{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313202"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313202","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οστεοενσωμάτωση υλικών.Η επίδραση του ρανελικού στροντίου,των διφωσφονικών και της παραθορμόνης.","abstract":"Τα οστικά εμφυτεύματα αξιοποιούνται στην οδοντιατρική και στην ορθοπαιδική, με αξιόπιστα και αναπαραγώγιμα αποτελέσματα. Η οστεοενσωμάτωση αναφέρεται στην απευθείας διεπαφή οστού - μετάλλου χωρίς την παρεμβολή άλλου τύπου ιστού πλήν του οστίτη ιστού. Σήμερα, μια πρόθεση θεωρείται ως οστεοενσωματωμένη όταν δεν υπάρχει σχετική κίνηση μεταξύ αυτής και του οστού με το οποίο έρχεται σε άμεση επαφή. Η οστική βιολογική απάντηση περί της πρόθεσης, περιλαμβάνει μια αλληλουχία κυτταρικών και ενδοκυττάριων συμβάντων που συμβαίνουν στην περιοχή, μέχρι την τελική κάλυψη της επιφανείας του υλικού από οστίτη ιστό. Η βιολογική σταθεροποίηση των υλικών εξαρτάται από παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν την ικανότητα του οστίτη ιστού για αναγέννηση και ανακατασκευή. Σήμερα, υπάρχουν δραστικές ουσίες οι οποίες αυξάνουν την οστική πυκνότητα και χρησιμοποιούνται ,κυρίως, για την αντιοστεοπορωτική τους δράση. Μέσω αυτού του μηχανισμού είναι πιθανό να αυξάνουν και την δυνατότητα οστεοενσωμάτωσης των προθέσεων, ιδιαίτερα σε οστεοπορωτικά άτομα. Το ρανελικό στρόντιο χρησιμοποιείται ως θεραπεία σε μεταεμμηνοεπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση δεδομένης της αναβολικής δράσης στον οστίτη ιστό. Μελέτες σε πειραματόζωα τα οποία έλαβαν συστηματικά στρόντιο ανέδειξαν σημαντική αύξηση της πυκνότητας του οστού στη διεπαφή επιφάνειας πρόθεσης αλλά και ιδιαίτερα αυξημένη αντοχή του εμφυτεύματος σε δυνάμεις ελκυσμού. Ιn vitro και μελέτες σε πειραματόζωα ανέδειξαν βραδύτερη ενσωμάτωση και μεγαλύτερο ποσοστό αποτυχίας προσθετικών υλικών, παρουσία οστεοπορώσεως.Η χορήγηση διφωσφονικών σε δόσεις αντίστοιχες για την θεραπεία της οστεοπορώσεως φαίνεται ότι αναιρεί την αρνητική επίδραση της νόσου στην οστεοενσωμάτωση. Ωστόσο, αναδρομικές μελέτες σε ασθενείς με εμφυτεύματα δεν επιβεβαιώνουν αυτά τα αποτελέσματα. Η κυκλική χορήγηση παραθορμόνης έχει αποδειχθεί ότι οδηγεί σε αύξηση του αριθμού και της δραστηριότητας των οστεοβλαστών.In vivo μελέτες σε πειραματόζωα που υποβλήθηκαν σε περιοδική χορήγηση αναλόγων παραθορμόνης, δείχνουν αύξηση της αντίστασης πειραματικών εμφυτευμάτων τιτανίου σε δυνάμεις ελκυσμού.Εξαλλου, υπάρχουν δεδομένα τα οποία δείχνουν μια υπεροχή της παραθορμόνης στην οστεοενσωμάτωση υλικών σε οστεοπορωτικά πειραματόζωα. Οι πειραματικές μελέτες αναδεικνύουν μια θετική επίδραση των παραπάνω δραστικών ουσιών στην οστεοενσωμάτωση.Τα δεδομένα σε ανθρώπους είναι περιορισμένα και αντιφατικά. Η καλύτερη κατανόηση των περίπλοκων βιολογικών φαινομένων που λαμβάνουν χώρα στην διεπαφή οστού - υλικού, είναι πιθανό να οδηγήσει σε αξιοποίηση αυτών των δραστικών παραγόντων στην ενσωμάτωση υλικών.","abstract_html":"Τα οστικά εμφυτεύματα αξιοποιούνται στην οδοντιατρική και στην ορθοπαιδική, με αξιόπιστα και αναπαραγώγιμα αποτελέσματα. Η οστεοενσωμάτωση αναφέρεται στην απευθείας διεπαφή οστού - μετάλλου χωρίς την παρεμβολή άλλου τύπου ιστού πλήν του οστίτη ιστού. Σήμερα, μια πρόθεση θεωρείται ως οστεοενσωματωμένη όταν δεν υπάρχει σχετική κίνηση μεταξύ αυτής και του οστού με το οποίο έρχεται σε άμεση επαφή. Η οστική βιολογική απάντηση περί της πρόθεσης, περιλαμβάνει μια αλληλουχία κυτταρικών και ενδοκυττάριων συμβάντων που συμβαίνουν στην περιοχή, μέχρι την τελική κάλυψη της επιφανείας του υλικού από οστίτη ιστό. Η βιολογική σταθεροποίηση των υλικών εξαρτάται από παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν την ικανότητα του οστίτη ιστού για αναγέννηση και ανακατασκευή. Σήμερα, υπάρχουν δραστικές ουσίες οι οποίες αυξάνουν την οστική πυκνότητα και χρησιμοποιούνται ,κυρίως, για την αντιοστεοπορωτική τους δράση. Μέσω αυτού του μηχανισμού είναι πιθανό να αυξάνουν και την δυνατότητα οστεοενσωμάτωσης των προθέσεων, ιδιαίτερα σε οστεοπορωτικά άτομα. Το ρανελικό στρόντιο χρησιμοποιείται ως θεραπεία σε μεταεμμηνοεπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση δεδομένης της αναβολικής δράσης στον οστίτη ιστό. Μελέτες σε πειραματόζωα τα οποία έλαβαν συστηματικά στρόντιο ανέδειξαν σημαντική αύξηση της πυκνότητας του οστού στη διεπαφή επιφάνειας πρόθεσης αλλά και ιδιαίτερα αυξημένη αντοχή του εμφυτεύματος σε δυνάμεις ελκυσμού. Ιn vitro και μελέτες σε πειραματόζωα ανέδειξαν βραδύτερη ενσωμάτωση και μεγαλύτερο ποσοστό αποτυχίας προσθετικών υλικών, παρουσία οστεοπορώσεως.Η χορήγηση διφωσφονικών σε δόσεις αντίστοιχες για την θεραπεία της οστεοπορώσεως φαίνεται ότι αναιρεί την αρνητική επίδραση της νόσου στην οστεοενσωμάτωση. Ωστόσο, αναδρομικές μελέτες σε ασθενείς με εμφυτεύματα δεν επιβεβαιώνουν αυτά τα αποτελέσματα. Η κυκλική χορήγηση παραθορμόνης έχει αποδειχθεί ότι οδηγεί σε αύξηση του αριθμού και της δραστηριότητας των οστεοβλαστών.In vivo μελέτες σε πειραματόζωα που υποβλήθηκαν σε περιοδική χορήγηση αναλόγων παραθορμόνης, δείχνουν αύξηση της αντίστασης πειραματικών εμφυτευμάτων τιτανίου σε δυνάμεις ελκυσμού.Εξαλλου, υπάρχουν δεδομένα τα οποία δείχνουν μια υπεροχή της παραθορμόνης στην οστεοενσωμάτωση υλικών σε οστεοπορωτικά πειραματόζωα. Οι πειραματικές μελέτες αναδεικνύουν μια θετική επίδραση των παραπάνω δραστικών ουσιών στην οστεοενσωμάτωση.Τα δεδομένα σε ανθρώπους είναι περιορισμένα και αντιφατικά. Η καλύτερη κατανόηση των περίπλοκων βιολογικών φαινομένων που λαμβάνουν χώρα στην διεπαφή οστού - υλικού, είναι πιθανό να οδηγήσει σε αξιοποίηση αυτών των δραστικών παραγόντων στην ενσωμάτωση υλικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραργύρης Ορέστης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:03Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313202"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313202","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313202","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313202","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313202","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραργύρης Ορέστης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313202","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313202"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα οστικά εμφυτεύματα αξιοποιούνται στην οδοντιατρική και στην ορθοπαιδική, με αξιόπιστα και αναπαραγώγιμα αποτελέσματα. Η οστεοενσωμάτωση αναφέρεται στην απευθείας διεπαφή οστού - μετάλλου χωρίς την παρεμβολή άλλου τύπου ιστού πλήν του οστίτη ιστού. Σήμερα, μια πρόθεση θεωρείται ως οστεοενσωματωμένη όταν δεν υπάρχει σχετική κίνηση μεταξύ αυτής και του οστού με το οποίο έρχεται σε άμεση επαφή. Η οστική βιολογική απάντηση περί της πρόθεσης, περιλαμβάνει μια αλληλουχία κυτταρικών και ενδοκυττάριων συμβάντων που συμβαίνουν στην περιοχή, μέχρι την τελική κάλυψη της επιφανείας του υλικού από οστίτη ιστό. Η βιολογική σταθεροποίηση των υλικών εξαρτάται από παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν την ικανότητα του οστίτη ιστού για αναγέννηση και ανακατασκευή. Σήμερα, υπάρχουν δραστικές ουσίες οι οποίες αυξάνουν την οστική πυκνότητα και χρησιμοποιούνται ,κυρίως, για την αντιοστεοπορωτική τους δράση. Μέσω αυτού του μηχανισμού είναι πιθανό να αυξάνουν και την δυνατότητα οστεοενσωμάτωσης των προθέσεων, ιδιαίτερα σε οστεοπορωτικά άτομα. Το ρανελικό στρόντιο χρησιμοποιείται ως θεραπεία σε μεταεμμηνοεπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση δεδομένης της αναβολικής δράσης στον οστίτη ιστό. Μελέτες σε πειραματόζωα τα οποία έλαβαν συστηματικά στρόντιο ανέδειξαν σημαντική αύξηση της πυκνότητας του οστού στη διεπαφή επιφάνειας πρόθεσης αλλά και ιδιαίτερα αυξημένη αντοχή του εμφυτεύματος σε δυνάμεις ελκυσμού. Ιn vitro και μελέτες σε πειραματόζωα ανέδειξαν βραδύτερη ενσωμάτωση και μεγαλύτερο ποσοστό αποτυχίας προσθετικών υλικών, παρουσία οστεοπορώσεως.Η χορήγηση διφωσφονικών σε δόσεις αντίστοιχες για την θεραπεία της οστεοπορώσεως φαίνεται ότι αναιρεί την αρνητική επίδραση της νόσου στην οστεοενσωμάτωση. Ωστόσο, αναδρομικές μελέτες σε ασθενείς με εμφυτεύματα δεν επιβεβαιώνουν αυτά τα αποτελέσματα. Η κυκλική χορήγηση παραθορμόνης έχει αποδειχθεί ότι οδηγεί σε αύξηση του αριθμού και της δραστηριότητας των οστεοβλαστών.In vivo μελέτες σε πειραματόζωα που υποβλήθηκαν σε περιοδική χορήγηση αναλόγων παραθορμόνης, δείχνουν αύξηση της αντίστασης πειραματικών εμφυτευμάτων τιτανίου σε δυνάμεις ελκυσμού.Εξαλλου, υπάρχουν δεδομένα τα οποία δείχνουν μια υπεροχή της παραθορμόνης στην οστεοενσωμάτωση υλικών σε οστεοπορωτικά πειραματόζωα. Οι πειραματικές μελέτες αναδεικνύουν μια θετική επίδραση των παραπάνω δραστικών ουσιών στην οστεοενσωμάτωση.Τα δεδομένα σε ανθρώπους είναι περιορισμένα και αντιφατικά. Η καλύτερη κατανόηση των περίπλοκων βιολογικών φαινομένων που λαμβάνουν χώρα στην διεπαφή οστού - υλικού, είναι πιθανό να οδηγήσει σε αξιοποίηση αυτών των δραστικών παραγόντων στην ενσωμάτωση υλικών.","Bone implants are routinely used in dental and orthopaedic surgery, with reliable and reproducible results.Osseointegration refers to direct impalnt to bone fixation without the development of fibrous tissue.An implant is considered osseointegrated when no relative motion between the two interfaces is documented. Bone response to implantation, consists of a cascade of intra - and extracellular events that eventually lead to bone growth on the implant's surface.Biologic fixation depends on several factors that influence osseous regenerative potential. Today, there is number of active antiosteoporotic agents that they can increase bone mass density.Through their mode of action they may facilitate osseointegration. Strontium ranelate is adminestered in post menopausal women with osteoporosis, because of its anabolic effect in bone formation.Studies in animal models, show an increase of per-implant bone density and pull out strength. The administration of biphosphonates in osteoporosis equivalent dosages, demonstrates improved biological fixation of bone implants in osteoporotic animals.However, studies in humans do not confirm these results. Intermittent administration of partathyroid hormone is known to promote osteoblastic activity.Animal studies document superior impant fixation properties,after administration of parathyroid hormone analogues. In most of the studies there is a trend for improved osseointegration of implants with the administration of the aforementioned agents.Results in human studies are insufficient and controversial.Better understanding of the events taking place at the bone-implant interface, may lead to clinical applications of those agents in the future."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οστεοενσωμάτωση υλικών.Η επίδραση του ρανελικού στροντίου,των διφωσφονικών και της παραθορμόνης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραργύρης Ορέστης"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Τα οστικά εμφυτεύματα αξιοποιούνται στην οδοντιατρική και στην ορθοπαιδική, με αξιόπιστα και αναπαραγώγιμα αποτελέσματα. Η οστεοενσωμάτωση αναφέρεται στην απευθείας διεπαφή οστού - μετάλλου χωρίς την παρεμβολή άλλου τύπου ιστού πλήν του οστίτη ιστού. Σήμερα, μια πρόθεση θεωρείται ως οστεοενσωματωμένη όταν δεν υπάρχει σχετική κίνηση μεταξύ αυτής και του οστού με το οποίο έρχεται σε άμεση επαφή. Η οστική βιολογική απάντηση περί της πρόθεσης, περιλαμβάνει μια αλληλουχία κυτταρικών και ενδοκυττάριων συμβάντων που συμβαίνουν στην περιοχή, μέχρι την τελική κάλυψη της επιφανείας του υλικού από οστίτη ιστό. Η βιολογική σταθεροποίηση των υλικών εξαρτάται από παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν την ικανότητα του οστίτη ιστού για αναγέννηση και ανακατασκευή. Σήμερα, υπάρχουν δραστικές ουσίες οι οποίες αυξάνουν την οστική πυκνότητα και χρησιμοποιούνται ,κυρίως, για την αντιοστεοπορωτική τους δράση. Μέσω αυτού του μηχανισμού είναι πιθανό να αυξάνουν και την δυνατότητα οστεοενσωμάτωσης των προθέσεων, ιδιαίτερα σε οστεοπορωτικά άτομα. Το ρανελικό στρόντιο χρησιμοποιείται ως θεραπεία σε μεταεμμηνοεπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση δεδομένης της αναβολικής δράσης στον οστίτη ιστό. Μελέτες σε πειραματόζωα τα οποία έλαβαν συστηματικά στρόντιο ανέδειξαν σημαντική αύξηση της πυκνότητας του οστού στη διεπαφή επιφάνειας πρόθεσης αλλά και ιδιαίτερα αυξημένη αντοχή του εμφυτεύματος σε δυνάμεις ελκυσμού. Ιn vitro και μελέτες σε πειραματόζωα ανέδειξαν βραδύτερη ενσωμάτωση και μεγαλύτερο ποσοστό αποτυχίας προσθετικών υλικών, παρουσία οστεοπορώσεως.Η χορήγηση διφωσφονικών σε δόσεις αντίστοιχες για την θεραπεία της οστεοπορώσεως φαίνεται ότι αναιρεί την αρνητική επίδραση της νόσου στην οστεοενσωμάτωση. Ωστόσο, αναδρομικές μελέτες σε ασθενείς με εμφυτεύματα δεν επιβεβαιώνουν αυτά τα αποτελέσματα. Η κυκλική χορήγηση παραθορμόνης έχει αποδειχθεί ότι οδηγεί σε αύξηση του αριθμού και της δραστηριότητας των οστεοβλαστών.In vivo μελέτες σε πειραματόζωα που υποβλήθηκαν σε περιοδική χορήγηση αναλόγων παραθορμόνης, δείχνουν αύξηση της αντίστασης πειραματικών εμφυτευμάτων τιτανίου σε δυνάμεις ελκυσμού.Εξαλλου, υπάρχουν δεδομένα τα οποία δείχνουν μια υπεροχή της παραθορμόνης στην οστεοενσωμάτωση υλικών σε οστεοπορωτικά πειραματόζωα. Οι πειραματικές μελέτες αναδεικνύουν μια θετική επίδραση των παραπάνω δραστικών ουσιών στην οστεοενσωμάτωση.Τα δεδομένα σε ανθρώπους είναι περιορισμένα και αντιφατικά. Η καλύτερη κατανόηση των περίπλοκων βιολογικών φαινομένων που λαμβάνουν χώρα στην διεπαφή οστού - υλικού, είναι πιθανό να οδηγήσει σε αξιοποίηση αυτών των δραστικών παραγόντων στην ενσωμάτωση υλικών.","Bone implants are routinely used in dental and orthopaedic surgery, with reliable and reproducible results.Osseointegration refers to direct impalnt to bone fixation without the development of fibrous tissue.An implant is considered osseointegrated when no relative motion between the two interfaces is documented. Bone response to implantation, consists of a cascade of intra - and extracellular events that eventually lead to bone growth on the implant's surface.Biologic fixation depends on several factors that influence osseous regenerative potential. Today, there is number of active antiosteoporotic agents that they can increase bone mass density.Through their mode of action they may facilitate osseointegration. Strontium ranelate is adminestered in post menopausal women with osteoporosis, because of its anabolic effect in bone formation.Studies in animal models, show an increase of per-implant bone density and pull out strength. The administration of biphosphonates in osteoporosis equivalent dosages, demonstrates improved biological fixation of bone implants in osteoporotic animals.However, studies in humans do not confirm these results. Intermittent administration of partathyroid hormone is known to promote osteoblastic activity.Animal studies document superior impant fixation properties,after administration of parathyroid hormone analogues. In most of the studies there is a trend for improved osseointegration of implants with the administration of the aforementioned agents.Results in human studies are insufficient and controversial.Better understanding of the events taking place at the bone-implant interface, may lead to clinical applications of those agents in the future."],"dc:identifier":["uoadl:1313202","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313202"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Οστεοενσωμάτωση υλικών.Η επίδραση του ρανελικού στροντίου,των διφωσφονικών και της παραθορμόνης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:03Z"}