{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313192"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313192","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ορμονικές αποκρίσεις μετά από έκκεντρη άσκηση που προκαλεί μυϊκή βλάβη","abstract":"Οι μυϊκές προσαρμογές που λαμβάνουν χώρα μετά από ασκησιογενή μυϊκή βλάβη έχουν συνδεθεί με τη δράση κυτταροκινών και άλλων πεπτιδίων που παράγονται και εκκρίνονται από τα μυϊκά κύτταρα, ασκώντας αυτοκρινή/παρακρινή δράση. Ωστόσο, ζωηρό ερευνητικό ενδιαφέρον έχει αναπτυχθεί για τον πιθανό (ενδοκρινή) ρόλο διαφόρων ορμονών στις διεργασίες των προσαρμογών του μυϊκού ιστού μετά από ασκησιογενή βλάβη. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η διερεύνηση ορμονικών αποκρίσεων μετά από έκκεντρη άσκηση που προκαλεί βλάβη στους ασκηθέντες μυς. Δέκα υγιείς ενήλικες άνδρες έδωσαν, μετά από γραπτή ενημέρωση, την έγγραφη συγκατάθεσή τους για την εθελούσια συμμετοχή τους στην παρούσα μελέτη. Οι εθελοντές δοκιμαζόμενοι εκτέλεσαν ένα πρωτόκολλο έκκεντρης άσκησης, ισοκινητικής μορφής και μέγιστης έντασης, με τους εκτείνοντες μυς του γόνατος καθενός από τα δύο κάτω άκρα στο ισοκινητικό δυναμόμετρο Cybex Norm Lumex. Το πρωτόκολλο άσκησης αποτελούνταν από 2 σειρές (sets) των 25 μέγιστων έκκεντρων συστολών, με διάλειμμα 5 λεπτών μεταξύ των σειρών. Από τους δοκιμαζόμενους ζητούνταν, με ισχυρή λεκτική ενθάρρυνση, να καταβάλουν τη μέγιστη αντίσταση που μπορούν στην εξαναγκασμένη (από το δυναμόμετρο) επιμήκυνση του τετρακέφαλου μυός τους κατά την ταυτόχρονη συστολή του, σε ένα εύρος κίνησης 1300, δηλ. από σχεδόν πλήρη έκταση (50 κάμψης) έως σχεδόν την πλήρη κάμψη του γόνατος. Κάθε έκκεντρη συστολή εκτελούνταν με γωνιακή ταχύτητα 300/sec, και είχε διάρκεια κατά προσέγγιση 4 sec, ενώ ακολουθούνταν από μια περίοδο διαλείμματος 15 sec. Το πρωτόκολλο έκκεντρης άσκησης διήρκεσε συνολικά περίπου 22 min για κάθε σκέλος.","abstract_html":"Οι μυϊκές προσαρμογές που λαμβάνουν χώρα μετά από ασκησιογενή μυϊκή βλάβη έχουν συνδεθεί με τη δράση κυτταροκινών και άλλων πεπτιδίων που παράγονται και εκκρίνονται από τα μυϊκά κύτταρα, ασκώντας αυτοκρινή/παρακρινή δράση. Ωστόσο, ζωηρό ερευνητικό ενδιαφέρον έχει αναπτυχθεί για τον πιθανό (ενδοκρινή) ρόλο διαφόρων ορμονών στις διεργασίες των προσαρμογών του μυϊκού ιστού μετά από ασκησιογενή βλάβη. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η διερεύνηση ορμονικών αποκρίσεων μετά από έκκεντρη άσκηση που προκαλεί βλάβη στους ασκηθέντες μυς. Δέκα υγιείς ενήλικες άνδρες έδωσαν, μετά από γραπτή ενημέρωση, την έγγραφη συγκατάθεσή τους για την εθελούσια συμμετοχή τους στην παρούσα μελέτη. Οι εθελοντές δοκιμαζόμενοι εκτέλεσαν ένα πρωτόκολλο έκκεντρης άσκησης, ισοκινητικής μορφής και μέγιστης έντασης, με τους εκτείνοντες μυς του γόνατος καθενός από τα δύο κάτω άκρα στο ισοκινητικό δυναμόμετρο Cybex Norm Lumex. Το πρωτόκολλο άσκησης αποτελούνταν από 2 σειρές (sets) των 25 μέγιστων έκκεντρων συστολών, με διάλειμμα 5 λεπτών μεταξύ των σειρών. Από τους δοκιμαζόμενους ζητούνταν, με ισχυρή λεκτική ενθάρρυνση, να καταβάλουν τη μέγιστη αντίσταση που μπορούν στην εξαναγκασμένη (από το δυναμόμετρο) επιμήκυνση του τετρακέφαλου μυός τους κατά την ταυτόχρονη συστολή του, σε ένα εύρος κίνησης 1300, δηλ. από σχεδόν πλήρη έκταση (50 κάμψης) έως σχεδόν την πλήρη κάμψη του γόνατος. Κάθε έκκεντρη συστολή εκτελούνταν με γωνιακή ταχύτητα 300/sec, και είχε διάρκεια κατά προσέγγιση 4 sec, ενώ ακολουθούνταν από μια περίοδο διαλείμματος 15 sec. Το πρωτόκολλο έκκεντρης άσκησης διήρκεσε συνολικά περίπου 22 min για κάθε σκέλος.","abstract_has_math":false,"creators":["Πέννας Ιωάννης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:23:03Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313192"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313192","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313192","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313192","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313192","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πέννας Ιωάννης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313192","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313192"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι μυϊκές προσαρμογές που λαμβάνουν χώρα μετά από ασκησιογενή μυϊκή βλάβη έχουν συνδεθεί με τη δράση κυτταροκινών και άλλων πεπτιδίων που παράγονται και εκκρίνονται από τα μυϊκά κύτταρα, ασκώντας αυτοκρινή/παρακρινή δράση. Ωστόσο, ζωηρό ερευνητικό ενδιαφέρον έχει αναπτυχθεί για τον πιθανό (ενδοκρινή) ρόλο διαφόρων ορμονών στις διεργασίες των προσαρμογών του μυϊκού ιστού μετά από ασκησιογενή βλάβη. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η διερεύνηση ορμονικών αποκρίσεων μετά από έκκεντρη άσκηση που προκαλεί βλάβη στους ασκηθέντες μυς. Δέκα υγιείς ενήλικες άνδρες έδωσαν, μετά από γραπτή ενημέρωση, την έγγραφη συγκατάθεσή τους για την εθελούσια συμμετοχή τους στην παρούσα μελέτη. Οι εθελοντές δοκιμαζόμενοι εκτέλεσαν ένα πρωτόκολλο έκκεντρης άσκησης, ισοκινητικής μορφής και μέγιστης έντασης, με τους εκτείνοντες μυς του γόνατος καθενός από τα δύο κάτω άκρα στο ισοκινητικό δυναμόμετρο Cybex Norm Lumex. Το πρωτόκολλο άσκησης αποτελούνταν από 2 σειρές (sets) των 25 μέγιστων έκκεντρων συστολών, με διάλειμμα 5 λεπτών μεταξύ των σειρών. Από τους δοκιμαζόμενους ζητούνταν, με ισχυρή λεκτική ενθάρρυνση, να καταβάλουν τη μέγιστη αντίσταση που μπορούν στην εξαναγκασμένη (από το δυναμόμετρο) επιμήκυνση του τετρακέφαλου μυός τους κατά την ταυτόχρονη συστολή του, σε ένα εύρος κίνησης 1300, δηλ. από σχεδόν πλήρη έκταση (50 κάμψης) έως σχεδόν την πλήρη κάμψη του γόνατος. Κάθε έκκεντρη συστολή εκτελούνταν με γωνιακή ταχύτητα 300/sec, και είχε διάρκεια κατά προσέγγιση 4 sec, ενώ ακολουθούνταν από μια περίοδο διαλείμματος 15 sec. Το πρωτόκολλο έκκεντρης άσκησης διήρκεσε συνολικά περίπου 22 min για κάθε σκέλος."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ορμονικές αποκρίσεις μετά από έκκεντρη άσκηση που προκαλεί μυϊκή βλάβη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πέννας Ιωάννης"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Οι μυϊκές προσαρμογές που λαμβάνουν χώρα μετά από ασκησιογενή μυϊκή βλάβη έχουν συνδεθεί με τη δράση κυτταροκινών και άλλων πεπτιδίων που παράγονται και εκκρίνονται από τα μυϊκά κύτταρα, ασκώντας αυτοκρινή/παρακρινή δράση. Ωστόσο, ζωηρό ερευνητικό ενδιαφέρον έχει αναπτυχθεί για τον πιθανό (ενδοκρινή) ρόλο διαφόρων ορμονών στις διεργασίες των προσαρμογών του μυϊκού ιστού μετά από ασκησιογενή βλάβη. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η διερεύνηση ορμονικών αποκρίσεων μετά από έκκεντρη άσκηση που προκαλεί βλάβη στους ασκηθέντες μυς. Δέκα υγιείς ενήλικες άνδρες έδωσαν, μετά από γραπτή ενημέρωση, την έγγραφη συγκατάθεσή τους για την εθελούσια συμμετοχή τους στην παρούσα μελέτη. Οι εθελοντές δοκιμαζόμενοι εκτέλεσαν ένα πρωτόκολλο έκκεντρης άσκησης, ισοκινητικής μορφής και μέγιστης έντασης, με τους εκτείνοντες μυς του γόνατος καθενός από τα δύο κάτω άκρα στο ισοκινητικό δυναμόμετρο Cybex Norm Lumex. Το πρωτόκολλο άσκησης αποτελούνταν από 2 σειρές (sets) των 25 μέγιστων έκκεντρων συστολών, με διάλειμμα 5 λεπτών μεταξύ των σειρών. Από τους δοκιμαζόμενους ζητούνταν, με ισχυρή λεκτική ενθάρρυνση, να καταβάλουν τη μέγιστη αντίσταση που μπορούν στην εξαναγκασμένη (από το δυναμόμετρο) επιμήκυνση του τετρακέφαλου μυός τους κατά την ταυτόχρονη συστολή του, σε ένα εύρος κίνησης 1300, δηλ. από σχεδόν πλήρη έκταση (50 κάμψης) έως σχεδόν την πλήρη κάμψη του γόνατος. Κάθε έκκεντρη συστολή εκτελούνταν με γωνιακή ταχύτητα 300/sec, και είχε διάρκεια κατά προσέγγιση 4 sec, ενώ ακολουθούνταν από μια περίοδο διαλείμματος 15 sec. Το πρωτόκολλο έκκεντρης άσκησης διήρκεσε συνολικά περίπου 22 min για κάθε σκέλος."],"dc:identifier":["uoadl:1313192","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313192"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ορμονικές αποκρίσεις μετά από έκκεντρη άσκηση που προκαλεί μυϊκή βλάβη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:03Z"}