{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313477"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313477","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πνευμονική εμβολή και κύηση","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι γυναίκες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικής νόσου, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο παραιτέρω, συμπεριλαμβανομένου ιστορικού θρόμβωσης και θρομβοφιλίας, είναι η ηλικία μεγαλύτερη των 35 ετών, ορισμένες ιατρικές παθήσεις και ορισμένες επιπλοκές στην κύηση και τον τοκετό. Παρόλο τον αυξημένο κίνδυνο της θρομβοεμβολικής νόσου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας, στις περισσότερες γυναίκες δεν απαιτείται χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής. Εξαίρεση αποτελούν γυναίκες με πρόσφατη θρόμβωση, γυναίκες με ιστορικό θρόμβωσης, γυναίκες με θρομβοφιλία και με ιστορικό ενδομητρίων θανάτων και με αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης στη λοχεία. Η αντιπηκτική αγωγή κατά τη διάρκεια κύησης αφορά την προφύλαξη τόσο της μητέρας όσο και του εμβρύου. Για όσον αφορά την ανάπτυξη του εμβρύου προτιμάται η χορήγηση των παραγώγων ηπαρίνης. Κατά τη διάρκεια του τοκετού μπορεί και πρέπει να δοθεί αντιπηκτική αγωγή με τέτοιο τρόπο ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος αιμορραγίας χωρίς να αυξηθεί ο κίνδυνος θρόμβωσης. Μετά τον τοκετό ο κίνδυνος θρόμβωσης είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο κατά τη διάρκεια της κύησης. Οι γυναίκες με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου για θρομβοεμβολική νόσο θα πρέπει να λαμβάνουν προφυλακτική αγωγή. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Ο σκοπός της μελέτης αυτής είναι να παρουσιάσει την επιδημιολογία της θρομβοεμβολικής νόσου στη κύηση και να περιγράψει στρατηγικές τόσο για την πρόληψη εμφάνισης της νόσου όσο και για τη θεραπεία της. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η κύρια αιτία αυξημένου κινδύνου εμφάνισης θρομβοεμβολικής νόσου στη κύηση είναι η υπερπηκτική κατάσταση που εμφανίζεται τη περίοδο της εγκυμοσύνης. Η υπερπηκτική αυτή κατάσταση που αποτελεί μια φυσιολογική παραλλαγή, προστατεύοντας έτσι τις μητέρες από την αιμορραγία κατά τη διάρκεια του τοκετού, εμφανίζεται από το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Άλλοι ευθύνοντες παράγοντες κινδύνου είναι το ιστορικό θρόμβωσης, η συγγενής ή επίκτητη θρομβοφιλία, κάποιες παθολογικές καταστάσεις και επιπλοκές από τη κύηση ή τον τοκετό. Υποψήφιες γυναίκες για αντιπηκτική αγωγή είναι αυτές που παρουσιάζουν ήδη θρόμβωση, γυναίκες με ιστορικό θρόμβωσης ή θρομβοφιλία επίσης γυναίκες με μαιευτικούς παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση θρόμβωσης στη λοχεία. Η προτεινόμενη και ασφαλέστερη αντιπηκτική αγωγή είναι οι ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, οι οποίες από αναδρομικές μελέτες και μόνο φαίνεται ότι βελτιώνουν την έκβαση των γυναικών με θρομβοεμβολική νόσο.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι γυναίκες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικής νόσου, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο παραιτέρω, συμπεριλαμβανομένου ιστορικού θρόμβωσης και θρομβοφιλίας, είναι η ηλικία μεγαλύτερη των 35 ετών, ορισμένες ιατρικές παθήσεις και ορισμένες επιπλοκές στην κύηση και τον τοκετό. Παρόλο τον αυξημένο κίνδυνο της θρομβοεμβολικής νόσου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας, στις περισσότερες γυναίκες δεν απαιτείται χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής. Εξαίρεση αποτελούν γυναίκες με πρόσφατη θρόμβωση, γυναίκες με ιστορικό θρόμβωσης, γυναίκες με θρομβοφιλία και με ιστορικό ενδομητρίων θανάτων και με αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης στη λοχεία. Η αντιπηκτική αγωγή κατά τη διάρκεια κύησης αφορά την προφύλαξη τόσο της μητέρας όσο και του εμβρύου. Για όσον αφορά την ανάπτυξη του εμβρύου προτιμάται η χορήγηση των παραγώγων ηπαρίνης. Κατά τη διάρκεια του τοκετού μπορεί και πρέπει να δοθεί αντιπηκτική αγωγή με τέτοιο τρόπο ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος αιμορραγίας χωρίς να αυξηθεί ο κίνδυνος θρόμβωσης. Μετά τον τοκετό ο κίνδυνος θρόμβωσης είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο κατά τη διάρκεια της κύησης. Οι γυναίκες με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου για θρομβοεμβολική νόσο θα πρέπει να λαμβάνουν προφυλακτική αγωγή. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Ο σκοπός της μελέτης αυτής είναι να παρουσιάσει την επιδημιολογία της θρομβοεμβολικής νόσου στη κύηση και να περιγράψει στρατηγικές τόσο για την πρόληψη εμφάνισης της νόσου όσο και για τη θεραπεία της. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η κύρια αιτία αυξημένου κινδύνου εμφάνισης θρομβοεμβολικής νόσου στη κύηση είναι η υπερπηκτική κατάσταση που εμφανίζεται τη περίοδο της εγκυμοσύνης. Η υπερπηκτική αυτή κατάσταση που αποτελεί μια φυσιολογική παραλλαγή, προστατεύοντας έτσι τις μητέρες από την αιμορραγία κατά τη διάρκεια του τοκετού, εμφανίζεται από το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Άλλοι ευθύνοντες παράγοντες κινδύνου είναι το ιστορικό θρόμβωσης, η συγγενής ή επίκτητη θρομβοφιλία, κάποιες παθολογικές καταστάσεις και επιπλοκές από τη κύηση ή τον τοκετό. Υποψήφιες γυναίκες για αντιπηκτική αγωγή είναι αυτές που παρουσιάζουν ήδη θρόμβωση, γυναίκες με ιστορικό θρόμβωσης ή θρομβοφιλία επίσης γυναίκες με μαιευτικούς παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση θρόμβωσης στη λοχεία. Η προτεινόμενη και ασφαλέστερη αντιπηκτική αγωγή είναι οι ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, οι οποίες από αναδρομικές μελέτες και μόνο φαίνεται ότι βελτιώνουν την έκβαση των γυναικών με θρομβοεμβολική νόσο.","abstract_has_math":false,"creators":["Σουγλάκου Ζαφειρούλα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:06Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313477"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313477","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313477","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313477","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313477","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σουγλάκου Ζαφειρούλα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313477","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313477"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι γυναίκες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικής νόσου, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο παραιτέρω, συμπεριλαμβανομένου ιστορικού θρόμβωσης και θρομβοφιλίας, είναι η ηλικία μεγαλύτερη των 35 ετών, ορισμένες ιατρικές παθήσεις και ορισμένες επιπλοκές στην κύηση και τον τοκετό. Παρόλο τον αυξημένο κίνδυνο της θρομβοεμβολικής νόσου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας, στις περισσότερες γυναίκες δεν απαιτείται χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής. Εξαίρεση αποτελούν γυναίκες με πρόσφατη θρόμβωση, γυναίκες με ιστορικό θρόμβωσης, γυναίκες με θρομβοφιλία και με ιστορικό ενδομητρίων θανάτων και με αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης στη λοχεία. Η αντιπηκτική αγωγή κατά τη διάρκεια κύησης αφορά την προφύλαξη τόσο της μητέρας όσο και του εμβρύου. Για όσον αφορά την ανάπτυξη του εμβρύου προτιμάται η χορήγηση των παραγώγων ηπαρίνης. Κατά τη διάρκεια του τοκετού μπορεί και πρέπει να δοθεί αντιπηκτική αγωγή με τέτοιο τρόπο ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος αιμορραγίας χωρίς να αυξηθεί ο κίνδυνος θρόμβωσης. Μετά τον τοκετό ο κίνδυνος θρόμβωσης είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο κατά τη διάρκεια της κύησης. Οι γυναίκες με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου για θρομβοεμβολική νόσο θα πρέπει να λαμβάνουν προφυλακτική αγωγή. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Ο σκοπός της μελέτης αυτής είναι να παρουσιάσει την επιδημιολογία της θρομβοεμβολικής νόσου στη κύηση και να περιγράψει στρατηγικές τόσο για την πρόληψη εμφάνισης της νόσου όσο και για τη θεραπεία της. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η κύρια αιτία αυξημένου κινδύνου εμφάνισης θρομβοεμβολικής νόσου στη κύηση είναι η υπερπηκτική κατάσταση που εμφανίζεται τη περίοδο της εγκυμοσύνης. Η υπερπηκτική αυτή κατάσταση που αποτελεί μια φυσιολογική παραλλαγή, προστατεύοντας έτσι τις μητέρες από την αιμορραγία κατά τη διάρκεια του τοκετού, εμφανίζεται από το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Άλλοι ευθύνοντες παράγοντες κινδύνου είναι το ιστορικό θρόμβωσης, η συγγενής ή επίκτητη θρομβοφιλία, κάποιες παθολογικές καταστάσεις και επιπλοκές από τη κύηση ή τον τοκετό. Υποψήφιες γυναίκες για αντιπηκτική αγωγή είναι αυτές που παρουσιάζουν ήδη θρόμβωση, γυναίκες με ιστορικό θρόμβωσης ή θρομβοφιλία επίσης γυναίκες με μαιευτικούς παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση θρόμβωσης στη λοχεία. Η προτεινόμενη και ασφαλέστερη αντιπηκτική αγωγή είναι οι ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, οι οποίες από αναδρομικές μελέτες και μόνο φαίνεται ότι βελτιώνουν την έκβαση των γυναικών με θρομβοεμβολική νόσο.","INTRODUCTION: Women are at an increased risk of VTE during pregnancy. Factors that increase the risk further include a history of thrombosis, thrombophilia, age greater than 35 years, certain medical conditions and some complications of pregnancy and childbirth. Despite the increased risk of VTE during pregnancy and the postpartum period, most women do not require anticoagulation. Exceptions are women with a current thrombosis, women with a history of thrombosis, women with thrombophilia and a history of poor pregnancy outcome, and women at high risk for thrombosis postpartum. Unique aspects of anticoagulation in pregnancy include both maternal and fetal issues. For fetal reasons, the preferred agents for anticoagulation in pregnancy are heparin compounds. At the time of delivery, anticoagulation can and should be manipulated to reduce the risk of thrombosis. Postpartum, the risk of thrombosis is higher than it is during pregnancy. Women with multiple risk factors for postpartum VTE should receive prophylactic anticoagulation.PURPOSE OF THE STUDY: The purpose of this study is to summarize the epidemiology of venous thromboembolism (VTE) in pregnancy and describe strategies used to prevent and treat it.CONCLUSIONS: The main reason for the increased risk of VTE in pregnancy is hypercoagulability. The hypercoagulability of pregnancy, which has likely evolved to protect women from the bleeding challenges of miscarriage and childbirth, is present as early as the first trimester and so is the increased risk of VTE. Other risk factors , include a history of thrombosis, inherited and acquired thrombophilia, certain medical conditions, and complications of pregnancy and childbirth. Candidates for anticoagulation are women with a current thrombosis, a history of thrombosis, thrombophilia, and a history of poor pregnancy outcome, or postpartum risk factors for VTE. For fetal reasons, the preferred agents for anticoagulation in pregnancy are heparins. There are no large trials of anticoagulants in pregnancy and recommendations are based on case series and the opinion of experts. Nonetheless, anticoagulants are believed to improve the outcome of pregnancy for women who have or have had VTE."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πνευμονική εμβολή και κύηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σουγλάκου Ζαφειρούλα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι γυναίκες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικής νόσου, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο παραιτέρω, συμπεριλαμβανομένου ιστορικού θρόμβωσης και θρομβοφιλίας, είναι η ηλικία μεγαλύτερη των 35 ετών, ορισμένες ιατρικές παθήσεις και ορισμένες επιπλοκές στην κύηση και τον τοκετό. Παρόλο τον αυξημένο κίνδυνο της θρομβοεμβολικής νόσου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας, στις περισσότερες γυναίκες δεν απαιτείται χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής. Εξαίρεση αποτελούν γυναίκες με πρόσφατη θρόμβωση, γυναίκες με ιστορικό θρόμβωσης, γυναίκες με θρομβοφιλία και με ιστορικό ενδομητρίων θανάτων και με αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης στη λοχεία. Η αντιπηκτική αγωγή κατά τη διάρκεια κύησης αφορά την προφύλαξη τόσο της μητέρας όσο και του εμβρύου. Για όσον αφορά την ανάπτυξη του εμβρύου προτιμάται η χορήγηση των παραγώγων ηπαρίνης. Κατά τη διάρκεια του τοκετού μπορεί και πρέπει να δοθεί αντιπηκτική αγωγή με τέτοιο τρόπο ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος αιμορραγίας χωρίς να αυξηθεί ο κίνδυνος θρόμβωσης. Μετά τον τοκετό ο κίνδυνος θρόμβωσης είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο κατά τη διάρκεια της κύησης. Οι γυναίκες με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου για θρομβοεμβολική νόσο θα πρέπει να λαμβάνουν προφυλακτική αγωγή. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Ο σκοπός της μελέτης αυτής είναι να παρουσιάσει την επιδημιολογία της θρομβοεμβολικής νόσου στη κύηση και να περιγράψει στρατηγικές τόσο για την πρόληψη εμφάνισης της νόσου όσο και για τη θεραπεία της. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η κύρια αιτία αυξημένου κινδύνου εμφάνισης θρομβοεμβολικής νόσου στη κύηση είναι η υπερπηκτική κατάσταση που εμφανίζεται τη περίοδο της εγκυμοσύνης. Η υπερπηκτική αυτή κατάσταση που αποτελεί μια φυσιολογική παραλλαγή, προστατεύοντας έτσι τις μητέρες από την αιμορραγία κατά τη διάρκεια του τοκετού, εμφανίζεται από το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Άλλοι ευθύνοντες παράγοντες κινδύνου είναι το ιστορικό θρόμβωσης, η συγγενής ή επίκτητη θρομβοφιλία, κάποιες παθολογικές καταστάσεις και επιπλοκές από τη κύηση ή τον τοκετό. Υποψήφιες γυναίκες για αντιπηκτική αγωγή είναι αυτές που παρουσιάζουν ήδη θρόμβωση, γυναίκες με ιστορικό θρόμβωσης ή θρομβοφιλία επίσης γυναίκες με μαιευτικούς παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση θρόμβωσης στη λοχεία. Η προτεινόμενη και ασφαλέστερη αντιπηκτική αγωγή είναι οι ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, οι οποίες από αναδρομικές μελέτες και μόνο φαίνεται ότι βελτιώνουν την έκβαση των γυναικών με θρομβοεμβολική νόσο.","INTRODUCTION: Women are at an increased risk of VTE during pregnancy. Factors that increase the risk further include a history of thrombosis, thrombophilia, age greater than 35 years, certain medical conditions and some complications of pregnancy and childbirth. Despite the increased risk of VTE during pregnancy and the postpartum period, most women do not require anticoagulation. Exceptions are women with a current thrombosis, women with a history of thrombosis, women with thrombophilia and a history of poor pregnancy outcome, and women at high risk for thrombosis postpartum. Unique aspects of anticoagulation in pregnancy include both maternal and fetal issues. For fetal reasons, the preferred agents for anticoagulation in pregnancy are heparin compounds. At the time of delivery, anticoagulation can and should be manipulated to reduce the risk of thrombosis. Postpartum, the risk of thrombosis is higher than it is during pregnancy. Women with multiple risk factors for postpartum VTE should receive prophylactic anticoagulation.PURPOSE OF THE STUDY: The purpose of this study is to summarize the epidemiology of venous thromboembolism (VTE) in pregnancy and describe strategies used to prevent and treat it.CONCLUSIONS: The main reason for the increased risk of VTE in pregnancy is hypercoagulability. The hypercoagulability of pregnancy, which has likely evolved to protect women from the bleeding challenges of miscarriage and childbirth, is present as early as the first trimester and so is the increased risk of VTE. Other risk factors , include a history of thrombosis, inherited and acquired thrombophilia, certain medical conditions, and complications of pregnancy and childbirth. Candidates for anticoagulation are women with a current thrombosis, a history of thrombosis, thrombophilia, and a history of poor pregnancy outcome, or postpartum risk factors for VTE. For fetal reasons, the preferred agents for anticoagulation in pregnancy are heparins. There are no large trials of anticoagulants in pregnancy and recommendations are based on case series and the opinion of experts. Nonetheless, anticoagulants are believed to improve the outcome of pregnancy for women who have or have had VTE."],"dc:identifier":["uoadl:1313477","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313477"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Πνευμονική εμβολή και κύηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:06Z"}