{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313233"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313233","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Όγκοι θώρακα και χυλοθώρακας","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Χυλοθώρακας είναι η συσσώρευση λεμφικού υγρού στην υπεζωκοτική κοιλότητα, συνήθως ως αποτέλεσμα διαφυγής από τον μείζονα θωρακικό πόρο (ΜΘΠ) ή από έναν από τους κλάδους του. Εκτεταμένη βιβλιογραφική ανασκόπηση έδειξε ότι χυλοθώρακας ως οντότητα περιγράφεται από τον 19ο αιώνα. Η αποτελεσματική θεραπεία με χειρουργική επέμβαση εισήχθη στα μέσα του 20ου αιώνα. Σήμερα, στις περισσότερες περιπτώσεις, δοκιμάζεται η συντηρητική αγωγή (νηστεία, ολική παρεντερική διατροφή, οκτρεοτίδη) και επί μη ανταπόκρισης εκτελείται χειρουργική επέμβαση (απολίνωση ΜΘΠ) ανοικτά ή θωρακοσκοπικά. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανεύρεση ασθενών με χυλοθώρακα σχετιζόμενο με όγκο θώρακα και η περιγραφή της πορείας τους. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΙ: Ερευνήθησαν τα αρχεία τριών πνευμονολογικών και ενός θωρακοχειρουργικού τμήματος ενός γενικού νοσοκομείου για διάστημα οκτώ ετών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ανευρέθησαν συνολικά πέντε ασθενείς με χυλοθώρακα και όγκο θώρακα. Ο ασθενής Α εμφάνισε χυλοθώρακα μετά εκτομή λιπώματος μεσοθωρακίου, ο ασθενής Β μετά αριστερή άνω λοβεκτομή λόγω πλακώδους καρκίνου, ο ασθενής Γ μετά εκτομή τοιχωματικού και σπλαγχνικού υπεζωκότα λόγω μεσοθηλιώματος, ο ασθενής Δ ως επιπλοκή λεμφώματος χωρίς ιστορικό τραυματισμού και η ασθενής Ε μετά αριστερή άνω λοβεκτομή λόγω αδενοκαρκινώματος. Όλοι οι μετεγχειρητικοί χυλοθώρακες απαίτησαν επανεπέμβαση, μετά αποτυχία της συντηρητικής αγωγής. Ο ένας ασθενής κατέληξε μετεγχειρητικά. Ο μη τραυματικός χυλοθώρακας ανταποκρίθηκε στην συντηρητική θεραπεία. ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Η εργασία δεν είναι δυνατόν να εξάγει ασφαλή συμπεράσματα λόγω του μικρού αριθμού περιπτώσεων. Τα ευρήματά της, ωστόσο, ως περιγραφή-παρουσίαση περιπτώσεων συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό με τις αντίστοιχες αναφορές στην βιβλιογραφία. Διαφαίνεται ότι ο μετεγχειρητικός χυλοθώρακας έχει αυξημένες πιθανότητες να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο χυλοθώρακας ως επιπλοκή όγκου ή μετά από χειρουργική επέμβαση για όγκο θώρακα δεν είναι συχνός. Όποτε εμφανίζεται, συνοδεύεται από σημαντική νοσηρότητα και από θνητότητα. Απαιτούνται καλά οργανωμένες μελέτες με μεγάλο αριθμό περιπτώσεων και συνεργασία πολλών κέντρων για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων τόσο για την επιδημιολογία όσο και για την κατάλληλη θεραπεία του.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Χυλοθώρακας είναι η συσσώρευση λεμφικού υγρού στην υπεζωκοτική κοιλότητα, συνήθως ως αποτέλεσμα διαφυγής από τον μείζονα θωρακικό πόρο (ΜΘΠ) ή από έναν από τους κλάδους του. Εκτεταμένη βιβλιογραφική ανασκόπηση έδειξε ότι χυλοθώρακας ως οντότητα περιγράφεται από τον 19ο αιώνα. Η αποτελεσματική θεραπεία με χειρουργική επέμβαση εισήχθη στα μέσα του 20ου αιώνα. Σήμερα, στις περισσότερες περιπτώσεις, δοκιμάζεται η συντηρητική αγωγή (νηστεία, ολική παρεντερική διατροφή, οκτρεοτίδη) και επί μη ανταπόκρισης εκτελείται χειρουργική επέμβαση (απολίνωση ΜΘΠ) ανοικτά ή θωρακοσκοπικά. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανεύρεση ασθενών με χυλοθώρακα σχετιζόμενο με όγκο θώρακα και η περιγραφή της πορείας τους. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΙ: Ερευνήθησαν τα αρχεία τριών πνευμονολογικών και ενός θωρακοχειρουργικού τμήματος ενός γενικού νοσοκομείου για διάστημα οκτώ ετών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ανευρέθησαν συνολικά πέντε ασθενείς με χυλοθώρακα και όγκο θώρακα. Ο ασθενής Α εμφάνισε χυλοθώρακα μετά εκτομή λιπώματος μεσοθωρακίου, ο ασθενής Β μετά αριστερή άνω λοβεκτομή λόγω πλακώδους καρκίνου, ο ασθενής Γ μετά εκτομή τοιχωματικού και σπλαγχνικού υπεζωκότα λόγω μεσοθηλιώματος, ο ασθενής Δ ως επιπλοκή λεμφώματος χωρίς ιστορικό τραυματισμού και η ασθενής Ε μετά αριστερή άνω λοβεκτομή λόγω αδενοκαρκινώματος. Όλοι οι μετεγχειρητικοί χυλοθώρακες απαίτησαν επανεπέμβαση, μετά αποτυχία της συντηρητικής αγωγής. Ο ένας ασθενής κατέληξε μετεγχειρητικά. Ο μη τραυματικός χυλοθώρακας ανταποκρίθηκε στην συντηρητική θεραπεία. ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Η εργασία δεν είναι δυνατόν να εξάγει ασφαλή συμπεράσματα λόγω του μικρού αριθμού περιπτώσεων. Τα ευρήματά της, ωστόσο, ως περιγραφή-παρουσίαση περιπτώσεων συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό με τις αντίστοιχες αναφορές στην βιβλιογραφία. Διαφαίνεται ότι ο μετεγχειρητικός χυλοθώρακας έχει αυξημένες πιθανότητες να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο χυλοθώρακας ως επιπλοκή όγκου ή μετά από χειρουργική επέμβαση για όγκο θώρακα δεν είναι συχνός. Όποτε εμφανίζεται, συνοδεύεται από σημαντική νοσηρότητα και από θνητότητα. Απαιτούνται καλά οργανωμένες μελέτες με μεγάλο αριθμό περιπτώσεων και συνεργασία πολλών κέντρων για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων τόσο για την επιδημιολογία όσο και για την κατάλληλη θεραπεία του.","abstract_has_math":false,"creators":["Δρόσος Πολύβιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:03Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313233"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313233","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313233","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313233","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313233","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δρόσος Πολύβιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313233","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313233"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Χυλοθώρακας είναι η συσσώρευση λεμφικού υγρού στην υπεζωκοτική κοιλότητα, συνήθως ως αποτέλεσμα διαφυγής από τον μείζονα θωρακικό πόρο (ΜΘΠ) ή από έναν από τους κλάδους του. Εκτεταμένη βιβλιογραφική ανασκόπηση έδειξε ότι χυλοθώρακας ως οντότητα περιγράφεται από τον 19ο αιώνα. Η αποτελεσματική θεραπεία με χειρουργική επέμβαση εισήχθη στα μέσα του 20ου αιώνα. Σήμερα, στις περισσότερες περιπτώσεις, δοκιμάζεται η συντηρητική αγωγή (νηστεία, ολική παρεντερική διατροφή, οκτρεοτίδη) και επί μη ανταπόκρισης εκτελείται χειρουργική επέμβαση (απολίνωση ΜΘΠ) ανοικτά ή θωρακοσκοπικά. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανεύρεση ασθενών με χυλοθώρακα σχετιζόμενο με όγκο θώρακα και η περιγραφή της πορείας τους. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΙ: Ερευνήθησαν τα αρχεία τριών πνευμονολογικών και ενός θωρακοχειρουργικού τμήματος ενός γενικού νοσοκομείου για διάστημα οκτώ ετών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ανευρέθησαν συνολικά πέντε ασθενείς με χυλοθώρακα και όγκο θώρακα. Ο ασθενής Α εμφάνισε χυλοθώρακα μετά εκτομή λιπώματος μεσοθωρακίου, ο ασθενής Β μετά αριστερή άνω λοβεκτομή λόγω πλακώδους καρκίνου, ο ασθενής Γ μετά εκτομή τοιχωματικού και σπλαγχνικού υπεζωκότα λόγω μεσοθηλιώματος, ο ασθενής Δ ως επιπλοκή λεμφώματος χωρίς ιστορικό τραυματισμού και η ασθενής Ε μετά αριστερή άνω λοβεκτομή λόγω αδενοκαρκινώματος. Όλοι οι μετεγχειρητικοί χυλοθώρακες απαίτησαν επανεπέμβαση, μετά αποτυχία της συντηρητικής αγωγής. Ο ένας ασθενής κατέληξε μετεγχειρητικά. Ο μη τραυματικός χυλοθώρακας ανταποκρίθηκε στην συντηρητική θεραπεία. ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Η εργασία δεν είναι δυνατόν να εξάγει ασφαλή συμπεράσματα λόγω του μικρού αριθμού περιπτώσεων. Τα ευρήματά της, ωστόσο, ως περιγραφή-παρουσίαση περιπτώσεων συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό με τις αντίστοιχες αναφορές στην βιβλιογραφία. Διαφαίνεται ότι ο μετεγχειρητικός χυλοθώρακας έχει αυξημένες πιθανότητες να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο χυλοθώρακας ως επιπλοκή όγκου ή μετά από χειρουργική επέμβαση για όγκο θώρακα δεν είναι συχνός. Όποτε εμφανίζεται, συνοδεύεται από σημαντική νοσηρότητα και από θνητότητα. Απαιτούνται καλά οργανωμένες μελέτες με μεγάλο αριθμό περιπτώσεων και συνεργασία πολλών κέντρων για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων τόσο για την επιδημιολογία όσο και για την κατάλληλη θεραπεία του.","INTRODUCTION: Chylothorax is the accumulation of lymphatic fluid into the pleural cavity, usually as a result of leakage from the thoracic duct or one of its tributaries. After thorough review of the literature, chylothorax was found to be first described in 19th century. Its effective surgical treatment was introduced in mid 20th century. Today, in most cases, conservative treatment trial (fasting, total parenteral nutrition, octreotide) precedes surgery (thoracic duct ligation) performed through either open thoracotomy or more often through Video Assisted Thoracic Surgery (VATS). AIM: To find cases of chylothorax related to chest tumors and describe their course. MATERIAL – METHOD: The archives of three respiratory medicine and one thoracic surgery departments of an eight year period were scanned. RESULTS: There were five cases of chylothorax and chest tumors. Case A developed chylothorax after resection of mediastinal lipoma, case B after left upper lobectomy for squamous carcinoma, case C after parietal and visceral pleurectomy for mesothelioma, case D as a lymphoma complication without any trauma history and case E after left upper lobectomy for adenocarcinoma. All four postoperative chylothoraces required redo thoractomy after conservative treatment failure. One patient died after the second operation. Non-traumatic chylothorax responded to conservative measures. DISCUSSION: The accuracy of any conclusion made out of this paper is very limited due to its small number of cases. Nevertheless, its findings, as such of a case-series, mostly agree with the literature. Postoperative chylothorax seems probable to require surgical treatment. CONCLUSION: Chylothorax as a complication of, or after operation for chest tumour is not common. If present, it has significant morbidity and mortality. Well-organised multi-centre studies based on large number of cases will be required in order to clarify its epidemiology and best therapeutic approach."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Όγκοι θώρακα και χυλοθώρακας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δρόσος Πολύβιος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Χυλοθώρακας είναι η συσσώρευση λεμφικού υγρού στην υπεζωκοτική κοιλότητα, συνήθως ως αποτέλεσμα διαφυγής από τον μείζονα θωρακικό πόρο (ΜΘΠ) ή από έναν από τους κλάδους του. Εκτεταμένη βιβλιογραφική ανασκόπηση έδειξε ότι χυλοθώρακας ως οντότητα περιγράφεται από τον 19ο αιώνα. Η αποτελεσματική θεραπεία με χειρουργική επέμβαση εισήχθη στα μέσα του 20ου αιώνα. Σήμερα, στις περισσότερες περιπτώσεις, δοκιμάζεται η συντηρητική αγωγή (νηστεία, ολική παρεντερική διατροφή, οκτρεοτίδη) και επί μη ανταπόκρισης εκτελείται χειρουργική επέμβαση (απολίνωση ΜΘΠ) ανοικτά ή θωρακοσκοπικά. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανεύρεση ασθενών με χυλοθώρακα σχετιζόμενο με όγκο θώρακα και η περιγραφή της πορείας τους. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΙ: Ερευνήθησαν τα αρχεία τριών πνευμονολογικών και ενός θωρακοχειρουργικού τμήματος ενός γενικού νοσοκομείου για διάστημα οκτώ ετών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ανευρέθησαν συνολικά πέντε ασθενείς με χυλοθώρακα και όγκο θώρακα. Ο ασθενής Α εμφάνισε χυλοθώρακα μετά εκτομή λιπώματος μεσοθωρακίου, ο ασθενής Β μετά αριστερή άνω λοβεκτομή λόγω πλακώδους καρκίνου, ο ασθενής Γ μετά εκτομή τοιχωματικού και σπλαγχνικού υπεζωκότα λόγω μεσοθηλιώματος, ο ασθενής Δ ως επιπλοκή λεμφώματος χωρίς ιστορικό τραυματισμού και η ασθενής Ε μετά αριστερή άνω λοβεκτομή λόγω αδενοκαρκινώματος. Όλοι οι μετεγχειρητικοί χυλοθώρακες απαίτησαν επανεπέμβαση, μετά αποτυχία της συντηρητικής αγωγής. Ο ένας ασθενής κατέληξε μετεγχειρητικά. Ο μη τραυματικός χυλοθώρακας ανταποκρίθηκε στην συντηρητική θεραπεία. ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Η εργασία δεν είναι δυνατόν να εξάγει ασφαλή συμπεράσματα λόγω του μικρού αριθμού περιπτώσεων. Τα ευρήματά της, ωστόσο, ως περιγραφή-παρουσίαση περιπτώσεων συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό με τις αντίστοιχες αναφορές στην βιβλιογραφία. Διαφαίνεται ότι ο μετεγχειρητικός χυλοθώρακας έχει αυξημένες πιθανότητες να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο χυλοθώρακας ως επιπλοκή όγκου ή μετά από χειρουργική επέμβαση για όγκο θώρακα δεν είναι συχνός. Όποτε εμφανίζεται, συνοδεύεται από σημαντική νοσηρότητα και από θνητότητα. Απαιτούνται καλά οργανωμένες μελέτες με μεγάλο αριθμό περιπτώσεων και συνεργασία πολλών κέντρων για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων τόσο για την επιδημιολογία όσο και για την κατάλληλη θεραπεία του.","INTRODUCTION: Chylothorax is the accumulation of lymphatic fluid into the pleural cavity, usually as a result of leakage from the thoracic duct or one of its tributaries. After thorough review of the literature, chylothorax was found to be first described in 19th century. Its effective surgical treatment was introduced in mid 20th century. Today, in most cases, conservative treatment trial (fasting, total parenteral nutrition, octreotide) precedes surgery (thoracic duct ligation) performed through either open thoracotomy or more often through Video Assisted Thoracic Surgery (VATS). AIM: To find cases of chylothorax related to chest tumors and describe their course. MATERIAL – METHOD: The archives of three respiratory medicine and one thoracic surgery departments of an eight year period were scanned. RESULTS: There were five cases of chylothorax and chest tumors. Case A developed chylothorax after resection of mediastinal lipoma, case B after left upper lobectomy for squamous carcinoma, case C after parietal and visceral pleurectomy for mesothelioma, case D as a lymphoma complication without any trauma history and case E after left upper lobectomy for adenocarcinoma. All four postoperative chylothoraces required redo thoractomy after conservative treatment failure. One patient died after the second operation. Non-traumatic chylothorax responded to conservative measures. DISCUSSION: The accuracy of any conclusion made out of this paper is very limited due to its small number of cases. Nevertheless, its findings, as such of a case-series, mostly agree with the literature. Postoperative chylothorax seems probable to require surgical treatment. CONCLUSION: Chylothorax as a complication of, or after operation for chest tumour is not common. If present, it has significant morbidity and mortality. Well-organised multi-centre studies based on large number of cases will be required in order to clarify its epidemiology and best therapeutic approach."],"dc:identifier":["uoadl:1313233","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313233"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Όγκοι θώρακα και χυλοθώρακας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:03Z"}