{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313175"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313175","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οξεία μεταβολή λειτουργικότητας αριστερού κόλπου μετά την έναρξη αμφικοιλιακής βηματοδότησης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.","abstract":"ΟΞΕΙΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΚΑΡΔΙΑΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ. Εισαγωγή: Η θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού (CRT) είναι μια καθιερωμένη αγωγή για ασθενείς με τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια. Οι επιδράσεις της θεραπείας CRT στην λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας έχουν ερευνηθεί διεξοδικά. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί κατά πόσον η θεραπεία CRT επάγει οξείες μεταβολές στην λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου και να τις συσχετίσει με οξείες μεταβολές στη λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας. Υλικό και Μέθοδος: Ένα σύνολο 38 ασθενών με μεσαίου ως τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια (στάδιο NYHA II-IV, κλάσμα εξώθησης-), ισχαιμικής ή μη ισχαιμικής αιτιολογίας, και φλεβοκομβικό ρυθμό, αξιολογήθηκαν υπερηχοκαρδιογραφικά αμέσως πριν, καθώς και 48-72 ώρες μετά την εφαρμογή θεραπείας CRT, σε διαμόρφωση βηματοδότησης DDD. Η λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας και του αριστερού κόλπου διενεργήθηκε με τη χρήση δισδιάστατης υπερηχοκαρδιογραφίας, παλμικού διαμιτροειδικού Doppler και απεικόνισης ιστικού Doppler. Ο όγκος του αριστερού κόλπου μετρήθηκε σε τρεις φάσεις του καρδιακού κύκλου (τελοσυστολή, τελοδιαστολή και πριν την κολπική συστολή) από τις κορυφαίες λήψεις των δύο και τεσσάρων καρδιακών κοιλοτήτων. Υπολογίστηκαν ακολούθως το συνολικό, το ενεργό και το παθητικό κλάσμα κένωσης του αριστερού κόλπου, ο δείκτης κολπικής διατασιμότητας (atrial expansion index) και η κινητική ενέργεια του αριστερού κόλπου (LAKE). Η LAKE προκύπτει από την ακόλουθη εξίσωση: LAKE= ½mv2, όπου m= όγκος παλμού1.06 (πυκνότητα αίματος) και v= ταχύτητα του κύματος A. Αποτελέσματα: Δεκατρείς ασθενείς αποκλείστηκαν από την ανάλυση εξαιτίας ακατάλληλων απεικονίσεων, κολπικής μαρμαρυγής, αποτυχίας εμφύτευσης του αριστερού κοιλιακού ηλεκτροδίου ή απόσυρσης της συναίνεσης. Στους υπόλοιπους 25 ασθενείς (μέση ηλικία 69±9.5, 22 άνδρες EF=29%±7.5%), παρατηρήθηκε οξεία μείωση του τελοσυστολικού όγκου της αριστερής κοιλίας (από 133.9±50.3ml σε 123.9±45. 9ml, p=0.003) καθώς και βελτίωση στο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (από 29±7.5% σε 32.4±7.1%, p<0.001) και στη βαρύτητα της ανεπάρκειας μιτροειδούς (από 2.3±0.9 σε 1,8±1,3, p=0.004). Τα ευρήματα αυτά συνοδεύτηκαν και από μία σημαντική ελάττωση στον μέγιστο όγκο του αριστερού κόλπου (από 87±55ml σε 76±38. 5ml, p=0.011), στον ελάχιστό του όγκο στον όγκο του αριστερού κόλπου (από 55.9±34.2ml σε 50.2±24.4ml, p=0.046) και στον όγκο πριν την κολπική συστολή (από 69.4±35.7ml σε 63.9±32ml, p=0.003). Από την άλλη πλευρά, μία στατιστικώς σημαντική μείωση παρατηρήθηκε στα κύματα E και E’ (από 92.3±30.6cm/s σε 69.9±32cm/s και από 9±4.2cm/s σε 7.2±3.5cm/s, με τιμές p=0.001 και p=0.044 αντίστοιχα), αλλά οι αλλαγές στο λόγο E/E’ ήταν μη σημαντικές, ενώ υπήρξε μόνο μια στατιστική τάση για μείωση του λόγου E/A (από1.6±1.3 σε 1.1±1.2, p=0.058). Παρατηρήσαμε επίσης μια στατιστική τάση για μείωση του παθητικού κλάσματος κένωσης του αριστερού κόλπου (από 18.8±7.4% σε 15.9±7.1%, p=0.072). Συμπέρασμα: Η έναρξη της θεραπείας CRT επάγει οξείες μεταβολές στην λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου, μειώνοντας τον όγκο του αριστερού κόλπου σε κάθε φάση του καρδιακού κύκλου. Οι αλλαγές αυτές θα μπορούσαν να συνδέονται ή και να οφείλονται σε μια οξεία βελτίωση στην λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για να διερευνηθεί κατά πόσον οι αλλαγές σε αυτούς τους δείκτες του αριστερού κόλπου θα μπορούσαν να ξεχωρίσουν τους ασθενείς που θα ανταποκριθούν στην θεραπεία CRT.","abstract_html":"ΟΞΕΙΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΚΑΡΔΙΑΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ. Εισαγωγή: Η θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού (CRT) είναι μια καθιερωμένη αγωγή για ασθενείς με τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια. Οι επιδράσεις της θεραπείας CRT στην λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας έχουν ερευνηθεί διεξοδικά. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί κατά πόσον η θεραπεία CRT επάγει οξείες μεταβολές στην λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου και να τις συσχετίσει με οξείες μεταβολές στη λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας. Υλικό και Μέθοδος: Ένα σύνολο 38 ασθενών με μεσαίου ως τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια (στάδιο NYHA II-IV, κλάσμα εξώθησης-), ισχαιμικής ή μη ισχαιμικής αιτιολογίας, και φλεβοκομβικό ρυθμό, αξιολογήθηκαν υπερηχοκαρδιογραφικά αμέσως πριν, καθώς και 48-72 ώρες μετά την εφαρμογή θεραπείας CRT, σε διαμόρφωση βηματοδότησης DDD. Η λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας και του αριστερού κόλπου διενεργήθηκε με τη χρήση δισδιάστατης υπερηχοκαρδιογραφίας, παλμικού διαμιτροειδικού Doppler και απεικόνισης ιστικού Doppler. Ο όγκος του αριστερού κόλπου μετρήθηκε σε τρεις φάσεις του καρδιακού κύκλου (τελοσυστολή, τελοδιαστολή και πριν την κολπική συστολή) από τις κορυφαίες λήψεις των δύο και τεσσάρων καρδιακών κοιλοτήτων. Υπολογίστηκαν ακολούθως το συνολικό, το ενεργό και το παθητικό κλάσμα κένωσης του αριστερού κόλπου, ο δείκτης κολπικής διατασιμότητας (atrial expansion index) και η κινητική ενέργεια του αριστερού κόλπου (LAKE). Η LAKE προκύπτει από την ακόλουθη εξίσωση: LAKE= ½mv2, όπου m= όγκος παλμού1.06 (πυκνότητα αίματος) και v= ταχύτητα του κύματος A. Αποτελέσματα: Δεκατρείς ασθενείς αποκλείστηκαν από την ανάλυση εξαιτίας ακατάλληλων απεικονίσεων, κολπικής μαρμαρυγής, αποτυχίας εμφύτευσης του αριστερού κοιλιακού ηλεκτροδίου ή απόσυρσης της συναίνεσης. Στους υπόλοιπους 25 ασθενείς (μέση ηλικία 69±9.5, 22 άνδρες EF=29%±7.5%), παρατηρήθηκε οξεία μείωση του τελοσυστολικού όγκου της αριστερής κοιλίας (από 133.9±50.3ml σε 123.9±45. 9ml, p=0.003) καθώς και βελτίωση στο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (από 29±7.5% σε 32.4±7.1%, p&lt;0.001) και στη βαρύτητα της ανεπάρκειας μιτροειδούς (από 2.3±0.9 σε 1,8±1,3, p=0.004). Τα ευρήματα αυτά συνοδεύτηκαν και από μία σημαντική ελάττωση στον μέγιστο όγκο του αριστερού κόλπου (από 87±55ml σε 76±38. 5ml, p=0.011), στον ελάχιστό του όγκο στον όγκο του αριστερού κόλπου (από 55.9±34.2ml σε 50.2±24.4ml, p=0.046) και στον όγκο πριν την κολπική συστολή (από 69.4±35.7ml σε 63.9±32ml, p=0.003). Από την άλλη πλευρά, μία στατιστικώς σημαντική μείωση παρατηρήθηκε στα κύματα E και E’ (από 92.3±30.6cm/s σε 69.9±32cm/s και από 9±4.2cm/s σε 7.2±3.5cm/s, με τιμές p=0.001 και p=0.044 αντίστοιχα), αλλά οι αλλαγές στο λόγο E/E’ ήταν μη σημαντικές, ενώ υπήρξε μόνο μια στατιστική τάση για μείωση του λόγου E/A (από1.6±1.3 σε 1.1±1.2, p=0.058). Παρατηρήσαμε επίσης μια στατιστική τάση για μείωση του παθητικού κλάσματος κένωσης του αριστερού κόλπου (από 18.8±7.4% σε 15.9±7.1%, p=0.072). Συμπέρασμα: Η έναρξη της θεραπείας CRT επάγει οξείες μεταβολές στην λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου, μειώνοντας τον όγκο του αριστερού κόλπου σε κάθε φάση του καρδιακού κύκλου. Οι αλλαγές αυτές θα μπορούσαν να συνδέονται ή και να οφείλονται σε μια οξεία βελτίωση στην λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για να διερευνηθεί κατά πόσον οι αλλαγές σε αυτούς τους δείκτες του αριστερού κόλπου θα μπορούσαν να ξεχωρίσουν τους ασθενείς που θα ανταποκριθούν στην θεραπεία CRT.","abstract_has_math":false,"creators":["Πουλιδάκης Εμμανουήλ"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:23:03Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313175"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313175","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313175","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313175","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313175","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πουλιδάκης Εμμανουήλ"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313175","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313175"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΟΞΕΙΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΚΑΡΔΙΑΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ. Εισαγωγή: Η θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού (CRT) είναι μια καθιερωμένη αγωγή για ασθενείς με τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια. Οι επιδράσεις της θεραπείας CRT στην λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας έχουν ερευνηθεί διεξοδικά. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί κατά πόσον η θεραπεία CRT επάγει οξείες μεταβολές στην λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου και να τις συσχετίσει με οξείες μεταβολές στη λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας. Υλικό και Μέθοδος: Ένα σύνολο 38 ασθενών με μεσαίου ως τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια (στάδιο NYHA II-IV, κλάσμα εξώθησης-), ισχαιμικής ή μη ισχαιμικής αιτιολογίας, και φλεβοκομβικό ρυθμό, αξιολογήθηκαν υπερηχοκαρδιογραφικά αμέσως πριν, καθώς και 48-72 ώρες μετά την εφαρμογή θεραπείας CRT, σε διαμόρφωση βηματοδότησης DDD. Η λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας και του αριστερού κόλπου διενεργήθηκε με τη χρήση δισδιάστατης υπερηχοκαρδιογραφίας, παλμικού διαμιτροειδικού Doppler και απεικόνισης ιστικού Doppler. Ο όγκος του αριστερού κόλπου μετρήθηκε σε τρεις φάσεις του καρδιακού κύκλου (τελοσυστολή, τελοδιαστολή και πριν την κολπική συστολή) από τις κορυφαίες λήψεις των δύο και τεσσάρων καρδιακών κοιλοτήτων. Υπολογίστηκαν ακολούθως το συνολικό, το ενεργό και το παθητικό κλάσμα κένωσης του αριστερού κόλπου, ο δείκτης κολπικής διατασιμότητας (atrial expansion index) και η κινητική ενέργεια του αριστερού κόλπου (LAKE). Η LAKE προκύπτει από την ακόλουθη εξίσωση: LAKE= ½mv2, όπου m= όγκος παλμού1.06 (πυκνότητα αίματος) και v= ταχύτητα του κύματος A. Αποτελέσματα: Δεκατρείς ασθενείς αποκλείστηκαν από την ανάλυση εξαιτίας ακατάλληλων απεικονίσεων, κολπικής μαρμαρυγής, αποτυχίας εμφύτευσης του αριστερού κοιλιακού ηλεκτροδίου ή απόσυρσης της συναίνεσης. Στους υπόλοιπους 25 ασθενείς (μέση ηλικία 69±9.5, 22 άνδρες EF=29%±7.5%), παρατηρήθηκε οξεία μείωση του τελοσυστολικού όγκου της αριστερής κοιλίας (από 133.9±50.3ml σε 123.9±45. 9ml, p=0.003) καθώς και βελτίωση στο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (από 29±7.5% σε 32.4±7.1%, p<0.001) και στη βαρύτητα της ανεπάρκειας μιτροειδούς (από 2.3±0.9 σε 1,8±1,3, p=0.004). Τα ευρήματα αυτά συνοδεύτηκαν και από μία σημαντική ελάττωση στον μέγιστο όγκο του αριστερού κόλπου (από 87±55ml σε 76±38. 5ml, p=0.011), στον ελάχιστό του όγκο στον όγκο του αριστερού κόλπου (από 55.9±34.2ml σε 50.2±24.4ml, p=0.046) και στον όγκο πριν την κολπική συστολή (από 69.4±35.7ml σε 63.9±32ml, p=0.003). Από την άλλη πλευρά, μία στατιστικώς σημαντική μείωση παρατηρήθηκε στα κύματα E και E’ (από 92.3±30.6cm/s σε 69.9±32cm/s και από 9±4.2cm/s σε 7.2±3.5cm/s, με τιμές p=0.001 και p=0.044 αντίστοιχα), αλλά οι αλλαγές στο λόγο E/E’ ήταν μη σημαντικές, ενώ υπήρξε μόνο μια στατιστική τάση για μείωση του λόγου E/A (από1.6±1.3 σε 1.1±1.2, p=0.058). Παρατηρήσαμε επίσης μια στατιστική τάση για μείωση του παθητικού κλάσματος κένωσης του αριστερού κόλπου (από 18.8±7.4% σε 15.9±7.1%, p=0.072). Συμπέρασμα: Η έναρξη της θεραπείας CRT επάγει οξείες μεταβολές στην λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου, μειώνοντας τον όγκο του αριστερού κόλπου σε κάθε φάση του καρδιακού κύκλου. Οι αλλαγές αυτές θα μπορούσαν να συνδέονται ή και να οφείλονται σε μια οξεία βελτίωση στην λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για να διερευνηθεί κατά πόσον οι αλλαγές σε αυτούς τους δείκτες του αριστερού κόλπου θα μπορούσαν να ξεχωρίσουν τους ασθενείς που θα ανταποκριθούν στην θεραπεία CRT.","ACUTE CHANGES IN LEFT ATRIAL FUNCTION AFTER THE INITIATION OF CARDIAC RESYNCHRONIZATION THERAPY. Introduction: Cardiac resynchronization therapy (CRT) is an established treatment for end stage heart failure patients. The effects of CRT on left ventricular function have been thoroughly investigated. Purpose of this study was to investigate whether CRT induces acute changes in left atrial (LA) function, and to correlate them with acute changes of left ventricular function. Methods: A total of 38 consecutive patients with medium to advanced heart failure (NYHA II-IV) of either ischemic or non-ischemic aetiology and on sinus rhythm, were evaluated using echocardiography before and 48-72 hours after the initiation of CRT on DDD mode. Assessment of left ventricular and atrial function was performed by 2-dimensional echocardiography, transmitral PW Doppler and tissue Doppler imaging. Left atrial volume was measured in three phases (maximum, minimum and pre-A) and from four chamber and two chamber apical views. Total, active and passive atrial emptying fractions as well as atrial expansion index and left atrial kinetic energy were calculated. LAKE value is derived from the following equation: LAKE= ½mv2, where m= stroke volume1.06 (density of blood) and v= velocity of A wave. Results: Thirteen patients were excluded from the analysis because of suboptimal images, atrial fibrillation, unsuccessful left ventricular lead insertion or withdrawal of consent. In the remaining 25 (mean age 69±9.5, 22 male, EF=29%±7.5%), we observed an acute reduction in left ventricular end systolic (from 133.9±50.3ml to 123.9±45.9ml, p=0.003)) along with an improvement in left ventricular ejection fraction (from 29±7.5% to 32.4±7.1%, p<0.001) and in mitral regurgitation severity (from 2.3±0.9 to 1,8±1,3, p=0.004). These findings were accompanied by a significant decrease in maximum LA volume (from 87±55ml to 76±38.5ml, p=0.011), in minimum LA volume (from 55.9±34.2ml to 50.2±24.4ml, p=0.046) and in pre-A LA volume (from 69.4±35.7ml to 63.9±32mal, p=0.003). On the other hand, a statistically significant decrease was observed in E and E’ waves (from 92.3±30.6cm/s to 69.9±32cm/s and from 9±4.2cm/s to 7.2±3.5cm/s, p=0.001 and p=0.046 respectively), but changes in E/E’ fraction was insignificant and there was only a trend for a reduction in E/A fraction (from 1.6±1.3 to 1.1±1.2, p=0.058). We also observed a trend for a reduction in passive atrial emptying fraction (from 18.8±7.4% to 15.9±7. 1%, p=0.072). Conclusion: Initiation of CRT induces acute changes in left atrial function, reducing left atrial volume in every phase of the cardiac cycle. These changes could be related and attributed to the acute improvement in left ventricular function and mitral regurgitation. Further studies are needed to investigate whether acute changes in left atrial indices could help predict responders to CRT."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οξεία μεταβολή λειτουργικότητας αριστερού κόλπου μετά την έναρξη αμφικοιλιακής βηματοδότησης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πουλιδάκης Εμμανουήλ"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["ΟΞΕΙΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΚΑΡΔΙΑΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ. Εισαγωγή: Η θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού (CRT) είναι μια καθιερωμένη αγωγή για ασθενείς με τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια. Οι επιδράσεις της θεραπείας CRT στην λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας έχουν ερευνηθεί διεξοδικά. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί κατά πόσον η θεραπεία CRT επάγει οξείες μεταβολές στην λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου και να τις συσχετίσει με οξείες μεταβολές στη λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας. Υλικό και Μέθοδος: Ένα σύνολο 38 ασθενών με μεσαίου ως τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια (στάδιο NYHA II-IV, κλάσμα εξώθησης-), ισχαιμικής ή μη ισχαιμικής αιτιολογίας, και φλεβοκομβικό ρυθμό, αξιολογήθηκαν υπερηχοκαρδιογραφικά αμέσως πριν, καθώς και 48-72 ώρες μετά την εφαρμογή θεραπείας CRT, σε διαμόρφωση βηματοδότησης DDD. Η λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας και του αριστερού κόλπου διενεργήθηκε με τη χρήση δισδιάστατης υπερηχοκαρδιογραφίας, παλμικού διαμιτροειδικού Doppler και απεικόνισης ιστικού Doppler. Ο όγκος του αριστερού κόλπου μετρήθηκε σε τρεις φάσεις του καρδιακού κύκλου (τελοσυστολή, τελοδιαστολή και πριν την κολπική συστολή) από τις κορυφαίες λήψεις των δύο και τεσσάρων καρδιακών κοιλοτήτων. Υπολογίστηκαν ακολούθως το συνολικό, το ενεργό και το παθητικό κλάσμα κένωσης του αριστερού κόλπου, ο δείκτης κολπικής διατασιμότητας (atrial expansion index) και η κινητική ενέργεια του αριστερού κόλπου (LAKE). Η LAKE προκύπτει από την ακόλουθη εξίσωση: LAKE= ½mv2, όπου m= όγκος παλμού1.06 (πυκνότητα αίματος) και v= ταχύτητα του κύματος A. Αποτελέσματα: Δεκατρείς ασθενείς αποκλείστηκαν από την ανάλυση εξαιτίας ακατάλληλων απεικονίσεων, κολπικής μαρμαρυγής, αποτυχίας εμφύτευσης του αριστερού κοιλιακού ηλεκτροδίου ή απόσυρσης της συναίνεσης. Στους υπόλοιπους 25 ασθενείς (μέση ηλικία 69±9.5, 22 άνδρες EF=29%±7.5%), παρατηρήθηκε οξεία μείωση του τελοσυστολικού όγκου της αριστερής κοιλίας (από 133.9±50.3ml σε 123.9±45. 9ml, p=0.003) καθώς και βελτίωση στο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (από 29±7.5% σε 32.4±7.1%, p<0.001) και στη βαρύτητα της ανεπάρκειας μιτροειδούς (από 2.3±0.9 σε 1,8±1,3, p=0.004). Τα ευρήματα αυτά συνοδεύτηκαν και από μία σημαντική ελάττωση στον μέγιστο όγκο του αριστερού κόλπου (από 87±55ml σε 76±38. 5ml, p=0.011), στον ελάχιστό του όγκο στον όγκο του αριστερού κόλπου (από 55.9±34.2ml σε 50.2±24.4ml, p=0.046) και στον όγκο πριν την κολπική συστολή (από 69.4±35.7ml σε 63.9±32ml, p=0.003). Από την άλλη πλευρά, μία στατιστικώς σημαντική μείωση παρατηρήθηκε στα κύματα E και E’ (από 92.3±30.6cm/s σε 69.9±32cm/s και από 9±4.2cm/s σε 7.2±3.5cm/s, με τιμές p=0.001 και p=0.044 αντίστοιχα), αλλά οι αλλαγές στο λόγο E/E’ ήταν μη σημαντικές, ενώ υπήρξε μόνο μια στατιστική τάση για μείωση του λόγου E/A (από1.6±1.3 σε 1.1±1.2, p=0.058). Παρατηρήσαμε επίσης μια στατιστική τάση για μείωση του παθητικού κλάσματος κένωσης του αριστερού κόλπου (από 18.8±7.4% σε 15.9±7.1%, p=0.072). Συμπέρασμα: Η έναρξη της θεραπείας CRT επάγει οξείες μεταβολές στην λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου, μειώνοντας τον όγκο του αριστερού κόλπου σε κάθε φάση του καρδιακού κύκλου. Οι αλλαγές αυτές θα μπορούσαν να συνδέονται ή και να οφείλονται σε μια οξεία βελτίωση στην λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για να διερευνηθεί κατά πόσον οι αλλαγές σε αυτούς τους δείκτες του αριστερού κόλπου θα μπορούσαν να ξεχωρίσουν τους ασθενείς που θα ανταποκριθούν στην θεραπεία CRT.","ACUTE CHANGES IN LEFT ATRIAL FUNCTION AFTER THE INITIATION OF CARDIAC RESYNCHRONIZATION THERAPY. Introduction: Cardiac resynchronization therapy (CRT) is an established treatment for end stage heart failure patients. The effects of CRT on left ventricular function have been thoroughly investigated. Purpose of this study was to investigate whether CRT induces acute changes in left atrial (LA) function, and to correlate them with acute changes of left ventricular function. Methods: A total of 38 consecutive patients with medium to advanced heart failure (NYHA II-IV) of either ischemic or non-ischemic aetiology and on sinus rhythm, were evaluated using echocardiography before and 48-72 hours after the initiation of CRT on DDD mode. Assessment of left ventricular and atrial function was performed by 2-dimensional echocardiography, transmitral PW Doppler and tissue Doppler imaging. Left atrial volume was measured in three phases (maximum, minimum and pre-A) and from four chamber and two chamber apical views. Total, active and passive atrial emptying fractions as well as atrial expansion index and left atrial kinetic energy were calculated. LAKE value is derived from the following equation: LAKE= ½mv2, where m= stroke volume1.06 (density of blood) and v= velocity of A wave. Results: Thirteen patients were excluded from the analysis because of suboptimal images, atrial fibrillation, unsuccessful left ventricular lead insertion or withdrawal of consent. In the remaining 25 (mean age 69±9.5, 22 male, EF=29%±7.5%), we observed an acute reduction in left ventricular end systolic (from 133.9±50.3ml to 123.9±45.9ml, p=0.003)) along with an improvement in left ventricular ejection fraction (from 29±7.5% to 32.4±7.1%, p<0.001) and in mitral regurgitation severity (from 2.3±0.9 to 1,8±1,3, p=0.004). These findings were accompanied by a significant decrease in maximum LA volume (from 87±55ml to 76±38.5ml, p=0.011), in minimum LA volume (from 55.9±34.2ml to 50.2±24.4ml, p=0.046) and in pre-A LA volume (from 69.4±35.7ml to 63.9±32mal, p=0.003). On the other hand, a statistically significant decrease was observed in E and E’ waves (from 92.3±30.6cm/s to 69.9±32cm/s and from 9±4.2cm/s to 7.2±3.5cm/s, p=0.001 and p=0.046 respectively), but changes in E/E’ fraction was insignificant and there was only a trend for a reduction in E/A fraction (from 1.6±1.3 to 1.1±1.2, p=0.058). We also observed a trend for a reduction in passive atrial emptying fraction (from 18.8±7.4% to 15.9±7. 1%, p=0.072). Conclusion: Initiation of CRT induces acute changes in left atrial function, reducing left atrial volume in every phase of the cardiac cycle. These changes could be related and attributed to the acute improvement in left ventricular function and mitral regurgitation. Further studies are needed to investigate whether acute changes in left atrial indices could help predict responders to CRT."],"dc:identifier":["uoadl:1313175","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313175"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Οξεία μεταβολή λειτουργικότητας αριστερού κόλπου μετά την έναρξη αμφικοιλιακής βηματοδότησης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:03Z"}