{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313265"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313265","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παθολογοανατομικές τεχνικές στο κακόηθες μελάνωμα","abstract":"Οι τεχνικές για τον προσδιορισμό και την επιμέρους ταξινόμηση των διάφορων τύπων του μελανώματος αυξάνονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Οι τεχνικές αυτές περιλαμβάνουν διάφορους ανοσοϊστοχημικούς δείκτες μελανοκυττάρων, όπως το S-100, το HMB-45, η Melan-A, η βιμεντίνη, η τυροσινάση και το MITF, αλλά και τις συστοιχίες γονιδιακής έκφρασης, με τις οποίες προσδιορίζονται διάφοροι δείκτες κυτταρικού πολλαπλασιασμού, όπως το Ki-67, οι κυκλίνες D1/D3, η p16, η p53 και το WT1. Ακόμα, πρόσφατα ξεκίνησε και η μελέτη των μεταλλάξεων των χρωμοσωμάτων. Με τις διάφορες αυτές τεχνικές γίνεται μια προσπάθεια ώστε να αυξηθεί η διαγνωστική και προγνωστική ικανότητα, που θα έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία νέων θεραπειών. Φυσικά, η συμβατική μικροσκόπηση και η μελέτη της μορφολογίας των κυττάρων συνεχίζει να παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο στη διάγνωση του μελανώματος, αλλά ο συνδυασμός της με την ανοσοϊστοχημεία, τις μικροσυστοιχίες και την RT-PCR, θα παρέχει με μεγαλύτερη ακρίβεια μια ορθή διάγνωση, και ίσως και να βοηθάει στην πρόβλεψη του μεταστατικού δυναμικού. Επιπλέον, πολλοί από αυτούς τους δείκτες, μπορούν να αποτελέσουν μοριακούς στόχους για πιθανόν νέους τρόπους θεραπείας.","abstract_html":"Οι τεχνικές για τον προσδιορισμό και την επιμέρους ταξινόμηση των διάφορων τύπων του μελανώματος αυξάνονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Οι τεχνικές αυτές περιλαμβάνουν διάφορους ανοσοϊστοχημικούς δείκτες μελανοκυττάρων, όπως το S-100, το HMB-45, η Melan-A, η βιμεντίνη, η τυροσινάση και το MITF, αλλά και τις συστοιχίες γονιδιακής έκφρασης, με τις οποίες προσδιορίζονται διάφοροι δείκτες κυτταρικού πολλαπλασιασμού, όπως το Ki-67, οι κυκλίνες D1/D3, η p16, η p53 και το WT1. Ακόμα, πρόσφατα ξεκίνησε και η μελέτη των μεταλλάξεων των χρωμοσωμάτων. Με τις διάφορες αυτές τεχνικές γίνεται μια προσπάθεια ώστε να αυξηθεί η διαγνωστική και προγνωστική ικανότητα, που θα έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία νέων θεραπειών. Φυσικά, η συμβατική μικροσκόπηση και η μελέτη της μορφολογίας των κυττάρων συνεχίζει να παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο στη διάγνωση του μελανώματος, αλλά ο συνδυασμός της με την ανοσοϊστοχημεία, τις μικροσυστοιχίες και την RT-PCR, θα παρέχει με μεγαλύτερη ακρίβεια μια ορθή διάγνωση, και ίσως και να βοηθάει στην πρόβλεψη του μεταστατικού δυναμικού. Επιπλέον, πολλοί από αυτούς τους δείκτες, μπορούν να αποτελέσουν μοριακούς στόχους για πιθανόν νέους τρόπους θεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπλιθικιώτη Μαγδαλινή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:03Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313265"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313265","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313265","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313265","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313265","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπλιθικιώτη Μαγδαλινή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313265","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313265"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι τεχνικές για τον προσδιορισμό και την επιμέρους ταξινόμηση των διάφορων τύπων του μελανώματος αυξάνονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Οι τεχνικές αυτές περιλαμβάνουν διάφορους ανοσοϊστοχημικούς δείκτες μελανοκυττάρων, όπως το S-100, το HMB-45, η Melan-A, η βιμεντίνη, η τυροσινάση και το MITF, αλλά και τις συστοιχίες γονιδιακής έκφρασης, με τις οποίες προσδιορίζονται διάφοροι δείκτες κυτταρικού πολλαπλασιασμού, όπως το Ki-67, οι κυκλίνες D1/D3, η p16, η p53 και το WT1. Ακόμα, πρόσφατα ξεκίνησε και η μελέτη των μεταλλάξεων των χρωμοσωμάτων. Με τις διάφορες αυτές τεχνικές γίνεται μια προσπάθεια ώστε να αυξηθεί η διαγνωστική και προγνωστική ικανότητα, που θα έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία νέων θεραπειών. Φυσικά, η συμβατική μικροσκόπηση και η μελέτη της μορφολογίας των κυττάρων συνεχίζει να παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο στη διάγνωση του μελανώματος, αλλά ο συνδυασμός της με την ανοσοϊστοχημεία, τις μικροσυστοιχίες και την RT-PCR, θα παρέχει με μεγαλύτερη ακρίβεια μια ορθή διάγνωση, και ίσως και να βοηθάει στην πρόβλεψη του μεταστατικού δυναμικού. Επιπλέον, πολλοί από αυτούς τους δείκτες, μπορούν να αποτελέσουν μοριακούς στόχους για πιθανόν νέους τρόπους θεραπείας.","The modalities for identifying and subclassifying melanoma types are rapidly increasing. These techniques include various immunohistochemical melanocyte markers such as S-100, HMB-45, Melan-A, vimentin, tyrosinase and MITF, and gene expression arrays, which specify various cell proliferation markers, such as Ki-67, cyclins D1/D3, p16, p53 and WT1. Recently we started studying mutations of chromosomes. These methodologies promise to increase our diagnostic and prognostic abilities, which will result in the establishment of new therapies. Of course, conventional microscopy and the study of cell morphology are still playing the most important role in the diagnosis of melanoma, but its combination with immunohistochemistry, microarrays and RT-PCR, provide more accurate a proper diagnosis, and helps predicting the metastatic potential. Furthermore, many of these markers may provide molecular targets for potential new therapeutics."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παθολογοανατομικές τεχνικές στο κακόηθες μελάνωμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπλιθικιώτη Μαγδαλινή"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Οι τεχνικές για τον προσδιορισμό και την επιμέρους ταξινόμηση των διάφορων τύπων του μελανώματος αυξάνονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Οι τεχνικές αυτές περιλαμβάνουν διάφορους ανοσοϊστοχημικούς δείκτες μελανοκυττάρων, όπως το S-100, το HMB-45, η Melan-A, η βιμεντίνη, η τυροσινάση και το MITF, αλλά και τις συστοιχίες γονιδιακής έκφρασης, με τις οποίες προσδιορίζονται διάφοροι δείκτες κυτταρικού πολλαπλασιασμού, όπως το Ki-67, οι κυκλίνες D1/D3, η p16, η p53 και το WT1. Ακόμα, πρόσφατα ξεκίνησε και η μελέτη των μεταλλάξεων των χρωμοσωμάτων. Με τις διάφορες αυτές τεχνικές γίνεται μια προσπάθεια ώστε να αυξηθεί η διαγνωστική και προγνωστική ικανότητα, που θα έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία νέων θεραπειών. Φυσικά, η συμβατική μικροσκόπηση και η μελέτη της μορφολογίας των κυττάρων συνεχίζει να παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο στη διάγνωση του μελανώματος, αλλά ο συνδυασμός της με την ανοσοϊστοχημεία, τις μικροσυστοιχίες και την RT-PCR, θα παρέχει με μεγαλύτερη ακρίβεια μια ορθή διάγνωση, και ίσως και να βοηθάει στην πρόβλεψη του μεταστατικού δυναμικού. Επιπλέον, πολλοί από αυτούς τους δείκτες, μπορούν να αποτελέσουν μοριακούς στόχους για πιθανόν νέους τρόπους θεραπείας.","The modalities for identifying and subclassifying melanoma types are rapidly increasing. These techniques include various immunohistochemical melanocyte markers such as S-100, HMB-45, Melan-A, vimentin, tyrosinase and MITF, and gene expression arrays, which specify various cell proliferation markers, such as Ki-67, cyclins D1/D3, p16, p53 and WT1. Recently we started studying mutations of chromosomes. These methodologies promise to increase our diagnostic and prognostic abilities, which will result in the establishment of new therapies. Of course, conventional microscopy and the study of cell morphology are still playing the most important role in the diagnosis of melanoma, but its combination with immunohistochemistry, microarrays and RT-PCR, provide more accurate a proper diagnosis, and helps predicting the metastatic potential. Furthermore, many of these markers may provide molecular targets for potential new therapeutics."],"dc:identifier":["uoadl:1313265","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313265"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Παθολογοανατομικές τεχνικές στο κακόηθες μελάνωμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:03Z"}