά διαμερίσματα, κυρίως όμως ήσαν αυξημένα τα γονίδια htr1a και cfos. Στην συνθήκη της μείζονος κατάθλιψης η έκφραση γονιδίων ήταν αυξημένη στον PFC, και πολύ ελαττωμένη στον ιππόκαμπο. Συμπεράσματα Όσον αφορά τα αυξημένα επίπεδα ενεργότητας και έκφρασης της πρωτεΐνης CDK5 μετά την επίδραση χρόνιου stress, συσχετίζεται με την παρουσία του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, ακυρώνοντας τους μηχανισμούς ομοιόστασης και οδηγώντας τελικά στην εμφάνιση τοξικών αποτελεσμάτων στο ΚΝΣ, και ίσως και σε άλλα συστήματα. Οι διαταραχές της κινάσης CDK5, προκαλούν μια σειρά διαταραχών κατά την επίδραση του οξέος και του χρόνιου stress, εμφανίζεται μεταβολή της λειτουργίας του άξονα HPA, με αντίστοιχη αύξηση της έκφρασης του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, και αντίστοιχων εξαρτώμενων γονιδίων κυρίως στο ΚΝΣ (ιδιαίτερα στον ιππόκαμπο, προμετωπιαίο λοβό).","Purpose of Thesis study The initial scientific hypotheses of this study was primarily focusing on biological methods of studying the toxic effects of stress. We analyzed the effects of acute and chronic stress, and the effects of high doses of corticosterone in the CNS of experimental model mouse, and patients suffering of major depression. Mainly we studied the expression of genes directly affected by glucocorticoids, as well as interactions of increased activity of the molecule cyclin dependent kinase 5(CDK5) and/or stress to the presence, or the levels of phosphorylated receptor of glucocorticosteroids(phosphorylated hGRa-pGR) and the already mentioned genes. Subjects and methods We analyzed tissue samples from the hippocampus, prefrontal cortex and area Broadman25 from deceased patients with major depression as well as from deceased patients who do not show any pathology of the CNS, as a control group. We also obtained tissue from the same brain regions of experimental mouse model, which underwent either acute or chronic stress, as well as the administration of intraperitoneal corticosterone. For all groups we used also control groups with animals presenting the same characteristics. Tissues taken were studied for the expression of genes affected by GR, compared between them for quantity and the time variation patterns, at 1, 3, and 24 hours after each test condition. We also studied the kinase activity of CDK5, as well as its correlation with the expression levels of GR phosphorylated at Serine 211. Results Appeared significant variation in gene expression of CRH, Sgk1, cfos, Bdnf, Id3, htr1a, after applying acute or chronic stress, and injecting corticosterone, with reduced expression mainly in the hippocampus, after the first hour of application of stressful factors, while appeared increased in the prefrontal cortex (PFC) due to increased levels of CDK5 activity and expression.Especially in the chronic stress, all genes were expressed in high levels in both hippocampus and prefrontal cortex, but mostly 2 genes were elevated, htr1a and cfos accordingly. Regarding major depression patients, genes expression levels were elevated mainly in the PFC, and decreased in hippocampus. The kinase CDK5, appeared particularly increased after chronic stress was applied, both in the hippocampus and PFC, which leads to elevated phosphorylation of glucocorticoid receptor GR at position Serine 211 and consequently modified(increased or decreased) levels genes expression as mentioned earlier. Conclusions When acute or chronic stress takes place, HPA axis function fluctuation appears with corresponding increases in expression of hGR, and consequently increase or decrease in dependent genes expression, mainly in the CNS (especially in the hippocampus and prefrontal cortex). As for the increased activity levels of the protein CDK5 under chronic stress, it correlates with the increased presence of phosphorylated glucocorticoid receptor, canceling mechanisms of homeostasis and eventually leading to appearance of toxic consequences on the CNS, and perhaps in other systems. These results may indicate that changes in CDK5 activity observed under stress or in patients suffering from major forms of depression alter glucocorticoid hormone action and subsequent gene expression relevant to stress, through phosphorylation of the GR."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι τοξικές επιδράσεις του Stress στο ΚΝΣ προκαλούνται με την διαμεσoλάβηση της κινάσης CDK5, και αν ναι, πως η ποιότητα του Stress (Oξυ ή Χρόνιο) επηρεάζει την ενεργοποίηση της CDK5. Επηρεάζει το Stress την έκφραση γονιδίων του ΚΝΣ, και αν ναι, πως συσχετίζονται με την μεταβολή έκφρασης και ενεργότητας της κινάσης CDK5."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιαμάτρας Θωμάς"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Σκοπός διπλωματικής εργασίας Η αρχική επιστημονική υπόθεση σε αυτήν την εργασία ήταν πρωτίστως η χρησιμοποίηση της βιολογικής μεθόδου για την μελέτη των τοξικών επιδράσεων του stress. Αναλύθηκαν οι επιδράσεις του Οξέος και του Χρόνιου stress, καθώς και η χορήγηση αυξημένων δόσεων κορτικοστερόνης στο ΚΝΣ πειραματικών μοντέλων ποντικών, και ανθρώπων που έπασχαν από μείζονα κατάθλιψη. Ακριβέστερα σκοπός υπήρξε η μελέτη της έκφρασης γονιδίων που επηρεάζονται άμεσα από τα γλυκοκορτικοειδή, καθώς επίσης και η αλληλεπίδραση της αυξημένης ενεργότητας του μορίου της κίνησης-5 εξαρτώμενης από την κυκλίνη cyclin dependent kinase 5-CDK5), με την παρουσία των επιπέδων του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (phosphorylated hGRa-pGR). Υλικό-Μέθοδοι Αναλύθηκαν δείγματα ιστών από τον ιππόκαμπο, τον προμετωπιαίο λοβό και την περιοχή Broadman25 από αποβιώσαντες ασθενείς που έπασχαν από μείζονα κατάθλιψη, καθώς και από αποβιώσαντα άτομα που δεν παρουσίαζαν κάποια παθολογία του ΚΝΣ, ως ομάδα ελέγχου. Επίσης ελήφθησαν ιστοί από τις ίδιες εγκεφαλικές περιοχές από πειραματικά μοντέλα ποντικών, που υποβλήθηκαν είτε σε δοκιμασία οξέος, είτε χρόνιου stress, καθώς επίσης και στην χορήγηση ενδοπεριτοναικά κορτικοστερόνης. Για όλες τις ομάδες υπήρχαν αντίστοιχα ομάδες ελέγχου με φυσιολογικά ποντίκια χωρίς τις δοκιμασίες. Στους ιστούς που ελήφθησαν μελετήθηκε η έκφραση γονιδίων που επηρεάζονται από την έκφραση-δράση του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, και έγινε σύγκριση μεταξύ των γονιδίων τόσο για ποσοτική έκφραση αυτών μεταξύ τους, όσο και με το χρονικό σημείο που παρουσιάστηκε η διακύμανση της έκφρασης, αν ήταν σε 1, 3, είτε 24 ώρες μετά την επίδραση της αντίστοιχης δοκιμασίας. Επίσης μελετήθηκε η ενεργότητα του ενζύμου CDK5, καθώς επίσης και η συσχέτιση του με τα επίπεδα έκφρασης μιας σειράς πρωτεϊνών και γονιδίων, όπως του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών. Αποτελέσματα Η ενεργότητα του ενζύμου CDK5, εμφανίστηκε ιδιαίτερα αυξημένη στην επίδραση του χρόνιου stress, τόσο στον ιππόκαμπο όσο και στον PFC, που συσχετίζονταν με την παρουσία αυξημένης φωσφορυλίωσης του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών pGR(Ser211) και αποτελεί το κύριο εύρημα αυτής της μελέτης. Λόγο της παρουσίας του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των Γλυκοκορτικοειδών, παρουσιάστηκε σημαντική διακύμανση στην έκφραση των γονιδίων CRH, Sgk1, cfos, Bdnf, Id3, htr1a, μετά την εφαρμογή οξέος ή χρόνιου stress, και χορήγηση κορτικοστερόνης, με ελαττωμένη έκφραση κυρίως στον ιππόκαμπο, μετά την πρώτη ώρα εφαρμογής του στρεσσογόνου παράγοντα, ενώ αντίθετα εμφανίστηκε αυξημένη στον προμετωπιαίο λοβό(PFC). Όσον αφορά το χρόνιο stress, όλα τα γονίδια εκφράστηκαν είτε σε βασικά είτε σε μεγαλύτερα επίπεδα και στα δυο εγκεφαλικά διαμερίσματα, κυρίως όμως ήσαν αυξημένα τα γονίδια htr1a και cfos. Στην συνθήκη της μείζονος κατάθλιψης η έκφραση γονιδίων ήταν αυξημένη στον PFC, και πολύ ελαττωμένη στον ιππόκαμπο. Συμπεράσματα Όσον αφορά τα αυξημένα επίπεδα ενεργότητας και έκφρασης της πρωτεΐνης CDK5 μετά την επίδραση χρόνιου stress, συσχετίζεται με την παρουσία του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, ακυρώνοντας τους μηχανισμούς ομοιόστασης και οδηγώντας τελικά στην εμφάνιση τοξικών αποτελεσμάτων στο ΚΝΣ, και ίσως και σε άλλα συστήματα. Οι διαταραχές της κινάσης CDK5, προκαλούν μια σειρά διαταραχών κατά την επίδραση του οξέος και του χρόνιου stress, εμφανίζεται μεταβολή της λειτουργίας του άξονα HPA, με αντίστοιχη αύξηση της έκφρασης του φωσφορυλιωμένου υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών, και αντίστοιχων εξαρτώμενων γονιδίων κυρίως στο ΚΝΣ (ιδιαίτερα στον ιππόκαμπο, προμετωπιαίο λοβό).","Purpose of Thesis study The initial scientific hypotheses of this study was primarily focusing on biological methods of studying the toxic effects of stress. We analyzed the effects of acute and chronic stress, and the effects of high doses of corticosterone in the CNS of experimental model mouse, and patients suffering of major depression. Mainly we studied the expression of genes directly affected by glucocorticoids, as well as interactions of increased activity of the molecule cyclin dependent kinase 5(CDK5) and/or stress to the presence, or the levels of phosphorylated receptor of glucocorticosteroids(phosphorylated hGRa-pGR) and the already mentioned genes. Subjects and methods We analyzed tissue samples from the hippocampus, prefrontal cortex and area Broadman25 from deceased patients with major depression as well as from deceased patients who do not show any pathology of the CNS, as a control group. We also obtained tissue from the same brain regions of experimental mouse model, which underwent either acute or chronic stress, as well as the administration of intraperitoneal corticosterone. For all groups we used also control groups with animals presenting the same characteristics. Tissues taken were studied for the expression of genes affected by GR, compared between them for quantity and the time variation patterns, at 1, 3, and 24 hours after each test condition. We also studied the kinase activity of CDK5, as well as its correlation with the expression levels of GR phosphorylated at Serine 211. Results Appeared significant variation in gene expression of CRH, Sgk1, cfos, Bdnf, Id3, htr1a, after applying acute or chronic stress, and injecting corticosterone, with reduced expression mainly in the hippocampus, after the first hour of application of stressful factors, while appeared increased in the prefrontal cortex (PFC) due to increased levels of CDK5 activity and expression.Especially in the chronic stress, all genes were expressed in high levels in both hippocampus and prefrontal cortex, but mostly 2 genes were elevated, htr1a and cfos accordingly. Regarding major depression patients, genes expression levels were elevated mainly in the PFC, and decreased in hippocampus. The kinase CDK5, appeared particularly increased after chronic stress was applied, both in the hippocampus and PFC, which leads to elevated phosphorylation of glucocorticoid receptor GR at position Serine 211 and consequently modified(increased or decreased) levels genes expression as mentioned earlier. Conclusions When acute or chronic stress takes place, HPA axis function fluctuation appears with corresponding increases in expression of hGR, and consequently increase or decrease in dependent genes expression, mainly in the CNS (especially in the hippocampus and prefrontal cortex). As for the increased activity levels of the protein CDK5 under chronic stress, it correlates with the increased presence of phosphorylated glucocorticoid receptor, canceling mechanisms of homeostasis and eventually leading to appearance of toxic consequences on the CNS, and perhaps in other systems. These results may indicate that changes in CDK5 activity observed under stress or in patients suffering from major forms of depression alter glucocorticoid hormone action and subsequent gene expression relevant to stress, through phosphorylation of the GR."],"dc:identifier":["uoadl:1313147","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313147"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Οι τοξικές επιδράσεις του Stress στο ΚΝΣ προκαλούνται με την διαμεσoλάβηση της κινάσης CDK5, και αν ναι, πως η ποιότητα του Stress (Oξυ ή Χρόνιο) επηρεάζει την ενεργοποίηση της CDK5. Επηρεάζει το Stress την έκφραση γονιδίων του ΚΝΣ, και αν ναι, πως συσχετίζονται με την μεταβολή έκφρασης και ενεργότητας της κινάσης CDK5."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:00Z"}